به گزارش فارس، جوردن اسمیت خبرنگار آمریكایى در این مقاله مى نویسد: حدود 30 سال پیش آمریكا در پاسخ به تسخیر سفارت آمریكا در تهران ؛ روابط خود را با ایران قطع كرد و با این كار ؛ آمریكا ارزشمندترین منبع اطلاعاتى خود را راجع به رژیم اسلامى از دست داد.
به گفته وى دولت اوباما براى پر كردن خلاء ناشى از 30 سال قهر دیپلماتیك ؛ به كارشناسان و محققان رو آورده است تا در مورد ملت پارس ها اطلاعاتى به وى بدهند. در واقع سیاست اوباما در قبال ایران توسط تعداد زیادى از كارشناسان داخل و خارج از دولت وى شكل گرفته است كه اوباما از ایشان راهنمایى خواسته بود.
اوباما در زمانى كه نامزد انتخابات ریاست جمهورى بود ؛ برقرارى ارتباط با ایران بدون تعیین پیش شرط را در بخش مركزى كمپین خود قرار داده بود اما پس از انتخابات بحث برانگیز ماه ژوئن ؛ هر برنامه اى كه دولت اوباما براى ایران داشت باید تغییر مى كرد.
وقتى بزرگترین راهپیمایى پس از انقلاب سال 1979 پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهورى در ایران اتفاق افتاد ؛ كاخ سفید با تریتا پارسى رئیس شوراى ملى ایران و آمریكا به طور مرتب گفتوگو میكرد.
پارسى در این باره به وورلد پالیتیكس ریویو، گفت: ما از موضع دولت براى مذاكره با ایران حمایت مى كنیم و ما تنها سازمان آمریكایى - ایرانى هستیم كه هزاران عضو دارد . دولت جرج بوش، پارسى و شوراى ملى ایران و آمریكا را به عنوان توجیه كنندگان رژیم ایران طرد كرده بود اما اوباما روابط نزدیك این گروه را با جمعیت ایران، یك منبع ارزشمند مىدید دیگر محققانى كه گفته مى شود دولت اوباما از آنها مشورت خواسته است، عبارتند از: كریم سجادپور از بنیاد كارنگى، افشین مولوى از بنیاد نیوآمریكا و هاله اسفندیارى از مدرسه وودراو ویلسون این محققان كه در ایران به دنیا آمده اند، لیبرال هاى منطقى هستند و با خصومتى كه دولت بوش در قبال ایران از خود نشان مىداد، مخالف بودند.
به عنوان مثال اسفندیارى در سال 2007 به اتهام اقدام علیه امنیت ملى به مدت شش ماه در حبس به سر مىبرد چندین محقق ایرانى دیگر نیز مستقیماً با دولت آمریكا كار مىكنند ولى نصر استاد دانشگاه تافت از مشاوران ارشد ریچاد هولبروك سفیر آمریكا بوده است.
رى تكیه كه در حال حاضر در شوراى روابط خارجى است، مشاور ارشد در زمینه امور مربوط به ایران بود هر دوی این افراد از مذاكره با ایران حمایت مىكنند و ایران را یك كشور منطقى مىدانند كه اهداف سنتى را دنبال مىكند.
این دو در مقاله مشتركى كه در سال 2007 منتشر كردند ؛ ادعا كردند ادغام ایران در اقتصاد جهانى بیشتر از اعمال تحریم و جنگ موجب گسترش دموكراسى و مدرنیسم در این كشور مىشود.
تكیه كه به مدت چندین سال كارشناس محترمى در زمینه امور ایران محسوب مى شد، مدت كوتاهى براى دنیس راس كار مىكرد تا اینكه راس از وزارت امور خارجه آمریكا به شوراى امنیت ملى منتقل شد.
راس كه یك مذاكره كننده قدیمى در امور خاورمیانه است به دلیل اینكه حامى اسرائیل و مخالف ایران محسوب مىشد، انتقادات جناح چپ را خنثى مىكرد.
آرون میلر دیپلمات سابقى كه در كنار راس كار مى كرد، مىگوید: مردم دنیس را دشمن خود مىدانند و دوست دارند به او حمله كنند اما به نظر وى اگر یك دولت آن طور كه باید عمل كند.رئیس جمهور براى سیاست خارجى روى وزیر امور خارجه خود تكیه مىكند نه مشاوران! مشخص نیست كه هیلارى كلینتون وزیر امور خارجه آمریكا تا چه حد از نفوذ برخوردار است.
