تتت

این یادداشت به بررسی ابعاد گوناگون تصمیمات بحث برانگیز اخیر صدا و سیما در خصوص ممنوع الفعالیتی آزاده صمدی و ممانعت از حضور کارلوس پویول در آنتن زنده تلویزیون پرداخته است.

هیاهوی بسیار برای هیچ!

در روزهای اخیر حرف وحدیث های فراوانی پیرامون تصمیمات صدا و سیما شنیده می شود. نخستین ضربه زمانی وارد شد که رسانه ها اعلام کردند، آزاده صمدی به بهانه استفاده ابزاری از زنان برای یک برنامه مردانه از اجرای ویژه برنامه جام جهانی شبکه اینترنتی آیو کنار گذاشته شده، و سکانس دوم ماجرا از دیروز عصر آغاز شد؛ زمانی که خبر حضور پویول بازیکن سرشناس اسپانیایی در برنامه عادل فردوسی پور در هاله ای از ابهام قرار گرفت و در نهایت با کش و قوس های فراوان، فردوسی پور موفق به راضی کردن مدیران ارشد سازمان نشد و تنها آه ماند و شرمندگی!
ممنوع الفعالیت کردن آزاده صمدی از اجرا، آن هم در شرایطی که در شبکه های تلویزیون مجریان زن به راحتی و بدون هیچ ممنوعیتی به اجرا می پردازند، اندکی تامل برانگیز است.

بیشتر بدانید : سیاست های حراست صدا و سیما برای تبدیل شدن به یک رسانه میلی

با بررسی بیشتر این جریان، می توان سویه هایی از احساس عدم امنیت را از طرف مدیران صدا و سیما برای کنترل و نظارت به برنامه های شبکه های اینترنتی مشاهده کرد. شاید صدا و سیما در گمان است که قوت گرفتن و اقبال برنامه های ساخته شده در خارج از شبکه می تواند مخاطبان تلویزیون را به سمت خود جذب کند. هر چند که بنا به تحلیل بسیاری از کارشناسان، قوت و محتوای خوب برنامه های شبکه های اینترنتی نه تنها نمی تواند برای صدا و سیما آسیب زا باشد بلکه ی فضایی رقابتی را جایگزین محیط انحصاری تولید برنامه در تلویزیون می سازد.

در خصوص عدم مجوز حضور پویول بر آنتن زنده تلویزیون نیز می توان به سخنان قائم مقام شبکه سوم سیما که از شب گذشته بازتاب گسترده ای میان رسانه ها داشته اشاره کرد. جایی که آقای عبدالملکی اذعان می دارد بنا به تفاوت رقم چند صد میلیونی مانع از حضور ستاره سابق ماتادورها در تلویزیون شده است. هر چندبهتر بود با توجه به حضور پویول در تهران و پرداخت کامل هزینه های مربوط به ورود و خروجش، اجازه پخش برنامه را صادر می کردند، چرا که اکنون تنها یک شرمندگی برای تهیه کننده باسابقه تلویزیون ماند و کلی حسرت از سوی فوتبال دوستان برای دیدن بازیکن محبوب شان در جعبه جادیی و البته خاطره تلخ و عجیبی که پویول به اسپانیا سوغات می برد!

روی دیگر ماجرا اما، نکته ای است که همواره در خصوص رویدادهایی از این دست از دید عموم مغفول می ماند، آن جایی که کمتر کسی به روشنی در جریان چرایی اتخاذ چنین تصمیمات حساس و بحث برانگیزی از سوی مدیران رسانه ملی است. بی تردید صاحبان امر، دلایل موجهی برای این گونه اعمال نظرها در خصوص رویدادهای پیش آمده دارند، اما مشکل از آن جا آغاز می شود که به سبب عدم شفاف سازی از سوی مسئولین، گمانه زنی ها و شبهات گوناگون دامن گیر رسانه ملی می شود و موجبات بدگمانی مخاطبان را فراهم می آورد.

لاجرم، قضیه به همین سادگی که در ظاهر رخ نمایی می کند در باطن وجود خارجی ندارد، و مسئولینی که مجوز اجرای آزاده صمدی را صادر نکردند و از حضور پویول در تلویزیون ممانعت کردند، دلایلی قابل تامل خواهند داشت. نکته قابل بحث این است که مخاطبان، به عنوان سرمایه هایی که اعتماد و حضورشان مورد نیاز است، حق دارند تا حدودی از چند و چون و چرایی تصمیماتی که تاثیر انکار نشدنی بر افکارشان دارد، مطلع شوند. افزون بر نیاز به جلب اطمینان مردم، از دست دادن یا مخدوش کردن روابط افرادی چون عادل فردوسی پور نیز، هزینه های جبران ناپذیری به تلویزیون وارد می کند. فردوسی پور از جمله اشخاصی است که آغاز، رشد و اعتلای خود را در همین رسانه به دست آورد و با تلاش روز افزونش بر اعتبار خود و چه بسا تلویزیون افزوده است. حال از رنجیدن فردوسی پور،چه سودی برای تلویزیون حاصل می شود؟

نیک و پسندیده است، مدیران اندکی شفاف سازی را چاشنی تصمیمات خود نمایند تا از این رهگذر، مخاطبان و مردم نیز متحمل آسیب کمتری شوند. بی تردید بازگو کردن برخی مسائل با مردم، حاصلی جز اطمینان و همراهی بیشتر مردم نخواهد داشت.


نویسنده: فاطمه بوربور


تهیه و تدوین: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
اختصاصی سیمرغ



 
 
 

پربیننده های این بخش

 
X