گفتگو با 2 بازیگر سریال ساختمان پزشكان

حضور این دو بازیگر در سریال ساختمان پزشكان باعث شد تا به سراغ این دو بازیگر برویم و با آنها به گفت‌وگو بنشینیم. صحبت‌مان را با حریرچیان آغاز كردیم كه در این سریال نقش...

با هوشنگ حریرچیان و پروین قائم‌مقامی بازیگران سریال ساختمان پزشكان
طنزی شیرین در ‌فضایی ‌آرام
مدتی است كه سریال «ساختمان پزشكان» از شبكه 3 سیما پخش می‌شود و در این مدت توانسته مخاطبان زیادی را با خود همراه كند.

هوشنگ حریرچیان و پروین قائم‌مقامی نقش پدر و مادر شخصیت اصلی سریال یعنی نیما را به عهده دارند.

هوشنگ حریرچیان متولد 1311 در اصفهان است و سال‌هاست ‌در زمینه بازیگری مشغول ‌ فعالیت است. ‌پروین قائم مقامی نیز مدت زیادی نیست كه پا به دنیای بازیگری گذاشته است. او مادر بهاره‌ رهنماست.
قائم‌مقامی در سریال‌های مرد هزار چهره 1و 2 و همچنین مسافران بازی كرده است. حضور این دو بازیگر در سریال ساختمان پزشكان باعث شد تا به سراغ این دو بازیگر برویم و با آنها به گفت‌وگو بنشینیم. صحبت‌مان را با حریرچیان آغاز كردیم كه در این سریال نقش پدر نیما را بازی می‌كند.

در دوران جوانی شما خیلی دنیای هنر شناخته‌شده نبود و خیلی از والدین با ورود بچه‌هایشان به این عرصه مخالفت می‌كردند. این مساله در مورد شما چقدر صدق می‌كند؟
اتفاقا در مورد من این مساله كاملا فرق داشت، چرا كه‌ در یك خانواده هنرمند اصفهانی به دنیا آمدم و رشد كردم. من به تئاتر علاقه خاصی داشتم. حتی یادم هست من و خواهرم خودمان را به جای بازیگران تئاتر می‌گذاشتیم و شروع به گفتن دیالوگ‌های نمایشی كه دیده بودیم، می‌كردیم. تا این كه بالاخره برای بازی در تئاتر درخواست همكاری دادم و دی‌ماه 1326 بود كه وارد تئاتر اصفهان شدم و برای اولین‌بار در تئاتر «جاسوس هند» نقش یك كارآگاه را ایفا كردم و این كار بزرگ‌ترین اتفاق زندگی‌ام بود.

كار تصویری را از چه زمانی و چطور آغاز كردید؟
من اولین بار در برنامه تلویزیونی «عكاس‌باشی» مقابل دوربین رفتم كه یك سریال كوتاه بود و سپس سال 1351 در یك سریال 7 قسمتی با نام «فاجعه كربلا» بازی كردم كه برای شبكه یك سیما ساخته می‌شد. در این سریال نقش یزیدبن‌معاویه را بازی می‌كردم. پس از انقلاب هم در سینما فعالیتم را ادامه دادم و با كارگردان‌هایی چون مرحوم علی حاتمی، كمال تبریزی، بهمن فرمان‌آرا، مسعود كرامتی و... همكاری كردم.

در اكثر نقش‌هایتان طنازی خاصی وجود دارد. این مساله چقدر برگرفته از شخصیت واقعی خودتان است؟
من به هیچ‌وجه آدم عبوسی نیستم و خنده را خیلی دوست دارم. ضمن این كه اكثر نقش‌هایی هم كه بازی كرده‌ام طنز بوده‌اند و طبیعتا همه آنها اثری از خود در من به جای گذاشته‌اند.

برویم سراغ ساختمان پزشكان. چه شد كه در این سریال بازی كردید؟
از طرف سروش صحت-كارگردان این مجموعه - برای بازی در آن، دعوت به همكاری شدم و پس از خواندن 3 قسمت از سریال پذیرفتم كه عهده‌دار این نقش باشم.

پس فیلمنامه كامل در اختیار نداشتید؟
خیر، اما به تیم نویسندگان این مجموعه اعتماد كامل داشتم و می‌دانستم كه كارشان را بلد هستند.

قبل از این‌تجربه كار هر شبی‌ داشته اید؟
خیر. تا به حال به این شكل كار نكرده بودم و این مجموعه از این نظر تجربه اول من بود، اما كارهای طنز زیاد انجام داده‌ام.

خب چطور تجربه‌ای برایتان بود؟
خیلی خوب بود. بر عكس خیلی از همكارانم كه فكر می‌كنند بازی در این سریال‌ها كار دشواری است، برایم این‌گونه نبود و توانستم بسیار راحت كار كنم.

