این نشریه افزود: حسن روحانی دو هفته قبل از این که در انتخابات به پیروزی برسد ، در جمع مشاوران خود گفت:" دولت من به دیپلماسی پایبند خواهد بود... همچنین به دنبال کردن رابطه سازنده میان آمریکا و ایران و جامعه بین الملل. این فرآیند با تهدید پیش نخواهد رفت. بلکه ما به دنبال تعامل صادقانه و مبتنی بر احترام متقابل هستیم."
این نشریه در ادامه نوشتک آیا امسال همانطور که باراک اوباما چهار سال قبل پیشنهاد کرد، سال تعامل با ایران خواهد بود؟تحقق این هدف، بدون تحول در راهبرد سیاسی و دیپلماتیک آمریکا بعید به نظر می رسد. اما دو تحول یکی در ایران و یکی در منطقه، پیشرفت دیپلماتیک را امکان پذیر ساخته است. اولین تحول ، انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران است که در آن روحانی پیروز شد. تحول دوم ، جنگ در سوریه است.
ایران و آمریکا اختلافات مهم و متعددی دارند اما یک توافق بر سر توانمندی هسته ای در اولویت قرار دارد. چنین توافقی باب مذاکره با ایران را درخصوص عراق و افغانستان نیز می گشاید. رابطه سازنده بین ایران و آمریکا به پیشرفت تلاشهای دیپلماتیک در سوریه نیز کمک خواهد کرد.
برغم فرصت ها و انگیزه های جدید، آمریکا و ایران سوء ظن هایی درباره یکدیگر دارند. برای غلبه کردن بر این بی اعتمادی ، الان که خطرات هر روز بزرگ و بزرگتر می شوند، به رهبری قوی و محکم نیاز داریم. برنامه هسته ای ایران همچنان به پیش می رود. بدون تغییر مسیر، آمریکا ممکن است خود را در یک جنگ دیگر در خاورمیانه ببیند که اقتصاد و نفوذ سیاسی اش را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد.
در این مقاله یک مسیر مجدد دیپلماتیک را برای رسیدن به محدوده های قابل قبول در برنامه هسته ای ایران پیشنهاد می کنیم. ما خطرات این رویکرد را دستکم نمی گیریم. اما اعتقاد داریم که خط سیر کنونی، خطرات بیشتر و احتمالا هزینه های فاجعه بار به دنبال خواهد داشت.
بزرگترین نگرانی آمریکا،برنامه در حال پیشرفت هسته ای ایران است.آیا ایران در حال ساخت بمب هسته ای است؟ بر خلاف برخی باورها ، برآوردهای اطلاعاتی آمریکا ، اسرائیل و دیگر کشورها حاکی از آن است که جمهوری اسلامی توانمندی های غنی سازی خود را افزایش داده اما برنامه تسلیحات هسته ای را شروع نکرده است.
آژانس بین المللی انرژی اتمی که بر کلیه تاسیسات اعلام شده غنی سازی ایران نظارت دارد ، گزارش می دهد که هیچ مدرکی دال بر انحراف برنامه هسته ای این کشور وجود ندارد.ایران در اقدامی داوطلبانه اورانیوم را بیش از بیست درصد غنی نکرده است. ایران هم اکنون صد و هشتاد کیلوگرم اورانیوم غنی شده بیست درصدی در اختیار دارد.
تازه ترین گزارش سه ماهه آژانس می گوید، ایران در حال نصب سانتریفیوژهای جدید و پیشرفته تر است اما این دستگاهها هنوز عملیاتی نشده اند.
در حالی که واشنگتن به طور جدی نگران مقاصد هسته ای ایران است، تهران نیز بدگمانی های خاص خودش را دارد. هر دو طرف اگر بجای تکیه بر گمانه زنی ها، واقعیت ها را ببینند، فرصت بهتری برای رسیدن به یک توافق شفاف و قابل قبول خواهند داشت.
با توجه به سه دهه بی اعتمادی متقابل بین ایران و آمریکا ، این رابطه به سرعت ترمیم نمی شود. با این وجود ، دستکم دو فاکتور وجود دارد که امکان تغییر نگرش و رفتار دو کشور را ایجاد می کند: انتخابات اخیر ایران و شرایط متغیر خاورمیانه.
انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور ایران می تواند گشایشی در روابط ایران و آمریکا ایجاد کند. رئیس جمهور منتخب ایران یک فرد آگاه و مطلع و مذاکره کننده سابق هسته ای است. بیش از هفتاد درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند و بیش از پنجاه درصد آنها به روحانی رای دادند.
آنهایی که خواستار تعامل با ایران هستند ، با احتیاط ابراز خوش بینی می کنند.
بعد از انتخابات، روحانی از آمریکا خواست از مداخله در امور داخلی ایران دست بردارد و اقدامات ظالمانه خود را متوقف کند.
فاکتور دوم ، تحولات خاورمیانه است که با تحولات تونس شروع شد و با درگیری های شدید در سوریه ادامه یافته است.
تحولات چندگانه منطقه ای، لزوم قرار گرفتن رابطه دو کشور در یک مسیر جدید را نشان می دهد.
*** استفاده از فرصت ها: گزینه اول- دیپلماسی قهری
واشنگتن می تواند همان شیوه ای را که از زمان سقوط شاه معدوم دنبال کرده است ، یعنی رویکرد «دو سویه» که عمدتا بر تحریم استوار است و دیپلماسی را نیز معاف نمی کند، ادامه دهد.
دیپلماسی قهری مجموعه ای از تضادها است. جنبه قهری یا نظامی بر جنبه دیپلماتیک مسلط است.
ما معتقدیم تحریم پشت تحریم و اولتیماتوم به ویژه وقتی که بارقه های امید به فرآیند دیپلماتیک ایجاد شده است ، احتمال مذاکره را برای رسیدن به یک معامله ضعیف می کند یا حتی از بین می برد.
*** استفاده از فرصت ها:گزینه دوم- دیپلماسی فعال
دولت اوباما با دیپلماسی محکم و ابتکاری می تواند هنوز امید به تغییر در مسیر رابطه ایران و آمریکا داشته باشد، به یک توافق موقت هسته ای با ایران برسد و احتمالا باب مذاکره بیشتر درباره مسائل دوجانبه منطقه ای را بگشاید.
آمریکا باید مستقیما با رئیس جمهور جدید ایران وارد مذاکره شود. آمریکا باید فورا و حتی قبل از مراسم تحلیف روحانی ( سوم اوت) چنین حرکتی انجام دهد.
رویکردی که در این مقاله ارائه می شود ، منعکس کننده این واقعیت هاست و بر آموخته ها و درس های نشست هاو جلسات گذشته از جمله نشست بهار گذشته در آلماتی قزاقستان استوار است. امکان شناسایی عناصر کلیدی اولین قدم واقع بینانه برای حل و فصل مناقشه هسته وجود دارد. آمریکا و شرکای مذاکره کننده اش برنامه صلح آمیز هسته ای ایران را بپذیرند( از جمله سطحی از غنی سازی) و بخشی از تحریم ها را ( از جمله تجارت فلزات گرانبها ، محدودیت های واردات نفت اروپا و محدودیت های بانکی) لغو کنند. آمریکا در پاسخ به پیشرفت بیشتر، با فرآیند لغو گام به گام کلیه تحریم های سازمان ملل موافقت می کند. این توافق اولیه یک دوره آزمایشی به وجود می آورد که در آن هر دو طرف باید به معامله موقت پایبند بمانند.
رسیدن به چنین توافقی مستلزم این است که کاخ سفید از همین الان مقدمه چینی کند. ترتیب اقدامات به شرح زیر است. هر کدام از این قدم ها به لحاظ سیاسی سخت و دشوار خواهد بود و به سبب نگرانی های متقابل و سیاست داخلی در هر دو کشور پیچیده خواهد بود:
- پیام تبریک اوباما به رئیس جمهور جدید ایران وقتی در ماه اوت ریاست جمهوری را تحویل می گیرد. این پیام تبریک باید فقط با ابراز امیدواری برای پیشرفت ملت ایران همراه باشد و در آن به مسائل خاص یا پیشنهادات اشاره نشود.
