زمانی که هاشمی رفسنجانی و احمدی نژاد در انتخابات 84 به دور دوم رفتند، گروهی از سرشناس ترین روشنفکران از آبروی خود برای حمایت از آقای هاشمی- که آن زمان کاندیدای اصلاح طلبان هم بود- خرج کردند.

به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری فارس، روزنامه کیهان امروز دوشنبه 91/4/19 در ستون اخبار ویژه خود نوشت: وبسایت فارسی رسانه دولتی انگلیس از موضع بالا به دعوت اصلاح طلبان از اپوزیسیون برای یادآوری خاطرات خوش گذشته و عدم سرزنش این جریان پاسخ داد.

بی بی سی در پاسخ به نوشته هفته گذشته علوی تبار در سایت کلمه که خواستار تداوم توافق نانوشته میان اپوزیسیون و اصلاح طلبان شده بود، به قلم یکی از عناصر ضد انقلاب مقیم پاریس نوشت: آقای علوی تبار گلایه کرده که این توافق در حال زوال است. من توضیح می دهم که این توافق چرا در شرف نابودی است. مخالفان در دوره اصلاحات چک سفید امضا به اصلاح طلبان داده بودند و از هیچ حمایتی دریغ نکردند. ما به خاتمی رأی دادیم و در انتخابات مجلس ششم، چشم بسته به لیست جبهه مشارکت رأی دادیم. مخالفان در قبال آنچه مصلحت دولت اصلاحات خوانده می شد، بلافاصله سکوت می کردند. حتما خاطرتان هست عطاءالله مهاجرانی وزیر ارشاد دولت خاتمی برای رهایی از فشار مجلس پنجم چیزی به این مضمون گفت که این روزنامه (روزنامه جامعه به مدیریت حمیدرضا جلایی پور) مشتی نویسنده غربزده را دور خود جمع کرده است. این خبر پخش نشده همان نویسنده های غربزده به آشکارا یا در نهان گلایه مندان را دعوت به سکوت کردند و گفتند که شرایط آقای وزیر را درک کنید و متحد پشت او بایستید. و چنین هم شد.

نویسنده بی بی سی اضافه می کند: زمانی که هاشمی رفسنجانی و احمدی نژاد در انتخابات 84 به دور دوم رفتند، گروهی از سرشناس ترین روشنفکران از آبروی خود برای حمایت از آقای هاشمی- که آن زمان کاندیدای اصلاح طلبان هم بود- خرج کردند. اگر صفحه اول ویژه نامه روزنامه شرق برای دور دوم انتخابات سال 84 را در اختیار دارید، لطفا دوباره نگاهی به آن بیاندازید و توجه کنید که خرج کردن آبرو برای حمایت از یکی از بی آبروترین چهره ها [!] چندان آسان نیست و نمونه آخر هنگامیکه میرحسین موسوی از «دوران طلایی امام» گفت، مجددا این مخالفان خود را به کرگوشی زدند و به کاندیدای اصلاح طلبان رای دادند چرا که صداقتی [!؟] در چشمانش می دیدند که این شعار شگفت انگیز را بخشودنی می کرد.

شبکه دولتی انگلیس ادامه می دهد: اما گام به گام به تلخی دریافتیم که مرز خودی و غیرخودی همچنان برای اصلاح طلبان پررنگ است... آنها دوست داشتند به شخصیت خوب داستان بدل شوند و همین انتخابات میان خاتمی و حسین شریعتمداری باشد. صحبت های ایشان و دوستان شان پس از رای دادن در دماوند به خوبی این نگرانی را بازمی تاباند که اگر غیرخودی ها جریان را دست بگیرند چه؟ مشکل این توافق این بود که بندهای مربوط به مخالفان شکیبایی و تحمل و حمایت بدون شرط در اینجا و اکنون بود، و بندهای مربوط به اصلاح طلبان وعده و آرزوهای دور از قبیل چیزی که شما می گویید.

مخالفان آغوش خود را برای اصلاح طلبان به تمامی گشودند، این اصلاح طلبان بودند که همیشه آغوش شان را نیم بند می گشودند و این اواخر که گویا حتی پشیمانند از همین «نیم بند». آنها وعده های توخالی می دهند.

