پس از افشای پشت پرده پروژه حضور «ریچارد فرای» (جاسوس CIA و از طراحان «مكتب ایرانی») در «همایش ایرانیان خارج از كشور» در تهران، اكنون برخی از دولتمردان در تكاپوی بسیار برای بازگرداندن شاگرد دیرین و دستیار ارشد او به ایران هستند.
به گزارش جهان کیهان نوشت: این مرید برجسته «ریچارد فرای» كه هم آوازه ای افزون تر و هم سابقه ای سیاه تر از استادش دارد و رسانه های اپوزیسیون برانداز چون ماهنامه «مهرنامه» او را ملقب به القابی چون «حكیم معنوی» و «فیلسوف متأله» و «مسلمانی متشرع» كرده اند، كسی نیست جزء «سیدحسین نصر» 77 ساله كه خودش را «بانی شناساندن تشیع به جهانیان» می داند و هم شریك سیاسی «پنتاگون» است و هم برخی دولتمردان و مجلس نشینان برای تجلیل از او در تهران چانه زنی می كنند؛ آن هم سیاستمداری كه در عصر پهلوی دوم «دوست شخصی» شاه و رئیس «دانشگاه صنعتی آریامهر» بود، در اوج انقلاب اسلامی به ریاست «دفتر ویژه فرح پهلوی» رسید و پس از سقوط سلطنت، به دستور شاه مخلوع مأمور ترجمه انگلیسی كتاب «پاسخ به تاریخ» شد و «محمدرضا پهلوی» او را برای عضویت در «شورای مبارزه با جمهوری اسلامی» برگزید. وانگهی، نصر از ابتدای دهه 1360 تاكنون نیز از اعضاء بلند پایه «بنیاد اشرف پهلوی» در واشنگتن دی.سی و تئوریسین برجسته «كلوب روتاری رنچو پارك» در لس آنجلس است و كارگزار پروژه «كودتای مخملی» سازمان CIA در ایران به شمار می رود، اما بدتر از همه، سال 1385 در كتاب «در جستجوی امر قدسی» می گوید كه «غیر از رضا شاه، هیچ قهرمان بزرگ سیاسی دیگری در خاطره خود سراغ ندارم» و همچنان «برخلاف خیلی ها محمدرضا شاه را فردی وطن پرست و ایران دوست می دانم».
با این همه، نه تنها آبان 1388 و در غیابش، دولت اصول گرا نصر را به سبب فعالیت های برجسته «همبستگی ساز» میان دانش و معنویت برنده جایزه برتر جشنواره «حكمت سینوی» اعلام می كند، بلكه پنجشنبه گذشته، روزنامه «شرق» (از سخنگویان جناح لیبرال سرمایه داری) با استقبال از سفر نصر به تهران، آن را به یك «بمب خبری» تشبیه ساخت كه بناست در «همایش روز جهانی فلسفه» بتركد! «شرق» بدون ذكر منبع خبری معتبری، رئیس این همایش را حامی اصلی «بازگشت نصر» دانست و البته روز 23 آبان 1389 «محمد حسین ایمانی خوشخو» (دبیر همایش روز جهانی فلسفه) رسماً در یك كنفرانس مطبوعاتی اعلام كرده بود: «مانعی برای حضور سیدحسین نصر وجود ندارد و اگر ایشان علاقه داشته باشند، در همایش از ایشان استقبال می كنیم.»
هرچند مشخص نیست «ایمانی خوشخو» براساس كدام صلاحیت قانونی و شانیت حقوقی مجوز ورود نصر را صادر كرده است، اما از مشاركت غیرمستقیم نصر برای برگزاری «همایش روز جهانی فلسفه» خبر داد و گفت: «حتی برخی از اساتیدی كه از آمریكا شركت خواهند كرد، عنوان كرده اند كه به توصیه پروفسور نصر در همایش حاضر می شوند.»
بازگشت «سیدحسین نصر» به ایران پروژه دولت آمریكا است، زیرا او از شركای رسمی «وزارت دفاع آمریكا» (پنتاگون) و «وزارت خارجه ایالات متحده» برای گسترش «اسلام آمریكایی» در جهان به شمار می رود. بازگشت او برپایه استراتژی امنیتی «رهبری دیدارهای بین المللی» توسط سرویس های جاسوسی لیبرال طراحی شده است كه نخستین بار «دولت اصلاحات» و سپس «محمدعلی ابطحی» در مقام اجرای آن برآمدند و البته ناكام ماندند. ادعای شراكت «سیدحسین نصر» با پروژه «پنتاگون» صرفاً یك دعوی مبتنی بر «تحلیل» یا «گمانه زنی» نیست،
هرچند مشخص نیست «ایمانی خوشخو» براساس كدام صلاحیت قانونی و شانیت حقوقی مجوز ورود نصر را صادر كرده است، اما از مشاركت غیرمستقیم نصر برای برگزاری «همایش روز جهانی فلسفه» خبر داد و گفت: «حتی برخی از اساتیدی كه از آمریكا شركت خواهند كرد، عنوان كرده اند كه به توصیه پروفسور نصر در همایش حاضر می شوند.»
