سه دونگ سه دونگ
برای انتخاب نقش‌هایمان بسیار فكر كردیم. خیلی گزینه‌ها بودند كه می‌توانستند انتخاب‌های خوبی باشند، ولی به نقشی كه برایشان در نظر گرفته بودیم، نمی‌خوردند. به هر حال این مجموعه به گونه‌ای متفاوت....

تلاش برای فرار از كلیشه
ماه رمضان فرصت مناسبی برای سازندگان فیلم و سریال است تا بتوانند آثاری را با محتوای مناسبتی روی آنتن ببرند و در این رقابت معمولا برنده، مجموعه‌ای است كه توانسته باشد متفاوت‌تر از دیگران عمل كند. امسال تا حدودی این رقابت سخت‌تر است، چون بیشتر آثار، محتوای یكسانی دارند و پرداختن به مسائل ماورائی و فرشته و شیطان را دستمایه خود قرار داده‌اند.
شاید شبكه تهران شانس بهتری داشته و در این رقابت چندگانه متفاوت‌تر از بقیه باشد. پخش مجموعه «سه دونگ سه دونگ» دقیقا زمانی به سازندگان آن پیشنهاد شد كه چند روزی بیشتر تا ماه رمضان نمانده بود و گویا پیش از آن هم قرار بود مجموعه «تكیه بر باد» به كارگردانی محمود معظمی روی آنتن برود. به هر حال این فرصت در اختیار مجموعه طنز سه دونگ سه دونگ گذاشته شد. این سریال 26 قسمتی به كارگردانی شاهد احمدلو و تهیه‌كنندگی محمد صالحیان ساخته شده است و بازیگرانی چون سیروس گرجستانی، مرجانه گلچین، جواد عزتی، اشكان اشتیاق، عباس جمشیدی‌فر، سیاوش مفیدی، مریم معصومی، متین‌السادات ستوده، یوسف صیادی و محمد كاسبی در آن ایفای نقش می‌كنند. شاهد احمدلو پیش از این، فیلم‌های سینمایی اگه می‌تونی منو بگیر، چند می‌گیری گریه كنی و ساخت تله‌فیلم‌هایی چون پسرها سرباز به دنیا نمی‌آیند را در كارنامه خود دارد.

مشكلات سه دونگ سه دونگ
مدیریت تولید برای مجموعه‌ای كه به گفته دست‌اندركارانش مشكلات زیادی داشته كار چندان ساده‌ای نیست. هادی انباردار، مدیر تولید این مجموعه می‌گوید: لوكیشن اصلی ما یك نانوایی سنگك بود كه در محله‌ای پایین بازار به اسم درخونگاه انتخاب شد. این لوكیشن می‌بایست به طور كامل در اختیار كار قرار می‌گرفت و برخلاف تصور، هیچ دكوری برای نانوایی زده نشد. اهالی محل همكاری خوبی با ما نداشتند و این روند تولید را با مشكلات زیادی مواجه می‌كرد. به هر حال با همكاری اتحادیه آرد و نان و وزارت بازرگانی، با هر سختی حدود یك ماه در این لوكیشن تصویربرداری كردیم. بیشتر لوكیشن‌های انتخابی ما در محلات پایین شهر بود. بالاخره در محله سرچشمه تهران هم لوكیشن خانه نصرت عشقی را پیدا كردیم. تا ششم تیرماه تصویربرداری تمام شد و با برنامه‌ریزی از پیش تعیین شده، گروه برای تصویربرداری باقی مجموعه راهی تركیه شدند.

