وزير سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی: هاشمی رفسنجانی همواره در مسائل اداری كشور مدل فكری‌اش اين بود كه ...
 
به نقل از فردا ، وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی که این روزها گفته می‌شود بیشتر به تحقیق و بعضاً ارائه مشاوره‌های سیاسی و فرهنگی به فرمانده سپاه اشتغال دارد، در اولین نشست مجمع جوامع اسلامی دانشجویان دانشگاه‌های سراسر كشور كه در دفتر این اتحادیه برگزار شد، حاضر گردید و تحلیلی از سیر روی کار آمدن اصولگرایان از انتخابات شورای شهر دوم تا انتخابات ریاست جمهوری دهم پرداخت.

بنابراین گزارش هرندی معتقد است خروج از موضع جناح راست و ظاهر‌ شدن در موضع جریان اصولی وفادار به اصل انقلاب، موفقیت بزرگی برای نیروهای خودی در ساحت سیاسی بود.

وی اعتماد مردم به گفتمان انقلاب و امام به‌ویژه در دولت نهم را مهم‌ترین عامل جرأت پیدا کردن موسوی برای ورود به صحنه می‌داند و می‌گوید: : دلیل اصلی اغوا شدن موسوی برای اینكه می‌تواند به صحنه بیاید و بزند و ببرد، این بود كه وقتی مدل احمدی‌نژاد جواب می‌دهد یعنی مدل انقلاب جواب می‌‌دهد پس من می‌آیم، منی كه نسخه اصلی آن هستم و او بدل من است.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌افزاید: هاشمی رفسنجانی همواره در مسائل اداری كشور مدل فكری‌اش این بود كه مشاركت حداقلی در انتخابات به نفع مركزیت انقلاب است اما در آستانه انتخابات دوم خرداد، مقام معظم رهبری بر حضور حداكثری مردم در انتخابات تأكید می‌كنند.

به گزارش فارس، صفارهرندی با بیان اینكه برای تحلیل آنچه در ماه‌های اخیر در جامعه اتفاق افتاده است، باید دو سطح سیاسی و اجتماعی جامعه را تحلیل كرد، اظهار داشت: در سطح سیاسی باید كنش‌های فعالان این عرصه یعنی اشخاص، چهره‌ها و شخصیت‌های برجسته و فعال در عرصه سیاسی، احزاب و گروه‌ها را تحلیل كرد همچنین در سطح اجتماعی باید فعالیت‌ها، تلاش‌ها و كنش و واكنش‌های جریانات عمومی توده‌های مردم، نیروهای اجتماعی و جریانات نخبه و تاثیرگذار در سطح اجتماعی را منظور كنیم.

وی افزود: در بحث سیاسی باید بپذیریم كه از اوایل دهه 80 تا سال 82 تحولات صورت گرفته در ساحت سیاسی كشور تدریجا به ضرر جریان حاكم سیاسی آن زمان كه قوه‌مجریه، قوه مقننه، شورای شهر و شهرداری‌ را در اختیار داشت، حركت می‌كرد، اما از سال 82 و با روی كارآمدن شورای شهر دوم تغییر و تحول عظیمی در تهران و دیگر شهرهای بزرگ رخ داد و شوراها از دست اصلاح‌طلبان خارج و به دست جریان اصولگرا افتاد.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه تصریح كرد: تحولات صورت گرفته متاثر از حوادثی بود كه از سال 76 و با روی كارآمدن اصلاح‌طلبان رخ داده بود، چنانچه در دوران اصلاحات برنده تمام انتخابات برگزار شده اصلاح‌طلبان بودند اما در طول این مدت قضایایی اتفاق افتاد كه خود به خود بر روی وجهه جریان اصلاحات اثر گذار شد؛ بخشی از این اتفاقات برخوردهایی بود كه در بین خود اصلاح‌طلبان كه حدود 18 گروه را شامل می‌شدند، اتفاق‌ می‌افتاد، یعنی این اختلافات در بین اصلاح‌طلبان روی می‌داد و بر روی جریان اجتماعی جامعه تاثیر می‌گذاشت.

