این احمدینژاد آن احمدینژاد نبود. آن مردی كه تا چندی پیش برایش فرقی نمیكرد كه مخاطبش 20 نفر باشند یا دو هزار نفر. آن موقع كافی بود میكروفن را به دست بگیرد تا با جملاتی آنچنان از حقانیت خودش، دولتش، یار غارش و همراهانش دفاع كند اما اینبار او هر بار كه قرار بود با تعریف جمعیت اندك میدان 72 نارمك روبهرو شود، لب میگزید.
احمدینژاد امروز دیگر برای سخنرانیاش مقدمه نمیآورد، اصل حرفش را هم نمیزند و نتیجه هم نمیگیرد، حتی سوال هم نمیپرسد. به كار جهان، كاری ندارد اما با این حال دلش نمیخواهد «بهار» از دهانش بیفتد.
یك روز مانده به نیمه شعبان، مردی كه هشت سال، سخنرانیهایش را با دعای فرج شروع میكرد چند قدم آن طرفتر از منزلش چند كلمه سخن گفت حالال دیگر خبری از مشایی و بقایی نیست، بیشتر با دوستان گذشتهاش همراه است. هممحلهییها و یاران سابقش دو مراسم ترتیب دادند تا غربت پنجشنبه 22 خرداد را از او بگیرند.
میدان 72 نارمك، دوری از سیاست در خلوت هممحلهایها
میدان 72 نارمك، درست در ساعتی كه آفتاب میرود تا هوا كمی خنكای عصر را به خود بگیرد همسایهها برای رییسجمهور سابق قصد سنگ تمام گذاشتن دارند. تریبون، سن و بنر نصب كردهاند و صندلی چیدهاند. جمعیت ابتدا نزدیك به 30 نفر است كه بیشتر آنها را هممحلهییها تشكیل میدهند. پرچم ایران را هنوز هم نماد محمود احمدینژاد میدانند و توصیه میكنند كه دستبندهایش را به مچ دستها ببندیم.
علاوه بر تصاویر محمود احمدینژاد كه میان هم محلهییها توزیع شد، برگههایی از هفتهنامه هزاره سوم هم میان مردم توزیع شده است. هفتهنامه از نزدیكی مشایی و احمدینژاد نوشته و وعدههای انتخاباتی حسن روحانی را یادآوری كرده است. حسن روحانی را ركورددار در تغییرات مدیریتی خوانده است و محمود احمدینژاد را موفقترین رییسجمهور ایران بر اساس نظرسنجیها.
یك نفر تابلوی «زنده باد بهار» را بالا میآورد كه با سرعت عمل محافظان تابلو را پایین میآورند. محمود احمدینژاد از یك مدرسه پسرانه بیرون میآید. خبری از مشایی یا بقایی نیست. حتی الهام یا سایر یارانش هم نیستند. تنها خورشیدی دامادش است و داوری از یاران رسانهیی او. تا میرسد همسایهها دور و برش را میگیرند. حالا جمعیت به 60 نفری رسیده است كه برخی كنجكاو از ازدحام جمعیت هستند.
محمود احمدینژاد اما اصلا شبیه به گذشتهها نیست. تا میرسد نوزادی را در آغوشش میگذراند و بعد بازار عكسهای یادگاری داغ میشود. نظم مراسم به هم ریخته است. مجری به ناچار از داماد احمدینژاد دعوت به سخنرانی میكند. جمعیت حالا به 100 نفری رسیده است.
دستاندركاران مراسم سخت در پی آن هستند تا نظم رها شده مراسم را بازگردانند. از برخوردهای صورت گرفته با احمدینژاد یاد میكنند.از محمود احمدینژاد دعوت میشود كه روی سن بیاید قبول نمیكند.
ظاهرا تصور نمیكرده است كه جمعیت تا این اندازه محدود باشد. بالا میآید و اهالی محل به او دو قاب هدیه میكنند. قابهایی كه مزین به آیات قرآنی است. او اما قبول نمیكند و آنها را به هیات محل هدیه میكند. سخنرانیاش را آغاز میكند. هیچ چیزش شبیه به گذشتهها نیست. نه خبری از لحن سابق اوست و نه خبری از سخنرانیهای طول و درازدارش. میگوید كه انتظار تقدیر را نداشته، كاری نكرده است و نوكر ملت بوده و هست. تاكید كرد كه او و امثال او بدهكار ملت هستند. اما از خیر «بهار» نمیگذرد و امیدوار است كه همانطور كه عطر بهار در عالم پیچیده است شاهد ظهور امام زمان و رسیدن انسانها به نقطه كمال باشد. كوتاه سخنرانی میكند و پایین میآید.
محافظانش پلی میشوند میان سوالات ما و او. وقتی به او میرسی و میگویی سوالت كوتاه است هم با هدایت محافظانش به سویی دیگر رانده میشوی.
