همسر یکی از صیادان اسیر در چنگ دزدان دریایی گفت: از آزادی صیادان خوشحالیم و از دولت و رسانه‌ها انتظار داریم باقی صیادان را فراموش نکنند.

3 سال برای آزادی صیادان تلاش کردیم

حدود سه سال و نیم پیش لنج صیادان و ماهیگیران در آب‌های آزاد توسط دزدان دریایی سومالی ربوده شد. پس از این حادثه تعدادی از صیادان نجات یافته و تعدادی به دلیل شرایط سخت اسارت جان باختند.

به تازگی چهار نفر از صیادان سیستان و بلوچستانی که یک نفر از آنان کنارکی و سه نفر دیگر از شهرستان ایرانشهر بودند به همت سربازان گمنام امام زمان (عج) از چنگ دزدان دریایی سومالی رهایی یافتند و به ایران بازگشتند.

بازگشت این صیادان شور و شعف خانواده های صیادان و مردم را به همراه داشت .

در مدت اسارت این افراد، پروین صباحی همسر یکی از صیادان به نام جمال الدین دهواری به عنوان نماینده خانواده های اسرا با رسانه ها و وزارت امور خارجه رایزنی می‌کرد و پیگیر وضعیت صیادان بود و از طرفی هم صدای خانواده های این صیادان بود و در جمع آوری کمک و راهنمایی خانواده های آنان پیشتاز بود که متاسفانه همسر او در جمع صیادان آزاد شده نیست و همچنان همسرش به همراه سه صیاد دیگر سیستان و بلوچستانی در اسارت دزدان دریایی سومالی است.

پروین صباحی گفت: آزادی این صیادان بسیار خوشحالم کرد، من از نزدیک شاهد مشکلات و رنج‌های این خانواده ها بودم و خودم هم جزیی از این خانواده‌ها هستم و کاملا خوشحالی شان را درک می‌کنم و برای‌شان خوشحالم و امیدوارم همسر من و باقی صیادان هم آزاد شوند و به خانه برگردند.

در این سه سال تلاش های زیادی برای آزادی صیادان ربوده شده انجام دادیم و در ابتدا کمپینی برای آزادی آنان داشتیم که به دلیل سوء استفاده‌های دزدان دریایی از رسانه‌ای شدن این موضوع و بالا بردن مبلغ درخواستی شان مجبور به بستن این کمپین شدیم.

وی درباره وضعیت معیشتی خانواده گفت: از همان زمانی که همسران‌مان اسیر شدند پیگیر وضعیت خانواده‌های‌شان بودم و بعد از درخواست دولت لیست خانواده ها را به کمیته امداد امام خمینی(ره) دادم و خانواده‌های کنارکی تحت پوشش کمیته قرار گرفتند و از خانواده‌های صیادانی که در ایرانشهر زندگی می‌کردند هم خواستم که به کمیته امداد ایرانشهر بروند و تحت پوشش قرار بگیرند.

با وزارت خارجه در ارتباط هستیم و به ما گفتند پیگیر آزادی سایر صیادان هستیم و باید صبر کنید.

دزدان دریایی هر سال مبلغ درخواستی‌شان را برای آزادی صیادان بیشتر می‌کنند؛ سال اول از ما 150 هزار دلار خواستند و در آخرین تماسی که چهار روز پیش با همسرم داشتیم گفتند که باید 400 هزار دلار پرداخت کنیم تا آزادشان کنند.

مسئولان با پرداخت پول مشکلی ندارند اما هیچ رابط و سفارتی در سومالی برای ایجاد رابطه نیست و طرف حساب‌مان دزدانی هستند که هیچ منطقی ندارند.

به گفته پروین ، همسرش در آخرین تماسی که با او داشته از سختگیری کمتر دزدان دریایی به دلیل ماه رمضان در روزهای اخیر خبر داده است .

وی درباره زندگی شخصی و فرزندانش گفت: سه فرزند دختر دارم و من هم تحت پوشش کمیته امداد هستم و برای تامین خرج زندگی ام خیاطی می‌کنم و روزگارم را می گذرانم. دخترانم مدام بهانه نبود پدرشان را می‌گیرند و می گویند کاش پدرمان آزاد می‌شد و مشکلاتمان را حل می‌کرد. دختر بزرگم برای رفت و آمدهایش مشکل دارد و در این سن نیاز به حضور پدرش دارد و جای خالی او را همیشه حس می کند .

خیلی خوشحالم که چراغ امید خانه‌های این چهار صیاد روشن شد و سرپرست‌شان به خانه بازگشت اما از تمامی رسانه ها و دولت می‌خواهم چهار صیاد باقیمانده در دست دزدان دریایی را فراموش نکنند و پیگیری آزادی‌شان باشند تا لبخند به لبان فرزاندان من هم بازگردد.

ملوانان ربوده شده سیستانی

عابده کوسل همسر شیر محمد تابه زر ، صیادی که به همراه سه صیاد دیگر روز پنجشنبه هفدهم خرداد آزاد شد، هم گفت: از آزادی همسرم خیلی خوشحالم. باورم نمی شود که آرزوی دیدار همسرم بر دل فرزندانم نماند و بالاخره پدرشان را بعد از چند سال دوری می بینند.

در این چند سال سختی های زیادی کشیدیم؛ سه فرزند دارم و در خانه پدرم زندگی می‌کنیم، پدر و برادرم هم تنگ دست هستند و هرچه سر سفره شان بود به من و فرزندانم هم می دادند و کمک‌مان می کردند.

عابده و فرزندانش در این مدت تحت پوشش کمیته امداد بوده اند اما به‌گفته خودش حمایت خاصی نشده اند و تنها کارت حمایتی این نهاد را دریافت کرده اند.

منبع درآمدمان تا زمانی که همسرم در کنارمان بود صیادی بود و الان با توجه به اتفاقی که افتاد از صیادی می ترسیم و دریا رفتن مشکل است .

وی درباره احساساتش بعد از آزادی همسرش گفت: خدا را شکر که چشم‌مان دوباره شیرمحمد را می بیند، همین که در شهر باشد و کنارمان باشد برایم کافیست و برای ادامه زندگی‌مان خدا بزرگ است و کمک می کند.

حنا دختر شیر محمد تابه زر هم اظهار داشت : در زمان اسارت هر بار که با پدرم تلفنی صحبت می کردیم ناراحت بود و دلتنگ از دوری ما و این ناراحتی در صدایش پیدا بود اما از زمانی که آزاد شده روحیه اش عوض شده و خیلی خوشحال است.

امروز قرار است پدرم به خانه برگردد و در فرودگاه چابهار او را ببینم ، سال هاست انتظار این روز را می کشم و برای دیدنش دل توی دلم نیست و تا صبح لحظه شماری می کنم.

گردآوری: گروه خبر سیمرغ
seemorgh.com/news
منبع: ilna.ir

 


loading...
loading...


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تازه ترین اخبار
خدا چه مشکلی با مردم مراکش دارد که نگذاشت آنها پیروز شوند
عده‌ای پیروزی ایران بر مراکش را خواست خدا دانسته و گفتند و نوشتند که چون خدا ملت ایران را دوست دارد، کاری کرد که فوتبالیست‌های ایران برنده شوند!

loading...

  1. حوادث
  2. ویژه های خبر
 

X