- دولت آمریکا از کانال کشورهای دوست پیغام دهد که آماده گفتگو بین اوباما و روحانی حتی در زمان نشست مجمع عمومی سازمان ملل در ماه سپتامبر است. چنین جلسه ایی می تواند یک مکالمه جانبی یا حتی یک احوال پرسی ساده در زمان نشست مجمع عمومی باشد، و شاید دیدار بین وزیران خارجه زمینه این ملاقات را فراهم کند.
- برای رسیدن به توافق آزمایشی که در بالا به آن اشاره شد ، تلاش های جدید صورت بگیرد.
- شروع بحث های منظم و دوجانبه با ایران یک قدم مهم و موازی است.
*** پیشرفت یا یک فرصت از دست رفته دیگر؟
اگر آمریکا قرار است با ایران درباره برنامه هسته ای اش به توافق برسد ، واشنگتن باید رویکردهای جدیدی در تفکر خود نسبت به ایران اتخاذ کند.دولت باید این گفته اف کندی را به یاد داشته باشد که آمریکایی ها نباید دیدگاهی مخدوش از طرف مقابل داشته باشند ، نباید درگیری و جنگ را اجتناب ناپذیر بدانند ، نباید سازش را غیر ممکن بدانند و ارتباط را چیزی بیش از تبادل تهدید ببینند.
هنوز فرصت برای دیپلماسی وجود دارد اما هر چقدر مذاکرات واقعی بیشتر به تاخیر افتد ، خطر جنگ در فضای آشوب زده خاورمیانه بیشتر می شود.تاخیر و تعلل به از بین رفتن اعتماد و سوء تفاهم منجر می شود و نتیجه قابل قبول به راحتی حاصل نشود.
فرصت هایی که در این مقاله شرح داده شد ، بعید است بار دیگر تکرار شوند.
این نشریه در ادامه نوشتک آیا امسال همانطور که باراک اوباما چهار سال قبل پیشنهاد کرد، سال تعامل با ایران خواهد بود؟تحقق این هدف، بدون تحول در راهبرد سیاسی و دیپلماتیک آمریکا بعید به نظر می رسد. اما دو تحول یکی در ایران و یکی در منطقه، پیشرفت دیپلماتیک را امکان پذیر ساخته است. اولین تحول ، انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران است که در آن روحانی پیروز شد. تحول دوم ، جنگ در سوریه است.
ایران و آمریکا اختلافات مهم و متعددی دارند اما یک توافق بر سر توانمندی هسته ای در اولویت قرار دارد. چنین توافقی باب مذاکره با ایران را درخصوص عراق و افغانستان نیز می گشاید. رابطه سازنده بین ایران و آمریکا به پیشرفت تلاشهای دیپلماتیک در سوریه نیز کمک خواهد کرد.
برغم فرصت ها و انگیزه های جدید، آمریکا و ایران سوء ظن هایی درباره یکدیگر دارند. برای غلبه کردن بر این بی اعتمادی ، الان که خطرات هر روز بزرگ و بزرگتر می شوند، به رهبری قوی و محکم نیاز داریم. برنامه هسته ای ایران همچنان به پیش می رود. بدون تغییر مسیر، آمریکا ممکن است خود را در یک جنگ دیگر در خاورمیانه ببیند که اقتصاد و نفوذ سیاسی اش را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد.
در این مقاله یک مسیر مجدد دیپلماتیک را برای رسیدن به محدوده های قابل قبول در برنامه هسته ای ایران پیشنهاد می کنیم. ما خطرات این رویکرد را دستکم نمی گیریم. اما اعتقاد داریم که خط سیر کنونی، خطرات بیشتر و احتمالا هزینه های فاجعه بار به دنبال خواهد داشت.
بزرگترین نگرانی آمریکا،برنامه در حال پیشرفت هسته ای ایران است.آیا ایران در حال ساخت بمب هسته ای است؟ بر خلاف برخی باورها ، برآوردهای اطلاعاتی آمریکا ، اسرائیل و دیگر کشورها حاکی از آن است که جمهوری اسلامی توانمندی های غنی سازی خود را افزایش داده اما برنامه تسلیحات هسته ای را شروع نکرده است.
