به گزارش ایلنا ، آیتالله هاشمی رفسنجانی در نوشتاری به مناسبت روز جهانی قدس دیدگاههای خود را بیان كرد.
متن این نوشتار در ادامه میآید :
نامگذاری آخرین جمعه ماه مبارك رمضان به «روز جهانی قدس» یكی از ابتكارات سیاسی امام راحل برای مقابله با سیاست شوم استكباریون برای به فراموش سپردن مهمترین مسئله دنیای اسلام بود كه با این ابتكار، هر ساله شاهد جوش و خروش میلیونی مردم برای دفاع از قدس شریف و حمایت از مبارزات مردم سرزمینهای اشغالی در اقصی نقاط جهان میباشیم.
شكوه و فراگیری راهپیمایی روز قدس در گستره جهان اسلام، در كنار دستاوردهای بسیار مهم سیاسی كه حتی بیشتر سالها معادلات بینالمللی را تحتالشعاع قرار میدهد، در ابتداییترین شكل ممكن دو نتیجه متفاوت برای مردم فلسطین و حاكمان غاصب صهیونیستی دارد.
مردم فلسطین با مشاهده صحنههای حضور مردم و انتشار اخبار آن در راه مبارزه مظلومانه خود احساس تنهایی نمیكنند و حاكمان غاصب هم نمیتوانند با خیال آسوده به جنایات خویش ادامه دهند و اختلافاتی كه هم اكنون در میان آنها ایجاد شده و هر روز عمیقتر میشود، در وهله اول به خاطر حمایت مسلمانان جهان از آرمان مردم فلسطین است كه بهترین شكل آن در راهپیمایی روز قدس متبلور میشود.
اینجانب كه در آغاز دهه 40 به خاطر تلاش برای تهیه مقالهای جهت انتشار در نشریه مكتب تشیع در آثار موجود آن روز تحقیق میكردم، به حسب تصادف و با كمك دوستی به نام «كمرهای» با كتاب «القضیه الفلسطینه» اثر ارزشمند یك نویسنده اردنی به نام «اكرم زعیتر» آشنا شدم كه اتفاقاً در آن سالها سفیر كشور متبوغ خویش در ایران بود.
بعد از قضایای 15 خرداد 42، رژیم پهلوی برای در تنگنا قرار دادن امام(ره) قانون منع سربازی طلبهها را لغو كرد كه من نیز جزو طلبههای سرباز شدم كه پس از مدتها از پادگان گریختم و در ایام متواری بودن، اقدام به ترجمه كتاب مذكور كردم كه از همان سال تاكنون بارها و بارها با عنوان «سرگذشت فلسطین» یا «كارنامه سیاه استعمار» منتشر شده است.
هدف از نگارش این جملات دو مسئله مهم است:
اولاً، بعد از انتشار كتاب امام(ره) آن را مطالعه فرمودند و به علمایی كه آن روز مخالف پرداختن مبارزه به مسئله فلسطین بودند، پیشنهاد مطالعه دادند كه حاصل آن همگانی شدن توجه به جنایات اسرائیل در ایران اسلامی شد كه تا آن روز رژیم پهلوی به خاطر ارتباطاتی كه با رژیم صهیونیستی داشت، سعی در كتمان مسئله فلسطین در ایران داشت.
ثانیاً، آنچه درباره تاریخ فلسطین و تاریخ جعلی اسرائیل میدانم، بسیار عمیق و سخنانم در این باره ورای احساساتی است كه ممكن است در هر مسلمانی با شنیدن اخبار فلسطین ایجاد شود.
پس به عنوان یك كارشناس با سابقه طولانی 50 ساله عرض میكنم كه خلق، تداوم و آینده این رژیم مرهون خواستههای استكباری چند كشور قدرتمند غربی است كه از همان اول یهودیان را مزاحم برنامههای حكومتی خویش میدانستند.
سران این كشورها در نشستهای مختلف به این نتیجه رسیده بودند كه باید یهودیان را در جایی- و ترجیحاً دور از اروپا- جمع كنند تا هم مزاحمتهای آنان كم شود و هم در صورت لزوم بتوانند كنترل كنند و نیز از آنها به مثابه پایگاههای چندمنظوره در جهت اهداف استعماری استفاده كنند.
در مطالعه مكان برای تشكیل یك رژیم جعلی، جایی را بهتر از سرزمینهای فلسطین نیافتند كه بهترین مصداق برای پایگاه چندمنظوره آنان باشد.
