ریز و درشت تلویزیون در نوروز 89

* به طور کلی می‌توان گفت صدا و سیما در نوروز امسال در ارائه برنامه‌های طنز و کمدی موفق بود.
سه سریال طنز دارا و ندار، چار دیواری و زن بابا بعد از مدت‌ها توانست موفق عمل کند و تعطیلات سرگرم کننده ای را رقم بزند.
به تعبیری تولیدات تصویری صدا و سیما توانست خنده را به جمع خانواده وارد کند.

* سعید آقاخانی چهره فعال نوروز امسال بود، او در حالی که بازیگر و نویسنده سریال چاردیواری بود، کارگردانی زن بابا را نیز بر عهده داشت.

* دروغ یکی از نشان‌های اصلی بود که امسال در سریال‌های نوروزی مثل نقل و نبات به ملت خورانده شد تا جایی که پایه و اساس داستان‌ها و روایت گری‌ها همین مقوله که ادعا دارند گناهی کبیره است بود.

* اگر دقت کرده باشید متوجه شده اید که بازیگران سریال‌ها همگی به نوعی سابقه سریال‌های مناسبتی و یا شبانه را داشته اند.

* پخش سریال شب‌های برره یکی از اتفاقات خوشایند این سیزده روز بود، هر چند که خلاصه کردن این طنز 90 شبی ضربه‌های ملموس و قابل توجهی نیز به سریال و محبوبیتش زد، زیرا که با پرش‌هایی جدی همراه بود.

* سه در چهار به کارگردانی مجید صالحی نیز در پخش شبانه، طرفداران و بینندگان زیادی را راضی کرد.

* یکی از نکات منفی و ناامید کننده سریال‌های نوروزی امسال؛ نبود ایده‌ها و فیلم‌های جدید و نو بود، تمام سریال‌های موجود داستانی قدیمی ‌و جریانی تکراری را به تعبیری دیگر بیان کرده بودند.
چار دیواری جریان یک انسان پاک و ساده و در عین حال کمی همراه با شیطنت را روایت می‌کرد که از ابتدا دچار بدشانسی است و یا زن بابا قصه همیشگی ازدواج پدر و مخالفت فرزندان و یا همان دعوای همیشگی سر ارث و میراث.
در دارا و ندار هم که شاهد تکرار مکررات دیروز بودیم، موضوعی که بارها به عناوین و شکل‌های مختلف دیده و شنیده ایم، البته با پرداختی متفاوت و قابل تأمل.

* یکی از مشترکات جذاب سه سریال نوروزی اشاره به مشاغل و مقوله کار و بیکاری بود؛ به ترتیبی که با یک نکته سنجی و ریزبینی می‌توانست این دغدغه برجسته را که در سریال‌ها به حداقل رسیده بود، دید.
در چاردیواری تمام افرادی که در منزل آهو خانم زندگی می‌کردند به نوعی دارای مشاغلی پنهان و کاذب بودند و یا در زن بابا نیز تیمور دست به هر کاری برای امرار معاش می‌زد و بچه‌های «بنی آدم» نیز به دلیل نبود کار مناسب در قنادی کار می‌کردند.
در دارا و ندار نیز تمام اهالی محله ندارها به نوعی با مقوله کار دست و پنجه نرم می‌کردند، مثلا علیرضا خمسه به عنوان یک هنرمند، عمو نوروز خیابان‌های شلوغ تهران بود.

* قوی ترین مردان ایران امسال مانند هر سال در تعطیلات نوروز پخش شد و مخاطبان زیادی را تا ساعت 12 شب منتظر نگه داشت. البته یکی از معضلات و گاهی اوقات نیز نکات مثبت این برنامه، تکرار شرکت کنندگان است، تا جایی که هر ساله جوایز بین افرادی مشخص و محدود تقسیم می‌شود. شبکه سوم سیما با پخش سریال بازگشت خوشبختی صبح‌های ایام نوروز را متحول کرده بود. سریال با حسی نوستالوژیک همراه بود و خیلی‌ها را با خود به روزهای گذشته برد و خاطره سال‌های دور از خانه و شخصیت  اوشین را زنده کرد.

* یکی از نقص‌های ناراحت کننده و ملموس موجود در برنامه‌های نوروزی امسال مربوط به کودکان بود.
آثار تصویری مختص کودکان نسبت به سال گذشته کمتر و کم کیفیت تر بود و جای خالی کلاه قرمزی و پسر خانه و مجموعه طنز، آموزشی پر مخاطب و جذاب بیست در سال گذشته کاملا حس می‌شد.
به طور کلی بی برنامگی و از هم پاشیدگی زمانی در آثار پخش شده برای کودکان مشهود بود. برنامه فیتیله نیز از کیفیت سال گذشته برخوردار نبود و زمان پخش نابسامانش نیز مزید بر علت شده بود.
پخش فیلم سینمایی مورد عجیب بنجامین باتن یکی از شگفتی‌ها و همین طور اتفاقات خوشایند نوروز 89 بود، پشت صحنه و مراحل ساخت فیلم نیز چندی بعد از شبکه سوم سیما پخش شد که به طور حتم اگر با برنامه ریزی بهتر و در زمان بهتری پخش می‌شد (حداقل قبل از پخش فیلم) جذاب تر و تأثیر گذار بود.

* دعوت حاتمی‌کیا نیز در کمال ناباوری با حداقل سانسور تلویزیونی و کاستی پخش شد.

* تلویزیون امسال بر خلاف سال گذشته به نوعی خالی از انیمیشن و آثار برجسته کارتونی بود و این خلاء کاملا محسوس بود.

* هجوم فیلم‌های سینمایی به قدری زیاد بود که می‌توان ادعا کرد نیمی ‌از آثار سینمایی پخش شده دیده شد، البته که این روزها دوبله‌ها و ترجمه‌های بد آثار سینمایی رغبت فیلم دیدن را از بیننده می‌گیرد، به خصوص اگر تماشاگر فیلم را با زیرنویس و یا به صورت زبان اصلی دیده باشد.