بی بی سی سپس دعوت علوی تبار از اپوزیسیون برای مصلحت اندیشی و حفظ ظاهر در زمینه اهانت مستقیم به باورهای مذهبی مردم ایران را نیز به چالش گرفت و نوشت: مخالفان تصور می کردند اصلاح طلبان، مرز خودی و غیرخودی را از میان برمی دارند اما شما و دوستانتان از زوال گفتار دینی در جامعه مدنی ابراز نگرانی می کنید و می نویسید «نگاهی به سایت های اینترنتی بیندازید. حجم توهین به باورهای مذهبی عامه مردم را ببینید. به گونه ای ترویج می شود که گویی نواندیشان دینی از موانع اصلی حل مشکلات ایران بوده اند.» آقای علوی تبار عزیز آنچه در اینترنت می گذرد نامش برابری است[!؟] نویسنده سپس با تصریح بر اینکه «آنچه مخالفان در دوره اصلاحات گفتند همه حرف شان نبود»! مدعی شد: شما بندهای بسیاری از توافق نانوشته را به درستی درنیافته اید. اصلاح طلبان از شکیبایی مخالفان سوءاستفاده کردند. وظیفه مخالفان نبود که به «احکام قطعی فقه» شما گردن نهند اما این کار را کردند... اکنون توافق نانوشته از بین رفته است و دوران خوش شما به پایان رسیده است.

وی در پایان تصریح کرد: آقای علوی تبار عزیز می دانم که انتخابات نزدیک است و بحث شما نیز پیامد این حال و هواست. اصلاح طلبان دوباره به فکر رای افتاده اند. مجبورم به عنوان یکی از آن مخالفان بگویم؛ این بار اگر رای دادنی در کار باشد صورت حسابش را می فرستیم در منزل تا پرداخت شود. در غیر این صورت رای بی رای. توافق بی توافق.

طاقچه بالای اپوزیسیون ورشکسته برای انقلابیون پشیمان

یک عضو فراری حلقه کیان از دوستان سابق خود در جبهه اصلاحات خواست به ایستادن میان حکومت دینی و اپوزیسیون پایان دهند. مجید محمدی در واکنش به دعوت برخی تندروهای مدعی اصلاح طلبی که خواستار تداوم همکاری های گذشته با اپوزیسیون هستند، تصریح کرد اصلاح طلبان برای تداوم این همکاری صراحتاً اعلام کنند که از براندازی و تغییر رژیم به روش اصلاح جزء جزء و تدریجی دفاع می کنند!

این همکار روزمزد ارگان رسمی سازمان سیا (رادیو فردا) ضمن مقاله ای در سایت «بامداد خبر» نوشت: اصلاح طلبی سبک دهه 70 جواب نداد. فضایی که اصلاح طلبان از دوران اصلاحات تصویر می کنند، براساس سبکی علیل از اصلاح طلبی به وجود آمده بود. این سبک ممکن است افراد مأیوس و سرخورده را برای مدتی امیدوار سازد (که ساخته بود) اما به سرعت جای خود را به واقع بینی و حتی بدبینی می دهد. از همین جهت پروژه اصلاح طلبی به سبک دهه هفتاد را پروژه ای شکست خورده می دانم. مخالفان از خواب خوش خیالی بیدار شده اند.

وی با بیان اینکه «اصلاح طلبان موضوع بحث را تغییر می دهند تا سرافرازانه از آن بیرون بیایند»، دوستان سابق خود در حلقه کیان (اعضای مجلس و دولت اصلاحات) را متهم به ایستادن در میانه حکومت و اپوزیسیون و برخورداری از منافع هر دو طرف کرد و نوشت: این سبک دیگر کار نمی کند. اصلاح طلبانی که مخالفان را به نوستالژی دهه 70 ارجاع می دهند در واقع آنها را به آرزوهای برآورده ناشده و سوخته و مشی ای که امروز هیچ زمینه سیاسی و اجتماعی ندارد ارجاع می دهند. آرزو هر چند تخیلی و توهمی برای دوره ای کاربرد دارد اما وقتی افراد درست نقطه مقابل آن را در واقعیت ببینند و حاملان آن آرزوها را نیز جمعی اهل معامله برای یک مقام دسته چندمی یا یک پروژه کوچک مشاهده کنند بر سر عقل می آیند. براساس کدام آموزه عقلگرایی انتقادی می توان دو دهه در «اگر» نشست و به نشستن ادامه داد؟

