گفت‌وگو با نگار فروزنده، بازیگر سریال شهر دقیانوس

كم كار می‌كنم حتی اگر فراموش شوم
خیلی اتفاقی وارد این حرفه شده است، اما این مساله برایش تنها در حد یك اتفاق باقی نماند و برای درك بیشتر و بهتر از این دنیای هزار رنگ تلاش بیشتری كرد تا بتواند حضور خود را تثبیت كند.
 
بنابراین دست به تجربه‌های زیادی زد و نقش‌های متفاوتی را ارائه كرد كه ازجمله آنها می‌توان فیلم‌های میكس، دختردایی گمشده و مجموعه‌های من یك مستاجرم، ریحانه و... را مثال زد.
نگار فروزنده این روزها دغدغه‌های زیادی دارد و از كارهای ضعیف سینما و تلویزیون حسابی گلایه‌مند است. با او همراه شدیم تا هم از قصه بازیگر شدنش برایمان بگوید و هم از تجربه بازی در سریال شهر دقیانوس كه این روزها روی آنتن شبكه یك سیماست.

بهتر است كمی به عقب برگردیم. از قصه بازیگر شدنتان برایمان بگویید.
از طریق یكی از دوستان مادرم كه برادرش صدابردار كارهای حسین فردرو بود به او معرفی شدم. رفتم تست دادم و قبول شدم و بعد در كلاس‌های بازیگری سمندریان دوره دیدم. پس از آن رفته رفته وارد این حرفه شدم و تا امروز هم آن را ادامه دادم.

از روندی كه تا امروز طی كرده‌اید راضی هستید؟
پنجاه، پنجاه است. من تلاش كرده‌ام كه كار خوب انجام دهم و انتخاب‌های درستی داشته باشم. بعضی وقت‌ها نقش‌هایی كه پیشنهاد می‌شود در نهایت آن چیزی نمی‌شود كه در فیلمنامه طراحی شده بود. در این مواقع است كه فقط خستگی كار روی دوشم می‌ماند.

و در این زمان‌هاست كه انگیزه‌ای برای كار نمی‌ماند...
بی‌انگیزه نمی‌شوم، چون هدفم را می‌شناسم و برای رسیدن به آن تلاشم را می‌كنم.

در زمان كار با كارگردان هم پیشنهادات خود را در جهت بهتر شدن نقش می‌دهید؟
خیر. چون دوست ندارم كارگردان را حین كار كلافه كنم. او كارها و مسوولیت‌های دیگری هم دارد. البته ممكن است سر چیزهای كوچكی از او نظر بخواهم. همین. اصولا سعی می‌كنم قبل از كار با كارگردانم به یك نظر مشترك درباره نقش برسم.

فكر می‌كنید پس از 18 سال فعالیت در عرصه بازیگری از روز اول تاكنون چه تغییراتی در نحوه اجرای نقش‌هایتان به وجود آمده است؟
نمی‌دانم، اما پس از این همه سال، به تجربیاتی رسیده‌ام كه برایم بسیار ارزشمند است، برای به دست آوردن این تجربیات هزینه‌های زیادی هم داده‌ام. این تجربیات به من آموختند كه نقش‌هایم را چگونه باورپذیر اجرا كنم.

در این سال‌ها چقدر نقش‌های متفاوت بازی كرده‌اید و چه زمان‌هایی یك نقش را تكرار كرده‌اید؟
یك زمانی نقش‌های شبیه به هم زیاد بازی كردم، اما پس از آن دیگر سعی كردم همه جور نقش‌هایی را امتحان كنم. از نقش دخترهای ساده و بی‌ریا گرفته تا نقش‌های منفی.

در چند سال اخیر بسیار كم‌كار شده‌اید. این مساله علت خاصی دارد؟
بله. چون آنقدر كیفیت فیلمنامه‌ها پایین است كه دیگر رغبتی برای اجرای نقش باقی نمی‌ماند. برای من خیلی مهم است كه چه جور كاری را در پرونده كاری‌ام ثبت كنم. برای همین نمی‌خواهم به هر قیمتی بازی كنم. به همین دلیل چند وقتی است كه محتاط‌تر نقش‌هایم را انتخاب می‌كنم.