حضور متفاوت بازیگران طنز
محمد صالحیان،
تهیه‌كننده این مجموعه است. از سال 1363 فعالیت خود را در سازمان صداوسیما آغاز كرده و طی این سال‌ها عمده فعالیت‌های خود را برای شبكه 5 داشته است. مجموعه طنز 86، سریال بایرام، اكسیژن، مجموعه طنز 60 قسمتی حرف‌تو‌حرف و خیلی مجموعه‌های دیگر از كارهایی هستند كه صالحیان تهیه كرده است.
وی می‌گوید: در زمینه كارگردانی و ساخت آثار مستند و داستانی هم فعالیت داشته‌ام. وقتی از او می‌پرسم چرا طی این سال‌ها فقط در حیطه طنز كار كرده است، چنین پاسخ می‌دهد: شاید این اتفاق تنها به علاقه شخصی خود من برمی‌گردد. خودم هم آدم طنازی هستم. صالحیان خودش را از آن دسته تهیه‌كنندگانی می‌داند كه احترام زیادی برای مخاطب قائل است. او اضافه می‌کند: به تصمیم معاونت سیما سه دونگ سه دونگ برای پخش در ایام ماه رمضان در نظر گرفته شد، به گونه‌ای كه فاصله پخش تا تولید ما خیلی كم بود. هم‌اكنون در حال تدوین كار هستیم و با این‌كه شرایط رساندن كار برای پخش هر شبی بسیار دشوار است، ولی سعی می‌كنم تا جایی كه امكان دارد محیط را از تنش‌های احتمالی دور كنم. حتی شب اول كه قرار بود سریال ساعت 11 شب پخش شود، یادم می‌آید حدود ساعت 30‌/‌10 در حال دویدن بودم تا نوار فیلم را به شبكه برسانم.
صالحیان معتقد است این‌بار در انتخاب بازیگران به یك تركیب جدید رسیده و كنار جمعی از چهره‌های محبوب در عرصه طنز، بازیگران جدیدی را هم قرار داده است. به گفته وی، حتی از بازیگران چهره هم به نوعی جدید و متفاوت در این مجموعه استفاده شده است.
او معتقد است: در ایران چهره و بازیگر طنز زیادی نداریم و در طول زمان ممكن است كلیشه شوند. مهم این است كه در تركیب جدیدی از آنها استفاده شود تا در كار تنوع به وجود آید. صالحیان بخشی از مناطق جنوبی شهر را برای لوكیشن‌های این مجموعه در نظرگرفته است، چراكه معتقد است در جنوب شهر زندگی به گونه‌ای بیشتر در جریان است.
او می‌گوید: برای انتخاب نقش‌هایمان بسیار فكر كردیم. خیلی گزینه‌ها بودند كه می‌توانستند انتخاب‌های خوبی باشند، ولی به نقشی كه برایشان در نظر گرفته بودیم، نمی‌خوردند. به هر حال این مجموعه به گونه‌ای متفاوت از دیگر مجموعه‌های در حال پخش ساخته شد و امیدوارم با یك ریتم مناسب و داستانی جذاب، لحظات خوبی را برای بیننده فراهم آورد. گفتنی است در ادامه تصویربرداری این مجموعه در تركیه، یكی از بازیگران چهره و سرشناس در عرصه بازیگری طنز نیز به گروه ما اضافه خواهد شد.

