کیهان:محمد ایمانی در سرمقاله کیهان نوشت: یكشنبه گذشته، پرونده ماجرایی 3 هفته ای و پر از حاشیه بسته شد. تشكیل جلسه كابینه به ریاست رئیس جمهور و با حضور وزیر اطلاعات، پایانی بر بسیاری از مباحث و شایعات بود.
ماجرای اخیر با همه اهمیت و دور از انتظار بودن برخی حوادث حول و حوش آن، معلول یك فرآیند بود و بنابراین انتظار آن است كه با عبرت آموزی از آنچه پیش آمد، مجرای فرآیند خطا بسته شود. این فرآیند البته بی سابقه نیست و می توان نظایری را برای آن در دوره های قبل جست، روندی كه در طول تاریخ 33 ساله انقلاب باعث شد برخی صاحب منصبان از چابكی و همپایی با رهبری- كم یا بیش- باز بمانند.
این روند خطا به شهادت تاریخ انقلاب ما، مانند هجوم ویروس یا میكروب یك بیماری است. وجود ویروس ها و میكروب ها، طبیعی است اما آنچه افراد را سلامتی می بخشد، از یك سو تقویت سیستم ایمنی و از دیگر سو، تنظیم فاصله- فاصله گذاری- با عوامل بیماری زاست.
برخی رفتارها، به اعتبار گذر از حد میانه روی «پرخطر» محسوب می شوند كه اگر در حوزه شخصی باشد دارای آسیب های محدودتری است اما اگر در حوزه رفتار اجتماعی و سیاسی واقع شود، آسیب های مهیب تری را به همراه خواهد داشت.
رفتارهای نامشروع و غیرقانونی، نوعا پرخطرند. مثلا كسی كه حداكثر سرعت 120 كیلومتر در ساعت را رعایت نمی كند و با سرعت 190 كیلومتر در اتوبان می راند، به احتمال قوی در معرض تصادم و آسیب است. یا شخصی كه به اقتضای كار خود با انواع آلودگی ها سروكار دارد اما از ماسك و مواد ضدعفونی كننده استفاده نمی كند، حتما در معرض بیماری است. بنابراین پروا و احتیاط- بدون اینكه فرد كمترین هزینه ای را بپردازد- بهترین روش پیشگیری از انواع آسیب ها و بیماری ها و تهدیدهاست.
باورهای اعتقادی ما نیز بر این قانون طلایی تأكید دارد كه «قوا انفسكم و اهلیكم. خود و اهل خود را بپایید». هم خود را و هم آنها را كه اهل شما محسوب می شوند، كه اگر فرزند یا همسری با خود آلودگی یا بیماری را به خانه آورد، عفونت در همین محیط پاكیزه می تواند رشد كند. پاكیزگی یا آلودگی كه محبت و صمیمیت و رفاقت بردار نیست.
مگر پدر خانواده می تواند به فرزند یا همسر خود بگوید كه چون تو مورد وثوق بسیار من هستی و در قلبم جای داری و زلال و پاكی، بنابراین به درون خانواده كه آمدی نه دستانت را از آلودگی بشوی و نه آداب پاكیزگی را مراعات كن؟! متأسفانه بعضاً رفتار سیاسی شماری از رجال ما یكی از این دو قسم بوده است؛ یا ذاتا پرخطر بوده و یا از سر غفلت و حسن ظن و اعتماد نسبت به رفتار پرخطر اطرافیان انجام شده است. اگر این رویكرد نبود، باب بیت آیت الله سیدكاظم شریعتمداری به واسطه فرزندش و برخی اطرافیان مسئله دار، به سفارت آمریكا در تهران باز نمی شد. رفتار پرخطر بود كه نهضت آزادی را- كه از جبهه ملی جدا شده و ادعای مذهب داشت- به التقاط كشاند و امثال مهندس مهدی بازرگان را قربانی مهره های آلوده ای چون عباس امیر انتظام و ابراهیم یزدی كرد. همین رفتار پرخطر از سازمان «مجاهدین خلق» و «ضدامپریالیست»، قصاب خلق و مزدور آمریكا و رژیم بعث ساخت. باید پرسید قوم یأجوج و مأجوج در دفتر بنی صدر چه می كردند كه یكی از آنها رضا تقوی (رئیس دفتر رئیس جمهور) دیپلمات ارشد رژیم طاغوت بود؟ آیا سرپرستی اداره هشتم وزارت خارجه از سوی تقوی در رژیم پهلوی و دریافت نشان درجه چهار همایونی از سوی وی كافی نبود تا بنی صدر به عمق سخن حضرت امام ایمان بیاورد؟ امام فرموده بود: «به این آقا گفتم بعضی از افراد كه دور تو جمع شده اند، گرگ هایی هستند كه تو را به فنا می دهند، گوش نكرد».
