زباله الکتریکی، به دستگاه‌های الکترونیکی مصرف شده و قطعات آنان همچون تلفن‌ها و کامپیوترها و… که حاوی فلزات خطرناکی مانند سرب، کادمیوم و جیوه هستند، گفته می‌شود

محصول جدید اپل؛ یک تراژدی زیست‌محیطی

شاید هزاران سال دیگر وقتی باستان‌شناس‌ها در حال جستوجو گوشه‌های پنهان ویرانه‌های خانه شما هستند، ایرپادهای شما را ببینند و برای آنها سوال شود که اصلا چرا انسان چنین چیزی را ساخته و چرا با قیمت‌هایی عجیب آن را خریداری می‌کرده، البته این سوالی است که حالا هم می‌توانیم از خودمان بپرسیم؛ چرا فناوری را ساختیم که فقط ۱۸ ماه کار می‌کند و اصلا تجزیه نمی‌شود؟

هندزفری بدون سیم اپل یا همان «ایرپاد» محصول نسبتا جدیدی از اپل هستند که در چند ماه گذشته انتقادات زیادی در حوزه‌ زیست‌محیطی به آن وارد شده است.

در واقع آنها محصولاتی پلاستیکی هستند که از ترکیب کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن، کلورین و سولفور ساخته شده‌اند.

ذراتی که اتن عناصر را می‌سازند ۱۳.۸ میلیارد سال پیش در زمان بیگ بنگ به وجود آمدند، انسان‌ها این محصولات را از زمین خارج می‌کنند، به آنها گرما می‌دهند و شکلشان را تغییر می‌دهند. این محصولات از مناطقی مثل ویتنام، آفریقا جنوبی، قزاقستان، پرو، مکزیک، اندونزی و هند با کشتی به کارخانه‌هایی در چین صادر می‌شوند و بعد «ایرپاد» ساخته می‌شوند.

شما می‌میرید، ایرپادها نمی‌میرند

تا ۱۸ ماه این محصولات به طور کامل کار می‌کنند، شما می‌توانید از آن برای پخش موسیقی و یا تماس تلفنی استفاده کنید، اما بعد از آن اوضاع تغییر می‌کند.

باتری لیتیمی آن آرام آرام خراب می‌شود در نتیجه این اتفاق ایرپادها غیرقابل استفاده می‌شوند، از سوی دیگر این هندزفری‌های بی‌سیم به دلیل اندازه کوچکشان قابل تعمیر هم نیستند. هاگز، یک خریدار ایرپاد در این رابطه به سایت آتلانتیک گفت: «در ابتدا باتری آنها برای ۵ ساعت دوام می‌آورد، اما اکنون عمرش به نیم ساعت رسیده است.»

این دقیقا زمانی است که زمین با مشکل اصلی ایرپادها روبه‌رو می‌شود، بعد از آنکه باتری آن خراب شد، آن را به سطل زباله می‌اندازند، اما آنها غیرقابل بازیافت هستند.

در واقع برای راحت شدن از دست هندزفری‌های بدون سیم اپل تقریبا راهی وجود ندارد؛ اگر سعی کنید ایرپاد را بازیافت کنید، کارگری در چرخه بازیافت، باید درگیر کار پر ریسک جدا کردن باتری لیتیوم - یونی از پلاستیک شود. اگر سعی کنید ایرپاد را دور بیندازید، خطر شروع آتش‌سوزی در تاسیسات انبار زباله در کمین است و اگر ایرپاد را به محل دفن زباله برسد، زمین برای حداقل هزار سال آن را در پوسته خود نگه می‌دارد.

برای بازیافت آنها باید باتری لیتیمی آن را جدا کنید که تقریبا عملی غیرممکن است، به طور کلی هندزفری‌ها در یک مرکز بازیافت زباله سوزانده می‌شوند اما این باتری‌های لیتیمی انجام این کار را تقریبا غیرممکن کرده‌اند. از سویی دور انداختن باتری‌های لیتیمی هم پیامدهای زیست‌محیطی زیادی به همراه دارد.

البته به نظر می‌رسد تنها یک راه حل برای این مشکل وجود دارد، برگرداندن ایرپاد به شرکت اپل به قیمت رایگان، آنها به نحوی که اعلام نشده این وسیله برقی را بازیافت می‌کنند.

ده‌ها میلیون ایرپادی که به زباله‌های الکتریکی اضافه می‌شوند

این اتفاق می‌تواند تاثیر شدیدی در افزایش تعداد زباله‌های الکتریکی داشته باشد؛ موسسه بین‌المللی بازیافت تجهیزات الکتریکی گزارش داده است که سالانه ۲۰ تا ۵۰میلیون تن زباله الکتریکی در دنیا ساخته و تنها ۱۲.۵ درصد آنها بازیافت می‌شوند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که تاکنون نزدیک به ۴۰میلیون ایرپاد در دنیا فروخته شده است. بعد از اتمام باتری آنها بخش زیادی از این هندزفری‌های بدون سیم به زباله‌ها الکتریکی اضافه می‌شوند تا بحران بازیافت تجهیزات الکتریکی در آینده در وضعیت خطرناک‌تری قرار بگیرد.

زباله الکتریکی، به دستگاه‌های الکترونیکی مصرف شده و قطعات آنان همچون تلفن‌ها و کامپیوترها و… که حاوی فلزات خطرناکی مانند سرب، کادمیوم و جیوه هستند گفته می‌شود. این وسایل در صورت رهاسازی در طبیعت پس از پایان عمر مفید و عدم بازیافت صحیح آلوده‌کننده خطرناک محیط زیست به‌شمار می‌روند.



گردآوری:گروه سرگرمی سیمرغ
seemorgh.com/entertainment
منبع: khabaronline.ir


 
 
 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ارسال

پربیننده های این بخش

 
X