وظیفه طنز فقط خنداندن مخاطب نیست
مرجانه گلچین
از آن دسته بازیگرانی است كه پس از بازگشت به دنیای بازیگری بسیار متفاوت‌تر از قبل ظاهر شده است و سبك جدیدی از بازیگری طنز را دنبال می‌كند. در همه این سال‌ها و مجموعه‌هایی كه گلچین در آنها حضور داشته، یك اتفاق ویژه رقم خورده است و آن هم این بوده كه او به تنهایی می‌تواند بار طنز یك مجموعه را به دوش بكشد.
گلچین می‌گوید: هرچند سه دونگ سه دونگ به تصمیم و صلاحدید مدیران شبكه به نمایش درآمد، ولی به عقیده من به عنوان یك فرد عادی جامعه، نه یك بازیگر، نوع زندگی با همه دغدغه‌های امروزی‌اش نیاز به خنده دارد و چه‌بسا بهتر است پشت همه این خندیدن‌ها یك فكر حساب شده باشد. همه انسان‌ها نیاز مبرم به شاد بودن دارند و این وظیفه تلویزیون و سینماست كه در ایجاد این فضا گام بردارند. گلچین معتقد است: مجموعه‌هایی كه این روزها ساخته می‌شوند خیلی متنوع نیستند، در صورتی كه اگر در ساخت كارها تنوع وجود داشته باشد، انتخاب برای مخاطب راحت می‌شود. چیزی كه این سال‌ها به عنوان یك نقص اساسی محسوب می‌شود، عدم تنوع قصه‌های انتخابی است. مخاطب امروز اگر نتواند خوراك روحی را از رسانه خودش بگیرد دست به دامان ماهواره و جاهای دیگر می‌شود. قصه‌های امروز باید چالش بیشتری داشته باشند، چرا كه در رقابتی تنگاتنگ با دیگر سریال‌ها و فیلم‌های خارجی هستند. ما باید تلاش كنیم كیفیت كارهایمان را بالا ببریم. من خودم یك بازیگر طنز هستم و به جرات می‌گویم خیلی از كارهایی كه طی این سال‌ها ساخته شده‌اند بشدت از لحاظ كیفیت پایین هستند و هیچ گونه تمایلی را در مخاطب به وجود نمی‌آورد. وظیفه یك كار طنز فقط خنداندن نیست. اتفاق طنز زمانی خوب قلمداد می‌شود كه حاوی پیام‌رسانی خوبی هم باشد. شاید لازم است محتوای خیلی از این آثار توسط جامعه شناسان و روان‌شناسان كالبد شكافی شود و در نهایت برای ایجاد یك اتفاق خوب، رسانه عمومی باید با ساخت یك اثر مردم را به فكر وادارد. گلچین در ادامه می‌گوید: به دلیل یك سری مشكلات شخصی نتوانسته‌ام سه‌دونگ سه‌دونگ و دیگر مجموعه‌ها را كامل دنبال كنم و خیلی دلم می‌خواهد این قصه را در كنار مجموعه‌های دیگر ارزیابی كنم. امیدوارم این سریال بتواند جایگاه خوبی میان مخاطبان خود داشته باشد. امیدوارم سال به سال كارهای بهتری در تلویزیون ساخته شود و این مجموعه هم بتواند در ماه رمضان امسال نمره مثبتی به خود اختصاص دهد.

تلفیقی از موسیقی سنتی و مدرن
محمدمهدی گورنگی،
ساخت موسیقی مجموعه را به عهده دارد. سریال‌هایی چون مسافری از هند، كمكم كن، برای آخرین بار، روز رفتن، به دنیا بگویید بایستد و زنبق‌های وحشی ازجمله آثاری هستند كه ساخت موسیقی آن را گورنگی به عهده داشته است. وی در پاسخ به این كه ساخت موسیقی برای یك كار طنز تا چه اندازه متفاوت از دیگر كارهاست، می‌گوید: قبلا هم پروژه‌های طنز را تجربه كرده بودم. من همیشه دوست داشتم خودم را در ژانرهای مختلف بیازمایم. برایم مهم است در كارهایی كه به عهده می‌گیرم، نوآوری داشته باشم و ایده جدیدی را به كار گیرم. زمستان سال گذشته بود كه در جریان ساخت این پروژه قرار گرفتم و از همان موقع دنبال چیزی بودم كه كمتر دیده و شنیده شده باشد. در سه‌دونگ سه‌دونگ هم تركیب جدیدی از ساز و گروه كر استفاده كردم. این سبكی بود كه برای اولین بار در سریال‌های تلویزیونی به كار گرفته شد. حدود 4 ثانیه ابتدایی تیتراژ به صورت موسیقی بدون ساز كار شده و حتی صدای سازهای كوبه‌ای هم كه شنیده می‌شود با دهان كار شده است. از یكجا به بعد موسیقی وارد كار می‌شود. گورنگی در ارتباط با موسیقی متن كار هم این گونه توضیح می‌دهد: در واقع موسیقی بر مبنای فضایی كه در داستان می‌گذرد ساخته شده و بخش زیادی از پیام‌رسانی را در صحنه‌ها به عهده دارد. از آنجا كه این سریال یك بافت سنتی را روایت می‌كرد در جاهایی سعی كردم از موسیقی سنتی به روز شده استفاده كنم. معمولا در كارهایم ایده‌های خاصی دارم. پس از این كه مطرح شد در تیتراژ پایانی خواننده داشته باشیم، خواننده خوب كشورمان فریدون آسرایی انتخاب شد. البته هنوز هم با گذشت چند قسمتی از این مجموعه، مشغول اعمال تغییراتی در موسیقی تیتراژ پایانی هستیم.

