تازه و ویژه های سلامت


 به بهانه پیدا شدن مومیایی در حرم عبدالعظیم طریقه مومیایی کردن انسان توضیح داده می شود.

 مومیایی کردن چطور انجام می شود؟

نقش مهمی که مومیایی ها دارند شناخت تاریخ بشر است. در این مقاله به بررسی چگونگی و علت ساخت مومیایی می پردازیم.


مومیایی چیست؟

مومیایی انسانی است که بافت نرم بدنش تا مدت ها بعد از مرگ وی حفظ می شود. به طور طبیعی زمانی که یک انسان می میرد، فرایند تجزیه باعث می شود طی چند ماه تنها اسکلت از بدن باقی بماند. سرعت تجزیه به عوامل مختلفی بستگی دارد که یکی از مهم ترین آنها طبیعت محیط اطراف است.

در اکثر محیط ها اولین مرحله تجزیه طی چند ساعت اول شروع می شود. در این مرحله اولیه که اتولیز یا گوارش خود به خود نامیده می شود، اندام هایی که دارای آنزیم های گوارشی هستند (به عنوان مثال روده ها) شروع به گوارش خود می کنند.

بعد از این مرحله، مرحله پوسیدگی شروع می شود که در واقع تجزیه مواد آلی به وسیله باکتری هاست. در حالت طبیعی و شرایط متعادل مرحله پوسیدگی سه روز پس از مرگ شروع می شود. طی چند ماه از بدن فقط اسکلت باقی می ماند. در هوای گرمتر و محیط های مرطوب این فرایند سریعتر رخ می دهد زیرا در این شرایط باکتری ها سریعتر تولید می شوند. در هوای سردتر و شرایط خشک فرایند به آهستگی رخ می دهد چرا که باکتری ها برای زندگی به گرما و آب احتیاج دارند (به همین دلیل است که غذاها در یخچال تا مدتی باقی می مانند).

اگر شرایط به اندازه کافی سرد یا خشک باشد یا در محیط اکسیژن کافی وجود نداشته باشد، در چنین محیطی زنده ماندن باکتری ها بسیار سخت خواهد بود. در این شرایط بدن به طور کامل تجزیه نمی شود و حتی ممکن است هزاران سال بماند.

محیط های زیادی وجود دارند که می توانند به حفظ مومیایی کمک کنند. در طبیعت اجساد در یخ یخچال های طبیعی، در عمق بدون اکسیژن باتلاق های زغال سنگ و زمین خشک صحراها حفظ شده اند.

مرد یخی در سال 1991 توسط توریست های ایتالیایی در کوه های آلپ کشف شد که یکی از شگفت انگیزترین مومیایی های طبیعت است. جسد 5300 ساله که ابزارش کاملا حفظ شده بودند، در یک چاله سنگی مرده بود که به سرعت به وسیله برف پر شده بود. این وضعیت یک یخچال طبیعی درست می کند که بافت بدن را حفظ می کند. این مومیایی اطلاعات زیادی در مورد قدمت اروپا از جمله تکنولوژی این سرزمین، سلامت انسان و شیوه های خالکوبی به تاریخ دانان ارائه داده است.

در برخی موارد مومیایی های طبیعی دانسته های ما نسبت به تاریخ را به شکل چشمگیری تغییر داده اند. مومیایی های پیدا شده در صحرای Taklimakan سرنخ های زیادی در مورد بومی های مدرن این منطقه ارائه داده اند. ساختار صورت مومیایی ها نشان می دهد که آنها از تبار هندی اروپایی بوده اند.

مومیایی کردن انسان چطور انجام می شود؟ به بهانه یافت شدن مومیایی

مردی که 1000 سال قبل از میلاد مسیح زندگی می کرده دارای خالکوبی متمایزی در قسمت شقیقه است که شبیه به نماد باستانی خدای هندی – ایرانی بوده است. این اجساد با شن های داغ در گور خود احاطه شده اند و مومیایی آنها حفظ شده است. زمانی که بدن بدون هیچ ساختار محافظتی در شن داغ دفن می شود، شن می تواند تمام مایعات بدن را جذب کند و بدن به طور کامل خشک می شود. این فرایند طبیعی مومیایی کردن در قدیمی ترین گورهای مصر نیز رخ داده است.

وقتی بدن در صحرای مصر دفن می شده، اندام های داخلی حفظ می شده اند و پوست به یک پوسته تیره و شکننده مانند پوست صدف تبدیل می شده است. این پدیده تاثیر عمیقی بر مصریان باستان داشته است و به این ترتیب در بین مصری ها این اعتقاد به وجود آمد که وقتی بدن می تواند تا مدت ها پس از مرگ باقی بماند، پس روح انسان هم می تواند چنین باشد.


مومیایی کردن اجساد در مصر

مصری ها در طی آزمایشاتی دریافتند که تجزیه اجساد به طور عمده از درون شروع می شود. باکتری ها ابتدا در اندام های داخلی بدن تجمع پیدا کرده و سپس از آنجا به بیرون حرکت می کنند. برای متوقف کردن پوسیدگی آنها تصمیم گرفتند اندام های داخلی را خارج کنند. این مسئله با کشف عامل خشک کننده طبیعی ای به نام ناترون natron همراه بود و مومیایی های معروف مصر را به وجود آورد. ناترون پودری از ترکیبات سدیم است که باعث جذب بالای سدیم می شود.

پس از این اکتشافات مصری ها برای مومیایی کردن اجساد ابتدا مغز و دیگر اندام داخلی بدن را خالی می کردند و سپس جسد را به مدت 30 تا 40 روز در ناترون قرار می دادند تا کاملا خشک شود.

پس از این مدت داخل جسد را نیز با پودر ناترون می پوشاندند و سپس روی بدن را با باند می پوشاندند، به این ترتیب از رسیدن رطوبت به جسد و همچنین متلاشی شدن آن پیشگیری می کردند.



تهیه و ترجمه : گروه سلامت سیمرغ
seemorgh.com/health
اختصاصی سیمرغ


 


loading...
loading...


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

loading...
 

X