سکوت مقابل حادثه جمعه چه معنایی دارد؟
حتی چهره‌های تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر ارشد کشور نیز توان گفت‌وگوی جدی را ندارند، یک نگرانی هم به همراه آمد؛ نگرانی‌ای که پس از این برنامه و سکوت رسانه‌ها در قبال آنچه در این برنامه رخ داد، شدت گرفت.
برنامه «مناظره» روز جمعه هفته‌ای که سپری شد، پیرامون خودروسازی و فرصت‌ها و چالش‌های حضور خودروسازان خازجی و به طور خاص فرانسوی بود تا عوامل این برنامه برای دومین بار پیرامون موضوع «خودرو» مناظره‌ای را ترتیب داده باشند و این پرسش نیز پیش روی مخاطبان قرار گرفت که «به نظر شما خودروسازان کشور در همکاری‌های بین‌المللی پس از تحریم، کدام راه را انتخاب کنند؟ ۱- تمدید همکاری با خودروسازان فرانسوی، ۲- همکاری با دیگر خودروسازان معتبر بین‌المللی»

داوود میرخانی مشاور دبیر انجمن خودروسازان، علی خاکساری عضو هیئت علمی دانشگاه علامه‌ طباطبایی و عضو اصلی کمیته اقتصاد راه در مجمع جهانی راه،‌ محمدرضا نجفی منش عضو هیات مدیره و دبیر انجمن قطعه سازان ایران، حمیدرضا تقوی نژاد معاون استراتژی و برنامه‌ریزی ایران خودرو و محمدحسن شجاعی فرد عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت و رئیس دانشکده مهندسی خودرو مهمان این مناظره بودند که تصور می‌شد به خوبی و خوشی به پایان برسد!

سکوت برابر حادثه جمعه، نشانه عادی‌سازی بداخلاقی؟!
اما داستان به شکل مورد انتظار پیش نرفت و خیلی زود مشخص شد این برنامه با فضای پرتنشی همراه خواهد بود. طعنه‌ها و کنایه‌ها و خنده‌های نشسته‌ها در پاسخ به گفتارهای ایستاده‌های پشت تریبون، کم کم فضا را گرم‌تر و گرم‌تر ساخت تا در نهایت فضا از ادب دور شود و حملات حاضران در این برنامه به نقطه‌ای ختم شود که اصل گفت‌وگو را به حاشیه ببرد. البته خوشبختانه زمان این برنامه پیش از ادای کلمات منشوری به پایان رسید اما در همان محدوده زمانی نیز اتفاقات تکان‌دهنده‌ای رخ داد.

متن این مناظره اما در اکثر رسانه‌ها بدون کوچکترین اشاره به تنش‌هایی که در این برنامه رخ داده بود، پیدا کرد. این اتفاق شاید به زعم برخی، تلاش برخی خبرگزاری‌ها برای عدم پوشش حواشی این برنامه ارزیابی شود اما واقعیت آن است که در جنگ کلیک‌، هیچ رسانه‌ای از چنین حواشی‌ای نمی‌گذرد، کما اینکه از حواشی به مراتب شدیدتر (ضعیف‌تر) از این نیز نمی‌گذرند و به همین دلیل می‌بایست در پی یک دلیل منطقی دیگر بود.

وقتی یک جست‌وجوی ساده نشان می‌دهد در روز پس از این مناظره نیز رسانه‌ها سراغ نقد این گفت‌وگو نرفته‌اند، علامت سوال بزرگ‌تر می‌شود. پاسخ اما روشن است:

رسانه‌ها دیگر چنین حواشی‌ای برایشان از درجه اهمیت پایینی برخوردار است که اگر چنین باشد، بزرگترین حادثه در ساحت اخلاق در حال وقوع است. آنجا که اصحاب رسانه، کوچک‌ترین بداخلاقی یا بی‌اخلاقی را کوچک بشمارند یا نادیده انگارند، آینده پیش رو نگران‌کننده می‌شود و دقیقاً همین هنگامه‌ است که می‌بایست محکم‌تر بر زنگ‌های هشدار کوبید!

حال با گذشت بیش از 24 ساعت از آنچه روی آنتن زنده رسانه ملی و برابر دیدگان میلیون‌ها تماشاگر رخ داد، می‌بایست به دستگاه‌های مسئول متذکر شد که «زنگ گفت‌وگو» را به عنوان خواست دکتر روحانی و یک مطالبه عقلایی، راه‌اندازی کنند تا حداقل چند ده سال بعد فرزندانمان یاد گرفته باشند با هم گفت‌وگو کنند و به جز این درخواست ابراز امیدواری کرد که حساسیت‌ افکار عمومی و به ویژه رسانه‌ها نسبت به این اتفاق کاهش نیابد.



گردآوری:گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:tabnak.ir

مطالب پیشنهادی:
جابه جایی پایتخت و زمینگیری دولت
ناله‎ غم‌انگیز کودک پیش از اعدام
رابطه پدر ضراب با احمدی نژاد چیست؟؟؟
آدم ربایی به سبک جدید
رضایت 84 میلیونی عجیب و غریب