با آغاز فصل گرما گويی عصر يخبندان دولت دهم، به‌ويژه رئيس آن، فرا رسيده است. برف روی برف می‌بارد. باد مخالف از هر جهت وزيدن گرفته است. وضعيت گيج‌كننده‌ای است...
 
 
روزنامه ابتكار درسرمقاله خود با عنوان "آقای رئیس‌جمهور نه، «این برف را دیگر سر ایستادن نیست» "به قلم غلامرضا كمالی پناه آورده است:‏

با آغاز فصل گرما گویی عصر یخبندان دولت دهم، به‌ویژه رئیس آن، فرا رسیده است. برف روی برف می‌بارد. باد مخالف از هر جهت وزیدن گرفته است. وضعیت گیج‌كننده‌ای است. لحظه‌ای چشمانم را می‌بندم و به یاد می‌آورم آن هنگامی كه «نفس‌ها در سینه‌ها بی‌تاب جوش می‌زد» تا شُكوه و خروش و عزت و اعتماد‌به‌نفس والای رئیس‌جمهور جلوه‌گر شود. همه هم معترف بودند. حتی مخالف سمج و ثابت‌قدمی همچون علی مطهری می‌گفت: «اعتمادبه‌نفس مثال‌زدنی آقای احمدی‌نژاد تحسین‌برانگیز است.» موافقانش كه جای خود دارند. امثال آقای رسایی و حسینیان او را حلواحلوا می‌كردند. چه كسی جرئت می‌كرد نزد این آقایان بگوید: بالای چشم احمدی‌نژاد ابروست. حتی منتقدان اصولگرا از ترس اینكه مبادا به فتنه‌گری و اصلاح‌طلبی و بی‌بصیرتی متهم و زیر گرز نمایندگانی كه به «وكیل‌الدوله»بودن خود افتخار می‌كردند، خرد و خوار و خفیف شوند، لب به سخن نمی‌گشودند.

برخی هم به گفته بیهقی «انگشت در می‌كردند» كه اصلاح‌طلب پیدا كنند و برای خوش‌رقصی در نزد دولتیان، افتخار این كشف بزرگ را به خودشان می‌دادند. رئیس‌جمهور محبوبشان هم سوار بر مركب چموش قدرت به‌تاخت می‌رفت و با تیغ كلام خویش مخالفانش را یكی پس از دیگری از سر راه برمی‌داشت. مجلس قدم به قدم عقب‌نشینی می‌كرد. وقتی سخن امام(ره) زیر سؤال رفت و گفته شد كه «مجلس در رأس امور نیست»، موافقان یا تأیید می‌كردند یا با سكوت رضایت‌بخش خود، مانع‌تراشی نمی‌كردند. هرچند اكنون همین گروه، در سكوت مبهم و غم‌انگیز و در بهت و سرگردانی فرو رفته‌اند.
زمان با احمدی‌نژاد بود. اما اكنون روزگار روی زشتش را نشان داده و به‌گفته «یالثارات» «ورق برگشته است».
دیگر خبری از «معجزه هزاره سوم» و «هاله نور» نیست. اكنون او را در تور و دام انحراف می‌بینند؛ توری كه حلقه‌هایش كم‌كم از هم جدا و پاشیده می‌شود و نگین‌های حلقه‌ها به تور دیگری می‌افتند.
اما اكنون در این فصل سردی كه خیلی‌ها به آن ایمان آورده‌اند، به‌ویژه آنانی كه همواره گرمابخش بودند، نوایی دیگر ساز كرده‌اند. احمدی‌نژاد وقتی به مجلس وارد می‌شد، به‌گرمی پذیرایش می‌شدند. با سلام و صلوات او را می‌نشاندند و بدرقه‌اش می‌كردند. او را بوسه‌باران می‌نمودند و افتخار هركس این بود كه دستی به دست وی بساید و شانه‌‌اش در نگاه دوربین در كنار شانه احمدی‌نژاد ثبت شود.