سوال مشایی و 26 خودرو كجاست بیپاسخ میماند و دامادش بر عزم احمدینژاد برای پاسخ ندادن به سوالات سیاسی میگوید. سوار بر خودرو میشود و هم محلهایها با شعار «امیركبیر زمان» بدرقهاش میكنند تا او به مراسم دوم برسد.
حسینیه قائم آل محمد، با یاران دیرین و آرزوی بازگشت
مراسم بعدی حضور در حسینیه قائم آل محمد بود. كمی بالاتر از مهدیه تهران یاران دیرینش اینبار بهتر از هم محلهییها برنامهریزی كرده بودند، 200 نفری را گرد هم آورده بودند اما بازهم خبری از مشایی و بقایی نبود.
غلامحسین الهام، مهدی كلهر و عباس امیریفر مشهورترین افرادی بودند كه او را همراهی میكردند. برایش اینجا هم شعار دادند، شعارهایی نظیر «شعار هرچی مردِ، احمدی برمیگرده»، «نه سازش نه تسلیم، منتظر تو هستیم»، «صل علی محمد، بوی رجایی آمد» سر داده شد و بعد احمدینژاد شروع به سخنرانی كرد.
وی با این اعتقاد كه «آخر خود حقیقی ما امام است» افزود: دعوای شیطان با بنیآدم از ابتدای خلقت این بوده كه انسان را از یاد انسان كامل و معصوم غافل كند. یاد امام، خداست و یاد خدا، یاد امام است. امام راهنما و دستگیر است. امام همهچیز است.
رییس دولت سابق گفت: برخی كه ریششان آنقدر بلند است كه نصفش را باید در زیر شلوارشان بگذارند، از همهچیز میگویند و مدعیاند؛ «مفتیها» 70شبكه درست كردهاند و از همهچیز میگویند جز از آنچه باید بگویند. همه طراحیشان این است كه مردم را از یاد امام غافل كنند. كسی كه میتواند این عالم را جمع كند، عدالت را حاكم كند، امام است. هنوز كسی عدالت را ندیده است.
امیرالمومنین و پیامبر تنها گوشهیی از عدالت را به نمایش گذاشتند. هنوز شیرینی زندگی در فضای توحید و عدالت را كسی نچشیده است. وی در بخش دیگری از سخنانش نیز گفت: برخی فكر میكنند كه امام تنها متعلق به یك گروه است، در حالی كه امام متعلق به همه بشریت است.
امام میخواهد همه جهان را به تعالی برساند. امام متعلق به یك گروه خاص نیست. در پایان هم از خداوند درخواست كرد تا توفیق نوكری ملت ایران را از او كه كوچكترین نوكران است، نگیرد.
احمدینژاد امروز دیگر برای سخنرانیاش مقدمه نمیآورد، اصل حرفش را هم نمیزند و نتیجه هم نمیگیرد، حتی سوال هم نمیپرسد. به كار جهان، كاری ندارد اما با این حال دلش نمیخواهد «بهار» از دهانش بیفتد.
یك روز مانده به نیمه شعبان، مردی كه هشت سال، سخنرانیهایش را با دعای فرج شروع میكرد چند قدم آن طرفتر از منزلش چند كلمه سخن گفت حالال دیگر خبری از مشایی و بقایی نیست، بیشتر با دوستان گذشتهاش همراه است. هممحلهییها و یاران سابقش دو مراسم ترتیب دادند تا غربت پنجشنبه 22 خرداد را از او بگیرند.
میدان 72 نارمك، دوری از سیاست در خلوت هممحلهایها
میدان 72 نارمك، درست در ساعتی كه آفتاب میرود تا هوا كمی خنكای عصر را به خود بگیرد همسایهها برای رییسجمهور سابق قصد سنگ تمام گذاشتن دارند. تریبون، سن و بنر نصب كردهاند و صندلی چیدهاند. جمعیت ابتدا نزدیك به 30 نفر است كه بیشتر آنها را هممحلهییها تشكیل میدهند. پرچم ایران را هنوز هم نماد محمود احمدینژاد میدانند و توصیه میكنند كه دستبندهایش را به مچ دستها ببندیم.
علاوه بر تصاویر محمود احمدینژاد كه میان هم محلهییها توزیع شد، برگههایی از هفتهنامه هزاره سوم هم میان مردم توزیع شده است. هفتهنامه از نزدیكی مشایی و احمدینژاد نوشته و وعدههای انتخاباتی حسن روحانی را یادآوری كرده است. حسن روحانی را ركورددار در تغییرات مدیریتی خوانده است و محمود احمدینژاد را موفقترین رییسجمهور ایران بر اساس نظرسنجیها.
یك نفر تابلوی «زنده باد بهار» را بالا میآورد كه با سرعت عمل محافظان تابلو را پایین میآورند. محمود احمدینژاد از یك مدرسه پسرانه بیرون میآید. خبری از مشایی یا بقایی نیست. حتی الهام یا سایر یارانش هم نیستند. تنها خورشیدی دامادش است و داوری از یاران رسانهیی او. تا میرسد همسایهها دور و برش را میگیرند. حالا جمعیت به 60 نفری رسیده است كه برخی كنجكاو از ازدحام جمعیت هستند.
