6 كماندو در یك هلیكوپتر

مجموعه تلویزیونی هلیكوپتر پلیس هر روز صبح از شبكه 3 سیما به روی آنتن می‌رود
 هنرمندان تلویزیون آلمان تخصص خوبی در تولید مجموعه‌های حادثه‌ای پلیسی دارند و این مجموعه‌ها از جمله كارهای پربیننده و پرطرفدار بین تماشاگران آلمانی و تعدادی از كشورهای دیگر هستند. صنعت تلویزیون آلمان در زمینه تولید مجموعه‌های پرتنش پلیسی، رقابت شدیدی با همكاران فرانسوی و ایتالیایی خود دارد و همین رقابت باعث بهبود كیفیت این مجموعه‌ها می‌شود.
 
در شرایطی كه دست‌اندركاران تلویزیونی ایتالیایی در مجموعه‌های خود، گوشه چشمی به فعالیت‌های مافیا دارند و هنرمندان تلویزیونی فرانسه سعی می‌كنند رنگ و بویی نیمه كمدی به مجموعه‌های پلیسی خود بدهند، برنامه‌سازان تلویزیونی در آلمان سعی دارند اكشن و ماجراجویی این مجموعه‌های پلیسی خود را افزایش دهند. به همین دلیل وجه مشخصه كارهای پلیسی شبكه‌های مختلف تلویزیونی آلمان در حادثه‌پردازی و ماجراجویی‌های متنوع آن است. «هلیكوپتر پلیس» مجموعه‌ای با كارگردانان مختلف و تعدادی بازیگر مطرح تلویزیونی، ‌از همین سیاست پیروی می‌كند تا بتواند تعداد بیشتری تماشاچی را جذب قصه‌های پرتنش كند. مجموعه هلیكوپتر پلیس اولین بار سال 1998 روی آنتن رفت و استقبال بالای تماشاگران باعث شد تا 2 فصل دیگر هم در سال‌های بعد تولیدو پخش شود. تا سال 2001 تعداد 36 اپیزود این مجموعه از تلویزیون آلمان پخش شد و با وجود استقبال نسبی تماشاگران از قسمت‌های آخر آن،‌ تولید مجموعه وارد فصل چهارم نشد.

جنگ هلیكوپتر با جرایم سازمان یافته
خط اصلی قصه هلیكوپتر پلیس درباره یك گروه كماندویی به نام «آكی یك» است كه 6 عضو ماهر دارد و از آنها به عنوان یك گروه ویژه پلیس اسم می‌برند. اعضای این گروه هر یك دارای تخصص ویژه‌ای هستند: فرمانده هاگن، بازرس جنی، خلبان شومان، ناوبر استفان، مهندس مكانیك دوروالد و بالاخره دكتر جو كاسترا كسانی هستند كه كارهای محوله را در این گروه انجام می‌دهند. این نیروی ویژه شهری ماموریت دارد كه به كمك هلیكوپتر مجهز خود (كه با وجود بی‌جان بودنش یكی از شخصیت‌های اصلی مجموعه است و به نوعی هفتمین عضو گروه به حساب می‌آید)‌ به مبارزه با جرایم سازمان یافته‌‌ای برود كه در سطح شهر برلین به وقوع می‌پیوندد. در هر قسمت مجموعه، این گروه با یك ماجراجویی و ماموریت تازه روبه‌رو می‌شود و پیگیر موضوعاتی مثل موادمخدر، آدم‌ربایی، سرقت مسلحانه، قتل‌های سریالی و... است. طبیعی است كه این ماموریت‌ها به دنبال یك سری سختی و تلاش، به نحو احسن به انجام می‌رسند و افراد خاطی در پایان ماجرا به چنگ قانون و عدالت می‌افتند.
كریستف ام اوهرت، ماتیاس ماتس،‌ تیلو پروكنر، دورین جاكوبی، آیریس جونیك و پیتر سیمونیچك، 6 بازیگر نقش‌های اصلی مجموعه هستند كه هریك پس از سال‌ها بازی در تعدادی از مجموعه‌های موفق تلویزیونی، در این مجموعه در كنار هم قرار گرفتند. «هلیكوپتر پلیس»، 6 كارگردان دارد كه هریك سازنده بین 2 تا 5 اپیزود آن هستند. 6 فیلمنامه‌نویس هم در كار نگارش فیلمنامه‌های 36 اپیزود مجموعه همكاری كردند. لورنر لائو اوهله بین این فیلمنامه‌نویسان همكاری بیشتری با عوامل تولید داشت و بجز كار نگارش 5 قسمت مجموعه، به عنوان مشاور هم حضور فعالی در زمینه تولید مجموعه داشت.

