تهاجم تروریستهای "داعش" به چند استان عراق و تصرف تعدادی از شهرها و تهدیدهائی كه متوجه اماكن مقدسه سامرا و كربلا از ناحیه این گروه تروریستی شده، واقعهای جدی است كه اگر با آن مقابله سریع نشود، كل منطقه در معرض خطر قرار خواهد گرفت.
این تهاجم كه از صبح دیروز شروع شد، با توجه به تركیب مهاجمان، ساز و برگهائی كه در اختیار آنان قرار دارد و طرحی كه براساس آن عمل میكنند، نشان میدهد كه با حمایت و هدایت دولتهای خارجی صورت گرفته است. این واقعیت تلخ را باید به معنای حمایت بعضی دولتها از تروریسم دانست، دولتهائی كه در این زمینه پرونده دارند و در عین حال بیش از دیگران سنگ مبارزه با تروریسم را به سینه میزنند.
تروریسم فعال در منطقه خاورمیانه، متأسفانه زائیده جنگهائی است كه آمریكا و همدستان غربی آن در این منطقه به راه انداختند و سپس از گروههای تروریستی برای رسیدن به اهداف پنهان خود استفاده كردند. حفاظت از رژیم صهیونیستی، جبران خساراتی كه در اثر انقلابهای مردمی ناشی از بیداری اسلامی متوجه قدرتهای سلطهگر غربی در منطقه شد و باز گرداندن مهرههای سرسپرده به حكومت در كشورهای عربی و شمال آفریقا بخشی از اهداف آمریكا و كشورهای اروپائی هم پیمان آمریكا هستند.
این اهداف، بدون استفاده ابزاری از گروههای تروریستی آنهم گروههائی كه با پوشش و توجیهات دینی عمل میكنند قابل تحقق نیستند. برای قدرتهای سلطهگر نیز اصلاً مهم نیست كه چه كسانی را ابزار قرار میدهند، آنچه برای آنها مهم است رسیدن به اهداف سلطهجویانه است و بس.
اكنون، منطقه خاورمیانه و جهان اسلام با تندترین موج تروریسم مواجه است، موجی كه از یكطرف تمام كشورهای منطقه را ناامن میكند و از طرفی دیگر اسلام را با چهرهای خشن به جهانیان معرفی مینماید و در عین حال، قدرتهای استعماری با هزینهای كه از جیب ملتهای مسلمان میرود و با خونی كه از مسلمانان ریخته میشود و امكاناتی كه از كشورهای اسلامی به هدر میرود، به اهداف شوم خود میرسند. اینها اموری هستند كه نشان میدهند تهاجم این روزهای داعش به استانهای شمال غربی عراق توسط قدرتهای استعماری و مهرههای منطقهای آنها طراحی شده و حمایت میشود.
این، واقعیتی است كه حتی "اسامه النجیفی" رئیس مجلس عراق كه ذاتاً مشكل چندانی با آشوبگران داخل عراق ندارد نیز به آن اعتراف كرده و آن را خطری برای كل منطقه دانسته است.
در این میان، دو سه واقعیت تلخ را نمیتوان نادیده گرفت.
اول آنكه احزاب عراقی در سالهای اخیر بر سر تقسیم قدرت آنقدر به جان هم افتادند كه از یكطرف بنیه دولت و نیروهای نظامی را تحلیل بردند و از طرف دیگر دشمنان را برای تصاحب قدرت به طمع انداختند. به جای این تنازع بیحاصل، اگر احزاب و عناصر صاحب نفوذ، تمام امكانات و نیروی خود را یكجا جمع میكردند و با اتحاد و همبستگی به مقابله با معاندان میپرداختند، قطعاً امروز از چنان قدرتی برخوردار بودند كه معاندان هوس مقابله با آنها را به ذهن خود راه نمیدادند.
دوم آنكه در عراق، ارادهای جدی برای پاكسازی كشور از باقیمانده بعثیها وجود نداشت. بعضی دولتها حتی با بعثیها همراهی كردند و بعضی دیگر نیز مماشات با آنها را بر برخورد قاطع و جدی ترجیح دادند. بعثیها از این فرصت حداكثر بهرهبرداری را به عمل آوردند و زمینه را برای معارضه جدی با دولت قانونی فراهم ساختند. دیروز، نام و عنوان "داعش" پوششی است برای بعثیهائی كه با استفاده از فرصت 12 سال گذشته توانستند خود را بازسازی و سازماندهی كنند و به جنگ دولت قانونی بیایند.