همکار نشریات زنجیره ای دوره اصلاحات سپس نوشت: اگر اصلاح طلبان می خواهند به یک نیروی بالقوه در برابر رژیم تبدیل شوند، باید طرحی نو با بازیگرانی نو بریزند، با ویژگی براندازی جمهوری اسلامی به عنوان هدف اما با روش اصلاح جزء به جزء و هدف آنها باید به صراحت تغییر رژیم -همان که حکومت براندازی نرم می نامد و اصلاح طلبان از بیان آن شرمنده اند- اعلام شود.

این عنصر ورشکسته آنگاه پا را فراتر گذاشته و شرط دیگر پذیرش اصلاح طلبان از سوی اپوزیسیون را «فاصله گیری شفاف و قابل احساس از اسلامگرایی به نحوی که مخالفان میان آنها و ایدئولوژی رژیم تفاوت را ببینند» اعلام کرد و نوشت: هنوز تفاوت میرحسین موسوی (باور به قانون اساسی)، تاج زاده (با باور به جمهوری اسلامی و خمینی؛ اگر باور ندارد اعلام هم نکرده است) و علوی تبار (با باور به اسلامگرایی) با رژیم موجود برای همگان قابل احساس نیست.

گفتنی است برخی فرستادگان جریان رادیکال مدعی اصلاح طلبی در تلاشند تا به موازات تلاش طیف داخلی برای سفیدسازی خود نزد مردم و افکار عمومی (به تاریخ سپردن خیانت های دوره اصلاحات و فتنه 88)، دل محافل ضدانقلاب خارج نشین را برای همکاری در پروژه های آینده به دست آورند. طیف گسیل شده به خارج هم اکنون ارتباطات وسیعی را با سلطنت طلبان، ملی گرایان، چپ های آمریکایی و حتی برخی گروهک های تروریستی برقرار کرده اند.

سوریه بخشی از یک تنش بزرگ میان غرب و ایران است

برگزاری نشست هایی با موضوع سوریه بدون حضور ایران بی اثر است و این در حالی است که اپوزیسیون حکومت بشار اسد نیز هر روز از فضای داخلی سوریه بیشتر دور می شود.

هایکو ویمن متخصص امور سوریه در مؤسسه علم و سیاست برلین درباره نشست هایی نظیر نشست ژنو معتقد است: ایران در نشست ژنو غایب بود. ممکن است برخی بگویند موضوع به آنها ربطی نداشت اما متقابلا برخی دیگر می گویند پس روسیه در این نشست چه می کرد. ایران بازیگر مهم منطقه ای است و منافعی در سوریه دارد. در نتیجه من فکر می کنم آنچه در نشست ژنو رخ داد، ربطی به وضعیت داخل سوریه ندارد. چرا که تنها چیزی که رخ می دهد، تکرار همان طرح ها و برنامه ها و بیانیه هاست، بدون این که کسی یک راهکار عملی برای اجرای این طرح ها داشته باشد.

وی در گفت وگو با یکی از رسانه های ضد انقلاب تصریح کرد: اگر شما فعالیت اپوزیسیون سوریه را دنبال کنید، تحرکاتشان و مطالبی که می نویسند و در فضای مجازی منتشر می کنند، به این نتیجه خواهید رسید که شورای ملی سوریه و کلاً سوری های در تبعید، هر روز بیشتر از فضای داخلی سوریه دور می شوند و تا حدی بی ربط عمل می کنند. همه این تلاش ها برای تشکیل ائتلاف یا انتخاب رئیس بعدی شورای ملی سوریه، تقریبا هیچ ارتباطی با آنچه که در سوریه می گذرد ندارد. آنچه در سوریه رخ می دهد برمبنای سرعت گرفتن حرکت های نظامی است و به نظر من آنچه در استانبول یا قاهره رخ می دهد آنچنان برای مردم در داخل سوریه اهمیت ندارد.