موضع وى نسبت به ایران بیشتر از اوباما خصمانه است بهترین تصویر ارائه شده در مورد كاركرد داخلى دولت آمریكا توسط راجر كوهن كه یك روزنامه نگار است، ارائه شده است.
به گفته كوهن، هیلارى كلینتون و جو بایدن معاون ریاست جمهورى آمریكا فوراً پس از انتخابات 12 ژوئن خواستار سختگیرى هاى بیشتر در قبال ایران شدند اما به گفته كوهن پیروز نشدند.
برپایه این خبر پرچم در این باره نوشت؛ دیگر مقامات دولتى كه اوباما به حرف هایشان گوش مى دهد، عبارتند از ویلیام برنز معاون وزیر امور خارجه، تام دونیلون معاون مشاور امنیت ملى، پونیت تالور یكى از مقامات شوراى امنیت ملى، رئیس شوراى امنیت ملى، مك دونا، گرى سامور، كارشناس سلاحهاى كشتارجمعى، تاد شوارتس رئیس اداره ایران در وزارت امور خارجه آمریكا و تونى بلینكن مشاور امنیت ملى بایدن.
در این تیم عقاید و نظرات مختلف و متفاوتى ارائه مىشود سامور ایدههایى شبیه راس دارد و فكر مىكند در كنار هر هویجى كه به ایران تعارف مىشود، باید چوبهاى بزرگى نیز قرار بگیرد.
مك دونا كه مشاور اصلى سیاست خارجى كمپین اوباما بود، در تشویق ریاست جمهورى آمریكا براى برقرارى ارتباط با ایران تاثیرگذار بوده است.
اینكه همه این افراد چطور به سیاست دولت اوباما شكل مىدهند، به طور دقیق مشخص نیست.
روساى جمهورى آمریكا همیشه براى به دست آوردن راهنمایىهایى كه به آنها احتیاج دارند، از یك راه غیرمعمول استفاده مىكنند و این از زمان جان اف كندى آغاز شد كه بیشتر از وزیر امور خارجه خود به نظرات مشاور امنیت ملى وقت آمریكا توجه مىكرد.
هر كسى كه در حال راهنمایى كردن اوباما باشد، راهنمایىهایش مهم است اما فقط تا حدودى میلر مىگوید: در نهایت تنها كسى كه تصمیم مى گیرد رئیس جمهور است و موفقیت یا شكست سیاست آمریكا در قبال ایران به عهده اوباما است.
به گفته وى دولت اوباما براى پر كردن خلاء ناشى از 30 سال قهر دیپلماتیك ؛ به كارشناسان و محققان رو آورده است تا در مورد ملت پارس ها اطلاعاتى به وى بدهند. در واقع سیاست اوباما در قبال ایران توسط تعداد زیادى از كارشناسان داخل و خارج از دولت وى شكل گرفته است كه اوباما از ایشان راهنمایى خواسته بود.
اوباما در زمانى كه نامزد انتخابات ریاست جمهورى بود ؛ برقرارى ارتباط با ایران بدون تعیین پیش شرط را در بخش مركزى كمپین خود قرار داده بود اما پس از انتخابات بحث برانگیز ماه ژوئن ؛ هر برنامه اى كه دولت اوباما براى ایران داشت باید تغییر مى كرد.
وقتى بزرگترین راهپیمایى پس از انقلاب سال 1979 پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهورى در ایران اتفاق افتاد ؛ كاخ سفید با تریتا پارسى رئیس شوراى ملى ایران و آمریكا به طور مرتب گفتوگو میكرد.
پارسى در این باره به وورلد پالیتیكس ریویو، گفت: ما از موضع دولت براى مذاكره با ایران حمایت مى كنیم و ما تنها سازمان آمریكایى - ایرانى هستیم كه هزاران عضو دارد . دولت جرج بوش، پارسى و شوراى ملى ایران و آمریكا را به عنوان توجیه كنندگان رژیم ایران طرد كرده بود اما اوباما روابط نزدیك این گروه را با جمعیت ایران، یك منبع ارزشمند مىدید دیگر محققانى كه گفته مى شود دولت اوباما از آنها مشورت خواسته است، عبارتند از: كریم سجادپور از بنیاد كارنگى، افشین مولوى از بنیاد نیوآمریكا و هاله اسفندیارى از مدرسه وودراو ویلسون این محققان كه در ایران به دنیا آمده اند، لیبرال هاى منطقى هستند و با خصومتى كه دولت بوش در قبال ایران از خود نشان مىداد، مخالف بودند.