بازگشت «سیدحسین نصر» به ایران پروژه دولت آمریكا است، زیرا او از شركای رسمی «وزارت دفاع آمریكا» (پنتاگون) و «وزارت خارجه ایالات متحده» برای گسترش «اسلام آمریكایی» در جهان به شمار می رود. بازگشت او برپایه استراتژی امنیتی «رهبری دیدارهای بین المللی» توسط سرویس های جاسوسی لیبرال طراحی شده است كه نخستین بار «دولت اصلاحات» و سپس «محمدعلی ابطحی» در مقام اجرای آن برآمدند و البته ناكام ماندند. ادعای شراكت «سیدحسین نصر» با پروژه «پنتاگون» صرفاً یك دعوی مبتنی بر «تحلیل» یا «گمانه زنی» نیست،
بلكه مستند به یك سند امنیتی و دارای طبقه بندی «سری» است كه به نحو شگفت انگیزی از درون «پژوهشگاه تحقیقات دفاعی پنتاگون» (Rand) فاش شد و به رسوایی همزمان «سیدحسین نصر» در كسوت پرچمدار فرقه «سنت گرایی دینی» و «عبدالكریم سروش» به عنوان پیشرو فرقه «سكولاریسم دینی» انجامید؛
دو چهره ای كه از قضاء و به ظاهر، جدال های لفظی بسیاری را با یكدیگر از سر گذرانده اند، اما هر دو در یك «افق سیاسی» بر مبنای نقشه راه آمریكا حركت می كنند. این سند با عنوان «جنگ ایده ها» در سال 1384 ابتدا با شناسه امنیتی MG-574-SRF به صورت محدود و به روال معمول با طبقه بندی «سری» در اختیار نخبگان سیاسی-امنیتی آمریكا قرار گرفت، اما ناگهان محتوای آن سر از رسانه ها درآورد. سپس «پنتاگون» مجبور شد تا پس از 3 سال این سند را با شناسه RB-9251-SRF و تحت عنوان پروژه پژوهشی RAND Proposes Blueprint for Building Moderate Muslim Networks در 216 صفحه با مسئولیت «مركز سیاست عمومی خاورمیانه موسسه رند» و با مشاركت «بنیاد اسمیت ریچاردسون» منتشر كند.
بر پایه برآورد نهایی «پنتاگون» در سند مذكور، این شركای سیاسی باید «اسلام رادیكال در ایران نابود و یك اسلام سكولار را مستقر سازند.»
در پائیز سال 1384، وقتی با افول اصلاح طلبی لیبرال در ایران همه نقشه های آمریكا نقش بر آب شده بود، وزارت دفاع آمریكا (پنتاگون) یك «ماموریت كاملاً سری و فوق العاده فوری» را به «موسسه رند» و «بنیاد اسمیت ریچاردسون» سپرد تا به ارزیابی «شركاء بالقوه» ایالات متحده در جوامع مسلمان بپردازد و یك برآورد استراتژیك درباره راهبردهای «تقویت و شبكه سازی از مسلمانان میانه رو» را پیشنهاد كند.
در پائیز سال 1384، وقتی با افول اصلاح طلبی لیبرال در ایران همه نقشه های آمریكا نقش بر آب شده بود، وزارت دفاع آمریكا (پنتاگون) یك «ماموریت كاملاً سری و فوق العاده فوری» را به «موسسه رند» و «بنیاد اسمیت ریچاردسون» سپرد تا به ارزیابی «شركاء بالقوه» ایالات متحده در جوامع مسلمان بپردازد و یك برآورد استراتژیك درباره راهبردهای «تقویت و شبكه سازی از مسلمانان میانه رو» را پیشنهاد كند.