محمود احمدینژاد اما اصلا شبیه به گذشتهها نیست. تا میرسد نوزادی را در آغوشش میگذراند و بعد بازار عكسهای یادگاری داغ میشود. نظم مراسم به هم ریخته است. مجری به ناچار از داماد احمدینژاد دعوت به سخنرانی میكند. جمعیت حالا به 100 نفری رسیده است.
دستاندركاران مراسم سخت در پی آن هستند تا نظم رها شده مراسم را بازگردانند. از برخوردهای صورت گرفته با احمدینژاد یاد میكنند.از محمود احمدینژاد دعوت میشود كه روی سن بیاید قبول نمیكند.
ظاهرا تصور نمیكرده است كه جمعیت تا این اندازه محدود باشد. بالا میآید و اهالی محل به او دو قاب هدیه میكنند. قابهایی كه مزین به آیات قرآنی است. او اما قبول نمیكند و آنها را به هیات محل هدیه میكند. سخنرانیاش را آغاز میكند. هیچ چیزش شبیه به گذشتهها نیست. نه خبری از لحن سابق اوست و نه خبری از سخنرانیهای طول و درازدارش. میگوید كه انتظار تقدیر را نداشته، كاری نكرده است و نوكر ملت بوده و هست. تاكید كرد كه او و امثال او بدهكار ملت هستند. اما از خیر «بهار» نمیگذرد و امیدوار است كه همانطور كه عطر بهار در عالم پیچیده است شاهد ظهور امام زمان و رسیدن انسانها به نقطه كمال باشد. كوتاه سخنرانی میكند و پایین میآید.
محافظانش پلی میشوند میان سوالات ما و او. وقتی به او میرسی و میگویی سوالت كوتاه است هم با هدایت محافظانش به سویی دیگر رانده میشوی.
سوال مشایی و 26 خودرو كجاست بیپاسخ میماند و دامادش بر عزم احمدینژاد برای پاسخ ندادن به سوالات سیاسی میگوید. سوار بر خودرو میشود و هم محلهایها با شعار «امیركبیر زمان» بدرقهاش میكنند تا او به مراسم دوم برسد.
حسینیه قائم آل محمد، با یاران دیرین و آرزوی بازگشت
مراسم بعدی حضور در حسینیه قائم آل محمد بود. كمی بالاتر از مهدیه تهران یاران دیرینش اینبار بهتر از هم محلهییها برنامهریزی كرده بودند، 200 نفری را گرد هم آورده بودند اما بازهم خبری از مشایی و بقایی نبود.
غلامحسین الهام، مهدی كلهر و عباس امیریفر مشهورترین افرادی بودند كه او را همراهی میكردند. برایش اینجا هم شعار دادند، شعارهایی نظیر «شعار هرچی مردِ، احمدی برمیگرده»، «نه سازش نه تسلیم، منتظر تو هستیم»، «صل علی محمد، بوی رجایی آمد» سر داده شد و بعد احمدینژاد شروع به سخنرانی كرد.
وی با این اعتقاد كه «آخر خود حقیقی ما امام است» افزود: دعوای شیطان با بنیآدم از ابتدای خلقت این بوده كه انسان را از یاد انسان كامل و معصوم غافل كند. یاد امام، خداست و یاد خدا، یاد امام است. امام راهنما و دستگیر است. امام همهچیز است.
رییس دولت سابق گفت: برخی كه ریششان آنقدر بلند است كه نصفش را باید در زیر شلوارشان بگذارند، از همهچیز میگویند و مدعیاند؛ «مفتیها» 70شبكه درست كردهاند و از همهچیز میگویند جز از آنچه باید بگویند. همه طراحیشان این است كه مردم را از یاد امام غافل كنند. كسی كه میتواند این عالم را جمع كند، عدالت را حاكم كند، امام است. هنوز كسی عدالت را ندیده است.
امیرالمومنین و پیامبر تنها گوشهیی از عدالت را به نمایش گذاشتند. هنوز شیرینی زندگی در فضای توحید و عدالت را كسی نچشیده است. وی در بخش دیگری از سخنانش نیز گفت: برخی فكر میكنند كه امام تنها متعلق به یك گروه است، در حالی كه امام متعلق به همه بشریت است.
امام میخواهد همه جهان را به تعالی برساند. امام متعلق به یك گروه خاص نیست. در پایان هم از خداوند درخواست كرد تا توفیق نوكری ملت ایران را از او كه كوچكترین نوكران است، نگیرد.
گردآوری : گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: etemaad.ir
مطالب پیشنهادی :
مقاله ظریف در واشنگتن پست
هیأت وزیران کویت را از کویت بودن درآوردند!
باز هم اخبار جدید درباره پرواز مرگ مالزی
احمدی نژاد در این مورد از روحانی موفق تر بود
دیدار عراقچی و روانچی با وزیر خارجه ایتالیا