سریالی برای مردم
سیاوش گرجستانی
پسر سیروس گرجستانی است و در مجموعه سه‌دونگ سه‌دونگ طراحی چهره‌پردازی را به عهده دارد. حدود 11 سال است كه در اجرای چهره‌پردازی فعالیت می‌كند و 4 سالی است كه سمت طراحی گریم را به عهده دارد. گرجستانی معتقد است: طراحی یعنی فكر و با اجرا تفاوت اساسی دارد. چراكه چهره‌پردازی یك كار طنز 50 درصد در معرفی شخصیت به مخاطب نقش دارد. وی می‌افزاید: نوع طراحی برای یك بازیگر طنز نباید به گونه‌ای باشد كه تغییر چهره اساسی در صورت او به وجود آورد، زیرا بیننده سال‌هاست كه بازیگر مورد علاقه خود و بازی‌اش را با یك چهره‌ شناخته شده دنبال می‌كند. او در ادامه می‌گوید: طی جلساتی كه با شاهد احمدلو داشتیم به این نتیجه رسیدیم كه از گریم‌های غلو شده كه زیاد به چشم می‌آید، استفاده نكنیم و از آنجا كه این كار یك كمدی موقعیت را روایت می‌كند سعی داشتیم تیپ جدیدی از بازیگران خلق كنیم. به نظرم این یك تصور اشتباه است كه برخی‌ها گمان می‌كنند چون كار طنز است، پس باید گریم بازیگران آن شبیه آدم‌های فضایی باشد. باورپذیری در نوع طراحی صورت بازیگر یك اصل اساسی است. مثلا سیروس گرجستانی نقش یك نانوا را دارد، پس باید گریم چهره‌اش هم در كنار ارائه بازی‌اش به انتقال این حس كمك كند تا جایی كه مخاطب هم این احساس را داشته باشد كه شاید نصرت عشقی همان نانوای محله اوست. گرجستانی در ادامه تصریح می‌كند: برای من خیلی مهم است كه حتی بازیگر هم از نوع چهره‌پردازیش راضی باشد و بتواند با آن احساس راحتی برقرار كند. فكر می‌كنم این مجموعه در جذب مخاطب عام بتواند موفق باشد و بازتاب خوبی بگیرد، چرا كه از مردم و برای مردم است.