مخصوصاً تاریخ كهن فلسطین وارض موعود كه برای متصلّبین و متعصّبین یهودی هم جاذبه دارد. از طرف دیگر با تشكیل این غده سرطانی در منطقه استراتژیك خاورمیانه مهمترین نقطه جهانی از لحاظ تاریخ و تمدن و حتی معادلات سیاسی امروزی را كه از آن تعبیر به گلوگاه میكنند، در دست میگیرند، بر غنیترین سرزمینهای دارای مواد معدنی انرژی زا، آن هم با تراشیدن دشمنی از نوع رژیم صهیونیستی مسلط میشوند، یهودیان همیشه معترض را از جغرافیای غرب دور میكنند، آسیا و آفریقا را در آیندههای بسیار دور برای امنیت، محتاج و نیازمند خویش كنند و مهمتر از همه با مشغول كردن دولتهای اسلامی به مبارزات نیم بند با اسرائیلیهای اشغالگر، راههای توسعه و پیشرفت را در همه زمینههای علمی، اقتصادی، فنی، صنعتی و... بدون یك رقیب قدرتمند حل میكنند كه میبینیم همه دنیا در مسائل دانش و تكنولوژی، قافلهها از كاروان غربیها عقب هستند و اگر كشوری مثل ایران پیدا شود كه میخواهد با تكیه بر مكتب متعالی اهل بیت كه عصاره اسلام ناب است، به توسعه و پیشرفت برسد، به بهانههای مختلف مانع تراشی میكنند و حتی با استفاده از ظرفیتهای نظامی كه در اسرائیل ایجاد كردند، قدم به وادی ارعاب و تهدید میگذارند كه این روزها به بهترین شكل ممكن شاهد آن هستیم.
آنچه تا به حال استكباریون را در عمل به این اهداف شوم تا حدودی موفق كرده كه شاهد تشكیل یك رژیم غاصب در سرزمین قبلهگاه اول مسلمانان جهان هستیم، برنامه بسیار شیطانی آنان در سیاست «فرّق تسد» است كه با ایجاد اختلافات موذی بین كشورهای اسلامی و القای آن اختلافات به حاكمان اسلامی نمیگذارند جهان اسلام به صورت واحد به این مسئله توجه نماید كه در آن صورت به قول امام راحل اگر هر مسلمان فقط یك سطل آب بریزد، اسرائیل را سیل میبرد.
اوج این سیاست شوم، پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران بودكه وقتی دیدند قویترین حاكم حامی اسرائیل، یعنی رژیم پهلوی سقوط كرده، با همه ظرفیتهای تبلیغاتی خویش به میدان آمدند كه مهمترین دستاورد این كار آنان، درگیری دو كشور مهم و مسلمان منطقه و آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران بود.
جنگی خانمان برانداز و فرصت سوز كه حاكمان نابخرد حزب بعث با وقاحت تمام اعلام میكردند: «خطر ایران برای عرب بیشتر از خطر اسرائیل است!!»
حتماً میدانید كه در طول جنگ نیز برای دامن زدن به این تبلیغات شوم از هیچ اقدامی پرهیز نكردند كه روشنترین برنامه آنان در قضیه مك فارلین آشكار شد كه اولاً به همراه هیأت خویش یك صهیونیستی را فرستادند و ثانیاً با حك كردن ستاره داوودی روی اقلامی كه متعهد به فروش آنها به ایران شده بودند، میخواستند تبلیغات خویش را با ورود به یك مقوله تازه، وسیع تر نمایند كه الحمدلله با درایت امام(ره) و مسئولان جمهوری اسلامی در این راه شكست خوردند و اینگونه محمولهها علیرغم نیاز جدّی عودت داده شد و به جای آن محمولههای غیرآلوده دریافت شد.
اما با توجه به دستاوردهای فراوانی كه با این شیوه به دست آورده اند، پس از جنگ و حتی تاكنون نیز به انحای مختلف بر طبل اختلاف میكوبند و متأسفانه میبینیم كه الان هم بعضی از حاكمان كشورهای اسلامی منطقه، سخنان صدامیان را تكرار میكنند.
نكته بسیار حائز اهمیت درباره مسئله فلسطین كه هم از برنامههای غرب است و هم از جهالت بعضی از حاكمان اسلامی در طول تاریخ، تكیه بر عربیت به جای اسلامیت است. دشمنان اسلام خیلی خوب میدانند كه با عربی جلوه دادن مسئله فلسطین، بسیاری از كشورهای اسلامی غیرعرب، مخصوصاً ایران قدرتمند را از آن مسئله دور میكنند و در میان كشورهای عربی نیز با توجه به ساختار حكومتها، چنان زمینههای تشتت را فراهم كردهاند كه میبینیم مصر، یكی از مهمترین كشورهای اسلامی علاوه بر خیانت تاریخی در كمپ دیوید، الان نیز در بستن مرزهایش برای كمكهای انسانی به غزه، با اسرائیل همراه میشود.