جلوه‌های ویژه خلاقانه
پیتر كلاریچ كه برای این مجموعه نامزد دریافت جایزه بهترین كارگردان تلویزیونی شد،‌ درباره ‌آن می‌گوید: «در كنار قصه‌پردازی خوب، قصد داشتیم حال و هوایی هیجان‌انگیز به ماجراها و صحنه‌های مجموعه بدهیم، اما این هیجان‌ها نباید كاذب می‌بود یا بی‌دلیل خلق می‌شد. این نكته كار فیلمنامه‌نویسان‌ ما را سخت می‌كرد.
آنها باید صحنه‌ها و ماجراهایی را خلق می‌كردند كه در عین هیجان‌انگیز بودن دارای منطق هم باشند و بی‌معنی به نظر نرسند. بعد از كار سخت فیلمنامه‌نویسان، نوبت به كار خلاقه عوامل جلوه‌های ویژه می‌رسید كه باید به‌ آنچه نویسندگان‌مان نوشته بودند، رنگ واقعیت می‌زدند. بعضی وقت‌ها آنها به ما گله و شكایت می‌كردند كه چیز سختی از آنها می‌خواهیم. یك بار مسوول جلوه‌های ویژه به من گفت: به فیلمنامه‌نویس‌هایت بگو فیلمنامه‌هایشان را با مشاوره با ما بنویسند تا به آنها بگوییم چه چیزهایی را بنویسند و چه چیزهایی را ننویسند!» یكی از جنبه‌های مهم هلیكوپتر پلیس و تفاوت آن با بقیه مجموعه‌های پلیسی مشابه، حضور هلیكوپتر و صحنه‌های هوایی آن است. یكی از دلایل موفقیت مجموعه بین عموم تماشاگران هم همین مساله است. كار فیلمبرداری این صحنه‌‌ها برای سازندگان آن، كار چندان راحتی نبود و یك گروه متخصص مسائل هوایی سازندگان مجموعه را در این راه یاری می‌كردند. برخی منتقدان سینمایی عقیده داشتند سازندگان مجموعه می‌توانستند صحنه‌های بیشتری را به ماجراجویی‌های هوایی آن اختصاص دهند و نقش مهم‌تری را برای هلیكوپتر قائل شوند. به گفته آنها، برای تماشاگران مجموعه‌های تكراری تلویزیونی، دیدار با صحنه‌آرایی‌های هوایی و تعقیب و گریز از آسمان جذابیت ویژه‌ای داشته و دارد.

رویایی جذاب برای بازیگران
كریستف ام اوهرت، بازیگر اصلی مجموعه 50 سال دارد و در زمان تولید هلیكوپتر پلیس حدودا 40 ساله بود. وی از هنرمندان پركار صنعت تلویزیونی آلمان است. كار بازیگری را از سال 1980 شروع كرد و تا به حال در بیش از 60 مجموعه تلویزیونی بازی كرده است. او زمانی برای بازی در هلیكوپتر پلیس دعوت به همكاری شد كه منتقدان تلویزیونی از وی به عنوان یكی از بهترین بازیگران تلویزیون اسم می‌بردند و در اوج موفقیت كاری بود. اوهرت می‌گوید: «این مجموعه در زمان تولید و نمایش خود، یك حركت مترقی و رو به جلو بود و استانداردهای مربوط به تولید مجموعه‌های پلیسی را چند قدم به جلو برد. نمی‌خواهم بگویم ساخت هلیكوپتر پلیس اتفاقی نادر یا انقلاب و تحولی تازه و بزرگ در كارهای تلویزیونی بود، ولی تولید آن جرات و جسارت خاصی را می‌طلبید كه با نوآوری‌های زیادی همراه بود. تا آن زمان، مجموعه‌های پلیسی شامل یكسری تیراندازی و تعقیب و گریز معمولی می‌شد و برای بینندگان جذابیت زیادی را به همراه نداشت. در آن شرایط و در دل آن همه كارهای كلیشه‌ای، ناگهان سروكله هلیكوپتری در آسمان برلین پیدا شد كه یك سلاح خودكار و مجهز داشت و آدم‌های زبده‌ای در داخل آن بودند كه می‌توانستند كارهایی انجام دهند كه افراد و پلیس‌های دیگر، توانایی انجام آن را ندارند. همكاری با چنین مجموعه‌ای برای تمام بازیگران آن، حكم یك رویای هیجان‌انگیز را داشت و همه ما شیفته همكاری با آن بودیم.»
فصل سوم مجموعه در زمانی روی آنتن رفت كه بسیاری از برنامه‌سازان تلویزیونی در آلمان و دیگر كشورهای اروپایی به تبعیت از هلیكوپتر پلیس، مجموعه‌هایی در همان حال و هوا تهیه كردند و روی آنتن فرستادند. مجموعه‌ای كه زمانی پیشگام و بدیع بود، حالا تبدیل به یك كار معمولی شده بود. در چنین اوضاع و احوالی، سازندگان مجموعه با پرسش تازه‌ای روبه‌رو شدند. آنها متوجه این نكته شده بودند كه ادامه كار تولید به شیوه سابق جذابیتی ندارد و نمی‌تواند تماشاگران سابق خود را داشته و حفظ كند. در عین حال، آنها طرح تازه‌ای برای قصه و ماجراجویی‌های آن نداشتند كه به كمك آن، وضعیت و حال و هوای تازه‌ای برای هلیكوپتر پلیس خلق كنند. به گفته پیتر كلاریچ: «برگ برنده ما هلیكوپتر مجهز و امكانات ویژه آن بود، اما حالا این هلیكوپتر به صورت یك شیء كاملا معمولی درآمده بود. چیزی كه یك روز باعث هیجان تماشاگران می‌شد، حالا خاصیت و كارایی خود را از دست داده بود و ما نمی‌توانستیم آن را با چیز دیگری جایگزین كنیم. یقینا خیلی مسخره می‌شد اگر ما مثلا یك سفینه فضایی را جایگزین آن می‌كردیم. در قصه و شخصیت‌ها هم نمی‌توانستیم دخل و تصرف كنیم یا دست ببریم.