پیش بیاییم و به دوران سازندگی و اصلاحات برسیم. چه اتفاقاتی در یك روند طولانی مدت باعث شد كام مردم از خدمات روزگار سازندگی چندان كه باید و شاید شیرین نشود هیچ، كه گاه حتی تلخ شود. با دور تند مرور حوادث 20 ساله است كه كسانی چون حسین مرعشی و محمد عطریانفر و كرباسچی- اعضای مركزیت حزب كارگزاران- را جزو دست اندركاران فتنه و آشوب 88 می بینیم وگرنه آن روز كه مرعشی رئیس دفتر رئیس جمهور و كرباسچی شهردار تهران بودند و عطریانفر روزنامه همشهری را راه اندازی می كرد- روزنامه ظاهراً غیرسیاسی كه محیطی برای تكثیر عوامل راه اندازی نشریات زنجیره ای بعدی به عنوان پایگاه مطبوعاتی دشمن شد- هنوز از این خبرها نبود. گشت و گذشت تا ناگهان از زبان خانم انتخابی فرد- همكار آمریكانشین روزنامه تعطیل شده زن به مدیرمسئولی خانم فائزه هاشمی- در رفت كه بله بنده و آقای عطریانفر و خانم شهلا شركت در سال 77 مهمان ویلای شخصی آقای جرج سوروس (سرمایه گذار صهیونیست انقلاب های مخملی در شرق اروپا) بودیم.
یعنی كارگزارانی كه آقای هاشمی روزهای اول، چراغ سبز راه اندازی آن را داده و از به كارگیری بیت المال در گسترش شاخه های سیاسی و اقتصادی و رسانه ای حزب غفلت كرده بود، از نظر او قرار بود به ویلای سوروس برسد؟ قطعا نه! اما رفتار پرخطر و بی پروا، سابقه و صداقت و قصد خیر نمی شناسد. این ماجرا به گونه ای دیگر و شاید متفاوت در دولت اصلاحات و دفتر رئیس جمهور و حزب دولت ساخته مشاركت كه برخی از آنان هنوز داعیه پیروی از خط امام را داشتند، پدید آمد. آقای محمدعلی ابطحی رئیس دفتر آقای خاتمی، آرشیو انباشته این روند رفتاری پرخطر است، همو كه بعدها به همراه عطریانفر از برخی اتفاقات ابراز ندامت یا برائت كرد.
در طول این سال ها، یك ماجرای تلخ در حوزه سیاست و رسانه و فرهنگ رقم خورد و ماجرای تلخ مشابهی در حوزه اقتصاد رخ داد. و البته جریان انحرافی، اختاپوس وار می خواست همه این حوزه ها را با هم قبضه كند. افكار عمومی ما نگران سیاست خارجی و چالش هسته ای در روزگار اصلاحات بود اما فلان عضو تیم مذاكره كننده، همزمان در یك شركت نفتی در كیش سرمایه گذاری كرده بود كه دست بر قضا شریك شركت آمریكایی هالیبرتون (با مدیریت دیك چنی معاون بوش رئیس جمهور وقت آمریكا) بود.