توان ایفای نقش جدی دارم
عباس جمشیدی‌فر
نقش محمود را بازی می‌كند. سال‌ها پیش در مجموعه حبیب‌آقا به كارگردانی سعیدآقاخانی، نقش داماد سیروس گرجستانی را بازی می‌كرد و در سه‌دونگ سه‌دونگ پسر نصرت عشقی با بازی گرجستانی است. جمشیدی‌فر حضور كمرنگش را در سال‌های اخیر به بدشانسی و انتخاب بد خود نسبت می‌دهد. او می‌گوید: قرار بود ابتدا در این مجموعه نقش دایی غلام را بازی كنم، اما بعد از این كه نقش محمود به من داده شد، دوست خوبم یوسف صیادی این نقش را به عهده گرفت. بازیگر نقش محمود، حضور یك سریال طنز را در باكس پخش تلویزیون اتفاق خوبی می‌داند و معتقد است: سال گذشته هم شبكه‌ها در ایام ماه رمضان كار طنزی نداشتند و بسیار خوب است كه سه‌دونگ سه‌دونگ در این ایام روی آنتن رفت. این كار چه در نوع قصه و چه در اجرا و كارگردانی، شیوه جدیدی از ساخت را روایت می‌كند. یادم می‌آید شاهد احمدلو از همان ابتدا تاكید اساسی داشت كه هیچ كدام از بازیگران بازی نكنند و سعی كنند نقش را در واقعیت به اجرا درآورند. به همین دلیل هم به جرات می‌گویم كه این كار با بقیه كارهای طنز این سال‌ها تفاوت اساسی دارد. احمدلو حتی یك سریال تلویزیونی را هم سینمایی می‌بیند و با این فكر صحنه‌هایش را جلوی دوربین می‌برد. جمشیدی‌فر خودش را صرفا یك بازیگر طنز نمی‌داند و معتقد است می‌تواند از پس اجرای یك نقش غیرطنز هم بخوبی برآید. وی می‌گوید: تعامل سه نفره‌ای كه با جوادعزتی و اشكان اشتیاق در نقش برادرانم دارم برایم بسیار خوب و دوست داشتنی است، چراكه من در سال 77 با جوادعزتی تئاتر را شروع كردم و طی سال‌ها مدیونش هستم. عباس جمشیدی‌فر سریال‌هایی چون حبیب آقا، عید امسال، پیامك از دیار باقی، تاكسی شانس و تله فیلم‌هایی چون غریبه، هندوانه شب یلدا و به دام افتاده را در كارنامه كاری خود دارد.

رنگ، عامل ارتباط بازیگر با نقش
معمولا روال بر این است كه رنگ‌های شاد و زننده حرف اول را در ایجاد یك فضای طنز می‌زنند. محسن غلامی، طراح لباس و صحنه این سریال است. خودش معتقد است قصه این مجموعه داستانی خیلی هم طنز نیست و اتفاقا روایتی از یك داستان خاكستری است. وی كار طراحی صحنه را از سال 78 با فیلم سینمایی «بال‌های سپید» آغاز كرده و در همه این سال‌ها دستیار كیوان مقدم بوده است. وی كه در بیشتر تله‌فیلم‌هایی كه شاهد احمدلو كارگردانی كرده حضور داشته، معتقد است: به نظر من طراحی صحنه باید تمام و كمال در اختیار فضای فیلمنامه باشد و اجرای آن باید بتواند به پیشبرد خط‌سیر اصلی قصه كمك كند. برای من رنگ ملاك مهمی است و معمولا سعی می‌كنم با روان‌شناسی رنگ‌ها در داستان به‌کار گیرم و حتی با انتخاب نوع لباس بازیگر، او را به نقش نزدیك‌تر كنم. این روند همراه سایر موارد به بازیگر كمك می‌كند تا به حس نزدیك‌تر شود. سه‌دونگ سه‌دونگ هم داستان یك خانواده اصیل است كه هنوز بافت سنتی را در زندگی خودشان از یاد نبرده‌اند. آنها پسر و دختری دارند كه به نسبت پدر و مادر، امروزی‌تر هستند و زندگی را به گونه‌ای دیگر می‌بینند. این تفاوت در نوع لباسی كه برای آنها انتخاب شده نمود كاملا محسوس و مشخصی دارد. غلامی معتقد است به هر حال یك موقعیت طنز، فضای شادی است كه او با رنگ مانور بیشتری می‌دهد. انتخاب لباس و نوع طراحی صحنه باید در جهت ارتباط حس بصری به بیننده باشد. در كل همه اتفاقاتی كه در طراحی لباس و صحنه این مجموعه وجود دارد با همفكری كارگردانی بوده كه خودش كاربلد است.