یعنی باید بین بد و بدتر یكی را انتخاب كنید؟
بله. دقیقا همین‌طور است. دوست دارم كاری كه می‌كنم قابل دفاع باشد و بازی در آن كار حداقل یك توجیه منطقی برایم به دنبال داشته باشد.

گرایش شما بیشتر به سوی چه جور نقش‌هایی است؟
ببینید در حرفه ما، فیلمنامه حرف اصلی را می‌زند و تعیین‌كننده خیلی چیزها است و بعد از آن توانایی كارگردان. بنابراین اگر فیلمنامه و كارگردان خوب باشند حتما نقش هم خوب است و نوع آن دیگر خیلی تفاوت نمی‌كند.

بازی در سریالشهر دقیانوس ، چگونه برایتان اتفاق افتاد؟
از طرف یكی از دوستان بازی در این سریال به من پیشنهاد شد كه پس از خواندن فیلمنامه پذیرفتم در این كار حضور داشته باشم.

زمانی كه نقش را قبول كردید، فیلمنامه كامل بود؟
بله. من به هیچ‌وجه سر كاری كه فیلمنامه آن آماده نباشد نمی‌روم. چون بازی كردن در این شرایط یك جور ریسك است.

اما این مساله حالا دیگر جا افتاده است و بیشتر بازیگران با آن كنار آمده‌اند؟
بله. متاسفانه این اتفاق افتاده است. معمولا ما یك كار اشتباه را انجام می‌دهیم و بعد هم با پشتكار تمام دنبال آن را می‌گیریم و خیلی به خودمان زحمت نمی‌دهیم كه راهمان را تغییر دهیم.

چرا با این مساله موافق نیستید. آن هم در شرایطی كه دیگران خیلی راحت با این موضوع كنار آمده‌اند؟
چون به نظرم این كار اشتباه است و درست مثل این می‌ماند كه شما خانه‌تان را روی یك زمین ناهموار بسازید. در این شرایط هر چقدر هم كه خانه مدرن و شیك باشد، اما امنیتی در آن نخواهید داشت. البته بعضی از دوستان چون به جنبه مالی بیشتر فكر می‌كنند تا كاری كه انجام می‌دهند، پس برایشان فرق هم نمی‌كند، اما آنها بازیگر حرفه‌‌ای نیستند بلكه فقط كار می‌كنند كه پول بگیرند. به هر حال ما باید پشت كارهایمان یك نگاه حرفه‌ای وجود داشته باشد و نباید اجازه بدهیم كه هنرمان نابود شود.

حالا به نظرتان فیلمنامه شهر دقیانوس، قابل دفاع است؟
بله. به نظرم این كار قصه جذاب و متفاوتی دارد.

بازی در این كار در نهایت به دل خودتان نشست و راضی بودید؟
در نهایت و در هر حالت كلی بله، ولی متاسفانه مسائل زیادی در این كار وجود داشت كه باعث ناراحتی من شد و كمی دلزده‌ام كرد.

می‌توانید به بعضی از آنها اشاره كنید؟
خیر. چون این كار تمام شده است و دیگر نمی‌خواهم خاطراتم را بیان كنم، اما بازی در این كار درس عبرت خوبی برایم شد تا برای انتخاب كارهای بعدی‌‌ام جدی‌تر و با نگرش بازتر رفتار كنم.

به نظرتان شهر دقیانوس كجاست؟
در قصه ما كه شهر جیرفت بود. به هر حال قطعا جایی است كه تاریخچه قدیمی‌ای دارد و پر از رمز و راز است و همین‌طور چیزهای باستانی زیادی در آن وجود دارد.

چه مدت بازی‌تان در این سریال طول كشید؟
نزدیك به 7 ماه بازی‌ام در این كار طول كشید. البته این سریال با یك تاخیر 2 ساله روی آنتن رفته است كه واقعا علتش را نمی‌دانم، اما خوشحالم كه حداقل نتیجه كارمان به هدر نرفت و بالاخره شهر دقیانوس پخش شد.