مدت ها گذشت تا پرونده رشوه نیم میلیون دلاری شركت ایرانی جهت عقد یك قرارداد نفتی گشوده شد... سال ها پس از این ماجرا، كیش هنوز هم به خاطر واگذاری برخی امتیازات غیرقانونی در آن خبرساز است و این بار گویا پای یك زن كه همسر جدا شده وی با وزارت خارجه آمریكا همكاری می كند، در میان است. بازهم رفتارهای پرخطر به اسم تعامل با ایرانیان مقیم خارج از كشور! آیا غیر از جرجیس، پیامبر دیگری وجود ندارد؟! ایرانیان مقیم خارج یعنی همین «هوشنگ- الف» و «پانته آ- ف» و... دو قدم آن طرف تر، وزارت خارجه آمریكا؟ چرا باید در موضع اتهام وارد شد و از رفتار شفاف پرهیز كرد؟
احتمال حضور نام اصلاح طلبان در فهرست انتخاباتی كه از زبان دستیار آقای مشایی و دبیر كمیسیون فرهنگی دولت در رفت، واجد چه معنایی می تواند باشد؟ راه اندازی نشریات نیمه زرد و سایت های تفرقه افكن به واسطه عناصر اجاره ای كه پیش از این برخی از آنان مسیر نشریات زنجیره ای اصلاح طلب تا نشریات و رسانه هایی چون همشهری، تهران امروز، ملت ما و... را طی كرده اند، كدام منظور را دنبال می كند؟ آیا این بخشی از همان پروژه بزرگی نیست كه با غفلت برخی اصولگرایان در گذشته و در جهت انهدام اتحاد این جبهه موفق به اجرا درآمد؟ امان از رفتار سیاسی پرخطر كه حتی حیثیت اصولگرایانی را در فتنه 88 به بازی گرفت.
حتماً باید فاصله گذاری كرد میان رئیس جمهور خدمتگزار و انقلابی و همچنین كابینه خدوم و پرتلاش با آن حلقه چند نفره ای كه اصرار دارد اعتبار و سرمایه اجتماعی- انقلابی رئیس جمهور و دولت را خرج رفتارهای بی پروا، پرخطر و بعضاً انحرافی خود كند. این جریان آلوده كه نیازمند قرنطینه و درمان لازم است، در ماجرای اخیر هرچند هزینه هایی برای كشور و ملت تراشید، اما با خطای استراتژیك در برآورد خود باعث بركاتی برای نظام شد. از یك سو وزن- بی وزنی- حقیقی این جریان بندباز در یك وزن كشی زود هنگام و خود خواسته معلوم شد. این حلقه فراتر از ماجرای وزارت اطلاعات، دنبال تقابل رئیس جمهور با ولایت فقیه بودند و به واسطه مجموعه ای از تحركات كه دلالت بر پیگیری این سناریو در طول دو سه سال اخیر می كند، متهمند كه خانه های جدول دشمن در پروژه القای «حاكمیت دوگانه» را پر می كنند. آیا جزو نقشه دشمنند؟ یا به خاطر رفتارهای پرخطر، آلوده تله های اطلاعاتی شده اند و نقطه ضعف هایی دارند كه اسباب حركت اجباری در سناریوی دشمن می شود؟ یا خود آنها بازیچه واسطه های دشمن قرار گرفته اند تا اعتبار دولت اصولگرا را مخدوش كنند؟
گذر ایام پاسخ این پرسش ها را ارائه خواهد كرد اما به هرحال خروجی این جریان چند لایه، انحرافی است از جمله آنجا كه در عمل، به چند سناریو كمك می رساند؛ 1- دور زدن نظام و رهبری با ادعای ارتباط با امام زمان(عج) و ظهور نزدیك است و تخطئه فقه و القای عرفان من درآوردی (تداوم مغالطه انجمن حجتیه و سكولارهای بعدی نظیر سروش) 2- ترویج مطالب سست و انحرافی و مغلوط كه موجب ملكوك شدن سیمای اسلام و تشیع شده و زبان جریان های سیاسی و رسانه های ضددین را برای تمسخر و انكار ایمان به غیب و فیض پروردگار و امام موعود(عج) باز می كند. 3- القای بن بست قانون اساسی و حكومت دینی، و حرمت شكنی از نظام ولایت فقیه (عقده برآورده نشده و خواب برعكس تعبیر شده جبهه استكبار) 4- دامن زدن به تحیر و ناامیدی و سردرگمی و انفعال دست كم نزد برخی اقشار و خدشه در باورهای استراتژیك آنان 5- هل دادن دولت به موضع اتهام و ایجاد تفرقه و اختلاف و بدگمانی و ناامیدی در جبهه بزرگ اصولگرایان (در راستای جنگ نرم دشمن)
جریان های آلوده همواره وزارت اطلاعات را سد راه خود دیده و البته بارها كوشیده اند رجال بزرگ را از ابتدای انقلاب، هزینه تقابل با حاكمیت كنند. به عنوان مثال آن گونه كه آیت الله محمدی گیلانی نقل می كند حضرت امام در ماجرای آقای منتظری «درد دل و گله كردند از آقای منتظری... با احترامی كه به ایشان می كرد، صحبت طولانی كردند از بعضی نقاط ضعف بیت ایشان. فرمودند: می دانید احمد عزیزترین فرد خاندان من است. فلان- یكی از كاركنان بیت آقای منتظری را نام برد كه در قید حیات است- كارهایی كه او كرده اگر احمد می كرد گردن احمد را می زدم. شما آنجا بیشتر تردد كنید. آقایان را وادار كنید كه آنجا بیشتر تردد كنند.»
