چرا مخالفت؟؟؟مگر چه کسی از توافق هسته‌ای ضرر می‌کند؟

سه روز مذاكرات فشرده میان ایران و گروه 1+5 در چهارمین دور گفتگوها در وین درحالی به پایان رسید كه طرفین، روند پیشرفت را "كند" و "دشوار" خوانده و از ورود به مرحله نگارش مفاد توافقنامه جامع هسته‌ای باز ماندند.این وضعیت بدان معناست كه در مراحل اولیه گفتگوها كه به طرح رئوس كلی مفاد پیش‌نویس توافقنامه نهایی می‌پردازد، اختلاف نظرهایی وجود دارد كه راه را برای ورود به مرحله نگارش، بسته نگاه داشته و برای پیشبرد آن باید رایزنی‌های گسترده‌ای انجام شود.

آنچه از بررسی روند این دور از گفتگوها بر می‌آید، صلابت و ایستادگی گروه مذاكره كننده كشورمان بر حقوق هسته‌ای ملت ایران به عنوان یك عضو "ان. پی. تی" و رعایت خطوط قرمز در چارچوب منافع ملی و اجازه ندادن به طرف مقابل برای وارد ساختن موضوعات غیرهسته‌ای از جمله صنایع دفاعی كشورمان به دستور كار مذاكرات است.

این جدیت و حساسیت در راه استیفای حقوق ملت ایران نه تنها بیانگر این نكته است كه اعضای گروه مذاكره كننده كشورمان حاضر به معامله بر سر منافع ملی نیستند بلكه موید این اصل اساسی است كه آنان عزمی جدی برای دستیابی به توافقی محكم و پایدار با گروه 1+5 دارند و در این مسیر، حاضر به عقب نشینی از چارچوب‌های تعیین شده ملی نیستند و طبعاً این صلابت را باید قدر دانست.

همین پایمردی و استقامت مذاكره كنندگان كشورمان در مذاكرات شاید بهترین دلیل بر این نكته باشد كه فعالیت گروهی تحت عنوان "دلواپس" در داخل كشور و رویكردهای تخریبی آنها، صرفاً برای تحت الشعاع قرار دادن سیاست خارجی موفق دولت یازدهم در حل و فصل مشكلات ایجاد شده توسط دولت گذشته و تداوم سیاه نمایی علیه موفقیت‌های هیأت مذاكره كننده كشورمان و شخص وزیر امور خارجه است.

دو هفته پیش عده‌ای تحت پوشش عناصر و چهره‌های اصولگرا با تجمع در لانه جاسوسی آمریكا با انتقاد شدید از توافق اولیه هسته‌ای ایران و گروه 1+5، آنرا "ننگین" توصیف كرده و سپس دامنه حملات خود را به برخی تریبون‌های دانشگاهی كشانده و با تضعیف تیم مذاكره كننده و فرافكنی علیه آنان، درصدد تحقق مقاصد حزبی و جبران شكست‌های انتخاباتی خودشان برآمدند.

ادامه این قبیل حركت‌های تخریبی، آنهم در این برهه حساس كه همه باید مذاكره كنندگان خط مقدم مبارزه برای استیفای حقوق ملی را حمایت كنند، بار معنایی خاصی پیدا می‌كند كه از دایره دلواپسی‌های نمایشی و نگرانی‌های عوامفریبانه فراتر می‌رود و نشان می‌دهد عده‌ای برای كسب منافع حزبی و جناحی خود حاضرند منافع ملی را زیر سؤال ببرند. این سؤال هنوز در اذهان عمومی وجود دارد كه چرا این گروه برای غارت اموال بیت المال و اختلاس‌های میلیاردی و بی‌اعتنایی دولت گذشته به استیفای حقوق ملی در عرصه بین‌المللی بی‌اعتنا، و حتی همراه بوده و اكنون به یكباره دلواپس رفع تحریم‌ها و بازگشت دارایی‌های مردم شده است!

رویدادهای هفته گذشته در عرصه داخلی و درست قبل از آغاز مذاكرات حساس برای نگارش متن توافقنامه نهایی، بسیار عجیب و حیرت انگیز بود. اینكه عده‌ای دو روز پیش از شروع گفتگوهای وین خواستار مناطره اعضاء هیأت مذاكره كننده با مخالفان و معارضان شوند، با هیچ منطقی سازگار نیست و نشان می‌دهد عده خاصی با منافعی كه از مذاكره عادلانه عاید كشور می‌شود، مخالفند چرا كه با این كار منافع گروهی شان به خطر می‌افتد. این قبیل اقدامات، نوعی همصدائی با كسانی است كه به گفته رئیس‌جمهور "تحت عنوان مقاومت در مقابل دشمن، جیب مردم را زدند و به جای دور زدن تحریم، مردم را دور زدند."