بازی در خارج از تهران و سریال‌های شهرستانی چطور است؟ بخصوص برای یك خانم؟
خیلی دشوار است. بخصوص با كمبود امكاناتی كه در زمینه ساخت آثار وجود دارد. باور كنید جیرفت حتی یك هتل هم نداشت و ما در جایی شبیه به مسافرخانه استراحت می‌‌كردیم و مستقر بودیم.

كارگردانی مهرداد خوشبخت چطور بود؟ به عنوان یك بازیگر با او راحت بودید؟
بله. او توجه ویژه‌ای به فیلمنامه داشت و خیلی خوب فضاها را طراحی كرد و احساس مسوولیت زیادی نسبت به كارش داشت.

برای انتخاب یك نقش، معمولا چقدر قضاوت نهایی مخاطبان‌تان را در نظر می‌گیرید؟
خیلی زیاد. اگر این مساله برایم اهمیتی نداشت پركارتر از امروز بودم. مخاطب برای من قابل احترام است و ترجیح می‌دهم بگویند كم‌كار هستم تا این كه در همه جور كاری بازی كنم و از چشم مخاطب بیفتم.

بیشتر خودتان را یك بازیگر سینمایی می‌دانید یا تلویزیونی؟
خیلی این مساله برایم فرق نمی‌كند. هر چند كه نگاه اصلی‌ام به سمت سینماست، اما بازی در سینما هم خیلی خوشحالم نمی‌كند. چون كارهای سینمایی‌مان هم متاسفانه نازل شده‌اند و چیزی برای مخاطب ندارند.

خانم فروزنده ممكن است باز هم در یك سریال مناسبتی مثل «دارا و ندار» بازی كنید؟
من پس از مدت‌ها در سریال شهر دقیانوس بازی كردم كه به خاطر بعضی از مسائل كه قبلا هم گفتم پشیمان شدم. برای همین خیلی بازی در سریال‌های تلویزیونی را نمی‌پسندم. به خصوص این كه دارا و ندار، اصلا سریال خوبی نبود و به هیچ وجه آن را دوست ندارم و به خاطر رودربایستی با آقای ده‌نمكی بازی در آن كار را پذیرفتم، به هر حال باز هم می‌گویم این فیلمنامه و قصه جذاب است كه برایم تعیین‌‌كننده و مهم است.

بهترین تجربه‌های شما در اجرای نقش‌هایتان متعلق به چه كارهایی است؟
تمام كارهایی كه با آقای داریوش مهرجویی انجام داده‌ام برایم خاطره‌انگیز است و واقعا مثلا یك كلاس درس بود. پس از آن فیلم‌های كافه ستاره، محاكمه در خیابان، دختر دایی گمشده، سریال من یك مستاجرم و دو پنجره را خیلی دوست دارم و جزو بهترین تجربه‌های من هستند.

اما در محاكمه در خیابان، نقش بسیار كوتاهی داشتید؟
بله همین‌طور است. یك نقش كوتاه خوب و موثر بهتر از یك نقش طولانی و بی‌فایده است.

من فكر می‌كنم اگر بخواهید با همین حساسیت كارهایتان را انتخاب كنید خیلی نمی‌توانید بازیگر پركاری باشید و ممكن است حتی فراموش هم بشوید؟
بله. شاید، اما با این شرایط واقعا ترجیح می‌دهم كم‌كار بمانم. من دوست ندارم هنرم را بفروشم، حتی به قیمت این كه فراموش شوم.

فضای پشت صحنه كدام سریال برایتان دلچسب‌تر بوده است؟
«من یك مستاجرم». همه بچه‌ها در این كار باهم هماهنگ و دوست بودند كه این مساله به مدیریت خوب خانم پریسا بخت‌آور به عنوان كارگردان آن كار برمی‌گردد.

اگر بخواهید از فعالیت هنری‌تان در این سال‌ها تصویری بكشید، چه چیزی خواهید كشید و از چه رنگ‌هایی در آن استفاده خواهید كرد؟
یك قسمت‌هایی را خیلی زیبا و شفاف می‌كشم و در آن از رنگ‌های شاد و گرم استفاده خواهم كرد و یك قسمت‌هایی را هم خیلی خاكستری و بی‌تفاوت می‌كشم، چون مسیری كه در طول این سال‌ها طی كرده‌ام، فراز و نشیب‌‌های زیادی داشته است.