صفارهرندی با اشاره به این نكته كه جریان اصولگرایی با این نام و عنوان سابقه طولانی ندارد و پیش از دوم خرداد نیز مقوله‌ای به نام اصولگرایی در صحنه سیاسی كشور نداشتیم و در آن زمان بیشتر بحث دو جناح راست و چپ مطرح بود، اضافه كرد: اختلافات میان اصلاح‌طلبان دلیلی بود تا جبهه سیاسی مقابل كه نیروهای اصولگرا بودند، وارد صحنه شوند و این تحركات معادله سابق را به مناقشه میان جریان اصولگرای وفادار به انقلاب و جریان اصلاح‌طلب كه پس از مدتی اصلاح‌طلبی آن بوی تجدیدنظرطلبی و خروج از انقلاب و نظام را می‌داد، تبدیل شد.

وی افزود: خروج از موضع جناح راست و ظاهر‌ شدن در موضع جریان اصولی وفادار به اصل انقلاب، موفقیت بزرگی برای نیروهای خودی در ساحت سیاسی بود چراكه توانستند با چنین عنوانی به ماهیت حركت خود اعتبار ببخشند، اما در این میان نقش اول و برجسته را شخص مقام معظم رهبری بر عهده داشتند، چرا كه ایشان با رهنمودهایشان این جریان اصولگرا را هدایت كردند و عمده این راه را هم بر عهده دانشجویان گذاشتند كه اثر عملی این قالب‌شكنی در انتخابات شوراهای دوم به صورت محدود و در مجلس هفتم به صورت مفصل و گسترده دیده شد.

صفارهرندی با اشاره به اینكه این رویه تا اواخر دهه 70 به صورت جسته و گریخته ادامه داشت و این جریان وفادار به انقلاب به آرامی و با تغییرات جدید خود را معرفی می‌كرد، خاطرنشان كرد: عملا وارد مرحله‌ای شدیم كه یك جناح جدید به اسم جریان اصولگرایی در كشور شكل گرفت كه هم گفتمانش با گذشته متفاوت بود، هم آرمان‌های متعالی‌تری داشت و هم اهل زد و بندهایی از جنس نشستن در اتاق‌های دربسته و فارغ از جامعه تصمیم گرفتن و یا اینكه یك جلسه خدمت هاشمی رفسنجانی بروند و این فرد بگوید من چنین چیزی را مصلحت نمی‌دانم و این موضوع حذف و اصلاح شود، نبودند و این یك موفقیت بزرگ برای این جناح بود.

وی اضافه كرد: در صحنه سیاسی، طرف مقابل، به موازات توفیقاتی كه برای این طرف حاصل می‌شد، در موضع تدافع قرار گرفته بود و سعی می‌كرد وحدت در گروه را برای خود حفظ كند، اما این موضوع شدنی نبود و دلیلش نیز این بود كه آنها آرمان مشتركی نداشتند و سلیقه‌هایشان در اداره كشور با یكدیگر متفاوت بود، این تعارضی كه بین گروه‌ها و احزاب اصلاح‌طلب وجود داشت، خود به خود زور این جماعت را كم می‌كرد و در موقع انتخابات شانس آنها را برای دسترسی به قدرت كاهش می‌داد.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینكه شكل‌گیری شورای شهر دوم در تهران و شهردار برآمده از این شورا، اولین آزمون عملی جریان اصولگرا در صحنه اداره كشور ارزیابی می‌شد، گفت: در آن زمان طرف مقابل می‌گفتند این ادعاها كه اگر انقلاب را دوباره به مسیر حقیقی خود برگردانیم و آرمان‌های امام را در دستور كار قرار داده و از رهبری تبعیت كنیم، به مردم بیشتر خدمت خواهد شد، فقط در حرف امكان‌پذیر است و در عمل كارگشا نخواهد بود اما این مباحث در عمل زمانی محك خورد كه یك كار اجرایی مانند شهرداری تهران به دست این طرف افتاد و آزمون خوبی نیز پس داد.

صفارهرندی ادامه داد: زمانی كه مجلس هفتم شكل گرفت، جامعه با مجلسی مواجه شد كه گفتمان اصلی خود را از مباحث دل آزار سیاسی كه مجلس ششم اسیر آن بود و به جامعه منتقل می‌كرد، جدا كرده بود و تمام تلاشش بر روی این بود كه چه طور می‌توان بهتر خدمت كرد و بر احوال معیشت و روزمره مردم تاثیر بیشتری گذاشت، در واقع گفتمان قالب تغییر كرده بود و مردم این را حس می كردند.

