به گزارش فارس به نقل از مركز مطالعاتي "الجزيرة"، "جيمس ا. راسل" در پژوهش خود با نام "تهديدهاي منطقه‌اي و راهبرد امنيت در منطقه ناآرام خاورميانه" با اشاره به اينكه راهبرد آمريكا در منطقه اشتباه بوده است، مي‌نويسد: جنگ عراق باعث به وجود آمدن نوعي ناامني در منطقه شده است و براي حمايت از منافع منطقه‌اي بايد راهبرد و سياست خود را تغيير دهد.
وي با اشاره به متغيرات امنيتي منطقه تصريح مي‌كند: آمريكا همچنان همان راهبردي را در دستور كار خود قرار داده است كه از آن در جنگ سرد استفاده كرد و هنوز تكيه خود را بر نيروي نظامي و سياسي قرار داده است.
راسل با اشاره به ايجاد پايگاه‌هاي مختلف در دنيا از سوي آمريكا افزود: سياست فوق به گونه‌اي است كه آمريكا اقدام به ايجاد پايگاه‌هاي نظامي در تمام نقاط دنيا كرده است تا به هنگام استفاده از راهبرد مذكور خود، بدينوسيله از آن پشتيباني كند.
اين پژوهشگر آمريكايي با اشاره به پايگاه‌هاي آمريكا در منطقه مي‌نويسد: ايالات متحده آمريكا در خليج[فارس] و خاورميانه پايگاه‌هايي دارد و به ويژه پس از بيرون كردن صدام حسين از كويت در سال 1991، اقدام به تاسيس پايگاه‌هايي در بحرين، كويت، امارات متحده عربي، قطر و عربستان كرد، چون حضور نيروهاي خود را در خليج[فارس] به مثابه وسيله‌اي محافظت‌كننده از امنيت و ثبات منطقه مي‌دانست.
اين در حالي است كه جيمس راسل در پايان همين پژوهش به اين نتيجه مي‌رسد كه راهبرد غلط آمريكا در منطقه، نه تنها ثبات بيشتري براي منطقه به همراه خود نياورد، بلكه خاورميانه را ناامن تر كرد.
راسل در قالب فهرستي پايگاه‌ها يا زيرساخت‌هاي آمريكا را در منطقه اينگونه ذكر مي‌كند:
* فرماندهي مركزي نيروهاي دريايي در منامه بحرين.
* فرماندهي مركزي نيروهاي هوايي در منطقه اسكان عربستان سعودي.
* فرماندهي مركزي ارتش در كويت.
* تيپ تجهيزات سنگين زميني در قطر و كويت.
* تيپ "عقاب" تجهيزات نيروي هوايي در "سيب" عمان.
* پايگاه سوخت‌رساني هوايي در امارات متحده عربي.
* فرماندهي نيروهاي مشترك در كابل افغانستان كه با نيروهاي پيمان آتلانتيك شمالي همكاري مي‌كند.
* لشگر 76 در افغانستان كه عمليات‌هاي هجومي مختلفي را در تمام نقاط افغانستان اجرا مي‌كند.
* لشگر عمليات مشترك در كشورهاي شاخ آفريقا در جيبوتي.
* لشگر عمليات مشترك 150، كه شامل فرماندهان دريايي چند مليتي در منامه است و 9 ناو را براي محافظت از امنيت درياي سرخ و اقيانوس هند در خود جاي داده است.
* فرماندهي نيروهاي مشترك نيروي هوايي علاوه بر مركز عمليات هوايي در "عديد" قطر.
* مقر نيروهاي مركزي در اردوگاه "السيلية" در قطر.
* مقر فرماندهي مركزي عمليات ويژه در قطر.
* نيروهاي چند مليتي در عراق.
* فرماندهي آموزش نيروهاي امنيت ملي، نيروهاي چند مليتي.
* هيئت نظامي ناتو براي آموزش كه بر روي آموزش افسران عراقي متمركز است.
* فرماندهي نيروهاي هم‌پيمان زميني در كويت.
* فرماندهي مركزي نشر و توزيع كويت.
* واحد اطلاعاتي، مراقبتي و نظرسنجي در پايگاه هوايي "الظفرة" در امارات متحده عربي.