اما دیدید چه شد؟ در روز رأی‌گیری و معرفی گزینه وزارت ورزش، هیچ‌یك از این‌ها نبود. نه استقبالی به‌حق نه بدرقه‌ای. با «دو دو»گفتن، به‌اصطلاح خود مجلسیان، او را «هو هو» كردند، (گواینكه این حركت سبك از نگاه رهبری ناپسند و موجب گلایه و تذكر وی بوده است) نگذاشتند حرفش را بزند. «مخلصم» و «نوكرم» هم كارساز نبود. حتی بخت‌برگشته‌ای همچون حمید سجادی، چوب لجبازی مجلسی‌ها را خورد. گردنش را زدند؛ چون دیگری گناه كرده بود. «گنه كرد در بلخ آهنگری/ به شوشتر زدند گردن مسگری»
در پس این رفتار، وزارت خارجه را به چالش كشیدند. مجلس معاون دست‌نشانده وزیر خارجه را به‌واقع امر بركنار كرد؛ زیرا رئیس‌جمهور او را بر این منصب نشانده بود. كم‌كم آهنگ دستگیری‌ها شروع شده و ادامه دارد. این‌بار جغد شوم زندان بر بام اطرافیان احمدی‌نژاد آهنگ وصال كرده است. «هركسی چند روزی نوبت اوست»
روزگار غریبی است. همن یك سال پیش بود كه محمدجواد لاریجانی افسوس می‌خورد كه چرا دوره ریاست‌جمهوری چهار سال است و آرزو می‌كرد این دوره به‌اندازه عمر آقای احمدی‌نژاد طولانی می‌بود. اما اكنون معاون برادرش یعنی آقای باهنر آرزو می‌كند كه همین دو سال باقیمانده «به‌طور طبیعی به پایان برسد» و همه مفهوم این سخن را می‌فهمند. همین دیروز آقای پورمحمدی، وزیر كشور اسبق یا سابق، نمی‌دانم چند نسل پیشِ همین رئیس‌جمهور گفته كه این تقدیر است و نمی‌شود كاریش كرد.

احمدی‌نژاد و اطرافیانش در وسط برفی گرفتار شده‌اند كه گرمای تنور رقابت‌ها عاملش بوده است. هرچندكه به گفته الهام، دوست دیرینه و یار سرسخت دولت، برخی از این اشتباهات متوجه شخص احمدی‌نژاد است. اما هر روز كه به زمان انتخابات نزدیك‌تر می‌شویم، شدت برف بیشتر می‌شود و گویی سر ایستادن ندارد و دراین‌میان البته رسانه‌های بی‌طرف و منتقدان بی‌غرض گیج شده‌اند. مانده‌اند چه بنویسند كه به كسی برنخورد. تا قبل از این ماجراها، اگر كنایه‌ای انتقادآمیز به رئیس‌جمهور می‌زدند، به اصحاب فتنه متهم می‌شدند و اگر اكنون در توصیف ناشایسته‌بودن برخی رفتارهای چریكی و خارج از منطق برخی نمایندگان و «دو دو»گفتن آنان و بی‌حرمتی به شخص دوم مملكت تلنگری زده شود، باز به یاوران جریان انحرافی تعبیر می‌شوند.
اما خداوكیلی آداب مردانگی فراموش نشود.

 

 
 
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
 
www.seemorgh.com/news
 
منبع:ebtekarnews.com
 
 
 
 
مطالب داغ سیاسی:
 
سالگرد شهید بهشتی برگزار نمی‌شود
 
هیات رئیسه مجلس:سوال از احمدی‌نژاد به مصلحت نیست!
 
توصیه توکلی به سوال‌کنندگان از احمدی نژاد
 
جدال رسایی و باهنر بر سر بازداشت لاریجانی
 
انتصاب جایگزین ملک زاده با حکم مشایی