دختر ته تغاری خانواده
سه‌دونگ سه‌دونگ در كنار بازیگران چهره، جمعی از بازیگران تازه‌كاری را دارد كه تا به اینجا توانسته‌اند با هدایت كارگردان خوب عمل كنند. مریم معصومی بازیگر نقش منصوره است؛ دختر لوس و ته تغاری خانواده كه گاهی شیطنت‌هایی هم دارد. مریم معصومی، لیسانس علوم سیاسی دارد و فارغ‌التحصیل رشته عكاسی است. او در تله فیلم‌های «كادوی دربه در» به كارگردانی یوسف تیموری و «اخلاقتو خوب كن» و «یك شب به یادماندنی» ـ كه هنوز به نمایش در نیامده‌اند ـ حضور جدی جلوی دوربین را تجربه كرده است. خودش می‌گوید: حضور در این مجموعه برایم اتفاق خوبی بود، چرا كه كنار یك گروه حرفه‌ای توانستم ایفای نقش كنم. این نقش مثل خیلی از دخترهای به این سن و سال چند بعد شخصیتی دارد. دختری كه در یك خانواده سنتی بزرگ شده و خیلی جاها سعی در امروزی بودن دارد. گاهی وقت‌ها لوس است و خیلی جاها هم می‌تواند عاقلانه رفتار كند. زمانی كه فیلمنامه را خواندم به نظرم نقشی آمد كه جای كار بسیاری داشت و با هدایت شاهد احمدلو توانسته‌ام تا حد خیلی زیادی منصوره را یك دختر واقعی بازی كنم.از همان ابتدا دلم می‌خواست منصوره یك بعدی نباشد. مریم معصومی در پایان یادآور می‌شود كه با حضور در این مجموعه، همیشه این احساس را داشته كه واقعا خانواده‌ای به نام عشقی دارد و این حضور را تجربه‌ای به یادماندنی برای خودش می‌داند.

از طنز تا لودگی
نویسندگی یك كار طنز محدودیت‌های خاص خود را دارد. بخصوص این‌كه نگارش مجموعه‌های اینچنینی مهارت خاصی می‌خواهد؛ حفظ حریم‌ها و رعایت خط قرمز‌هایی كه تخطی از آنها ممكن است كار را به لودگی بكشانداز اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نیما حسن‌نیا همراه علیرضا مسعودی، تیم دو نفره نویسندگان این مجموعه هستند. حسن‌نیا پیش از این، نگارش مجموعه‌هایی چون زیر آسمان شهر، كوچه اقاقیا، یك بام و دو هوا، دنیای شیرین و... را به عهده داشته است. خودش معتقد است با این‌كه تا به اینجا قصه‌های غیر طنز هم نوشته ولی تبحر و علاقه شخصی‌اش در نوشتن مجموعه‌های طنز است. او می‌گوید قبول دارد كه این گونه كارها ریسك بالایی می‌طلبد، ولی به هر حال خاصیت طنز این است كه باید به چیزی یا كسی نسبت داده شود و متعادل نگاه داشتن این مساله خودش داستانی است. وقتی از او می‌پرسم بداهه‌پردازی چقدر در این مجموعه نقش داشته و تا چه اندازه گروه به متن وفادار مانده در پاسخ می‌گوید: به هر حال بداهه در یك كار طنز نقش دارد و به پیشبرد قصه كمك می‌كند. از حدود یك سال قبل همراه دیگر نویسنده این كار مشغول نوشتن بودیم و این كار برخلاف خیلی دیگر از كارهایی كه با عجله نوشته می‌شوند سرفرصت به نگارش رسید. حسن‌نیا معتقد است كه در نوع نوشتار خود، نگاهی اساسی به زندگی دارد و به قول خودش حتی خیلی از حركات نقش منصور را از روی ویژگی‌های شخصیتی برادرش نوشته است. وی می‌گوید: قصه‌ای می‌تواند موفق باشد كه مخاطب بتواند با آن همذات‌پنداری كند، انگار آن اتفاق برای خود او هم افتاده است. سعی همه ما این بوده كه به هر قیمتی مخاطب را نخندانیم و بتوانیم كار را تا بدان جایی طنزگونه پیش ببریم كه به هجو و لودگی نرسد.