همچنين جيمس راسل با اشاره به كنگره آمريكا و تصويب بودجه‌هاي نظامي مي‌افزايد: در اكتبر 2004 كنگره، 63 ميليون دلار براي تاسيس تاسيسات نظامي در امارات و 60 ميليون دلار براي فرودگاه "العديد" در قطر اختصاص داد و همچنين آمريكا تاكنون 83 ميليون دلار براي فراهم كردن تسهيلات جديد در پايگاه هوايي "بگرام" در شمال كابل و پايگاه هوايي "قندهار" هزينه كرده است.
وي خاطرنشان كرد: اين ارقام جداي از مبلغ 4/413 ميليون دلاري است كه كنگره با اختصاص آن براي طرح‌هاي نظامي در عراق و افغانستان تا سال 2010 موافقت كرده است.
اين پژوهشگر آمريكايي با اشاره به هزينه‌هاي آمريكا در عراق اعلام كرد: تا كنون حدود 240 ميليون دلار براي ساخت پايگاه "البلد" در شمال بغداد كه پايگاهي امداد‌رساني و انتقال تجهيزات به شمار مي‌رود هزينه شده و همچنين 3/46 دلار براي پايگاه "الاسد" كه يكي از بزرگ‌ترين مراكز نظامي هوايي و امداد رساني اصلي براي نيروهاي موجود در "الانبار"، و 121 ميليون دلار در پايگاه هوايي "التليل" در جنوب عراق هزينه شده است.
بنا بر اين گزارش حدود 6/49 ميليون دلار براي اردوگاه "التاجي" در 20 مايلي شمال غرب بغداد، 165 ميليون دلار براي ساخت پايگاه ارتش عراق در نزديكي شهر "نومي" و 150 ميليون دلار براي پايگاه "الكسيك" در شمال موصل هزينه شده است.
اين پژوهشگر آمريكايي در پايان اين بخش از پژوهش خود با بيان اينكه تمامي اين زيرساخت‌ها و پايگاه‌ها براي اهدافي همچون : دفاع در مقابل تهديدات خارجي، رسيدگي به امور فوري در منطقه و بازداشتن نيروهاي خارجي كه منطقه را تهديد مي كنند، بنا شده است در سطح گسترده‌اي ساخته شده‌اند ولي آمريكا [مي‌بايست پيش از تكيه بر اين امور] براي جلوگيري از تهديد امنيت در منطقه در فكر تحكيم روابط داخلي كشورهاي منطقه باشد.
جيمس راسل خاطرنشان مي‌كند: علاوه بر اين آمريكا براي حفظ ثبات منطقه مي‌بايد براي رويارويي با خطرهاي منطقه، راهبرد خود را با متغيرات منطقه‌اي هماهنگ كند و عوامل آن را در نظر بگيرد.
وي با اشاره به متغيرات امنيتي منطقه تصريح مي‌كند: آمريكا همچنان همان راهبردي را در دستور كار خود قرار داده است كه از آن در جنگ سرد استفاده كرد و هنوز تكيه خود را بر نيروي نظامي و سياسي قرار داده است.
راسل با اشاره به ايجاد پايگاه‌هاي مختلف در دنيا از سوي آمريكا افزود: سياست فوق به گونه‌اي است كه آمريكا اقدام به ايجاد پايگاه‌هاي نظامي در تمام نقاط دنيا كرده است تا به هنگام استفاده از راهبرد مذكور خود، بدينوسيله از آن پشتيباني كند.
اين پژوهشگر آمريكايي با اشاره به پايگاه‌هاي آمريكا در منطقه مي‌نويسد: ايالات متحده آمريكا در خليج[فارس] و خاورميانه پايگاه‌هايي دارد و به ويژه پس از بيرون كردن صدام حسين از كويت در سال 1991، اقدام به تاسيس پايگاه‌هايي در بحرين، كويت، امارات متحده عربي، قطر و عربستان كرد، چون حضور نيروهاي خود را در خليج[فارس] به مثابه وسيله‌اي محافظت‌كننده از امنيت و ثبات منطقه مي‌دانست.
اين در حالي است كه جيمس راسل در پايان همين پژوهش به اين نتيجه مي‌رسد كه راهبرد غلط آمريكا در منطقه، نه تنها ثبات بيشتري براي منطقه به همراه خود نياورد، بلكه خاورميانه را ناامن تر كرد.
راسل در قالب فهرستي پايگاه‌ها يا زيرساخت‌هاي آمريكا را در منطقه اينگونه ذكر مي‌كند:
* فرماندهي مركزي نيروهاي دريايي در منامه بحرين.
* فرماندهي مركزي نيروهاي هوايي در منطقه اسكان عربستان سعودي.
* فرماندهي مركزي ارتش در كويت.
