هنوز نقش دلخواهم را بازی نكرده‌ام
بعضی چیزها در زندگی یك اتفاق است، حال كوچك یا بزرگ. بازیگر شدن و ورود افسانه ناصری هم به عالم هنر یك اتفاق بوده؛ اتفاقی كه زندگی جدیدی را برای او رقم زده است. او حالا یكی از پرمشغله‌ترین بازیگران سینما و تلویزیون است. افسانه ناصری 16 سال است كه بازی می‌كند. از كارهایش می‌توان به سریال‌های سرنوشت، ما چند نفر، راه شب و... اشاره كرد. در حال حاضر سریال «زمین انسان‌ها» از وی روی آنتن شبكه تهران است. به همین بهانه سراغش رفتیم كه حاصلش را در ادامه می‌خوانید.
بعضی چیزها در زندگی یك اتفاق است، حال كوچك یا بزرگ. بازیگر شدن و ورود افسانه ناصری هم به عالم هنر یك اتفاق بوده؛ اتفاقی كه زندگی جدیدی را برای او رقم زده است. او حالا یكی از پرمشغله‌ترین بازیگران سینما و تلویزیون است. افسانه ناصری 16 سال است كه بازی می‌كند. از كارهایش می‌توان به سریال‌های سرنوشت، ما چند نفر، راه شب و... اشاره كرد. در حال حاضر سریال «زمین انسان‌ها» از وی روی آنتن شبكه تهران است. به همین بهانه سراغش رفتیم كه حاصلش را در ادامه می‌خوانید.
چگونه آغاز شد؟ بازیگری را می‌گویم.
خیلی اتفاقی وارد این كار شدم. برای بستن قرارداد پسرم برای بازی در سریال «گروه نجات» به كارگردانی علی عبدالعلی‌زاده رفته بودم كه به پیشنهاد یكی از عوامل آن كار قرار شد نقش مادر را ایفا كنم. آن موقع هیچ ذهنیتی در مورد بازی و فضای آن نداشتم. البته همیشه به كارهای هنری فكر می‌كردم بخصوص گویندگی؛ اما بازیگری برایم خیلی دور از ذهن بود. به هر حال بازیگری از همان جا برایم آغاز شد.
خیلی اتفاقی وارد این كار شدم. برای بستن قرارداد پسرم برای بازی در سریال «گروه نجات» به كارگردانی علی عبدالعلی‌زاده رفته بودم كه به پیشنهاد یكی از عوامل آن كار قرار شد نقش مادر را ایفا كنم. آن موقع هیچ ذهنیتی در مورد بازی و فضای آن نداشتم. البته همیشه به كارهای هنری فكر می‌كردم بخصوص گویندگی؛ اما بازیگری برایم خیلی دور از ذهن بود. به هر حال بازیگری از همان جا برایم آغاز شد.
این ماجرا مربوط به چه سالی می‌شود؟
سال 74.
این مساله را به حساب شانس می‌گذارید یا یك سیر تازه در زندگی‌تان؟
نمی‌دانم. آن موقع تنها بعد مالی این كار برایم مهم بود، چون شناخت كافی‌ای نسبت به دنیای بازیگری نداشتم و برای همین سعی می‌كردم دیالوگ‌هایم را حفظ كنم، اما رفته رفته تجربه‌های تازه، نوید دیگری به من می‌داد و حس كنجكاوی‌ام را هم برانگیخته‌تر می‌كرد. به هر حال به طور جدی پیگیر این كار نبودم، اما خوشحالم از این كه تجربه‌های متفاوت‌تری را توانستم طی این مدت به دست آورم.
الان به تعریف خاصی درباره بازیگری رسیدید یا هنوز همان كسب تجربه‌های تازه برایتان اهمیت دارد؟
این سوال را با گفته‌ای از مارلون براندو پاسخ می‌دهم. او میگوید ما با بازیگری خیلی اوقات مخاطب را مدیتیشن می‌كنیم و كسی كه دیگران را مدیتیشن می‌كند خودش هم به یك پالایش می‌رسد. بازیگری من را از هر لحاظ پالایش و تصفیه می‌كند.
