1) صدای مجری رادیویی به فریاد نزدیك‌تر است. او دارد آمارهایی از زنان تحصیل‌كرده‌ای می‌دهد كه از همسران خود جدا شده‌اند.
او در ادامه به این نكته اشاره دارد كه طلاق در بین زنان تحصیلكرده بیشتر از زنان دیگر است.
او در ادامه به این نكته اشاره دارد كه طلاق در بین زنان تحصیلكرده بیشتر از زنان دیگر است.
در قسمت بعدی این برنامه صبحگاهی، مجری به میان زنان می‌رود و از آنان دلیل طلاق را پرس و جو می‌كند. زنان هم كه گویی دارند درس پس می‌دهند، یا می‌گویند شوهرم خوب نبود، یا می‌گویند برای چی باید وقتم را تلف می‌كردم و یا مرد بدی بود و من هم گفتم بهتر است از او جدا شوم. مجری محترم بدون اینكه سؤالات موشكافانه‌تری را مطرح كند یا به جای گفت‌وگو با یك نفر و انجام مصاحبه چالشی، به سراغ 5 یا 6 نفر می‌رود و با یك سؤال مشترك كه تحصیلات شما چیست و با پاسخ لیسانس، فوق لیسانس و دكترا در نهایت برنامه را بدون هیچ نظر كارشناسانه‌ای به پایان می‌برد.
2) برنامه صبحگاهی خانواده است. طبیعتا هم مخاطبان این برنامه زنان خانه‌داری هستند كه حین انجام كارهای خانه مشغول دیدن تلویزیون هستند. آیتم‌های این برنامه مانند تمام برنامه‌های اینگونه كه مخاطبان آن زنان خانه‌دار هستند، از آشپزی، روانشناسی، مشاوره و... تشكیل شده‌است. اما سازندگان این برنامه ابتكار نشان دادهاند و برنامه‌ای در لابه‌لای دنیای زنانه قرار دادهاند؛ برنامه‌ای كه قرار است به این مخاطبان تعمیر ماشین یاد داده شود. ابتكار خوبی است. كارشناس برنامه به زبان ساده مشكل را مطرح كرده و راه‌حل آن را هم مشخص می‌كند. این قسمت برنامه با پخش آهنگی به پایان می‌رسد؛ آهنگ كارتون «همینه» كه در میان مردم به «پت و مت» معروف است با كمی تغییر پخش می‌شود. این كار را كه یادتان هست. 2 عروسك خنگی كه دست به هركاری می‌زدند به فاجعه تبدیل می‌شد.
3) بیاید از اول بپذیریم كه تلویزیون و رادیو رسانه‌هایی فراگیر هستند. درست است كه درچند سال اخیر رادیو كاركرد سابق خود را نداشته اما معمولا همه افرادی كه صبح‌ها به سركار می‌روند، سوار تاكسی می‌شوند و... برای گرفتن اطلاعات ترافیك و آب وهوایی رادیو گوش می‌كنند. تلویزیون هم نقش مشخصی دارد. هیچ خانه‌ای بدون تلویزیون نیست و در اغلب موارد روشن است. حالا مخاطبی كه برنامه صبحگاهی رادیو را شنیده است چه نتیجه‌ای از سخنان زنان تحصیلكرده خواهد گرفت؟ یا پخش آهنگ «پت و مت» بعد از تعمیر ماشین، چه تأثیری خواهد داشت؟ و مهم‌تر از همه سازندگان این برنامه با پخش این آهنگ چه منظوری داشته‌اند؟ آیا فقط زیبایی آهنگ مد نظر بوده‌است؟
4) حتی اگر ما به‌عنوان مخاطب و یا كارشناس نپذیریم كه تلویزیون و رادیو كاركرد سابق خود را دارد و رسانه‌ای فراگیر است، خود مسئولان تلویزیون به این نكته اشاره دارند كه این رسانه، رسانه‌ای تأثیرگذار است. اما با این احوال سؤال اینجاست كه چرا وقتی خود مسئولان براین نكته تأكید و پافشاری دارند، از اثر برنامه‌ای كه می‌سازند به این راحتی می‌گذرند و هر برنامه‌ای را روانه آنتن می‌كنند. این چند مثال بالا نمونه‌ای ساده از برنامه‌های تلویزیون بود. با یك نگاه دقیق‌‌تر در برنامه‌های مختلف تلویزیون، از اینگونه مثال‌ها زیاد می‌توان یافت؛ مثال‌هایی كه باعث می‌شود این سؤال پیش بیاید كه آیا در تلویزیون كارشناسی وجود دارد كه نقش این تأثیرات را بسنجد.
با توجه به حرف‌های كارگردان‌ها و فیلمنامه نویسان كه همگی بر این نكته تأكید دارند كه معیارهای سخت‌گیرانه‌ای برای تائید و پخش كار وجود دارد می‌توان متوجه شد كه كارشناسان در تلویزیون حضور دارند و حسابی هم مشغول كارند اما شاید این كارشناسان فراموش كرده‌اند كه تلویزیون و رادیو رسانه‌های تأثیرگذاری هستند و بر مخاطب خود تأثیر می‌گذارند. و باید از آنان پرسید كه آیا تلویزیون و رادیو از نظر شما رسانه‌ای تأثیرگذار هستند؟
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: hamshahrionline.ir
مطالب پیشنهادی:
این هم یك جورش است!!
تلویزیون، كمدی و بدآموزی
پاشنه آشیل‌های تلویزیونی!!
جوگیر نشویم!!
برهوت تخیل، بیابان حماسه در برنامه‌های تلویزیون