ماجرای اخیر با همه تلخی ها، خیر بی شماری به همراه خواهد داشت اگر عبرت آموز شود. طی 2سال اخیر در كارنامه خدمات كم نظیر و پرارج رئیس جمهور مكتبی و انقلابی و ولایی مان برادر احمدی نژاد عزیز، 2بار لغزش هایی ثبت شد كه انتظار نمی رفت.
این كارنامه با وجود آن دو لغزش- یكی در ماجرای اخیر و دیگری در تأخیر یك هفته ای اجرای حكم رهبری درباره معاون اولی آقای مشایی و...- همچنان انباشته از نقاط مثبت و انقلابی است و نباید بیش از این مخدوش و ملكوك شود. ملت و نخبگان وفادار به انقلاب با درایت می دانند كه باید میان رئیس جمهور و جریان آلوده به رفتارهای پرخطر فاصله گذاری كنند. این، هم تكلیف رئیس جمهور و هم تكلیف اصولگرایان «حامی- منتقد» است.
برای برداشتن آب مروارید كه مزاحم بینایی می شود، نه چشم را تخلیه می كنند و نه سر را از گردن جدا می سازند. البته این مداوا و جراحی دقیق، تردید ناپذیر است تا پس از این، عارضه فرصت سوز به جانب كشور و حاكمیت بازنگردد. ما به تجربه تاریخ انقلاب دریافته ایم كه اطاعت از ولی امر اسباب گشایش و بركت، و موجب دوری از بیراهه ها و بن بست هاست و هرگز دوست نداریم راهزنان بار دیگر به سرمایه رجال خوشنام و خدمتگزار ما دستبرد بزنند. یقین ماست كه ولایت فقیه، تضمین ایمان و حجت دوستی ما با حضرت حجت بن الحسن العسكری(عج) است. ما بیش از گذشته برای رئیس جمهور عزیز و خدوم در مسیر شاد كردن اولیا و به غیظ آوردن دشمنان دعا می كنیم.
ماجرای اخیر با همه اهمیت و دور از انتظار بودن برخی حوادث حول و حوش آن، معلول یك فرآیند بود و بنابراین انتظار آن است كه با عبرت آموزی از آنچه پیش آمد، مجرای فرآیند خطا بسته شود. این فرآیند البته بی سابقه نیست و می توان نظایری را برای آن در دوره های قبل جست، روندی كه در طول تاریخ 33 ساله انقلاب باعث شد برخی صاحب منصبان از چابكی و همپایی با رهبری- كم یا بیش- باز بمانند.
این روند خطا به شهادت تاریخ انقلاب ما، مانند هجوم ویروس یا میكروب یك بیماری است. وجود ویروس ها و میكروب ها، طبیعی است اما آنچه افراد را سلامتی می بخشد، از یك سو تقویت سیستم ایمنی و از دیگر سو، تنظیم فاصله- فاصله گذاری- با عوامل بیماری زاست.
برخی رفتارها، به اعتبار گذر از حد میانه روی «پرخطر» محسوب می شوند كه اگر در حوزه شخصی باشد دارای آسیب های محدودتری است اما اگر در حوزه رفتار اجتماعی و سیاسی واقع شود، آسیب های مهیب تری را به همراه خواهد داشت.
رفتارهای نامشروع و غیرقانونی، نوعا پرخطرند. مثلا كسی كه حداكثر سرعت 120 كیلومتر در ساعت را رعایت نمی كند و با سرعت 190 كیلومتر در اتوبان می راند، به احتمال قوی در معرض تصادم و آسیب است. یا شخصی كه به اقتضای كار خود با انواع آلودگی ها سروكار دارد اما از ماسك و مواد ضدعفونی كننده استفاده نمی كند، حتما در معرض بیماری است. بنابراین پروا و احتیاط- بدون اینكه فرد كمترین هزینه ای را بپردازد- بهترین روش پیشگیری از انواع آسیب ها و بیماری ها و تهدیدهاست.