وی ادامه داد: مردمی كه قبلا شنیده بودند مزروعی نماینده مجلس ششم می‌گفت "ما برای توسعه سیاسی آمده‌ایم و مسائل معیشتی مردم هیچ ربطی به مباحث مورد دغدغه ما ندارد" اكنون با مجلسی روبرو بودند كه اصرار داشت، دولت باید پیگیر مسائل معیشتی مردم باشد.

صفارهرندی افزود: یكی دو سال آخر، به دولت اصلاحات سخت گذشت، از این جهت كه علی‌رغم میلش باید تغییر گفتمان می‌داد لذا آنها شروع كردند به درآوردن شكلك از این نوع كه می‌خواهند به وضعیت معیشت مردم رسیدگی كنند، حقوق برخی طیف‌ها را بالا بردند و سعی كردند به رغم میل‌شان جلوی گرانی را بگیرند یعنی نه اینكه از ارزانی بدشان بیاید بلكه میل‌شان این بود كه در محیط اقتصادی دخالت نكند ولی آن سال مجبور به دخالت شدند و جلوی افزایش قیمت‌ها را گرفتند.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به اینكه با روی كار آمدن دولت نهم آخرین سنگری هم كه متعلق به جریان اصلاح‌طلب بود، از هم فروپاشید، گفت: همه كانون‌ها در كنترل و اختیار جناح اصولگرا قرار گرفت و حالا تصوری كه در ذهن‌ها می‌نشست این بود كه علی‌رغم برآورد قبلی طرف مقابل كه معتقد بود جریان وفادار به خط اصیل انقلاب و ایستاده در برابر غرب و امریكا و جریان مدافع محرومین و مخالف برخورداری زیاده‌خواهان عرضه حكومت كردن ندارد، یك مرتبه چشم باز كردند و دیدند مردم به این جریان اعتماد كردند و همه قوای كشور را به آن سپردند.

صفارهرندی در ادامه یادآور شد: یكی از دلایل و انگیزه‌های اصلی موسوی برای آمدن به صحنه نیز همین قضیه بود، چراكه تا پیش از آن در بین خود اصلاح‌طلبان نیز گفته می شد كه دیگر كسی نمی‌تواند با مدل حكومت داری دهه 60 و زمان امام این مملكت را اداره كند.

صفارهرندی ادامه داد: تا قبل از دولت نهم چندین بار به موسوی پیشنهاد شده بود كه نامزد انتخابات شود اما او پاسخ داده بود كه شرایط با گذشته فرق كرده و دیگر جامعه پذیرای كسی مثل من كه مدل خاصی را در دهه 60 برای اداره كشور داشتم، نیست، اما وقتی دولت احمدی‌نژاد سركار آمد و مجلس، مجلس اصولگرا شد و مردم اعتماد كردند و در مجلس هشتم هم دوباره همان گفتمان مجلس هفتم قالب شد، موسوی به فكر افتاد كه وارد صحنه شود.

وی افزود: دلیل اصلی اغوا شدن موسوی برای اینكه می‌تواند به صحنه بیاید و بزند و ببرد، این بود كه وقتی مدل احمدی‌نژاد جواب می‌دهد یعنی مدل انقلاب جواب می‌‌دهد پس من می‌آیم، منی كه نسخه اصلی آن هستم و او بدل من است.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: در حقیقت تحولات سیاسی سالیان اخیر متاثر از یك چرخش اساسی در مسیر انقلاب است، مسیری كه نظام در حال طی ‌كردن بود و به نظر می‌رسید كه برای برخی‌ها جا افتاده بود كه انقلاب به پایان رسیده و نظام با مدل‌های سابق خود دیگر نمی‌تواند ادامه حیات دهد لذا تاج‌زاده وزیر كشور دوره دوم خاتمی، جلساتی را به اسم جلسات مطالعه و پژوهش برگزار می‌كرد و دستور این جلسات آن بود كه چه طور می‌توانیم مدلی را برای آینده انقلاب و نظام پیش‌بینی كنیم كه ضمن حفظ ظاهری جمهوری اسلامی از آن عبور كرده و جمهوری عرفی سكولار را بدون اینكه قانون اساسی را تغییر دهیم در كشور جایگزین جمهوری اسلامی كنیم.