تحلیلگر موسسه علم و سیاست برلین همچنین با تاکید بر نقش ویژه ایران اظهار داشت: یکی از مسائلی که وجود دارد این است که سوریه بخشی از یک تنش بزرگتر میان ایران و قدرت های غربی است. و در کنار ایران دو قدرت بزرگ چین و روسیه را هم می بینید. از سوی دیگر آمریکا و اروپایی ها را می بینیم که نگران وضعیت ایران هستند و همچنین به امنیت اسرائیل فکر می کنند و در نتیجه رقابتی را بین چندین قدرت جهانی شاهدیم که درباره نظم جهانی با هم رقابت می کنند. اما رقابت های دیگری هم وجود دارد. مثلا بین ایران و عربستان سعودی، که آن را با موضوعات اقلیت ها و مذاهب در ارتباط می دانند اما در اصل رقابتی استراتژیک است. در نتیجه در میان همه این تنش ها و رقابت ها، ما در سوریه شاهد یک جنگ نیابتی هستیم که ممکن است برای مدت زیادی هم ادامه پیدا کند.

یادآور می شود روز گذشته کوفی عنان فرستاده ویژه سازمان ملل در امور سوریه با اعلام شکست نشست های اخیر درباره بحران این کشور اعلام کرد ایران حتما باید به نشست های آتی ملحق شود.

گورتان را گم کنید! این تو بمیری از آن تو بمیری‌ها نیست

دولت آمریکا به گروهک تروریستی منافقین هشدار داد با توجه به پایان دومین ضرب الاجل دولت عراق، ادامه حضور اعضای این سازمان در پادگان اشرف خطرناک خواهد بود.

دانیل بنجامین، هماهنگ کننده مبارزه با تروریسم در وزارت امور خارجه آمریکا در بغداد به خبرنگاران گفت: صبر دولت عراق رو به پایان است و برای مجاهدین خلق [منافقین] زمان پذیرش این موضوع فرا رسیده که اردوگاه اشرف در عراق دیگر نمی تواند پایگاهی برای آنان باشد. تعلل در این زمینه غیرمسئولانه و خطرناک خواهد بود.

در ماه های گذشته بیش از دو هزار تن از اعضای منافقین به اردوگاه حریه در نزدیکی بغداد منتقل شدند ولی گفته می شود که هنوز حدود 1300 تن از آنان در پادگان اشرف هستند. دولت عراق به منافقین فرصت داده بود تا پادگان اشرف را تا پایان سال 2011 (اوایل دی ماه سال گذشته) تخلیه کنند. دولت عراق این مهلت را مجددا تا 20 ژوئیه (آغاز ماه رمضان امسال) تمدید کرد و هشدار داده که پس از این تاریخ حضور منافقین را در پادگانی که از رژیم صدام دریافت کرده بودند، تحمل نخواهد کرد.

از سوی دیگر کلارنس پیج روزنامه نگار آمریکایی ضمن نوشته ای در روزنامه هافینگتون پست، نسبت به حضور در یک میتینگ منافقین و سخنرانی در ازای دریافت پول ابراز پشیمانی کرد.

«کلارنس پیج» با بیان اینکه نمی دانسته با چه هدفی به این تجمع دعوت شده و به خدشه دار شدن اعتبارش می پردازد و می نویسد: «اصلا فکر نمی کردم با صحبت کردن پولی به نفع این گروه، اعتبار من خدشه دار خواهد شد».

پیج درباره پولی که به حسابش واریز شده می نویسد: «بابت سخنرانی مبلغ 20 هزار دلار به علاوه هزینه های مسافرت به فرانسه را دریافت کردم اما اکنون از دریافت پول، پشیمانم و در تلاشم با بازپس دادن این مبلغ اعتبار گذشته خود را به دست بیاورم».

وی می افزاید: «از این بابت که به نفع گروهی سخنرانی کرده ام که تنها با ترور و قتل عام سر و کار دارد به شدت نادم و پریشان هستم و دیگر این کار را تکرار نخواهم کرد».


گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: khabaronline.ir


مطالب داغ سایر بخش ها:
تعظیمی که رسوایی به بار آورد+ عکس
نظر شما درباره یک خانم حاجی فیروز چیست؟/عکس
چه کسانی به دیدار نوروزی خاتمی رفتند؟
اگر فائزه نصف روز زندان برود، ریشم را می‌تراشم
نماینده ای که با الاغ به مجلس رفت+عکس
گاف جديد بی بی سی + عکس