به عنوان مثال اسفندیارى در سال 2007 به اتهام اقدام علیه امنیت ملى به مدت شش ماه در حبس به سر مىبرد چندین محقق ایرانى دیگر نیز مستقیماً با دولت آمریكا كار مىكنند ولى نصر استاد دانشگاه تافت از مشاوران ارشد ریچاد هولبروك سفیر آمریكا بوده است.
رى تكیه كه در حال حاضر در شوراى روابط خارجى است، مشاور ارشد در زمینه امور مربوط به ایران بود هر دوی این افراد از مذاكره با ایران حمایت مىكنند و ایران را یك كشور منطقى مىدانند كه اهداف سنتى را دنبال مىكند.
این دو در مقاله مشتركى كه در سال 2007 منتشر كردند ؛ ادعا كردند ادغام ایران در اقتصاد جهانى بیشتر از اعمال تحریم و جنگ موجب گسترش دموكراسى و مدرنیسم در این كشور مىشود.
تكیه كه به مدت چندین سال كارشناس محترمى در زمینه امور ایران محسوب مى شد، مدت كوتاهى براى دنیس راس كار مىكرد تا اینكه راس از وزارت امور خارجه آمریكا به شوراى امنیت ملى منتقل شد.
راس كه یك مذاكره كننده قدیمى در امور خاورمیانه است به دلیل اینكه حامى اسرائیل و مخالف ایران محسوب مىشد، انتقادات جناح چپ را خنثى مىكرد.
آرون میلر دیپلمات سابقى كه در كنار راس كار مى كرد، مىگوید: مردم دنیس را دشمن خود مىدانند و دوست دارند به او حمله كنند اما به نظر وى اگر یك دولت آن طور كه باید عمل كند.رئیس جمهور براى سیاست خارجى روى وزیر امور خارجه خود تكیه مىكند نه مشاوران! مشخص نیست كه هیلارى كلینتون وزیر امور خارجه آمریكا تا چه حد از نفوذ برخوردار است.
موضع وى نسبت به ایران بیشتر از اوباما خصمانه است بهترین تصویر ارائه شده در مورد كاركرد داخلى دولت آمریكا توسط راجر كوهن كه یك روزنامه نگار است، ارائه شده است.
به گفته كوهن، هیلارى كلینتون و جو بایدن معاون ریاست جمهورى آمریكا فوراً پس از انتخابات 12 ژوئن خواستار سختگیرى هاى بیشتر در قبال ایران شدند اما به گفته كوهن پیروز نشدند.
برپایه این خبر پرچم در این باره نوشت؛ دیگر مقامات دولتى كه اوباما به حرف هایشان گوش مى دهد، عبارتند از ویلیام برنز معاون وزیر امور خارجه، تام دونیلون معاون مشاور امنیت ملى، پونیت تالور یكى از مقامات شوراى امنیت ملى، رئیس شوراى امنیت ملى، مك دونا، گرى سامور، كارشناس سلاحهاى كشتارجمعى، تاد شوارتس رئیس اداره ایران در وزارت امور خارجه آمریكا و تونى بلینكن مشاور امنیت ملى بایدن.
در این تیم عقاید و نظرات مختلف و متفاوتى ارائه مىشود سامور ایدههایى شبیه راس دارد و فكر مىكند در كنار هر هویجى كه به ایران تعارف مىشود، باید چوبهاى بزرگى نیز قرار بگیرد.
مك دونا كه مشاور اصلى سیاست خارجى كمپین اوباما بود، در تشویق ریاست جمهورى آمریكا براى برقرارى ارتباط با ایران تاثیرگذار بوده است.
اینكه همه این افراد چطور به سیاست دولت اوباما شكل مىدهند، به طور دقیق مشخص نیست.
روساى جمهورى آمریكا همیشه براى به دست آوردن راهنمایىهایى كه به آنها احتیاج دارند، از یك راه غیرمعمول استفاده مىكنند و این از زمان جان اف كندى آغاز شد كه بیشتر از وزیر امور خارجه خود به نظرات مشاور امنیت ملى وقت آمریكا توجه مىكرد.
هر كسى كه در حال راهنمایى كردن اوباما باشد، راهنمایىهایش مهم است اما فقط تا حدودى میلر مىگوید: در نهایت تنها كسى كه تصمیم مى گیرد رئیس جمهور است و موفقیت یا شكست سیاست آمریكا در قبال ایران به عهده اوباما است.
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:farsnews.com