صفارهرندی ادامه داد: آنها می‌دانستند كه قانون اساسی را نمی‌توانند تغییر دهند، چون به اراده رهبری بند است و رهبری نیز محكم ایستاده بود لذا چاره‌ای نداشتند جز اینكه این جمهوری را به یك جمهوری سكولار و عرفی تبدیل كنند و به دنبال یك گفتمان جمهوری غیردینی باشند كه ظاهرا از عناصر الهام‌بخش پشت صحنه آن رامین جهانبگلو، حسین بشیریه و كیان تاجبخش بودند كه آن زمان تاثیرگذاری فراوانی در هدایت این جمع به این نقطه داشتند البته حجاریان هم از كسانی بود كه این اتفاق را باور كرده بود، منتها او از اینكه دست به تركیب قانون اساسی زده شود و یا برخلاف آنچه كه در قانون اساسی پیش بینی شده بخواهد حركتی انجام شود، می‌ترسید.

وی اضافه كرد: قبل از ترور حجاریان، من در برنامه‌هایی در دانشكده كشاورزی كرج دعوت داشتم كه دعوت‌كنندگان آن اصلاح طلبان بودند؛ سخنران قبل از من حجاریان بود؛ وقتی من رسیدم بحث‌ها و سوالاتی كه مطرح می‌شد در این باب بود كه چرا كار جمهوری اسلامی را یك‌سره نمی‌كنید؟ و حجاریان می‌گفت كه عبور از قانون خسارت‌های زیادی برای ما دارد، ما باید بگردیم و راهی پیدا كنیم كه این خسارت بزرگ را متحمل نشویم.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینكه در آن حال و هوایی كه طرف مقابل گمان می‌كرد كه دیگر باید فاتحه جمهوری اسلامی خوانده شود، دولتی سركار آمد كه با اوج وفاداری به نظام و انقلاب توانایی جذب مردم را به این گفتمان داشت، تاكید كرد: دولت توانسته یك نشاط سیاسی را به بدنه اجتماعی منتقل كند و استقبال مردم از احمدی‌نژاد در سفرهای استانی او نشانه جذب مردم به این گفتمان بود، اما اگر بخواهیم علمی‌تر و سنجیده‌تر موضوع را دنبال كنیم باید در یك صحنه‌ حساب شده سیاسی جذب مردم به گفتمان اصولگرایی را محك زد كه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری نقطه محك زدن خوبی برای جذب مردم به جریان اصولگرایی بود.

صفارهرندی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه سخنان خود اظهار داشت: در تحلیل سطح اجتماعی جامعه باید گفت، نظام و بدنه مردمی آن پیش از دوران اصلاحات به دلیل حاكم بودن این گفتمان در بین مردم كه عده‌ای از مسئولان حواسشان است كه مملكت به كدام سمت می‌رود و لازم نیست كه ما مداخله كنیم و بزرگان كشور در جلسات تصمیم می‌گیرند و تصمیم آنها برای ما كفایت می‌كند، دچار رخوت شده بودند.

وی افزود: تا پیش از وقایع دوم خرداد و پس لرزه‌های پس از آن، استنباط عمومی جناح‌های خودی و توده مردم و اجتماعات حزب‌الهی این بود، اما پس از دوم خرداد و ضربه‌ای كه به نظام وارد شد، تكان بزرگی را در بین جبهه خودی و نیروهای اجتماعی ایجاد كرد و آنها را از رخوتی كه دچارش شده بودند، جدا كرد.

* بسیج و دانشگاهیان دو قشر اصلی مؤثر در بازگشت انقلابیون به مسئولیت‌های اجرایی كشور بودند

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: بخش عمده این جوشش و تحرك در جبهه دانشجویان و قشر دانشگاهی نیروهای خودی اتفاق افتاد و در كنارش نیز تحركی در بین جامعه جوان حوزوی ما ایجاد شد همچنین بخش دیگر این تحرك و نشاط را جایی به نام بسیج ایجاد كرد، كه نباید از آن غافل شد چراكه بسیج نقش تأثیرگذاری در تغییر شرایط جدید داشت یعنی اگر ما با گفتمان انقلاب اسلامی از شرایط رخوت و رهاشدگی به شرایط نشاط تازه‌ای كه در جامعه پیدا شده‌بود، رسیده‌ایم، تفكر و گفتمان بسیج نقش بسیار گسترده‌ای در آن داشت.