آژانس بین المللی انرژی اتمی که بر کلیه تاسیسات اعلام شده غنی سازی ایران نظارت دارد ، گزارش می دهد که هیچ مدرکی دال بر انحراف برنامه هسته ای این کشور وجود ندارد.ایران در اقدامی داوطلبانه اورانیوم را بیش از بیست درصد غنی نکرده است. ایران هم اکنون صد و هشتاد کیلوگرم اورانیوم غنی شده بیست درصدی در اختیار دارد.
تازه ترین گزارش سه ماهه آژانس می گوید، ایران در حال نصب سانتریفیوژهای جدید و پیشرفته تر است اما این دستگاهها هنوز عملیاتی نشده اند.
در حالی که واشنگتن به طور جدی نگران مقاصد هسته ای ایران است، تهران نیز بدگمانی های خاص خودش را دارد. هر دو طرف اگر بجای تکیه بر گمانه زنی ها، واقعیت ها را ببینند، فرصت بهتری برای رسیدن به یک توافق شفاف و قابل قبول خواهند داشت.
با توجه به سه دهه بی اعتمادی متقابل بین ایران و آمریکا ، این رابطه به سرعت ترمیم نمی شود. با این وجود ، دستکم دو فاکتور وجود دارد که امکان تغییر نگرش و رفتار دو کشور را ایجاد می کند: انتخابات اخیر ایران و شرایط متغیر خاورمیانه.
انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور ایران می تواند گشایشی در روابط ایران و آمریکا ایجاد کند. رئیس جمهور منتخب ایران یک فرد آگاه و مطلع و مذاکره کننده سابق هسته ای است. بیش از هفتاد درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند و بیش از پنجاه درصد آنها به روحانی رای دادند.
آنهایی که خواستار تعامل با ایران هستند ، با احتیاط ابراز خوش بینی می کنند.
بعد از انتخابات، روحانی از آمریکا خواست از مداخله در امور داخلی ایران دست بردارد و اقدامات ظالمانه خود را متوقف کند.
فاکتور دوم ، تحولات خاورمیانه است که با تحولات تونس شروع شد و با درگیری های شدید در سوریه ادامه یافته است.
تحولات چندگانه منطقه ای، لزوم قرار گرفتن رابطه دو کشور در یک مسیر جدید را نشان می دهد.
*** استفاده از فرصت ها: گزینه اول- دیپلماسی قهری
واشنگتن می تواند همان شیوه ای را که از زمان سقوط شاه معدوم دنبال کرده است ، یعنی رویکرد «دو سویه» که عمدتا بر تحریم استوار است و دیپلماسی را نیز معاف نمی کند، ادامه دهد.
دیپلماسی قهری مجموعه ای از تضادها است. جنبه قهری یا نظامی بر جنبه دیپلماتیک مسلط است.
ما معتقدیم تحریم پشت تحریم و اولتیماتوم به ویژه وقتی که بارقه های امید به فرآیند دیپلماتیک ایجاد شده است ، احتمال مذاکره را برای رسیدن به یک معامله ضعیف می کند یا حتی از بین می برد.
*** استفاده از فرصت ها:گزینه دوم- دیپلماسی فعال
دولت اوباما با دیپلماسی محکم و ابتکاری می تواند هنوز امید به تغییر در مسیر رابطه ایران و آمریکا داشته باشد، به یک توافق موقت هسته ای با ایران برسد و احتمالا باب مذاکره بیشتر درباره مسائل دوجانبه منطقه ای را بگشاید.
آمریکا باید مستقیما با رئیس جمهور جدید ایران وارد مذاکره شود. آمریکا باید فورا و حتی قبل از مراسم تحلیف روحانی ( سوم اوت) چنین حرکتی انجام دهد.
