قصه 3 بازیگوش در قاب تصویر

سریال تلویزیونی «بچه‌های بازیگوش» یكی از بهترین مجموعه‌های تلویزیونی خارجی است كه سال 1390 از تلویزیون ما روی آنتن رفته است. البته امسال سریال‌های خوب و قابل قبولی از تلویزیون پخش شده‌اند.
اما در این میان، سریال‌هایی هم بوده‌اند كه كیفیت یا جذابیت بالایی نداشته‌اند. اما سریال بچه‌های بازیگوش در این مدت زمان پخش خود تاكنون توانسته است نظر مثبت بسیاری از تماشاگران و طرفداران مجموعه‌های خارجی را جلب و آنها را راضی كند.

این سریال محصول سال 2007 كشور انگلستان است كه همان سال نیز در آن كشور پخش شد. بچه‌های بازیگوش را به نوعی می‌توان یك كمدی موقعیت با قواعد و از جنس تلویزیونی آن دانست.
به طور مختصر می‌توان گفت خط اصلی داستان این مجموعه درباره پدر و مادری است كه در حال تربیت و رشد 3 فرزند كودك و نوجوان خود هستند، اما هر بار ماجرا و اتفاقی برای این خانواده پیش می‌آید كه تماشاگر را با خود همراه می‌كند.
نقش‌ این سه فرزند بازیگوش را تایگر دروهانی، دانیل روشه و رومانا ماركوئیز ایفا می‌كنند. اندی همیلتون نیز در مقام نویسنده، كارگردان و تهیه‌كننده اصلی‌ترین عضو گروه تولید این سریال است.

از نقاط قوت سریال، وسواس نویسندگان آن بر شخصیت‌پردازی‌هاست، بخصوص كاراكتر بچه‌ها كه از رفتار و واكنش‌هایشان مشخص است كه هنگام نگارش فیلمنامه از یك تیم روان‌شناسی و نیز كارشناسان تربیتی استفاده شده و نكته جالب توجه این است كه اتفاقا همین بچه‌ها تاثیر بیشتری از بزرگ‌ترها بر خط داستانی دارند. آنها هستند كه داستان‌ را به جلو هدایت ‌كرده یا داستان را وارد مسیر دیگری می‌كنند. همین مساله موجب شده است این سریال تفاوت‌هایی با سایر آثار تلویزیونی داشته باشد و حتی با وجود ضعف‌هایی كه قطعا وجود دارد، تماشاگر با تماشای آن، تكرار مكررات را تجربه نكند.
بسیاری از منتقدان نیز از این سریال استقبال كرده‌اند و نظر مثبتی نسبت به آن داشته‌اند؛ درحالی كه منتقدان معمولا با یك گارد از پیش تعیین شده‌ به استقبال آثار تلویزیونی می‌روند. اما كیفیت و جذابیت‌ سریال حتی منتقدان سختگیر را وادار به تمجید از آن كرده است. هرچند منتقدانی هم بوده‌اند كه از این سریال انتقاد كرده‌اند و بیشتر نقدهایشان نیز پیرامون جنس كمدی‌ و رابطه بچه‌ها با بزرگ‌تر‌ها بوده است.

اما یكی از عوامل اصلی استقبال منتقدان طرفدار سریال، توجه به واقعگرایی و نمایش زندگی عادی در یك اثر كمدی فانتزی است؛ چیزی كه معمولا آثاری اینچنینی كم دارند و به بهانه فانتزی یا كمدی بودنشان به آثاری غیرقابل باور تبدیل می‌شوند. اما ارائه تصویری ملموس و واقعی در این سریال بخوبی صورت پذیرفته است و این برای اثری با این فضا و حال و هوا یك موفقیت بی‌چون‌ و چرا محسوب می‌شود.
عوامل سازنده فیلم نیز در گفت‌وگوهایشان بارها اشاره كرده‌اند این اجازه را به بازیگرانشان داده‌اند كه از بندهای فیلمنامه و قواعد از پیش تعیین شده رها شوند و خودشان نیز دست به ابتكار بزنند.

سریال در طول چهار سالی كه روی آنتن بوده علاوه بر استقبال مردم و منتقدان، جوایز زیادی نیز از آن خود كرده است كه به عنوان مثال می‌توان به جایزه رویال تلویزیون سوسایتی، اتحادیه روزنامه‌نگاران تلویزیونی، كمدی بریتانیا و حتی جایزه بهترین مجموعه كمدی سال اشاره كرد.
در كل، بچه‌های بازیگوش جزو سریال‌هایی است كه با توجه به قصه‌گویی درست و سالم، ارائه تصویری شاد و سرزنده از كودكان و خانواده و نیز توجه به اصول اخلاقی و تربیتی می‌تواند ساعات مفرحی برای مخاطبان خود ایجاد كند.
در ضمن ترجمه و دوبله سریال نیز بخوبی انجام شده و به درك بیشتر مخاطبان فارسی زبان كمك كرده است. تبدیل و بسیاری از اصطلاحات انگلیسی و بومی آن كشور هنرمندانه صورت پذیرفته و حتی گاهی به جای آنها از ضرب‌المثل‌های ایرانی و اصطلاحات خودمان استفاده شده است كه در نهایت به تماشاگر ایرانی كمك می‌كند با داستان‌ها و شخصیت‌ها بیشتر ارتباط برقرار كند و آن تفاوت فرهنگی به برقراری ارتباط با اثر لطمه‌ای نزند.