آزیتا حاجیان: برخی می‌آیند و یك عكس پشت صحنه كه توسط دختر بنده گرفته شده و در اینستاگرام گذاشته را دست‌مایه انتقاد خود قرار می‌دهند، در حالی كه آن عكس در حین فیلمبرداری برداشته نشده.

گلایه های آزیتا حاجیان

یادداشت آزیتا حاجیان در مورد سریال کیمیا را می خوانید: چند صباحی است كه با آغاز پخش سریال«كیمیا» از شبكه دو سیما مهمان خانه‌های مردم هستیم. اگر بخواهیم درباره موفقیت این سریال صحبت كنیم می‌توانیم از دلایل متعددی نام ببریم كه یكی از آنها می‌تواند تجدیدنظر در تصمیم‌گیری توسط مدیران سازمان صدا و سیما باشد. اگر بخواهم تجربه حضور در دو سریال«تا ثریا» و «كیمیا» را با یكدیگر مقایسه كنم، تفاوت از زمین تا آسمان است. تصمیم‌گیرندگان سازمان صدا و سیما در قبال سناریو و ارائه سریال كیمیا با دید گسترده‌تری ماجرای ممیزی را اعمال كردند و به جرات می‌توانم بگویم چیزی از فیلمنامه این سریال حذف نشده است كه همین امر باعث می‌شود كه مخاطب از قسمت اول تا الان كه حدود هفتاد قسمت از پخش سریال گذشته است، با آن همراهی كنند.

 در مقابل، زمانی كه سریال«تا ثریا» پخش شد مخاطبان از ابتدا با این سریال همراهی كردند اما زمانی كه به دلیل اعمال ممیزی حدود هشت قسمت 45 دقیقه‌ای از این سریال حذف شد، ناگهان مخاطبان اعتماد خود را نسبت به این سریال از دست داده و دیگر مانند سابق با اشتیاق آن را دنبال نكردند. زمانی كه كیفیت آثار تولیدی در رسانه ملی افت كرد، متاسفانه عده‌ای ناخودآگاه به سمت سریال‌های آمریكای لاتین و تركی رفتند كه بدون داشتن محتوا (یا محتوایی مناسب) و تنها با پرداختن به موضوعاتی مانند عشق و خیانت و... و با اتكا به خلق جذابیت‌های بصری و توجه به عنصر زیباشناسی توانستند«جمال‌گرایی» را به جای«كمال‌گرایی» وارد سلیقه مخاطبان كنند.

 هرچند ما همچنان بنا به دلایل اعتقادی و سنتی به هیچ عنوان قصد نداریم از منظر«زیبایی‌شناسی» با آنها مقابله به مثل كنیم اما می‌توانیم با افزایش كیفیت آثار تولیدی به راحتی رقبای خود را پشت سر بگذاریم. اگر مدیران سازمان صدا و سیما همچنان به این روند جدید خود ادامه دهند و بگذارند كه در فیلم‌ها و سریال‌های تولیدی این سازمان، لب مطلب ادا شود و سریال‌ها با اعمال ممیزی‌های سلیقه‌ای تبدیل به شیران بی‌یال و كوپال نشوند، قطعا ما پیروز خواهیم شد.

 هرچند برای رقابت با مشكلات عدیده‌ای مواجه هستیم. یكی از این مشكلات برمی‌گردد به مشكلات سخت‌افزاری كه گریبان فیلمسازانی كه می‌خواهند سناریویی در دوران انقلاب بسازند را گرفته است. متاسفانه ما شهركی مانند شهرك سینمایی و دفاع مقدس برای ساختن سریال‌های دوران انقلاب در اختیار نداریم و فیلمبرداری سریال كیمیا در شهرك خاوران انجام می‌گیرد كه معماری آنجا همچنان حال و هوای دهه پنجاه را دارد و اگر بخواهیم آرمان‌گرایانه به موضوع نگاه كنیم، مسئولان می‌توانند بخشی از آنجا را خریداری كرده و تبدیل به شهرك سینمایی كرده و ساماندهی كنند. شاید اگر مخاطبان و روزنامه‌نگاران بدانند كه ساخت سریالی در آن حال و هوا در شرایط فعلی چقدر سخت است، سطح توقعات خود را پایین‌تر بیاورند. متاسفانه در این میان برخی می‌آیند و یك عكس پشت صحنه كه توسط دختر بنده گرفته شده و در اینستاگرام گذاشته را دست‌مایه انتقاد خود قرار می‌دهند، در حالی كه آن عكس در حین فیلمبرداری برداشته نشده و ماشینی كه در پشت سر مهراوه قرار دارد، در سریال جلو دوربین نبوده است.

 بیاییم و این دشمنی‌ها و بغض‌های بی‌دلیل را كنار بگذاریم و به هم كمك كنیم تا مسیر رشد و تعالی فرهنگی كشور با سرعت بیشتری طی شود. سریال كیمیا فارغ از همه مسائل مثبت و منفی كه دارد، از زمانی كه وارد دوران دفاع مقدس شده، برای بنده كه در دوران جنگ تحمیلی در تهران حضور داشتم و جنگ را مانند مردم شهرهای جنگ‌زده تجربه نكردم، حال و هوای دیگری دارد. در این سریال در كنار مردم خرمشهر و آبادان توانستم برای نخستین بار با واقعیت‌های جنگ روبه‌رو شوم و از نزدیك شاهد از خودگذشتگی‌ها، رشادت‌ها، دلاوری‌ها و رنجی كه كشیدند، باشم. این سریال باعث شد كه یك بار دیگر دست مردم شهرهای جنوبی و غربی كشور را كه هشت سال دلاورانه در مقابل دشمن بعثی ایستادند ببوسم و قدم زدن و نفس كشیدن بی‌دغدغه امروز خود را مدیون ایستادگی آنها دانسته و سپاسگزارشان باشم.


گردآوری : گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع : روزنامه آرمان


 
 

پربیننده های این بخش

 
X