رویکردی که در این مقاله ارائه می شود ، منعکس کننده این واقعیت هاست و بر آموخته ها و درس های نشست هاو جلسات گذشته از جمله نشست بهار گذشته در آلماتی قزاقستان استوار است. امکان شناسایی عناصر کلیدی اولین قدم واقع بینانه برای حل و فصل مناقشه هسته وجود دارد. آمریکا و شرکای مذاکره کننده اش برنامه صلح آمیز هسته ای ایران را بپذیرند( از جمله سطحی از غنی سازی) و بخشی از تحریم ها را ( از جمله تجارت فلزات گرانبها ، محدودیت های واردات نفت اروپا و محدودیت های بانکی) لغو کنند. آمریکا در پاسخ به پیشرفت بیشتر، با فرآیند لغو گام به گام کلیه تحریم های سازمان ملل موافقت می کند. این توافق اولیه یک دوره آزمایشی به وجود می آورد که در آن هر دو طرف باید به معامله موقت پایبند بمانند.
رسیدن به چنین توافقی مستلزم این است که کاخ سفید از همین الان مقدمه چینی کند. ترتیب اقدامات به شرح زیر است. هر کدام از این قدم ها به لحاظ سیاسی سخت و دشوار خواهد بود و به سبب نگرانی های متقابل و سیاست داخلی در هر دو کشور پیچیده خواهد بود:
- پیام تبریک اوباما به رئیس جمهور جدید ایران وقتی در ماه اوت ریاست جمهوری را تحویل می گیرد. این پیام تبریک باید فقط با ابراز امیدواری برای پیشرفت ملت ایران همراه باشد و در آن به مسائل خاص یا پیشنهادات اشاره نشود.
- دولت آمریکا از کانال کشورهای دوست پیغام دهد که آماده گفتگو بین اوباما و روحانی حتی در زمان نشست مجمع عمومی سازمان ملل در ماه سپتامبر است. چنین جلسه ایی می تواند یک مکالمه جانبی یا حتی یک احوال پرسی ساده در زمان نشست مجمع عمومی باشد، و شاید دیدار بین وزیران خارجه زمینه این ملاقات را فراهم کند.
- برای رسیدن به توافق آزمایشی که در بالا به آن اشاره شد ، تلاش های جدید صورت بگیرد.
- شروع بحث های منظم و دوجانبه با ایران یک قدم مهم و موازی است.
*** پیشرفت یا یک فرصت از دست رفته دیگر؟
اگر آمریکا قرار است با ایران درباره برنامه هسته ای اش به توافق برسد ، واشنگتن باید رویکردهای جدیدی در تفکر خود نسبت به ایران اتخاذ کند.دولت باید این گفته اف کندی را به یاد داشته باشد که آمریکایی ها نباید دیدگاهی مخدوش از طرف مقابل داشته باشند ، نباید درگیری و جنگ را اجتناب ناپذیر بدانند ، نباید سازش را غیر ممکن بدانند و ارتباط را چیزی بیش از تبادل تهدید ببینند.
هنوز فرصت برای دیپلماسی وجود دارد اما هر چقدر مذاکرات واقعی بیشتر به تاخیر افتد ، خطر جنگ در فضای آشوب زده خاورمیانه بیشتر می شود.تاخیر و تعلل به از بین رفتن اعتماد و سوء تفاهم منجر می شود و نتیجه قابل قبول به راحتی حاصل نشود.
فرصت هایی که در این مقاله شرح داده شد ، بعید است بار دیگر تکرار شوند.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: yjc.ir
مطالب داغ سایر بخشها:
دو تیم از مجلس و دولت منتخب درباره مهمانان مراسم تحلیف تصمیمگیری میکنند
قیمت ارز, طلا و سکه 92/05/01
امیدواری اسنودن برای خروج از فرودگاه مسکو در روز چهارشنبه
ارتش ترکیه در حمایت از جبهه تروریستی النصره وارد عمل شد
تعامل با ایران به نفع دولت آمریکا خواهد بود
www.seemorgh.com/news
منبع: yjc.ir
مطالب داغ سایر بخشها:
دو تیم از مجلس و دولت منتخب درباره مهمانان مراسم تحلیف تصمیمگیری میکنند
قیمت ارز, طلا و سکه 92/05/01
امیدواری اسنودن برای خروج از فرودگاه مسکو در روز چهارشنبه
ارتش ترکیه در حمایت از جبهه تروریستی النصره وارد عمل شد
تعامل با ایران به نفع دولت آمریکا خواهد بود
