به گزارش ایرنا ، در سال های اخیر بی صبری مردم برای راه اندازی نیروگاه بوشهر باعث شده تا حس بدبینی آنها نسبت به همسایه شمالی کشورمان افزایش یابد.
طرف های روسی بارها اعلام کرده اند علت عدم راه اندازی نیروگاه بوشهر دلایل فنی بوده و هیچ "انگیزه سیاسی" در پس آن قرار ندارد اما این مساله باعث نمی شود تا مردم ما نسبت به موضوع ارسال سامانه موشکی S-300 همان دلایل را قبول کنند. هنوز مردم ما به یاد دارند که ولادیمیر پوتین رییس جمهور سابق و نخست وزیر فعلی روسیه قول داد که نیروگاه بوشهر تا پایان سال 2009 تکمیل شود و اکنون مقامات آنها از پایان تابستان 2010 سخن می گویند.
برای مردم ما پذیرش این مساله که دولت روسیه از ارسال به موقع این سامانه موشکی که قراردادش را با تهران امضا کرده، امتناع می کند، قابل قبول نیست به ویژه آنکه آمریکا و رژیم صهیونیستی، روسیه را برای این مساله تحت فشار قرار داده اند.
البته این مسائل تنها مواردی نیستند که روس ها در رابطه با همسایه جنوبی خود در رابطه با آن کوتاهی کرده اند.
کرملین در ماه های اخیر و به ویژه پس از آنکه با کاخ سفید بر سر سامانه سپر موشکی آمریکا در اروپا به توافق رسید، مواضعی را علیه تهران اتخاذ کرده که جای بسی تعجب دارد. روس ها علی رغم اینکه متحد طبیعی ما محسوب می شوند، حتی جلوتر از آلمانی ها در راه اعمال تحریم های جدید در شورای امنیت بر سر موضوع هسته ای موضع گرفتند. همچنین وقتی هیلاری کلینتون یک روز بعد از امضای بیانیه تهران در جلسه سنا به نمایندگان در رابطه با توافق هسته ای با روس ها بر سر کاهش تسلیحات هسته ای سخن می گفت به طرز عجیبی از موافقت کامل روس ها با پیش نویس قطعنامه جدید علیه ایران در شورای امنیت خبر داد.
این در حالی است که مقامات روس بارها مدعی شده اند هیچ گونه معامله ای بر سر موضوع هسته ای ایران با طرف های غربی نکرده اند.
در زمانی که لولا داسیلوا رییس جمهور برزیل در مسکو به سر می برد، این دیمیتری مدودوف همتای روس او بود که از "احتمال 30 درصدی" توافق با تهران بر سر مبادله اورانیوم کم غنی شده با سوخت 20 درصدی سخن گفت و حتی اعلام کرد سفر لولا به تهران "آخرین شانس" برای ایران است.
این در حالی است که خود روس ها بهتر می دانند این گروه وین بود که هیچ گونه "تضمین عینی" به ایران در رابطه با اورانیوم کم غنی شده نداد و در غیر این صورت تهران تمایل داشت تا در همان مذاکرات ژنو 2 مساله مبادله صورت بگیرد، زیرا به سوخت 20 درصدی نیاز دارد.
الگوی رفتاری روس ها از سال 2006 به این طرف نشان داده که آنها تنها از کارت ایران در بازی با طرف های غربی استفاده می کنند و بعد از گرفتن حداکثر امتیازات از آنها، علیه ما رای می دهند. به همین دلیل بسیاری از مردم و مسئولان ایرانی در زمانی که روس ها به قطعنامه های ضد ایرانی در شورای امنیت رای مثبت می دادند این انتقاد را به دولت داشتند که چرا علیه این همسایه شمالی واکنشی نشان نمی دهد. این مساله به ویژه پس از رای مثبت روس ها در شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی علیه فعالیت های هسته ای ایران خود را بیشتر نشان داد زیرا در آن جلسه، 10 کشور به قطعنامه شورای حکام رای منفی یا ممتنع دادند.
اقدامات و جهت گیری های اخیر سیاست خارجی این کشور بود که محمود احمدی نژاد را در کرمان وادار کرد بگوید: امروز توضیح دادن رفتار مدودوف به ملت ایران برای ما خیلی مشکل است. مردم ایران نمیدانند که روس ها با ما دوست هستند یا بر علیه ما. اگر به جای رییس جمهور روسیه بودم در اظهار نظر و تصمیم گیری در مورد موضوعاتی که به یک ملت بزرگ و مقتدر مانند ملت ایران مربوط میشود با احتیاط و تامل بیشتری عمل میکردم.
رییس شورای عالی امنیت ملی ایران همچنین گفت نمی توانیم شاهد باشیم که روس ها به عنوان همسایه شمالی کشورمان در مواقع حساس در کنار کسانی هستند که 30 سال است با تمام توان علیه ملت ایران دشمنی کردند.
آیا برای روس ها پذیرفتنی است که جمهوری اسلامی ایران نیز به دلیل آنکه تحت فشار است، بدون در نظر گرفتن همسایگی و تنها با در نظر گرفتن منافع کوتاه مدت خود علیه آنها وارد عمل شود؟
آیا طرف های روسی تصور نمی کنند که ایران نیز بتواند در رابطه با مراودات تجاری و انرژی در اروپا با کارت روس ها بازی کند؟
روس ها باید بدون در نظر گرفتن منافع کوتاه مدت خود به ویژه در مورد موضوع هسته ای ایران، به منافع بلندمدت با ایران بیاندیشند. روس ها باید بدانند که در صورت ادامه روند موجود بر میزان بدبینی و بی اعتمادی مردم و مسئولین ایرانی از آنها افزوده خواهد شد و این مساله در بلند مدت بر روابط دو کشور سایه بلندی خواهد انداخت.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
www.seemorgh.com/news
منبع:irna.ir
