...حالا كه صحبت از آقا مجتبی به میان آمد باید بگویم من بعد از آنكه با آقازادههای مقام معظم رهبری و مخصوصاً با آقا مجتبی از نزدیك آشنا شدم، به حكم «تعرف الاشجار باثمارها» ارادتم به آیتالله خامنهای بیشتر شد و فهمیدم كه ایشان فرزندان خود را بسیار خوب تربیب كردهاند و آن صداقتی كه عملاً بر زندگانی ایشان حاكم بوده در تربیت فرزندانشان تأثیر كردهاست.
میدانم كه آقا مجتبی هرگز راضی نیست من درباره او صحبتی بكنم و سخنی بگویم و خودش هم هرگز درباره خودش كمترین سخنی به زبان نمیآورد و از خود در برابر تهمتها و اهانتها، دفاعی نمیكند.
اما جسته و گریخته میدانم كه سالهاست در قم درس خارج تدریس میكند و اوقات خود را در منزل یا به مطالعه فقه و فقاهت میگذارند یا به عبادت.
من طی سیزدهسال گذشته كه با او نسبت پیدا كردهام هنوز صدای بلند او را نشنیدهام و گناهی از او ندیدهام. وقتی میبینم كه دشمنان انقلاب و اسلام و ایران، چطور سعی میكنند چهرههای پاك را، در نظر مردم، زشت جلوه دهند احساس میكنم اگر سكوت كنم گناه كردهام.
بد نیست به نكتهای اشاره كنم كه همین الان به خاطرم رسید. پس از شلوغیهای بعد از انتخابات سال 88، جوانی بود كه من او را میشناختم و شنیدم كه او هم در این قضایا و در تظاهرات و اعتراضات و كارهای پشت صحنه بسیار فعال است.
یك روز با او قرار گذاشتم و به دفتر من آمد و با او صحبت كردم و گفتم:« این حرفهایی كه زده میشود و این ادعای تقلب در انتخابات، كلاً دروغ است و من اگر مطمئن نبودم، وارد میدان نمیشدم. از میان این حرفهایی كه در سایتها و خیابانها و تلویزیونهای خارجی میزنند، دروغ بودن یكی را خیلی راحتتر میتوانم به تو اثبات كنم و آن حرفهایی است كه راجع به آقا مجتبی میزنند.
میخواهی همین الآن و بدون قرار قبلی، دست تو را بگیرم و به منزل دخترم ببرم و بگویم مهمان دارم و تو ببینی كه آقا مجتبی با 40 سال سن چه طوری زندگی میكند؟ بیا برویم تا ببینی كه زندگی ایشان به مراتب از زندگی یك كارمند متوسط شهرستانی سادهتر است و آپارتمانی كه ایشان دارد با هیچ یك از خانههای این آقایانی كه خودشان را وسط انداخته و ادعای تقلب را ساختهاند قابل مقایسه نیست.
شما حتماً این شایعه را شنیدهای كه 1.5 میلیون پوندی كه بانكهای انگلیس مسدود كردهاند، متعلق به آقا مجتبی است!
یا داستان كامیون پر از شمش طلا را كه به تركیه رفته و گفتند متعلق به ایشان بوده است، حتماً شنیدهای. اثباتش كاری ندارد. سرزده و همراه هم میرویم و زندگی آقا مجتبی را ببینی.»
البته آن جوان حرفم را قبول كرد، چون مرا میشناخت و گفت: «میدانم این حرفها دروغ است.»
گفتم: «پس بقیه حرفها را هم به همین شكل قیاس كن. خارجیها چون میدانند مردم ایران نسبت به زندگی رهبرانشان حساس هستند، این دروغها را جعل میكنند تا بین مردم و نظام فاصله بیندازند.»