داعش، كه خود را مدعی حاكمیت در عراق و شام میداند، در ابتدای تأسیس فقط مدعی حكومت عراق بود، زیرا مؤسس آن بعثیها بودند. ناكامیهای اولیه این گروه در عراق موجب شد در سوریه فعال شود و بعد از آنكه ارتش سوریه توانست این گروه تروریستی را ناكام نماید، فشار اصلی خود را اكنون بر روی عراق متمركز كرده است. بدین ترتیب، اكنون مسئولین عراقی تاوان مسامحه در برابر بعثیها و عدم قاطعیت در پاكسازی كشور خود از این عناصر سفاك را پس میدهند.
سوم آنكه آمریكا و دولتهای اروپائی علیرغم سروصدای زیادی كه در زمینه مبارزه با تروریسم دارند، نه تنها با تروریستهای داعش برخورد نمیكنند بلكه به آنها كمك تسلیحاتی و بودجهای هم مینمایند. در سوریه، این حمایتها آشكارا صورت میگیرد و در عراق هر چند چیزی اعلام نشده ولی در عمل همه چیز حكایت از دست داشتن آنها در جنایاتی دارد كه تروریستهای داعش مرتكب میشوند.
اینكه این همه جنایت تروریستها در عراق با موضعگیری دولتهای آمریكا و اروپا مواجه نمیشود، به روشنی نشان میدهد دست این دولتها دردست تروریستهاست و "داعش" ابزار دست آنهاست و آخرین نكته اینكه خطر تروریسم اكنون یك خطر جدی برای كل منطقه است. بنابر این،كشورهای منطقه به ویژه همسایگان عراق نباید در برابر تهاجم داعش به شهرها و استانهای عراق بیتفاوت بمانند.
مبارزه با تروریسم، یك وظیفه بینالمللی است كه تمام دولتها باید به آن عمل كنند تا این پدیده شوم ریشهكن شود. اگر قدرتهای غربی علیرغم ادعاهای پرطمطراق مبارزه با تروریسم در این زمینه اقدامی نمیكنند و حتی به شكلهای مختلف حمایت و رضایت خود را از عملكرد تروریستها نشان میدهند، كشورهای منطقه باید در عمل وارد صحنه مبارزه با تروریسم شوند و دولت عراق را در این مبارزه سرنوشت ساز تنها نگذارند.
این تهاجم كه از صبح دیروز شروع شد، با توجه به تركیب مهاجمان، ساز و برگهائی كه در اختیار آنان قرار دارد و طرحی كه براساس آن عمل میكنند، نشان میدهد كه با حمایت و هدایت دولتهای خارجی صورت گرفته است. این واقعیت تلخ را باید به معنای حمایت بعضی دولتها از تروریسم دانست، دولتهائی كه در این زمینه پرونده دارند و در عین حال بیش از دیگران سنگ مبارزه با تروریسم را به سینه میزنند.
تروریسم فعال در منطقه خاورمیانه، متأسفانه زائیده جنگهائی است كه آمریكا و همدستان غربی آن در این منطقه به راه انداختند و سپس از گروههای تروریستی برای رسیدن به اهداف پنهان خود استفاده كردند. حفاظت از رژیم صهیونیستی، جبران خساراتی كه در اثر انقلابهای مردمی ناشی از بیداری اسلامی متوجه قدرتهای سلطهگر غربی در منطقه شد و باز گرداندن مهرههای سرسپرده به حكومت در كشورهای عربی و شمال آفریقا بخشی از اهداف آمریكا و كشورهای اروپائی هم پیمان آمریكا هستند.
این اهداف، بدون استفاده ابزاری از گروههای تروریستی آنهم گروههائی كه با پوشش و توجیهات دینی عمل میكنند قابل تحقق نیستند. برای قدرتهای سلطهگر نیز اصلاً مهم نیست كه چه كسانی را ابزار قرار میدهند، آنچه برای آنها مهم است رسیدن به اهداف سلطهجویانه است و بس.
اكنون، منطقه خاورمیانه و جهان اسلام با تندترین موج تروریسم مواجه است، موجی كه از یكطرف تمام كشورهای منطقه را ناامن میكند و از طرفی دیگر اسلام را با چهرهای خشن به جهانیان معرفی مینماید و در عین حال، قدرتهای استعماری با هزینهای كه از جیب ملتهای مسلمان میرود و با خونی كه از مسلمانان ریخته میشود و امكاناتی كه از كشورهای اسلامی به هدر میرود، به اهداف شوم خود میرسند. اینها اموری هستند كه نشان میدهند تهاجم این روزهای داعش به استانهای شمال غربی عراق توسط قدرتهای استعماری و مهرههای منطقهای آنها طراحی شده و حمایت میشود.