باورهای اعتقادی ما نیز بر این قانون طلایی تأكید دارد كه «قوا انفسكم و اهلیكم. خود و اهل خود را بپایید». هم خود را و هم آنها را كه اهل شما محسوب می شوند، كه اگر فرزند یا همسری با خود آلودگی یا بیماری را به خانه آورد، عفونت در همین محیط پاكیزه می تواند رشد كند. پاكیزگی یا آلودگی كه محبت و صمیمیت و رفاقت بردار نیست.
مگر پدر خانواده می تواند به فرزند یا همسر خود بگوید كه چون تو مورد وثوق بسیار من هستی و در قلبم جای داری و زلال و پاكی، بنابراین به درون خانواده كه آمدی نه دستانت را از آلودگی بشوی و نه آداب پاكیزگی را مراعات كن؟! متأسفانه بعضاً رفتار سیاسی شماری از رجال ما یكی از این دو قسم بوده است؛ یا ذاتا پرخطر بوده و یا از سر غفلت و حسن ظن و اعتماد نسبت به رفتار پرخطر اطرافیان انجام شده است. اگر این رویكرد نبود، باب بیت آیت الله سیدكاظم شریعتمداری به واسطه فرزندش و برخی اطرافیان مسئله دار، به سفارت آمریكا در تهران باز نمی شد. رفتار پرخطر بود كه نهضت آزادی را- كه از جبهه ملی جدا شده و ادعای مذهب داشت- به التقاط كشاند و امثال مهندس مهدی بازرگان را قربانی مهره های آلوده ای چون عباس امیر انتظام و ابراهیم یزدی كرد. همین رفتار پرخطر از سازمان «مجاهدین خلق» و «ضدامپریالیست»، قصاب خلق و مزدور آمریكا و رژیم بعث ساخت. باید پرسید قوم یأجوج و مأجوج در دفتر بنی صدر چه می كردند كه یكی از آنها رضا تقوی (رئیس دفتر رئیس جمهور) دیپلمات ارشد رژیم طاغوت بود؟ آیا سرپرستی اداره هشتم وزارت خارجه از سوی تقوی در رژیم پهلوی و دریافت نشان درجه چهار همایونی از سوی وی كافی نبود تا بنی صدر به عمق سخن حضرت امام ایمان بیاورد؟ امام فرموده بود: «به این آقا گفتم بعضی از افراد كه دور تو جمع شده اند، گرگ هایی هستند كه تو را به فنا می دهند، گوش نكرد».
پیش بیاییم و به دوران سازندگی و اصلاحات برسیم. چه اتفاقاتی در یك روند طولانی مدت باعث شد كام مردم از خدمات روزگار سازندگی چندان كه باید و شاید شیرین نشود هیچ، كه گاه حتی تلخ شود. با دور تند مرور حوادث 20 ساله است كه كسانی چون حسین مرعشی و محمد عطریانفر و كرباسچی- اعضای مركزیت حزب كارگزاران- را جزو دست اندركاران فتنه و آشوب 88 می بینیم وگرنه آن روز كه مرعشی رئیس دفتر رئیس جمهور و كرباسچی شهردار تهران بودند و عطریانفر روزنامه همشهری را راه اندازی می كرد- روزنامه ظاهراً غیرسیاسی كه محیطی برای تكثیر عوامل راه اندازی نشریات زنجیره ای بعدی به عنوان پایگاه مطبوعاتی دشمن شد- هنوز از این خبرها نبود. گشت و گذشت تا ناگهان از زبان خانم انتخابی فرد- همكار آمریكانشین روزنامه تعطیل شده زن به مدیرمسئولی خانم فائزه هاشمی- در رفت كه بله بنده و آقای عطریانفر و خانم شهلا شركت در سال 77 مهمان ویلای شخصی آقای جرج سوروس (سرمایه گذار صهیونیست انقلاب های مخملی در شرق اروپا) بودیم.
یعنی كارگزارانی كه آقای هاشمی روزهای اول، چراغ سبز راه اندازی آن را داده و از به كارگیری بیت المال در گسترش شاخه های سیاسی و اقتصادی و رسانه ای حزب غفلت كرده بود، از نظر او قرار بود به ویلای سوروس برسد؟ قطعا نه! اما رفتار پرخطر و بی پروا، سابقه و صداقت و قصد خیر نمی شناسد. این ماجرا به گونه ای دیگر و شاید متفاوت در دولت اصلاحات و دفتر رئیس جمهور و حزب دولت ساخته مشاركت كه برخی از آنان هنوز داعیه پیروی از خط امام را داشتند، پدید آمد. آقای محمدعلی ابطحی رئیس دفتر آقای خاتمی، آرشیو انباشته این روند رفتاری پرخطر است، همو كه بعدها به همراه عطریانفر از برخی اتفاقات ابراز ندامت یا برائت كرد.
