«در سطح بالاتری مذاكره میكنیم»، «با بوش میخواستم مناظره كنم»، «آخر شهریور كه به سازمان ملل میروم، آمادهام كه با اوباما مناظره كنم»، «رئیسجمهور آمریكا در مناظره، شش هیچ بازنده است»، «دوستان اوباما به ما پیغام میدهند كه او تحت فشار است، آقای اوباما اگر میخواهی عزیز باشی، خاطره ماندگاری از خودت به جای بگذاری، بیا در رسانهها و گروههای فشار را افشا كن»، «آماده تبادل سوخت هستیم»، «از نیمه ماه رمضان آماده گفتوگو خواهیم بود.» آنچه خواندید بخشی از جملههایی بود كه رئیسجمهور دیروز در جمع مردم همدان بیان كرد، اعلام آمادگی مكرر برای مذاكره برای نخستین بار نیست كه از سوی رئیسجمهور مطرح میشود.
به گزارش «تهران امروز»، 7، 26 و 28شهریور 85، رئیسجمهور سه بار به بوش پیشنهاد مناظره داد، 2 مهر 87، احمدینژاد پیشنهادش را خطاب به كاندیداهای ریاستجمهوری آمریكا یعنی اوباما و مككین ارائه داد، 8 خرداد 88، 4 دی 88 و 7 تیر 89، سه تاریخی هستند كه باراك اوباما مورد خطاب احمدینژاد قرار گرفتهاند و درخواست مناظره طرح شده است. با این حساب، اكنون رسما و بهطور مستقیم، 8 بار رئیسجمهور چنین درخواستی را مطرح كرده است، این درخواستها البته علاوه بر نامهنگاریهای احمدینژاد به رئیسجمهور آمریكاست كه قبلا صورت گرفته است.
از سوی دیگر، دعوت اخیر برای مناظره نیز در حالی از سوی محمود احمدینژاد صورت گرفته بود كه صبح دیروز سخنگوی كاخ سفید و سخنگوی وزارت امورخارجه، ضمن ابراز خشنودی از اعمال تحریم و پیامدهای منفی آن علیه ایران اعلام كردند با توجه به اینكه ایران برای گفتوگوی جدی درباره برنامه هستهای خویش جدی نیست، موضوع مناظره منتفی است و حتی مدعی شد كه تمایل ایران برای گفتوگو با آمریکا ناشی از فشار تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا و اتحادیه اروپاست.
آنچه روشن است كه از نگاه دولت آمریكا، مهمترین لازمه جدیبودن ایران برای گفتوگو درباره برنامه هستهای خویش، تعلیق غنیسازی است. امری كه با توجه به تاكیدات مقام معظم رهبری، مصوبات اخیر مجلس شورای اسلامی و اجماع ملی، قابل تصور نیست و اساسا در ماههای گذشته، شخص رئیسجمهور نیز بر عدم امكان اجرای چنین خواستهای پای فشردهاند.
در چنین شرایطی، مشخص نیست كه ابراز مشتاقی مكرر رئیسجمهور برای مذاكره در سطح بالاتر یا مناظره با رئیسجمهور آمریكا كه در واقع نوعی تبادل نظر بین دو رئیسجمهور است، از چه موضعی صورت میگیرد و چه پیامدهای مثبتی میتواند داشته باشد. از زاویه دیگر، تفسیر سخنگوی كاخ سفید مبنی بر ابراز علاقهمندی رئیسجمهور برای مناظره به موثر بودن تحریمها، میتواند بهطور طبیعی به بسترسازی برای غرب در توجیه برخی كشورهای مردد و یا ناهمسو بینجامد كه تشدید و گسترش تحریمها، میتواند در عقبنشینی ایران موثر باشد.
سوی دیگر این رفتارها اما همانگونه كه سایت اصولگرای الف تذكر داد: «علاقه عجیب آقای احمدینژاد و بیمحلی طرف آمریکایی به این مسئله که تاکنون بارها از جانب ایشان مطرح شده، ضمن اینکه تعجبآور و قابل تحلیل است، چندان عزتمندانه نیست. اگر این یك سیاست واقعی نظام است، باید از مجاری دیپلماتیك پیگیری شود و اگر صرفا جنبه تبلیغاتی دارد، تكرار آن شایسته رئیس جمهور اسلامی ایران نیست. سیاستهای کلی سیاست خارجی نظام، به ویژه در این سطح، چه گفتوگو و چه مناظره و چه تحت هر عنوان دیگر، از جانب رئیس جمهور تعیین نمیشود و ایشان حق ورود در این حوزه را ندارد.»
این سایت در ادامه آورده است: «جمهوری اسلامی كشوری است كه در اغلب سالهای حیات خود با تمنای مذاكره از سوی دولت آمریكا روبهرو بوده و به حق این درخواستها را با ارائه دلایل و شرطهای جدی و منطقی رد كرده است. اكنون جای این سوال است كه با وجودی كه اعلام آمادگی آقای احمدینژاد برای مناظره با رئیسجمهور آمریكا همواره با بیاعتنایی طرف آمریكایی روبهرو میشود، چرا ایشان این كار را تكرار میكنند؟
یادداشت الف البته پیش از سخنرانی دیروز رئیسجمهور و در واكنش به اظهارات وی در همایش ایرانیان خارج از كشور منتشر شده بود، ولی سخنرانی دیروز رئیسجمهور در همدان و تكرار مواضع قبلی، نشان داد كه رئیسجمهور به چنین تذكراتی كاملا بیتوجه است و یا حداقل مواضع طرف مقابل به اطلاعش رسانده نمیشود. گفتنی است در ماههای پایانی سال 87 نیز موجی توام با تمایل و مشتاقی از سوی برخی نزدیكان و حامیان دولت برای مذاكره و برقراری رابطه با آمریكا جریان یافت كه در نهایت با راهبرد و راهگشایی مقام معظم رهبری در نوروز 88 و تاكید بر اینكه واقعیت دستكش مخملی آمریكا، دستی چدنی بیش نیست و نباید فریب برخی گزارهها را خورد، این موج فرونشست.