در گزارش نهایی این ماموریت كه «فرانسیس فوكویاما» و «هنری كیسینجر» (دوست صمیمی نصر) از ناظران اصلی آن بودند، از 3 فرقه به مثابه شركای اصلی آمریكا یاد گشت. یك فرقه اصلی، «سنت گرایان» بودند كه «سیدحسین نصر» به عنوان رهبر آنان رسماً خود را متعلق به یك گروه و آن هم «صوفیان» می نامد و فرقه دیگر را «روشنفكران دینی» می ساختند كه محوریت آن «عبدالكریم سروش» حامی «قرائت لیبرالیستی از اسلام» بود. برپایه مهمترین دستورالعمل امنیتی «باید برای حفظ اعتبار و امنیت این شركاء، ارتباطات آنان با دولت آمریكا محرمانه نگه داشته شود و حتی انكار گردد.» سیاست مشترك «پنتاگون» با «وزارت خارجه» نیز رهبری برنامه «دیدارهای بین المللی» با هدف ساختن یك «پل ارتباطی» و ایجاد «ارتباط استراتژیك» با نخبگان فكری، سیاستمداران موثر، روشنفكران، هنرمندان و... در ایران است. «كاخ سفید» از رهگذر تامین مالی این پروژه و تحت پوشش شراكت غیرمستقیم در «سمینارهای علمی» و «كارگاه های آموزشی»، اولا به «شكار جاسوس» از میان نخبگان و سیاستمداران ایرانی می اندیشد؛
ثانیاً به دنبال یك ارزیابی واقعگرا از توان عملیاتی شركاء سیاسی خود برای مقابله جدی با جمهوری اسلامی است، پس باید نفوذشان را در «جوامع هدف» محك بزند و افزایش دهد؛ ثالثاً با «شبكه سازی از مسلمانان سكولار» و «افزایش اقتدار معرفتی-سیاسی» آنان به واسطه تبلیغات رسانه ای، خیال دارد تا با پروژه «جنگ ایده ها» ابتدا «اسلام رادیكال» (نامی كه برای اسلام ناب محمدی (ص) جعل كرده اند) را در ایران نابود كند و سپس وجود «جنبش های مقاومت» را از صحنه خاورمیانه پاك كند.
در 20 صفحه از سند امنیتی «پنتاگون» با شناسه امنیتی RB-9251-SRF دلیل حمایت سرویس های امنیتی- نظامی آمریكا از پروژه «سنت گرایی» نصر مشروحاً شرح داده شده است و می نویسد: «سنت گرایان و صوفی ها دسته دیگر مورد نظر آمریكا برای شبكه سازی هستند.
رهبران صوفی و سنت گرا مخالف هر نوع رژیم اقتدارگرا هستند كه كنترل شیعی را بر افكار و عقاید تحمیل می كند و بر این اساس، آنها منتقد جدی حكومت هایی مثل ایران به شمار می روند. آن ها اغلب شامل محافظه كاران مسلمان هستند كه سنت ها و عقایدشان با تكریم قدیسان (و حتی عبادت قبرهای آنان) و دیگر اعمال همراه است. بسیاری از سنت گرایان عناصری از صوفی گری سنتی، تصوف و عرفان اسلامی را كه بر تجربیات احساسی و شخصی از خدا تاكید دارند، وارد اسلام كرده اند.» پنتاگون، بخشی از ماموریت را رسماً به «مركز مطالعات اسلام و دموكراسی» (CSID) سپرد كه «سیدحسین نصر» از گذشته عضو برجسته و رهبر فكری آن بوده است و در اوج فتنه سبز، او با سخنرانی در مراسم افطار این مركز، براساس راهبردهای سند پنتاگون، به شرح شیوه های «شبكه سازی از مسلمانان میانه رو» برای گسترش «اسلام سكولار» پرداخت.
همزمان با اجرای این پروژه، «رامین جهانبگلو» (جاسوس CIA و پسرخاله نصر) با انتشار یادداشتی در «روزنامه اعتماد» (20/2/1386) دقیقاً به تكرار نظریه «پنتاگون» مبنی بر مخالفت نصر با «بنیادگرایی» (تعبیر سكولارها از مكتب اسلام ناب) پرداخت و نوشت: «نصر از پیشگامان سنت گرایی در ایران است و جز او، كمتر كسی را در ایران می شناسم كه هوادار سنت بوده و از فرو غلتیدن در ورطه بنیادگرایی مصمون مانده باشد. او بیش از هر فیلسوف و روشنفكر دیگری، هرگز فلسفه سیاسی را به جهان اندیشه خویش راه نداده است.»