در طول این سال ها، یك ماجرای تلخ در حوزه سیاست و رسانه و فرهنگ رقم خورد و ماجرای تلخ مشابهی در حوزه اقتصاد رخ داد. و البته جریان انحرافی، اختاپوس وار می خواست همه این حوزه ها را با هم قبضه كند. افكار عمومی ما نگران سیاست خارجی و چالش هسته ای در روزگار اصلاحات بود اما فلان عضو تیم مذاكره كننده، همزمان در یك شركت نفتی در كیش سرمایه گذاری كرده بود كه دست بر قضا شریك شركت آمریكایی هالیبرتون (با مدیریت دیك چنی معاون بوش رئیس جمهور وقت آمریكا) بود.
مدت ها گذشت تا پرونده رشوه نیم میلیون دلاری شركت ایرانی جهت عقد یك قرارداد نفتی گشوده شد... سال ها پس از این ماجرا، كیش هنوز هم به خاطر واگذاری برخی امتیازات غیرقانونی در آن خبرساز است و این بار گویا پای یك زن كه همسر جدا شده وی با وزارت خارجه آمریكا همكاری می كند، در میان است. بازهم رفتارهای پرخطر به اسم تعامل با ایرانیان مقیم خارج از كشور! آیا غیر از جرجیس، پیامبر دیگری وجود ندارد؟! ایرانیان مقیم خارج یعنی همین «هوشنگ- الف» و «پانته آ- ف» و... دو قدم آن طرف تر، وزارت خارجه آمریكا؟ چرا باید در موضع اتهام وارد شد و از رفتار شفاف پرهیز كرد؟
احتمال حضور نام اصلاح طلبان در فهرست انتخاباتی كه از زبان دستیار آقای مشایی و دبیر كمیسیون فرهنگی دولت در رفت، واجد چه معنایی می تواند باشد؟ راه اندازی نشریات نیمه زرد و سایت های تفرقه افكن به واسطه عناصر اجاره ای كه پیش از این برخی از آنان مسیر نشریات زنجیره ای اصلاح طلب تا نشریات و رسانه هایی چون همشهری، تهران امروز، ملت ما و... را طی كرده اند، كدام منظور را دنبال می كند؟ آیا این بخشی از همان پروژه بزرگی نیست كه با غفلت برخی اصولگرایان در گذشته و در جهت انهدام اتحاد این جبهه موفق به اجرا درآمد؟ امان از رفتار سیاسی پرخطر كه حتی حیثیت اصولگرایانی را در فتنه 88 به بازی گرفت.
حتماً باید فاصله گذاری كرد میان رئیس جمهور خدمتگزار و انقلابی و همچنین كابینه خدوم و پرتلاش با آن حلقه چند نفره ای كه اصرار دارد اعتبار و سرمایه اجتماعی- انقلابی رئیس جمهور و دولت را خرج رفتارهای بی پروا، پرخطر و بعضاً انحرافی خود كند. این جریان آلوده كه نیازمند قرنطینه و درمان لازم است، در ماجرای اخیر هرچند هزینه هایی برای كشور و ملت تراشید، اما با خطای استراتژیك در برآورد خود باعث بركاتی برای نظام شد. از یك سو وزن- بی وزنی- حقیقی این جریان بندباز در یك وزن كشی زود هنگام و خود خواسته معلوم شد. این حلقه فراتر از ماجرای وزارت اطلاعات، دنبال تقابل رئیس جمهور با ولایت فقیه بودند و به واسطه مجموعه ای از تحركات كه دلالت بر پیگیری این سناریو در طول دو سه سال اخیر می كند، متهمند كه خانه های جدول دشمن در پروژه القای «حاكمیت دوگانه» را پر می كنند. آیا جزو نقشه دشمنند؟ یا به خاطر رفتارهای پرخطر، آلوده تله های اطلاعاتی شده اند و نقطه ضعف هایی دارند كه اسباب حركت اجباری در سناریوی دشمن می شود؟ یا خود آنها بازیچه واسطه های دشمن قرار گرفته اند تا اعتبار دولت اصولگرا را مخدوش كنند؟