آیا طی این سال‌ها توانسته‌اید آن لذت واقعی را به عنوان یك هنرمند از بازیگری ببرید؟
همیشه گفته‌ام كه بازیگری چندان برایم جذاب نیست و صرفا یك شغل است، در صورتی كه نوشتن و شعر گفتن برایم یك كار دلی است.
پس شعر هم می‌گویید؟
بله. سال‌هاست كه این كار را انجام می‌دهم و حس خوبی برایم به دنبال دارد.
برویم سراغ مجموعه زمین انسان‌ها. چه شد كه در این سریال بازی كردید؟
از طرف تهیه‌كننده برای بازی در این سریال دعوت شدم و پس از صحبت‌های اولیه و خواندن فیلمنامه پذیرفتم كه در این كار بازی كنم.
نقش‌تان را در این كار دوست داشتید؟
به هر حال هر نقشی تجربه‌های تازه خود را به دنبال دارد و من در این سریال نقش سوپروایزر بیمارستان را ایفا كردم كه نقش جالبی بود و برایم تازگی داشت.
در چند سال اخیر سریال‌های متعددی درباره زندگی پرستاران و دكترها ساخته شده‌اند، مانند پزشكان، اغما و... فكر می‌كنید زمین انسان‌ها چه فرقی با دیگر سریال‌هایی از این دست دارد؟
تا آنجا كه من اطلاع دارم بخش‌های اتاق عمل و جراحی‌ها كاملا مستند و واقعی هستند و گروه این تصاویر را از قبل در بیمارستان‌ها گرفته و برای همین تا این حد باورپذیر در‌آمده است. به هر حال آقای داوودی به عنوان كارگردان حساسیت ویژه‌ای نسبت به تك‌تك پلان‌ها و سكانس‌ها داشتند و با همان نگاه سینمایی به تلویزیون آمده‌‌اند.
خانم ناصری جزو آن دسته از بازیگرانی است كه در حین كار اگر ایده‌‌ای به ذهن‌شان برسد، آن را به كارگردان یا نویسنده ارائه كند؟
بله، خیلی زیاد سعی می‌كنم در نقشهایم فرو بروم و آنها را مال خودم كنم، بنابراین خیلی با نقشهایم كلنجار می‌روم و اگر در حین كار به چیز جدیدی در ارتباط با نقش رسیدم حتما آن را مطرح می‌كنم. البته این مساله همیشگی نیست، چون عدهای از كارگردان‌ها خیلی این كار را نمی‌پسندند.
درباره نقش سوپروایزر چقدر تحقیق داشتید؟ این نقش خیلی ساده نبود كه بتوانید راحت آن را در خودتان پیدا كنید. به هر حال یك كار تخصصی است؟
بله حق با شماست. برای همین هم با عدهای از افراد كه در این شغل مشغول به كار هستند مشورت كردم و از زیر و بم كارشان مطلع شدم.
این روزها كارهای زیادی از شما پخش می‌شود، در خصوص انتخاب نقش‌هایتان چه چیزهایی را ملاك قرار می‌دهید؟
این روزها متاسفانه آنقدر مسائل و مشكلات مالی و اقتصادی وجود دارد كه چندان اجازه انتخاب نقش به بازیگر نمی‌دهد تا او نقشی را براساس ویژگی‌ها و چالش‌های آن به عهده بگیرد. البته این مساله بیشتر درخصوص خودم صدق می‌كند و شاید برای دیگران این‌گونه نباشد. ولی نكته‌ای كه برایم در پذیرش نقش‌ها اهمیت دارد، كارگردان و فیلمنامه است و در مرحله بعدی عوامل پشت صحنه و بازیگران.
در حال حاضر نقش‌ها خودشان به دنبال شما می‌آیند یا شما به دنبال آنها می‌روید؟
خوشبختانه در سال‌های اخیر این خودم هستم كه انتخاب می‌كنم، در صورتی كه ابتدای كارم مجبور بودم هر نقشی را بپذیرم. البته پس از 16 سال كار در این زمینه فكر می‌كنم انتخاب كردن چیز عجیبی نباشد. به هر حال عمری را در این راه گذرانده‌ام.