به گزارش «تهران امروز»، 7، 26 و 28شهریور 85، رئیسجمهور سه بار به بوش پیشنهاد مناظره داد، 2 مهر 87، احمدینژاد پیشنهادش را خطاب به كاندیداهای ریاستجمهوری آمریكا یعنی اوباما و مككین ارائه داد، 8 خرداد 88، 4 دی 88 و 7 تیر 89، سه تاریخی هستند كه باراك اوباما مورد خطاب احمدینژاد قرار گرفتهاند و درخواست مناظره طرح شده است. با این حساب، اكنون رسما و بهطور مستقیم، 8 بار رئیسجمهور چنین درخواستی را مطرح كرده است، این درخواستها البته علاوه بر نامهنگاریهای احمدینژاد به رئیسجمهور آمریكاست كه قبلا صورت گرفته است.
از سوی دیگر، دعوت اخیر برای مناظره نیز در حالی از سوی محمود احمدینژاد صورت گرفته بود كه صبح دیروز سخنگوی كاخ سفید و سخنگوی وزارت امورخارجه، ضمن ابراز خشنودی از اعمال تحریم و پیامدهای منفی آن علیه ایران اعلام كردند با توجه به اینكه ایران برای گفتوگوی جدی درباره برنامه هستهای خویش جدی نیست، موضوع مناظره منتفی است و حتی مدعی شد كه تمایل ایران برای گفتوگو با آمریکا ناشی از فشار تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا و اتحادیه اروپاست.
آنچه روشن است كه از نگاه دولت آمریكا، مهمترین لازمه جدیبودن ایران برای گفتوگو درباره برنامه هستهای خویش، تعلیق غنیسازی است. امری كه با توجه به تاكیدات مقام معظم رهبری، مصوبات اخیر مجلس شورای اسلامی و اجماع ملی، قابل تصور نیست و اساسا در ماههای گذشته، شخص رئیسجمهور نیز بر عدم امكان اجرای چنین خواستهای پای فشردهاند.
در چنین شرایطی، مشخص نیست كه ابراز مشتاقی مكرر رئیسجمهور برای مذاكره در سطح بالاتر یا مناظره با رئیسجمهور آمریكا كه در واقع نوعی تبادل نظر بین دو رئیسجمهور است، از چه موضعی صورت میگیرد و چه پیامدهای مثبتی میتواند داشته باشد. از زاویه دیگر، تفسیر سخنگوی كاخ سفید مبنی بر ابراز علاقهمندی رئیسجمهور برای مناظره به موثر بودن تحریمها، میتواند بهطور طبیعی به بسترسازی برای غرب در توجیه برخی كشورهای مردد و یا ناهمسو بینجامد كه تشدید و گسترش تحریمها، میتواند در عقبنشینی ایران موثر باشد.
سوی دیگر این رفتارها اما همانگونه كه سایت اصولگرای الف تذكر داد: «علاقه عجیب آقای احمدینژاد و بیمحلی طرف آمریکایی به این مسئله که تاکنون بارها از جانب ایشان مطرح شده، ضمن اینکه تعجبآور و قابل تحلیل است، چندان عزتمندانه نیست. اگر این یك سیاست واقعی نظام است، باید از مجاری دیپلماتیك پیگیری شود و اگر صرفا جنبه تبلیغاتی دارد، تكرار آن شایسته رئیس جمهور اسلامی ایران نیست. سیاستهای کلی سیاست خارجی نظام، به ویژه در این سطح، چه گفتوگو و چه مناظره و چه تحت هر عنوان دیگر، از جانب رئیس جمهور تعیین نمیشود و ایشان حق ورود در این حوزه را ندارد.»
این سایت در ادامه آورده است: «جمهوری اسلامی كشوری است كه در اغلب سالهای حیات خود با تمنای مذاكره از سوی دولت آمریكا روبهرو بوده و به حق این درخواستها را با ارائه دلایل و شرطهای جدی و منطقی رد كرده است. اكنون جای این سوال است كه با وجودی كه اعلام آمادگی آقای احمدینژاد برای مناظره با رئیسجمهور آمریكا همواره با بیاعتنایی طرف آمریكایی روبهرو میشود، چرا ایشان این كار را تكرار میكنند؟
یادداشت الف البته پیش از سخنرانی دیروز رئیسجمهور و در واكنش به اظهارات وی در همایش ایرانیان خارج از كشور منتشر شده بود، ولی سخنرانی دیروز رئیسجمهور در همدان و تكرار مواضع قبلی، نشان داد كه رئیسجمهور به چنین تذكراتی كاملا بیتوجه است و یا حداقل مواضع طرف مقابل به اطلاعش رسانده نمیشود. گفتنی است در ماههای پایانی سال 87 نیز موجی توام با تمایل و مشتاقی از سوی برخی نزدیكان و حامیان دولت برای مذاكره و برقراری رابطه با آمریكا جریان یافت كه در نهایت با راهبرد و راهگشایی مقام معظم رهبری در نوروز 88 و تاكید بر اینكه واقعیت دستكش مخملی آمریكا، دستی چدنی بیش نیست و نباید فریب برخی گزارهها را خورد، این موج فرونشست.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
www.seemorgh.com/news
منبع:tabnak.ir
