پویان عسگری در یادداشتی درباره آدری هپبورن به بررسی ابعاد روانشناختی کاراکترهایی که وی ایفا می کرد, پرداخته است.

یادداشت پویان عسگری درباره ادری هپبورن به مناسبت زادروز تولدش

نازك‌طبع و نرم‌خو، حساس و شكننده. شمایل معصومیت و ملاحت و طراوت دخترانه در تاریخ سینما. دختری زودرنج كه در مواجهه با مردان سرسختِ فیلم‌ها به تلنگری می‌شكست، و خویشتن‌دار بی‌آنكه قصد جنگ داشته باشد به همراهی با آن‌ها در پایان فیلم‌ها می‌رسید.

سلاح او در فیلم‌ها ظرافت بیش از حدش بود و این نكته كه هیچ مردی حق ندارد با چنین زنی به گستاخی و خشونت رفتار كند. پس از روی متانت و وقار زنانه، مردان را وادار می‌كرد كه دوستش بدارند و به محترمانه‌ترین شكل با او رفتار كنند. به شكلی نمادین اولین حضورش در سینما، نقش شاهزاده «تعطیلات رمی» ویلیام وایلر بود. همچون شاهزاده‌ای از قصه‌های پریان پا به تصاویر متحرك گذاشت و خیره‌سری ملیح دخترانه‌ را به معصومیت ذاتی‌اش پیوند زد. از گریگوری پك فیلم وایلر و همفری بوگارت «سابرینا» و گری كوپر «عشق در بعد از ظهر» و جرج پپارد «صبحانه در تیفانی» تا كری گرانت «معما» و ركس هریسون «بانوی زیبای من» و آلبرت فینی «دو همسفر» و شان كانری «رابین و ماریان»، همه این مردان در طول فیلم‌ها مقهور شخصیت خاص‌ او می‌شدند و تحت‌تاثیر تمایلش به برقراری رابطه عاشقانه قرار می‌گرفتند.

ادری هپبورن همیشه در فیلم‌ها نقش دختر عاشق‌پیشه‌ای را برعهده داشت كه از تقابل معصومیت درونی با سبعیت دنیای بیرونی، رنج می‌برد و سپر دفاعی‌اش برای مقابله، همچون شاهزاده‌های قصه‌های پریان غرق شدن در احساس امن برآمده از یك رابطه عاشقانه بود. اما ایده معصومانه هپبورن در مواجهه با پیچیدگی‌های جامعه و سینمای آمریكا در نیمه دوم دهه شصت میلادی، بیش از حد ساده و تخت بنظر می‌رسید و به همین خاطر تصویر ادری برای یك دهه از سینمای آمریكا محو شد. اواسط دهه هفتاد و بعد از سرخوردگی عمومی، بار دیگر و این‌بار در قامت زنی‌ میانسال و با چروك‌هایی بر چهره در «رابین و ماریان» ظاهر شد.

فیلم ریچارد لستر كه به رابطه میان‌سالانه رابین هود و معشوقه‌اش ماریان اختصاص داشت، هم در حكم بازسازی شمایل‌های عاشقانه هالیوود كلاسیك بود و هم در نسبت با فرم جدید فیلمسازی و شكل تازه واقع‌گرایی در سینمای آمریكا، ناقوس مرگ زیبایی‌شناسی كلاسیك فیلم آمریكایی را به صدا در می‌آورد. پایان فیلم و مرگ خودخواسته زوج، بمثابه ورود به عصری تازه بود. پس «آرواره‌ها» و «جنگ ستارگان» و سایر فانتزی‌های نوجوان‌پسند پسرانه از راه رسیدند و دیگر كمتر كسی از خود برای تماشای حضور ملیح و معصومانه یك دختر زیبارو اشتیاق نشان داد.

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: اینستاگرام فیلم نیوز

 
 
 

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

پربیننده های این بخش

 
X