اكنون با چه دغدغه‌هایی درخصوص اجرای نقش‌هایتان مواجه هستید؟
وجود یك نوع شتاب‌زدگی و تحت تاثیر قرار گرفتن درباره مسائل مالی باعث یكنواختی بازی بازیگر می‌شود. در حالی كه به شخصه دوست دارم برای هر پلانی كه بازی می‌كنم یك بررسی روان‌شناسانه داشته باشم تا براساس آن بازی كنم. در غیر این صورت برخی كلیشه‌ها در ذهن كارگردانان وجود دارد كه از شما انتظار اجرای همان كلیشه را دارند مگر این كه شانس بیاورید و با كارگردانی مثل كیانوش عیاری كار كنید كه چنین نگاهی را لحاظ نمی‌كند.
راستی چرا طی این سال‌ها این‌قدر پراكنده كار كرده‌اید؟
چون اصولا در بازیگری به سبك خاصی معتقد نیستم و دوست ندارم با قرار گرفتن در یك سبك خاص، بازی خودم را كانالیزه كنم، بنابراین نقش‌های مختلف را انتخاب و اجرا می‌كنم تا به ژانرهای مختلف برسم. بزرگی میگوید بازآفرینی بازیگری، تجربه‌ای ملموس است كه حضور بازیگر را در صحنه توجیه می‌كند، بنابراین رسیدن به چنین مرحله‌ای برایم اهمیت بیشتر و والاتری دارد.
آیا این حساسیت شما در ارتباط با نقش‌هایتان، در سینما هم وجود دارد؟
سینما طبیعتا از حساسیت بیشتری برخوردار است. ولی باز هم به سبك كارگردان برمی‌گردد وگرنه چندان تفاوتی بین تلویزیون و سینما نیست.
راستی چرا نقش ناظم در سریال آسمان همیشه ابری نیست، نیمه‌كاره رها شد، در صورتی كه ابتدای سریال بیشتر ما با این شخصیت روبه‌رو بودیم؟
من نقش ناظم را در این سریال بسیار دوست داشتم و قصه‌اش ابتدا پررنگ‌تر بود و به خانواده‌ها كمتر توجه شده بود، اما در ادامه كار دیدیم كه بیشتر قصه‌ها به سمت خانواده‌ها سوق پیدا كرد و محور اصلی یعنی دبیرستان فراموش شد. به هر حال این مساله خواسته تهیه‌كننده بود و نمی‌دانم واقعا چرا این شخصیت نیمه‌كاره باقی ماند.
خانم ناصری! از كدام كارگردان بیشتر آموخته‌اید؟
كیانوش عیاری و ایرج طهماسب. این عزیزان حق بزرگی بر گردن من دارند.
دوست دارید چه جور نقش‌هایی را تجربه كنید كه هنوز موفق نشده‌اید؟
نقش‌هایی كه چند بعدی باشند. معمولا نقش‌ها تخت هستند و خیلی نمی‌توان درباره آنها كارهای خاصی انجام داد. به هر حال همیشه در انتظار چنین نقش‌هایی هستم.
از كار جدیدتان چه خبر؟
در یك فیلم سینمایی مشغول بازی هستم كه نقش مقابل سعید راد را ایفا می‌کنم.
و در نهایت این كه زمین انسان‌ها چه ویژگی خاصی در پرونده هنری‌تان دارد؟
برایم تجربه باارزشی بود، چراكه توانستم با یك كارگردان خوب و بازیگران باتجربه‌ای مثل علی نصیریان، سیمین زرین‌پور و ... همكاری داشته باشم.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir/ محبوبه ریاستی
مطالب پیشنهادی:
روناک یونسی: امیدوارم روزی شاعر شوم!
مردم دوست ندارند گریه مریم امیرجلالی را ببینند!
گفت و گو با «الهه رضایی» مجری نام آشنای دهه 60 تلویزیون
آتنه فقیه‌نصیری، از خاله سارا تا آسمانی که ابری نیست
مردی‌كه به دنیای طنازی پرتاب شد!