اما علیرغم تبلیغ و ترسیم چهره «غیرسیاسی» از نصر، او كاملاً از یك خط مشی سیاسی روشن برخوردار است، چنانكه با « یكسان و برابر» دانستن همه آئین های دینی، با استقرار حكومت اسلامی و ترویج «اسلام ناب» به شدت مخالفت می كند. نصر 26 مرداد 1385 در سمینار «مركز اسلامی شمال كالیفرنیا» با شرح «اندیشه سنت گرایی» و دفاع از «پلورالیسم دینی» صریحا گفت: «ادعای وجود یك مذهب ناب یك ادعای غیر واقع بینانه است.» چندی بعد، در گفتگویی با روزنامه «شرق الاوسط» گسترش پدیده «اسلام هراسی» در غرب را ناشی از گسترش «اسلام ایدئولوژیك» و «بنیاد گرایی دینی» دانست كه قصد «ستیز با غرب» را دارد و این قرائت از اسلام ضد غربی را محكوم كرد. در واقع، نصر نه تنها از ادبیات سند «پنتاگون» برای ارائه دیدگاه هایش بهره می گیرد، بلكه چنانكه در كتاب «در جستجوی امر قدسی» می گوید در مقام یك «صوفی» با قرائت های سیاسی از اسلام مخالف است، چون به «تقدس زدایی و دنیوی سازی» دین می انجامد و این در مخالفت با «امر قدسی» است.
در نتیجه، «سنت گرایی نصر» به همان راهی می رود كه «سكولاریسم سروش» رفته است، زیرا «سنت گرایی» - از بیخ و بن - هم مخلوق «مدرنیته غربی» و هم مغلوب «غرب مدرن» است و غلبه غرب بر «سیدحسین نصر» نیز در آراء او موج می زند. بنابر عقیده او در گفتگو با روزنامه «شرق» (26/5/1385) «اسلام سنتی» به مسلمانان جواز جهاد علیه «غرب» را نمی دهد و بر پایه نظرش در كتاب «قلب اسلام» عملیات استشهادی مجاهدان فلسطینی، «اعمالی بی رحمانه» است، علیه «پسرعموهای یهودی ما!». بنابراین، «سنت گرایی نصر» آموزه های «مكتب اسلام ناب» مبنی بر «خشكاندن ریشه های فاسد صهیونیسم و سرمایه داری و كمونیسم» و «براندازی رژیم هایی كه بر این 3 پایه استوارند» و «ترویج نظام اسلام رسول الله در جهان» را نه تنها برنمی تابد، بلكه «حرام» می داند. برای همین، نصر و سروش مانند دور روی یك سكه از شركاء استراتژیك پنتاگون برای گسترش «اسلام آمریكایی» هستند.
«سیدحسین نصر» در برابر غرب همان ژست انتقادی ای را می گیرد كه شاه مخلوع از دهه 1350 می گرفت. آن هنگام «محمدرضا پهلوی» در سخنرانی هایش از برتری «تمدن پارسی» می گفت و سپس، نصر در روزنامه «رستاخیز» برای شعارهای تبلیغاتی شاه صورتی فلسفی می ساخت. برای همین، وقتی «كمیسیون عالی كوروش كبیر» به ریاست عالیه «بانوی اول آمریكا» (همسر رئیس جمهور نیكسون) برای ترویج «مكتب ایرانی» و برگزاری «جشن های 2500 ساله شاهنشاهی» آغاز به كار كرد، «سیدحسین نصر» در كنار «شجاءالدین شفاء» (معاون وزارت دربار)، «شائول بخاش» (همسر صهیونیست هاله اسفندیاری) و «رضا قطبی» (رئیس تلویزیون ملی) به عنوان عضو ارشد این كمیسیون انتخاب شد. از همان هنگام بود كه ایستگاه CIA در ایران، نام نصر را در فهرست «رابطین خوب آمریكا» قرار داد و در یك گزارش محرمانه او را «علاقه مند به استفاده از اسلام مدرن در زندگی اجتماعی ایرانیان» دانست. و بالاخره در حالی كه همایش روز جهانی فلسفه در ایران علی رغم مخالفت یونسكو، برپا شده است، باید مراقب بود كه كسانی با به میدان آوردن عوامل وابسته ای نظیر سیدحسین نصر به استقلال و اعتبار جمهوری اسلامی ایران لطمه جدی نزنند اگرچه برخی از رخدادهای این همایش با موازین ارزشی نظام اسلامی سازگاری چندانی ندارد.
¤ اسناد و منابع این نوشتار در آرشیو «دفتر پژوهش های موسسه كیهان» موجود است.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: jahannews.com