الحمدلله با تلاشهای جمهوری اسلامی، اسلام محور مبارزه علیه رژیم غاصب صهیونیستی در سرزمینهای اشغالی شد و در سایه این سیاست طی چند سال گذشته شاهد موفقیتهای بسیار خوب مسلمانان علیه اسرائیل غاصب بودهایم كه پیروزی حزبالله در لبنان و پیروزی مردم بیپناه غزه بهترین شاهد مدعاست.
اما افسوس كه دشمنان اسلام برای اختلافافكنی در صفوف مبارزه علیه اسرائیل پا را از كشورهای اسلامی فراتر گذاشتهاند و وارد سرزمینهای اشغالی شدهاند و میبینیم كه گروههای مبارز فلسطینی به جای اتحاد علیه اسرائیل، به جان هم افتادهاند و اندك ظرفیتهای نظامی خویش را صرف برادركشی میكنند.
مطمئناً اگر روند اسلامیت مسئله فلسطین با وحدت همه گروهها در داخل این سرزمین اشغال شده ادامه مییافت، اسرائیل نمیتوانست فجیعترین جنایات ضدبشری را مرتكب شود، هرچند سكوت معنادار مدعیان بینالمللی حقوق بشر چراغ سبزی برای تداوم این اقدامات مسبوعانه است.
نكته دیگری كه باید درباره تاریخ پرفراز و نشیب اشغال فلسطین به آن اشاره شود، اتخاذ یك سیاست درست برای مقابله با دشمنی تا بن دندان مسلح و دارای حامیان ذی نفوذ در مجامع بینالمللی است. نباید بگذاریم دیوار انزجار از رژیم صهیونیستی در جهان كه با خون زن و مرد و پیر و جوان فلسطین در دنیا، مخصوصاً در اروپا ایجاد شده و بالا رفته، با سخنان نسنجیده ما فرو ریزد و جای آن سیم خاردارهایی در حمایت از اشغالگران بكارند. در دنیای سیاست زده امروز كه دشمنان اسلام با استفاده از امكانات وسیع تبلیغاتی، حتی واقعیتها را وارونه جلوه میدهند، هر سخن تحریك آمیز ما را دستاویزی برای مظلومنمایی ظالمترین رژیم نیم قرن گذشته تاریخ جهان قرار میدهند و حركت رو به جلوی مبارزه علیه حكومت اشغالگران را معكوس میكنند.
و آخرین نكتهای كه لازم است در این مجال و مقال كوتاه به آن اشاره و تأكید كنم، تداوم مبارزه است. چرا كه رژیم صهیونیستی در تاریخ بیش از 60 سال اشغالگری خویش ثابت كرده كه نه تنها به تعهدات صلح حتی ادعایی خود هیچ پایبند نیست، بلكه به قطعنامههای بینالمللی نیز توجهی ندارد. تاریخ سراغ ندارد كه اسرائیل حتی برای ظاهرفریبی هم كه شده، به قطعنامههای سازمانهای جهانی، مخصوصاً سازمان ملل متحد كه سیاستهایش توسط حامیانش چیده میشود، عمل نماید.
پس راه مقابله با چنین رژیمی، تداوم مبارزات مردمی است. مبارزاتی كه در داخل، وحدت همه گروههای فلسطینی را بدون تكیه بر حس ناسیونالیستی عربی و با محوریت اسلام میطلبد و در خارج از سرزمینهای اشغالی هم به كمكهای مادی و معنوی حكومتهای اسلامی و حمایتهای مسلمانان نیازمند است.
حمایت مسلمانان نیز راههای مختلفی دارد كه یكی از مؤثرترین راهها، حضور آنان در راهپیمایی روز قدس است. روزی كه با نزدیك شدن به آن، تمام پایههای رژیم نامشروع اسرائیل میلرزد كه اگر حضور مردم مسلمان جهان در راهپیمایی آخرین جمعه ماه مبارك رمضان معنادار باشد، تا مدتها، پسلرزههای آن آرامش و آسایش رژیم صهیونیستی و حامیان آن را خواهد گرفت.
اینجاست كه به عظمت ابتكار امام(ره) در نامگذاری روز جهانی قدس پی میبریم، ابتكاری كه 20 سال پس از رحلت مبتكر و مطمئناً تا همیشه و انشاءالله تا سقوط رژیم غاصب و احقاق حقوق مردم فلسطین، مخصوصاً بازگشت 5 میلیون آواره فلسطینی ادامه خواهد داشت.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:ilna.ir
