دیپلماسی ایرانی: اعضای دائم شورای امنیت به علاوه آلمان هفته گذشته در بروکسل دور هم آمدند تا مواضع خود را برای مذاکرات آتی با ایران هماهنگ کنند. با این حال بسیاری از تحلیل گران بر این عقیده اند که بررسی طرح اوباما مهم ترین دلیل این گردهمایی است. دیپلماسی ایرانی این مسئله را در گفت و گو با حسن بهشتی پور، تحلیل گر مسائل بین المللی بررسی کرده است:
اخیرا آقای آمانو گفته است كه با وجود تحریم های اعمال شده علیه ایران، تغییری در روند غنی سازی ایجاد نشده است. به نظر شما این سخنان با چه هدفی بیان می شود و تاثیر آن روی مذاكرات آتی چیست؟
ظاهر این صحبت به نفع ایران است. ولی به نظر می رسد اگر به عمق این سخنان توجه كنیم، عملا علیه ایران است. به این دلیل كه دبیر كل سازمان انرژی اتمی شخصیتی حقوقی و بین المللی دارد. این فرد باید در چارچوب حوزه كاری خود كه عبارتست از نظارت بر انجام فعالیت های صلح آمیز كشورها در زمینه هسته ای و هم چنین منع اشاعه سلاح های هسته ای در جهان فعالیت كند. اما وقتی او در یك موضع گیری اعلام می كند تحریم ها علیه ایران اثری روی كاهش فعالیت هسته ای ایران نداشته است، عملا یك موضع گیری سیاسی كرده است و موقعیت بین المللی او را به عنوان یك فرد بی طرف و معتبر خدشه دار می كند. البته دبیر كل می تواند موضع سیاسی هم داشته باشد اما در مورد فعالیت های هسته ای كشورهای مختلف او باید در چارچوب مسائل فنی و حقوقی اظهار نظر كند. بنابراین این حرف ممكن است بر حسب ظاهر این گونه ارزیابی شود كه به نفع ایران است اما به طور ضمنی این مسئله را پیشنهاد می كند كه كشورهای عضو گروه 1+5 باید روند مذاكره را رها كنند و به دنبال اقدامات سنگین تری علیه ایران برود. یعنی یا تحریم ها را گسترده تر كنند یا به دنبال اقدام نظامی بروند.
خانم اشتون قبل از برگزاری نشست بروكسل برای هماهنگی مواضع كشورهای عضو 1+5 درباره ایران گفته است كه هدف از برگزاری این نشست بررسی چگونگی اوضاع و بررسی این نكته است كه كدام زمینه ها بیشترین نگرانی را به وجود می آورند. منظور ایشان از زمینه هایی كه بیشترین نگرانی را به وجود می آورند چیست؟
خانم اشتون به عنوان یك انگلیسی سیاستمدار بسیار با دقت صحبت می كند. به نظر من باید حرف هایی كه نزده را مورد توجه قرار داد. این جمله به ما می گوید كه 1+5 می خواهد درباره نگرانی های خود مذاكره كند. نگرانی های آن ها چیست؟ این است كه ایران با دسترسی بیشتر به تكنولوژی هسته ای، شرایط ساخت بمب هسته ای را به دست آورد. اما آن چه واقعیت دارد این است كه آن ها در بروکسل دور هم نشستند تا طرح آقای اوباما را بررسی كنند. چون آقای اوباما رسما اعلام كرده كه ما طرح جدیدی داریم تا بتواند زمینه جدیدی را برای پیشرفت مذاكرات فراهم آورد. به نظر من اصلی ترین موضوعی كه خانم اشتون به آن اشاره نكرده است، این است كه به احتمال بسیار زیاد در این جلسه در مورد طرح جدید امریكا نیز صحبت شده است.
حال باید دید آن ها می خواهند چه چیزی را به ایران پیشنهاد دهند. چون آن چه قبلا پیشنهاد داده بودند چندان قابل توجه نبود. اما اصل داستان این است كه ما به ازای سه خواسته مهم آن ها یعنی این كه ایران غنی سازی بیست درصد را كنار بگذارد، آن مقداری كه اورانیوم را تا سطح بیست درصد غنی كرده در اختیار كشور ثالث قرار دهد و هم چنین سایت فردو را تعطیل كند، چیست؟ تازه آن ها این خواسته ها را در مرحله اول مطرح می كنند. حال باید دید آقای اوباما در دور دوم ریاست جمهوری خود به این جمع بندی رسیده است كه یك پیشنهاد قابل توجه به ایران ارائه دهد یا خیر؟
در راستای همین طرح، رویترز به نقل از دیپلمات های غربی اعلام كرده است كه مشوق های جدی برای ایران در بروكسل مطرح شده است. به نظر شما بحث مشوق ها تا چه حد جدی است؟
اول باید دید این مشوق ها چیست تا ارزیابی كرد كه این مشوق ها جدی است یا نه؟ اما مفهوم این بحث این است كه خود آن ها هم پی برده اند كه مشوق های قبلی چندان مهم و جدی نبوده و به گونه ای نبوده است كه بتواند نظر ایران را جلب كند. آقای كیسینجر هفته گذشته مقاله ای در واشنگتن پست نوشته است كه در آن به صراحت گفته است كه امریكا باید غنی سازی پنج درصد را برای ایران به رسمیت بشناسد و تحریم ها را هم لغو كند. چون غنی سازی پنج درصد فاصله زیادی تا بمب هسته ای دارد. این راه حلی است كه كیسینجر، معمار بازسازی روابط امریكا و چین در دهه هفتاد برای حل مسئله هسته ای ایران ارائه داده است. آن ها باید غنی سازی اورانیوم را برای ایران به رسمیت بشناسند اما هم زمان در مورد چگونگی نظارت بر این غنی سازی می توانند سخت گیری هایی را داشته باشند. باید توجه داشت این موضوع نمی تواند تا زمانی که استراتژی غلطِ فشار و مذاكره به کناری گذاشته نشود ، با موفقیت همراه باشد.
به نظر شما در موضع مقامات ایرانی تغییری ایجاد شده كه چشم انداز آینده مذاكرات را روشن تر كند؟
تا جایی كه من در جریان هستم مسئولان ایرانی به دنبال این هستند كه به نتیجه برسند و راهكار های جدیدی را پیگیری كنند. اما زمانی این مسئولان می توانند تاثیرگذار باشند كه امریكا از سیاست یك طرفه خود دست بردارد. امریكایی ها عادت ندارند در مورد خواسته های خود گفت و گو كنند. آن ها می گویند این خواسته های ماست، در مورد چگونگی اجرای آن مذاكره كنیم. اگر امریكایی ها بپذیرند كه غنی سازی در ایران را به رسمیت بشناسند ، مقامات ایرانی هم انعطاف به خرج می دهند. مقامات ایرانی تحت فشار به هیچ وجه نخواهند پذیرفت كه به طور كلی از برنامه هسته ای صلح آمیز و قانونی خود دست بردارند
www.seemorgh.com/news
منبع: irdiplomacy.ir
مطالب داغ سایر بخش ها:
خنثی شدن اثر بنزین 700 تومانی با گرانی دلار
لولههای گاز پارسجنوبی در خلیجفارس غرق شد
شبیه سازی رایانه ای بمبی سهمگین در ایران
افزایش غلظت آلایندهها در تهران
خودرو باز هم ارزان شد