سه‌دونگ سه‌دونگ به روایت تصویر
فرشاد گل‌سفیدی
از آن نوع تصویربردارهایی است كه كارهای مناسبتی زیادی انجام داده است. او می‌گوید: برایم افتخار بزرگی است كه این گونه كارها را در كارنامه دارم. سه‌دونگ سه‌دونگ به روایت تصویر، تجربه متفاوتی بوده است. معمولا روال كارهای طنز این گونه است كه با دو دوربین تصویربرداری می‌شوند ولی این بار و به پیشنهاد كارگردان تمام تصاویر با یك دوربین گرفته شد. گل‌سفیدی معتقد است نورپردازی در یك مجموعه طنز جایگاه بسیار ویژه‌ای دارد. همچنان كه از تعریف آن برمی‌آید همه چیز باید روشن و در خدمت بازی بازیگر باشد، به نحوی كه هیچ گونه نور اضافی در تصویر نباشد كه بازی بازیگر را بدزدد. حدود 50 درصد لوكیشن‌های این سریال داخلی بوده است و گاهی اوقات هم پیش می‌آمده كه تعداد پرسوناژها در یك صحنه بسیار زیاد باشد.

حضور پررنگ‌تر نگین
نقش عروس خانواده را متین‌السادات ستوده بازی می‌كند. 2 سال است كه كار بازیگری را به صورت حرفه‌ای با كلاس‌های بازیگری امین تارخ آغاز كرده است. سال‌ها پشت صحنه حضور داشته و اكنون دو سریال «چمدان» به كارگردانی خسرو ملكان و سری جدید سریال «عملیات 125» را آماده نمایش دارد. ستوده نقش نگین را از نقش‌های خاص این سال‌ها می‌داند. به عقیده او لازمه حضورش این بوده كه نگین از لحاظ خصوصیات ظاهری در تضاد كامل با منصور ‌بوده و این قضیه از مواردی است كه طنز را به كار وارد می‌كند. ستوده در ادامه صحبت‌هایش می‌گوید كه بسیار دوست داشته بازی در یك مجموعه طنز را تجربه كند و تا اینجای كار بازتابی را كه از مخاطبان خود گرفته، رضایت‌بخش می‌داند. به گفته او، در ادامه نقش نگین پررنگ‌تر می‌شود.
محمد شیوندی، صدابردار مجموعه آخرین نفری است كه با او گفت‌وگو می‌كنیم. به گفته صدابردار مجموعه، رفت و آمد‌های زیادی كه در محل‌های تصویربرداری انجام می‌شود در كنار شلوغی بیش از اندازه این محل‌ها و پرجمعیتی لوكیشن‌ها، همه از مواردی بوده كه كار صدابرداری را در این مجموعه مشكل‌تر از همیشه كرده است. شیوندی می‌گوید: در اكثر صحنه‌ها دوربین متحرك است. از آنجا كه بیشتر پلان‌ها به صورت سكانس پلان است در جا‌گیری بوم در تصویر محدودیت‌هایی ایجاد می‌كند. خیلی جاها هم بازیگران بداهه‌گویی‌های زیادی دارند و ما واقعا نمی‌دانیم نفر بعدی كه قرار است دیالوگ بگوید چه كسی است. نكته قابل توجه این‌كه تمام صداها در خود صحنه گرفته می‌شود و در نهایت این‌كه همه سختی‌ها را به جان خریده‌ایم تا بیننده از ما راضی باشد.
 
 
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir/ شبنم مدنی 
 
مطالب پیشنهادی:
 گفت‌وگو با جواد عزتی، بازیگر مجموعه «سه‌دونگ، سه‌دونگ»
گزارش تصویری: سریال «سه دونگ سه دونگ»
سریال «سه دونگ،سه دونگ» به روایت تهیه كننده و كارگردان
از دختر بازی یک روح سرگردان تا بازگشت بابا اتی و رفقا!!
پای صحبت عوامل سریال «سقوط یك فرشته»