* تيپ تجهيزات سنگين زميني در قطر و كويت.
* تيپ "عقاب" تجهيزات نيروي هوايي در "سيب" عمان.
* پايگاه سوخت‌رساني هوايي در امارات متحده عربي.
* فرماندهي نيروهاي مشترك در كابل افغانستان كه با نيروهاي پيمان آتلانتيك شمالي همكاري مي‌كند.
* لشگر 76 در افغانستان كه عمليات‌هاي هجومي مختلفي را در تمام نقاط افغانستان اجرا مي‌كند.
* لشگر عمليات مشترك در كشورهاي شاخ آفريقا در جيبوتي.
* لشگر عمليات مشترك 150، كه شامل فرماندهان دريايي چند مليتي در منامه است و 9 ناو را براي محافظت از امنيت درياي سرخ و اقيانوس هند در خود جاي داده است.
* فرماندهي نيروهاي مشترك نيروي هوايي علاوه بر مركز عمليات هوايي در "عديد" قطر.
* مقر نيروهاي مركزي در اردوگاه "السيلية" در قطر.
* مقر فرماندهي مركزي عمليات ويژه در قطر.
* نيروهاي چند مليتي در عراق.
* فرماندهي آموزش نيروهاي امنيت ملي، نيروهاي چند مليتي.
* هيئت نظامي ناتو براي آموزش كه بر روي آموزش افسران عراقي متمركز است.
* فرماندهي نيروهاي هم‌پيمان زميني در كويت.
* فرماندهي مركزي نشر و توزيع كويت.
* واحد اطلاعاتي، مراقبتي و نظرسنجي در پايگاه هوايي "الظفرة" در امارات متحده عربي.
همچنين جيمس راسل با اشاره به كنگره آمريكا و تصويب بودجه‌هاي نظامي مي‌افزايد: در اكتبر 2004 كنگره، 63 ميليون دلار براي تاسيس تاسيسات نظامي در امارات و 60 ميليون دلار براي فرودگاه "العديد" در قطر اختصاص داد و همچنين آمريكا تاكنون 83 ميليون دلار براي فراهم كردن تسهيلات جديد در پايگاه هوايي "بگرام" در شمال كابل و پايگاه هوايي "قندهار" هزينه كرده است.
وي خاطرنشان كرد: اين ارقام جداي از مبلغ 4/413 ميليون دلاري است كه كنگره با اختصاص آن براي طرح‌هاي نظامي در عراق و افغانستان تا سال 2010 موافقت كرده است.
اين پژوهشگر آمريكايي با اشاره به هزينه‌هاي آمريكا در عراق اعلام كرد: تا كنون حدود 240 ميليون دلار براي ساخت پايگاه "البلد" در شمال بغداد كه پايگاهي امداد‌رساني و انتقال تجهيزات به شمار مي‌رود هزينه شده و همچنين 3/46 دلار براي پايگاه "الاسد" كه يكي از بزرگ‌ترين مراكز نظامي هوايي و امداد رساني اصلي براي نيروهاي موجود در "الانبار"، و 121 ميليون دلار در پايگاه هوايي "التليل" در جنوب عراق هزينه شده است.
بنا بر اين گزارش حدود 6/49 ميليون دلار براي اردوگاه "التاجي" در 20 مايلي شمال غرب بغداد، 165 ميليون دلار براي ساخت پايگاه ارتش عراق در نزديكي شهر "نومي" و 150 ميليون دلار براي پايگاه "الكسيك" در شمال موصل هزينه شده است.
اين پژوهشگر آمريكايي در پايان اين بخش از پژوهش خود با بيان اينكه تمامي اين زيرساخت‌ها و پايگاه‌ها براي اهدافي همچون : دفاع در مقابل تهديدات خارجي، رسيدگي به امور فوري در منطقه و بازداشتن نيروهاي خارجي كه منطقه را تهديد مي كنند، بنا شده است در سطح گسترده‌اي ساخته شده‌اند ولي آمريكا [مي‌بايست پيش از تكيه بر اين امور] براي جلوگيري از تهديد امنيت در منطقه در فكر تحكيم روابط داخلي كشورهاي منطقه باشد.
جيمس راسل خاطرنشان مي‌كند: علاوه بر اين آمريكا براي حفظ ثبات منطقه مي‌بايد براي رويارويي با خطرهاي منطقه، راهبرد خود را با متغيرات منطقه‌اي هماهنگ كند و عوامل آن را در نظر بگيرد.