كارگردانی سروش صحت را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
صحت چون خودش هم بازیگر است و هم نویسنده طنز خیلی خوب بازیگرش را درك می‌كرد. به همین دلیل فضای راحت و شادی را برای تمام گروه ایجاد كرده بود و بزرگ‌ترین حسنش هم این بود كه از روز قبل فیلمنامه را به ما نمی‌داد، بلكه در لحظه و در همان روز این كار را می‌كرد كه همین مساله باعث می‌شد خلاقیت و تازگی‌ در كار به وجود بیاید.

پدر نیما كه شما نقشش را بازی می‌كنید، خیلی زود عصبانی می‌شود، برای این خصلت اخلاقی، كارگردان و نویسندگان دلیل خاصی داشتند؟
این چیزی بود كه از ابتدا با كارگردان و نویسنده كار در مورد آن صحبت كرده بودم كه پدر نیما پیرمرد آرام و ساكتی نباشد و بر‌خلاف همسن و سالانش ساده و بی‌پیرایه به نظر نیاید.

نقش‌تان را دوست داشتید؟
بله. ‌همه نقش‌هایم را دوست دارم و اگر نتوانم با آنها ارتباط برقرار كنم اصلا بازیشان نمی‌كنم ضمن این كه معتقدم اصلا نقش كوتاه یا بلند وجود ندارد و این خود بازیگر است كه می‌تواند یك نقش را ماندگار كند یا به آن ضربه بزند.

جنس طنز ساختمان پزشكان را چطور ارزیابی می‌كنید؟
به نظرم خیلی متفاوت است، چون اصلا در آن لودگی و مسخره‌بازی وجود ندارد. ساختمان پزشكان واقعا یك كار كمدی است چون از مسوولان و اتفاقات جامعه انتقاد كرده ‌و یكی از كاركردهای كمدی همین است كه به لایه‌های پنهان جامعه توجه كند و آنها را باز كند.

ارتباطتان با خانم قائم‌مقامی ـ بازیگر نقش مقابل‌تان ـ چطور بود؟
خوب بود و مشكلی نداشتیم و خیلی راحت با یكدیگر گفت‌وگوهایی را ردوبدل می‌كردیم.

چرا این پدر و مادر، ناصر را بیشتر از نیما تحویل می‌گیرند و دوستش دارند؟
چون ناصر از لحاظ ژنتیك، گفتار و رفتار به آنها شباهت بیشتری دارد و برای همین احساس نزدیكی بیشتری با او دارند و نیما به خاطر طرز تفكر و درسی كه خوانده است با خانواده‌اش فاصله زیادی دارد.

در آینده چه كاری از شما خواهیم دید؟
قرار است در یك سریال كه فضایی فانتزی دارد بازی كنم، اما نامش هنوز مشخص نیست.

گریز از تنهایی، بازیگرم كرد
خانم قائم‌مقامی قصه بازیگری شما از كجا شروع شد؟
من ذاتا مادر نگرانی هستم. این خصوصیت پس از این كه فرزندانم را به خانه بخت فرستادم و تنها شدم برایم دردسر شد و اذیتم می‌كرد. از این جهت تصمیم گرفتم مشغول كار شوم و به‌همین دلیل وارد سینمای بازیگری شدم و حالا حسابی از كاری كه انجام می‌دهم راضی و خوشحالم.

چه شد كه بازیگر مجموعه ساختمان پزشكان شدید؟
با من تماس گرفتند و پس از خواندن تعدادی از قسمت‌های این مجموعه پذیرفتم كه در این كار حضور داشته باشم و در این مدت حسابی به گروه وابسته شده بودم و حالا دوری از آنها برایم مشكل است.

شما در حال حاضر فیلم سینمایی «شرط اول» را هم در حال اكران در سینماها دارید. بازی در سینما یا تلویزیون برایتان تفاوتی هم دارد؟
بازی در شرط اول برایم یادآور لحظه‌های دوست داشتنی نیست چرا كه نه‌تنها من بلكه كل گروه اذیت شدند، اما در كل دوربین سینما و تلویزیون هرگز برایم فرقی نداشته‌اند چرا كه در هنگام كار به طور كلی دوربین را فراموش می‌كنم و تمام حواسم به اجرای نقشم است.

از كار در ساختمان پزشكان بیشتر برایمان بگویید.
در ساختمان پزشكان متن آماده‌ای وجود نداشت و متن‌ها روز به روز به دست ما می‌رسید اما مطمئن بودم كه متن پرمحتوا و جذابی خواهد بود و از این نظر نگران نبودم. سروش صحت هم به عنوان كارگردان، فضای آرام و خوبی را برای گروه ایجاد می‌كرد كه از این نظر ما خیلی راحت می‌توانستیم نقش‌هایمان را اجرا كنیم.

اولین باری بود كه با سروش صحت همكاری می‌كردید؟
بله. برای همین در ابتدا كمی نسبت به همكاری با او تردید داشتم، اما امروز از این تجربه راضی هستم و اگر باز هم از من برای كار دیگری دعوت كنند با روی باز خواهم پذیرفت.