این، واقعیتی است كه حتی "اسامه النجیفی" رئیس مجلس عراق كه ذاتاً مشكل چندانی با آشوبگران داخل عراق ندارد نیز به آن اعتراف كرده و آن را خطری برای كل منطقه دانسته است.
در این میان، دو سه واقعیت تلخ را نمیتوان نادیده گرفت.
اول آنكه احزاب عراقی در سالهای اخیر بر سر تقسیم قدرت آنقدر به جان هم افتادند كه از یكطرف بنیه دولت و نیروهای نظامی را تحلیل بردند و از طرف دیگر دشمنان را برای تصاحب قدرت به طمع انداختند. به جای این تنازع بیحاصل، اگر احزاب و عناصر صاحب نفوذ، تمام امكانات و نیروی خود را یكجا جمع میكردند و با اتحاد و همبستگی به مقابله با معاندان میپرداختند، قطعاً امروز از چنان قدرتی برخوردار بودند كه معاندان هوس مقابله با آنها را به ذهن خود راه نمیدادند.
دوم آنكه در عراق، ارادهای جدی برای پاكسازی كشور از باقیمانده بعثیها وجود نداشت. بعضی دولتها حتی با بعثیها همراهی كردند و بعضی دیگر نیز مماشات با آنها را بر برخورد قاطع و جدی ترجیح دادند. بعثیها از این فرصت حداكثر بهرهبرداری را به عمل آوردند و زمینه را برای معارضه جدی با دولت قانونی فراهم ساختند. دیروز، نام و عنوان "داعش" پوششی است برای بعثیهائی كه با استفاده از فرصت 12 سال گذشته توانستند خود را بازسازی و سازماندهی كنند و به جنگ دولت قانونی بیایند.
داعش، كه خود را مدعی حاكمیت در عراق و شام میداند، در ابتدای تأسیس فقط مدعی حكومت عراق بود، زیرا مؤسس آن بعثیها بودند. ناكامیهای اولیه این گروه در عراق موجب شد در سوریه فعال شود و بعد از آنكه ارتش سوریه توانست این گروه تروریستی را ناكام نماید، فشار اصلی خود را اكنون بر روی عراق متمركز كرده است. بدین ترتیب، اكنون مسئولین عراقی تاوان مسامحه در برابر بعثیها و عدم قاطعیت در پاكسازی كشور خود از این عناصر سفاك را پس میدهند.
سوم آنكه آمریكا و دولتهای اروپائی علیرغم سروصدای زیادی كه در زمینه مبارزه با تروریسم دارند، نه تنها با تروریستهای داعش برخورد نمیكنند بلكه به آنها كمك تسلیحاتی و بودجهای هم مینمایند. در سوریه، این حمایتها آشكارا صورت میگیرد و در عراق هر چند چیزی اعلام نشده ولی در عمل همه چیز حكایت از دست داشتن آنها در جنایاتی دارد كه تروریستهای داعش مرتكب میشوند.
اینكه این همه جنایت تروریستها در عراق با موضعگیری دولتهای آمریكا و اروپا مواجه نمیشود، به روشنی نشان میدهد دست این دولتها دردست تروریستهاست و "داعش" ابزار دست آنهاست و آخرین نكته اینكه خطر تروریسم اكنون یك خطر جدی برای كل منطقه است. بنابر این،كشورهای منطقه به ویژه همسایگان عراق نباید در برابر تهاجم داعش به شهرها و استانهای عراق بیتفاوت بمانند.
مبارزه با تروریسم، یك وظیفه بینالمللی است كه تمام دولتها باید به آن عمل كنند تا این پدیده شوم ریشهكن شود. اگر قدرتهای غربی علیرغم ادعاهای پرطمطراق مبارزه با تروریسم در این زمینه اقدامی نمیكنند و حتی به شكلهای مختلف حمایت و رضایت خود را از عملكرد تروریستها نشان میدهند، كشورهای منطقه باید در عمل وارد صحنه مبارزه با تروریسم شوند و دولت عراق را در این مبارزه سرنوشت ساز تنها نگذارند.
گردآوری : گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: jomhuorieslami.ir
مطالب پیشنهادی :
گزارش هارف ازاولین روزمذاکرات ایران و آمریکا
تاکسیها و میلیاردها کرایه اضافی
استقبال از روحانی با شلیک 21 گلوله توپ
افشای پیامدهای بنزین سرطانزا، این بنزین چه بلای سرمان آورد؟
اعمال کارمزدهای جدید تراکنش های مراکز شتاب از فردا