صفارهرندی با بیان اینكه بسیج یكی از عوامل مؤثر در این بود كه جریان اجتماعی معطوف به اصولگرایی به این میدان بیاید، گفت: نگاه امام در پایه‌گذاری تفكر بسیج این بود كه اگر همه جبهه‌ها خود را فراموش كردند و انقلاب را از دست دادند، نیروی بسیجی و تفكر بسیج تنها جایی است كه همواره به نظام وفادار خواهد ماند.

* مدل فكری هاشمی رفسنجانی این بود كه مشاركت حداقلی در انتخابات به نفع مركزیت انقلاب است

وی تصریح كرد: تا قبل از دوم خرداد مدیران سیاسی از مردم واهمه داشتند و هاشمی رفسنجانی نیز همیشه در مسائل اداری كشور مدل فكری‌اش این بود كه مشاركت حداقلی در انتخابات به نفع مركزیت انقلاب است اما در آستانه انتخابات دوم خرداد، مقام معظم رهبری بر حضور حداكثری مردم در انتخابات تأكید می‌كنند.

صفارهرندی یادآور شد: هاشمی نیز بعدها گفت كه من برای همین می‌گفتم كه اگر اكثریت مردم به صحنه بیایند جریان مورد علاقه شما روی كار نمی‌آید ولی در انتخابات بعدی نیز باز هم مقام معظم رهبری فرمودند: من امیدوارم حداكثر مردم در انتخابات شركت كنند.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینكه در جوامع ما سه دسته جناح و گروه به صورت توده و انبوه تجمع كرده‌اند، گفت: گروه اول كسانی هستند كه در پای حفظ این سیستم تا آخرین قطره خون ایستاده‌اند، اینها جریان حافظ و نگهبان نظام هستند؛ دسته دوم جریانی است كه تمام تلاشش واژگون كردن این سیستم است كه آنها اپوزیسیون انقلابی هستند كه می‌خواهند ریشه این انقلاب را بزنند اما یك جماعت دیگر نیز هستند كه نه به این نگاه تعلق دارند و نه به نگاه دیگر و اكثریت مردم جامعه را شامل می‌شوند در نتیجه می‌توان اینطور گفت كه نسبت كلی جمع دو گروه اول 20 تا 30 درصد حداكثر جمعیت جامعه را شامل می‌شود و بین 70 تا 80 درصد جامعه به جریان سوم كه جریان عمومی جامعه است، تعلق دارند.

* در سال 76 مردم برای نه گفتن به هاشمی به ناطق رأی ندادند

صفارهرندی ادامه داد: ناطق‌نوری در انتخابات دوم خرداد در گفتمانی ظاهر شد كه مردم می‌خواستند آن را به زیر بكشند، چراكه مردم از هاشمی گسسته بودند و از آنجایی كه ناطق گفت من دنباله رو همان دوره هستم، مردم به او رأی ندادند. با وجود اینكه هاشمی از خاتمی طرفداری می‌كرد اما احساس جامعه این بود كه هاشمی پشت سر ناطق‌ است لذا جریان زمان هاشمی رفت و پشت سر گفتمانی جدید كه می‌خواست وضعیت را تغییر دهد، كوپه شد. اما در دوره احمدی‌نژاد این ماجرا معكوس شد یعنی سال 84 وقتی كه انتخابات بین احمدی‌نژاد كه شعاری جدیدی داشت و هاشمی كه دنباله رو خودش و جریان دوم خرداد بود، ادامه یافت احساس مردم این بود كه باید به دنبال احمدی‌نژاد بروند.

* جریان مدعی تقلب اگر چشمش را باز می‌كرد پیش از انتخابات شكستش را حتمی می‌دید

وی افزود: مسئله‌ای كه در انتخابات اخیر شاهدش بودیم، نوعی شناسایی درست آن جریان اجتماعی وسیع و توده‌ای است كه رای اصلی را آنها رقم می‌زنند، بنابراین كسانی كه به دنبال پیدا كردن تقلب بزرگ و تقلبی كه موجب شود رای‌ها جابه جا شود، بودند، اشتباه بزرگی كردند چرا كه اینها اگر چشم‌هایشان را باز می‌كردند و قبل از انتخابات صحنه را می‌دیدند، می‌فهمیدند كه این انتخابات را باخته‌اند؛ چنانچه افراد زرنگ این جریان این كار را كردند اما برخی از جریانات دنبال این بودند كه با تحریك مردم در صحنه اجتماعی، جامعه را مشغول به این مسائل كنند.