برای پی بردن به اهمیت كاری كه هیأت مذاكره كننده ایرانی انجام می‌دهد، خوب است به موضع‌گیری سران رژیم صهیونیستی علیه این هیأت توجه شود. سردمداران رژیم صهیونیستی در آستانه مذاكرات وین و به منظور جلوگیری از ادامه گفتگوهای هسته‌ای ایران و گروه 1+5 مدعی شدند "تهران از تمایل كشورهای غربی برای دستیابی به توافق آگاه است و قصد دارد قدرتهای جهانی را فریب دهد." واقعیت اینست كه صهیونیستها هم خواستار ادامه فشار و تحریم علیه ایران بوده و از اینكه در همین مدت كوتاه پس از توافق اولیه، صاحبان صنایع، بازرگانان و سرمایه‌گذاران فراوانی از كشورهای اروپایی به تهران سفر كرده و آمادگی خود را برای از سرگیری روابط و مناسبات تجاری و اقتصادی با ایران اعلام كردند، به شدت نگران و خشمگین هستند.

صهیونیستها از اینكه اقتصاد ملی ایران بار دیگر فعال شده و سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی در كشورمان رونق بگیرد، در هراسند و حاضر به دیدن بهبود شرایط داخلی ایران و تقویت نقش و جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی كشورمان نیستند.

صهیونیسم بین الملل كه نفوذ زیادی در سران دستگاه حاكمه آمریكا دارد و آنها را متقاعد به كارشكنی در روند مذاكرات و استیفای حقوق هسته‌ای ایران می‌كند، بهتر از همه می‌داند كه اگر دولت آقای روحانی موفق به پیوند دوباره اقتصاد ایران با اقتصاد بین‌المللی شده و بتواند درهای ایران را به روی بخش خصوصی بگشاید و فضای باز برای سرمایه‌گذاری رقابتی ایجاد كند، به راحتی از چرخه معیوب اقتصاد رانتی خارج شده و قدرت اقتصادی ایران را به نمایش خواهد گذاشت.

رژیم صهیونیستی به خوبی واقف است درصورت امضای توافقنامه نهایی هسته ای، نقش مثبت و تعیین كننده ایران در خاورمیانه و به طور مشخص در كشورهایی مانند عراق، لبنان، سوریه، بحرین و افغانستان خواهد یافت و به كاهش درگیریها و حل بحران در این كشورها كمك خواهد كرد؛ مسأله‌ای كه صهیونیستها خواهان آن نبوده و برقراری صلح و آرامش در كشورهای اسلامی برای آنها نگران كننده و غیرقابل تحمل است. روشن است كه سیاست "تنش زدایی" و "تعامل سازنده" ایران با جهان، همچون خاری در چشم صهیونیستهاست، زیرا خط بطلانی بر سیاست "ایران هراسی" كه سالها صهیونیستها از آن بهره‌برداری كرده و كنار آن منتفع شده اند، خواهد كشید.

از این رو توافق فراگیر هسته‌ای كه در آن حقوق مسلم هسته‌ای ایران در نظر گرفته شده باشد،‌ مخالفینی جز جناح‌های صهیونیستی ندارد و به همین دلیل این دور از مذاكرات كه انتظار می‌رفت به نگارش متن پیش‌نویس توافق جامع بیانجامد، با كارشكنی و زیاده خواهی طرف‌های غربی تحت نفوذ صهیونیسم بویژه آمریكا مواجه شد و نتوانست به نتیجه لازم دست یابد. در چنین شرایطی گروه مذاكره كننده ایرانی كه موظف به رعایت خطوط قرمز در چارچوب منافع ملی است، با ایستادگی بر مواضع منطقی، رسیدن به توافق فراگیر هسته‌ای را منوط به تأمین حقوق ایران دانست و طبیعی است كه در دور بعدی مذاكرات، كه اواخر خرداد ماه برگزار خواهد شد، بر همین سیاق راهی به سوی توافق و حل تنش‌ها به دور از مداخلات رژیم صهیونیستی پیدا شود.