چرا بیشتر در آثار طنز بازی می‌كنید؟
چون از بازی در این‌گونه كارها احساس رضایت می‌كنم. البته این را هم بگویم كه بیشتر پیشنهاداتم در این زمینه است. به هر حال نیتم تنها بازی در ژانر طنز نیست چون می‌خواهم با توانایی‌های خودم بیشتر آشنا شوم.

ولی معمولا بازی در كارهای طنز دشوارتر است. شما این‌طور فكر نمی‌كنید؟
بله. البته كه بازی در ژانر طنز دشوارتر است. همان‌طور كه نوشتن یك ملودرام آسان‌تر از نوشتن یك متن خنده‌دار است. ضمن این كه باید بگویم یك اشتباه كوچك در كار طنز می‌تواند آن را به لودگی بكشاند. بنابراین كار طنز دشواری‌های خاص خودش را دارد، اما با این همه فكر می‌كنم مجموعه ساختمان پزشكان توانسته مخاطبان را جذب كند و حرف تازه‌ای بزند.

به عنوان مادر بهاره رهنما، چقدر خودتان را در موفقیت ایشان سهیم می‌دانید؟
بهاره از ابتدا علاقه بسیار زیادی به هنر داشت و دارد و برای همین هیچ‌گاه مانع پیشرفت او نشدم و راه را برایش باز گذاشتم.

الان حس رقابتی هم با یكدیگر دارید؟
خیر. بهاره سال‌هاست ‌در این زمینه فعالیت می‌كند و بسیار باتجربه‌تر از من است و حتی خیلی جاها از او كمك می‌گیرم. بنابراین حس رقابتی بین ما وجود ندارد.

پیمان قاسمخانی برای مادرزنش هم پارتی‌بازی می‌كند یا خیر؟
خیر. او همان هدفی را كه در ذهنش دارد اعمال می‌كند و برایش فرقی ندارد كه چه كسی قرار است بازی كند. من هم هیچ‌گاه از او نخواسته‌ام كه برای من بیشتر بنویسد، چون قطعا حق دیگری ضایع خواهد شد.

با این اوصاف می‌توانیم بگوییم مادری كه در سریال ساختمان پزشكان می‌بینیم خیلی با خودتان فاصله ندارد. درست است؟
بله. همین طور است. خیلی از خصوصیات واقعی خودم به‌این نقش نزدیك است.

آیا ‌انتقادی از این مجموعه دارید‌؟
به نظرم ‌هیچ كاری بی‌عیب و نقص نیست، اما در ساختمان پزشكان همه افراد تلاش كردند كه عیب‌ها و نواقص كار به حداقل برسد. برای همین نمی‌توانم به نكته خاصی اشاره كنم و پاسخ این سوال را می‌گذارم به عهده خود مخاطبان.

به بازیگری علاقه‌مندید یا تنها به این دلیل كه سرگرم هستید آن را انجام می‌دهید؟
در ابتدا به خاطر فرار از روزمرگی و تنهایی این كار را انجام می‌دادم، اما حالا بازیگری برایم یك حرفه دوست‌داشتنی است و از این كه می‌توانم نقش‌های مختلفی را بازی كنم خوشحالم.

كار متفاوت از نظر شما چه ویژگی‌هایی دارد؟
به نظرم مهم‌ترین تفاوتش در فیلمنامه و شیوه كارگردانی است. متاسفانه فیلمنامه‌های فعلی خیلی بی‌حوصله و بی‌انرژی نوشته می‌شوند و كاملا دم‌دستی هستند و گاهی حتی آدم را به یاد برنامه‌های كودك قدیم می‌اندازند.

آخرین كار خوبی كه از تلویزیون دیدید چه كاری بود؟
اگر حمل بر خودستایی نباشد ساختمان پزشكان. به نظرم یك طنز متفاوت و شیرینی است.

خودتان آن را نگاه می‌كنید؟
بله. مگر می‌شود آن را نبینم. حتی یك صحنه‌اش را هم از دست نمی‌دهم.

و در پایان آیا هنوز هم نگران فرزندانتان هستید؟
بله. البته نه به حساسیت گذشته، اما طبیعتا یك مادر همیشه نگران فرزندانش است حتی اگر سن و سالی از آنها گذشته باشد.

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ

www.seemorgh.com/culture

منبع: jamejamonline.ir/ محبوبه ریاستی

مطالب پیشنهادی:

مونا فرجاد از ایفای یك نقش دوم در سریال ساختمان ‌پزشكان می‌گوید

گزارش تصویری سریال «ساختمان پزشکان»

درباره «ساختمان پزشکان»؛ بساط خنده و سرگرمی مهیا است

چند ساعتی در پشت صحنه سریال «ساختمان پزشكان» سروش صحت

مردی‌كه به دنیای طنازی پرتاب شد!