گذر ایام پاسخ این پرسش ها را ارائه خواهد كرد اما به هرحال خروجی این جریان چند لایه، انحرافی است از جمله آنجا كه در عمل، به چند سناریو كمك می رساند؛ 1- دور زدن نظام و رهبری با ادعای ارتباط با امام زمان(عج) و ظهور نزدیك است و تخطئه فقه و القای عرفان من درآوردی (تداوم مغالطه انجمن حجتیه و سكولارهای بعدی نظیر سروش) 2- ترویج مطالب سست و انحرافی و مغلوط كه موجب ملكوك شدن سیمای اسلام و تشیع شده و زبان جریان های سیاسی و رسانه های ضددین را برای تمسخر و انكار ایمان به غیب و فیض پروردگار و امام موعود(عج) باز می كند. 3- القای بن بست قانون اساسی و حكومت دینی، و حرمت شكنی از نظام ولایت فقیه (عقده برآورده نشده و خواب برعكس تعبیر شده جبهه استكبار) 4- دامن زدن به تحیر و ناامیدی و سردرگمی و انفعال دست كم نزد برخی اقشار و خدشه در باورهای استراتژیك آنان 5- هل دادن دولت به موضع اتهام و ایجاد تفرقه و اختلاف و بدگمانی و ناامیدی در جبهه بزرگ اصولگرایان (در راستای جنگ نرم دشمن)
جریان های آلوده همواره وزارت اطلاعات را سد راه خود دیده و البته بارها كوشیده اند رجال بزرگ را از ابتدای انقلاب، هزینه تقابل با حاكمیت كنند. به عنوان مثال آن گونه كه آیت الله محمدی گیلانی نقل می كند حضرت امام در ماجرای آقای منتظری «درد دل و گله كردند از آقای منتظری... با احترامی كه به ایشان می كرد، صحبت طولانی كردند از بعضی نقاط ضعف بیت ایشان. فرمودند: می دانید احمد عزیزترین فرد خاندان من است. فلان- یكی از كاركنان بیت آقای منتظری را نام برد كه در قید حیات است- كارهایی كه او كرده اگر احمد می كرد گردن احمد را می زدم. شما آنجا بیشتر تردد كنید. آقایان را وادار كنید كه آنجا بیشتر تردد كنند.»
ماجرای اخیر با همه تلخی ها، خیر بی شماری به همراه خواهد داشت اگر عبرت آموز شود. طی 2سال اخیر در كارنامه خدمات كم نظیر و پرارج رئیس جمهور مكتبی و انقلابی و ولایی مان برادر احمدی نژاد عزیز، 2بار لغزش هایی ثبت شد كه انتظار نمی رفت.
این كارنامه با وجود آن دو لغزش- یكی در ماجرای اخیر و دیگری در تأخیر یك هفته ای اجرای حكم رهبری درباره معاون اولی آقای مشایی و...- همچنان انباشته از نقاط مثبت و انقلابی است و نباید بیش از این مخدوش و ملكوك شود. ملت و نخبگان وفادار به انقلاب با درایت می دانند كه باید میان رئیس جمهور و جریان آلوده به رفتارهای پرخطر فاصله گذاری كنند. این، هم تكلیف رئیس جمهور و هم تكلیف اصولگرایان «حامی- منتقد» است.
برای برداشتن آب مروارید كه مزاحم بینایی می شود، نه چشم را تخلیه می كنند و نه سر را از گردن جدا می سازند. البته این مداوا و جراحی دقیق، تردید ناپذیر است تا پس از این، عارضه فرصت سوز به جانب كشور و حاكمیت بازنگردد. ما به تجربه تاریخ انقلاب دریافته ایم كه اطاعت از ولی امر اسباب گشایش و بركت، و موجب دوری از بیراهه ها و بن بست هاست و هرگز دوست نداریم راهزنان بار دیگر به سرمایه رجال خوشنام و خدمتگزار ما دستبرد بزنند. یقین ماست كه ولایت فقیه، تضمین ایمان و حجت دوستی ما با حضرت حجت بن الحسن العسكری(عج) است. ما بیش از گذشته برای رئیس جمهور عزیز و خدوم در مسیر شاد كردن اولیا و به غیظ آوردن دشمنان دعا می كنیم.
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:kayhannews.ir