* احمدی‌نژاد در اعتمادسازی مردم نسبت به دولت تا سطح عمیقی پیش رفت

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینكه به صحنه آمدن درست و با نشاط مردم بعد از این چند سال اتفاق مباركی بود، خاطرنشان كرد: تمركز این اتفاق در جاهایی كه دولت بهتر عمل كرده بود بیشتر بود؛ به عنون مثال در جنوب كرمان و با توجه به اینكه كرمان به لحاظ سیاسی متعلق به جناحی خاص است و شخصیت‌های برجسته آنجا نیز به همان جناح تعلق دارند اما تا پیش از دولت نهم در جنوب كرمان هیچ فعالیت مبنایی نشده بود و خیابان‌های شهری كه مركز شهرستان تلقی می‌شد، خاكی بود كه با سرمایه‌گذاری این دولت در جنوب كرمان و با توفیقات بزرگی كه نسبت به قبل در این مناطق اتفاق افتاد باعث شد كه احمدی‌نژاد در بسیاری از روستاهای آن منطقه رای صدردرصد بیاورد.

صفارهرندی اضافه كرد: این تغییرات مبانی كه در بخش‌های قابل توجهی از كشور حاصل شده بود موجب شد تا آن جمعیت 70-80 درصدی احساس كنند كه احمدی‌نژاد و جریان اصولگرایی برای خدمت آمده‌اند و از این طریق اعتمادشان به نظام جلب شد لذا از این جهت باید گفت كه احمدی‌نژاد در اعتماد سازی مردم نسبت به این جریان تا سطح عمیقی پیش رفت.

* انتقاد صفارهرندی به انتخاب مشایی

وی ادامه داد: به تبع این نگاه در كار دولت احمدی‌نژاد نقطه ضعفی نیز دیده می‌شود و آن اینكه اگر جریان اجتماعی را به دو شاخصه توده مردم و نخبگان اجتماعی تقسیم كنیم احمدی نژاد در جلب اعتماد جریان نخبه اجتماعی كامیاب نبود البته این به این معنا نیست كه هیچ كدام از نخبگان حامی دولت نیستند، چه بسا بسیاری از علما، اساتید و دانشجویان همراه و طرفدار دولت بوده و هستند.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه با بیان اینكه در برخی مواقع انتقاداتی نیز به احمدی‌نژاد وجود دارد، اظهار داشت: مثلا وقتی گفته می‌شود گاهی احمدی‌نژاد در انتخاب دستیاران و همكاران خود قواعدی كه همه باید به آن ملتزم باشند، را زیر پا می‌گذارند، كار به جایی می‌رسد كه من هم كه رفیق نزدیك و همكار او هستم، به این نتیجه می‌رسم كه این انتقادات در برخی موارد كاملاً درست است كه از آن جمله می‌توان به انتخاب كردان و مشایی اشاره كرد.

* موسوی خویینی‌ها از ابتدا با ولایت فقیه مخالف بود

صفارهرندی در ادامه این نشست، در پاسخ به سوالی مبنی بر اینكه چه دلیلی موجب شد تا موسوی و افرادی از این دست دچار نوعی تجدیدنظرطلبی در افكار و گفتمان انقلاب شدند، اظهار داشت: اینكه چطور یك نفر ممكن است به وادی بازگشت از گفتمان انقلاب و اسلام و جمهوری اسلامی برسد، از چندین جنبه قابل بررسی است.

وی افزود: در مباحثی كه مقام معظم رهبری در بخش عوام و خواص مطرح كرده‌اند به این مسئله پرداخته شده است، اما موضوع دیگری كه باید مد نظر قرار بگیرد این است كه انسان‌ها وقتی از نقطه كانونی یك واقعه فاصله می‌گیرند با غفلت و فراموشی مواجه می‌شوند.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینكه وقتی از انقلاب دور می‌شویم ممكن است از اندیشه‌ها و انگیزه‌های آن نیز دور شویم، تصریح كرد: موسوی خوئینی‌ها پس از رحلت امام(ره) و در دوران ابتدایی رهبری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با رهبری ایشان مخالف بود و همیشه نسبت به موضوع رهبری ایشان واكنش منفی نشان می‌داد كه بخشی از شیطنت‌های كنونی وی نیز متاثر از همان نگاه قدیمی است.

صفارهرندی ادامه داد: موسوی خوئینی‌ها در یكی از كلاس‌های درسش در یكی از واحدهای دانشگاه آزاد عنوان می‌كند كه ولایت مطلقه فقیه اساسا مسئله قابل قبولی نیست و نمی‌شود آن را پذیرفت. از وی سوال می‌شود كه شما كه جزو گروه محوری بودید كه در زمان امام كسانی را كه نسبت به مسئله ولایت فقیه تشكیك عملی كرده بودند به ضدیت با اسلام متهم كرده و گفتید كه ضد انقلاب و طرفدار اسلام آمریكایی هستید پس چطور این حرف را می‌زنید؟

وی اضافه كرد: موسوی خوئینی‌ها گفته بود كه من زمان امام(ره) هم ولایت مطلقه را قبول نداشتم اما از آنجایی كه امام جاذبه فوق‌العاده‌ای داشت و ما نیز از شاگردان ایشان بودیم رویمان نمی‌شد كه جلوی امام مخالفت كنیم اما حالا كه این شرایط نیست، من می‌گویم كه از ابتدا هم این مسئله را قبول نداشته‌ام.

وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه با بیان اینكه مشابه این صحبت‌ها را نیز می‌توان در صحبت‌های آدم‌های كوچك‌تر این جریان نیز دید، اظهار داشت: از آن جمله می‌توان به سخنرانی كدیور در كانادا پس از فتنه‌های اخیر و در مراسمی كه برای كشته‌شدگان این ماجرا گرفته شده بود اشاره كرد كه می‌گوید "این اتفاقات نشان داد كه حكومت دینی بر پایه جمهوری ولایی اساسا موضوعیت ندارد و در دوره امام نیز این حكومت به دلیل رابطه امام با مردم و نقش و سیطره معنوی ایشان قابل تحمل بود، اما پس از امام تضاد بین دین و سیاست برجسته شد. "

صفارهرندی تاكید كرد: از صحبت‌های این افراد می‌توان فهمید كه این عده از ابتدا نیز با نظام اسلامی و ولایت فقیه زاویه داشتند و اكنون مشكلاتشان در حال بروز كردن است یعنی تجدید نظرطلبی اكنون این‌ها موثر از زمینه‌های قبلی‌شان بود.

وی در خصوص بخش دیگری از افراد كه دچار تجدید نظرطلبی در افكارشان می‌شوند، گفت:‌ یك عده هستند كه موضع‌شان مسائل فكری و نظری نیست، این‌ها افرادی هستند كه در صحنه عمل و وقتی منافع‌شان به خطر می‌افتد دیدگاهشان عوض می‌شود كه طلحه و زبیر نمونه تاریخی این افراد هستند، كسانی كه حاضر بودند برای به حكومت رسیدن امام علی (ع) شمشیر بزنند اما زمانی كه می‌خواستند ویژه‌خواری كنند بر سر امتیازطلبی با امام علی(ع) جنگ كردند.

صفارهرندی با بیان اینكه بخش دیگری از این افراد كسانی هستند كه مرعوب می‌شوند یادآور شد:‌ این افراد زمانی كه احساس كنند جایگاه و موقعیتشان به خطر افتاده مرعوب شده و زیر بار هر فشار و تهدیدی می‌روند و حتی حاضرند با دشمنان نیز بر سر میز مذاكره بنشینند اما عده دیگری از این جمع نیز كسانی هستند كه همواره متاثر از فضاهایی می‌شوند كه در اطرافشان به وجود می‌آید كه از این دست افراد نیز در مسئولین مكرر داشته‌ایم، یعنی كسانی كه دائم موضع اصولگرایانه افراطی می‌گرفتند و حالا معكوس شده‌اند و حتی در ضدیت با ولایت فقیه نیز قرار دارند.
 
 
 
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
 
www.seemorgh.com/news
 
منبع:fardanews.com