چهارمین روز از آتش سوزی جنگلهای کرمل در نزدیک شهر حیفا در سرزمینهای اشغالی فلسطین میگذرد.
درحالی مقامات رژیم صهیونیستی از کنترل این آتش سوزی مهیب که 50 هزار دونم از اراضی کشاورزی فلسطین اشغالی را دربرگرفته سخن میگویند که به راحتی میتوان نشانههای یأس و ناکامی توجیه نشده را در چهره آنها ملاحظه کرد و این موضوع به شکلی ویژه در مناطقی که رژیم صهیونیستی آنها را مناطق استراتژیک خود میخواند، قابل ملاحظه است.
منابع صهیونیستی خسارتهای اولیه ناشی از این آتش سوزی را که ادعا میشود، به دلیل بیتوجهی برخی از اهالی روستای "عسیفا " حاصل شده را بسیار هنگفت برآورد کردهاند.
بر اساس گزارشهای ارائه شده، در پی این آتش سوزی 43صهیونیست جان خود را از دست دادند که 40 تن از آنها را زندانبانان تشکیل میدادند، همچنین 26 نفر به دلیل سوختگی در درجات مختلف و استنشاق دود راهی بیمارستان شدند و 17هزار نفر هم مجبور شدند، خانههای خود را تخلیه کنند.
همچنین بر اثر این آتش سوزی بیش از 50 هزار دونم از جنگلهای طبیعی دچار حریق شدند که از بین رفتن کامل 4میلیون اصله درخت و تخریب 20 واحد مسکونی را به دنبال داشت و خسارتهای وارده به حیوانات و احشام نیز هنوز برآورد نشده است.
منابع صهیونیستی برآورد میکنند، زیانهای وارده به جنگلهای کرمل در اثر این آتش سوزی حدود 6 میلیون شیکل (تقریبا معادل 2 میلیون دلار) باشد و برای مهار آن از 34 هواپیما که 12 فروند آن صهیونیستی و مابقی از سایر کشورها بود، استفاده گردید و این آتش سوزی در نوع خود در رژیم صهیونیستی اولین و بیسابقهترین بشمار میآید.
برای مهار و خاموش کردن آتش سوزی برای اولین بار از نیروهای دفاع شهری وابسته به تشکیلات خودگردان، مصر، اردن، بلغارستان، یونان، انگلیس، آمریکا، اسپانیا،آذربایجان، رومانی و ترکیه نیز استفاده شد.
در راستای عدم توانایی و ناکامی رژیم صهیونیستی در مهار و خاموش کردن آتش و اثبات این که این رژیم آماده مقابله با حوادث بزرگ و غیر منتظره را ندارد، تحلیلگران و کارشناسان سیاسی بر این باورند که این ناکامی ابعاد دیگری از ضعف رژیم صهیونیستی را آشکار کرد و سوالهای بسیاری را درباره وظایفی مطرح میکند که صهیونیستها به جای مهار کردن آتش در طول این آتش سوزی بزرگ مشغول آن بودند.
به اعتقاد "عرفات ابو زید " تحلیلگر فلسطینی مسائل سیاسی، رژیم صهیونیستی که از جنگ 2006 لبنان رو به تحلیل رفته اکنون به اوج ضعف و ناتوانی خود رسیده، بگونهای که از سازماندهی نیروهای خود برای مهار کردن آتش هم ناتوان است.
ابو زید میافزاید: ناکامی اخیر رژیم صهیونیستی و درخواست کمکهای خارجی توسط این رژیم سوالهای بسیاری را درباره ناکارآمدی ارتش بسیار پیشرفته و مجهز آن مطرح و آنچه این باور را تقویت میکند، درخواست کمک بسیار زود هنگام خارجی این رژیم است که از خط مشی سیاسی آن چنین انتظاری نمیرفت.
این کارشناس مسائل سیاسی تاکید میکند: آنچه به این سوالات دامن میزند و آنها را پر رنگتر از گذشته مطرح میکند، نقش بسیار کمرنگ ارتش "آموزش دیده و بسیار توانمند و سازمان یافته " رژیم صهیونیستی و همچنین عدم حضور نیروهای به اصطلاح "جبهه داخلی " است.
به گفته ابو زید، ناکامی رژیم صهیونیستی در یک منطقه عادی و معمولی حادث نشد، بلکه در کوههای کرمل و شهر حیفا این عدم کارایی ملاحظه گردید، این درحالی است که این منطقه اهمیت استراتژیکی بسیاری چه از بعد اقتصادی و چه از بعد زیرساختی برای رژیم صهیونیستی دارد.
حیفا از این جهت برای رژیم صهیونیستی بسیار مهم مینماید که درون خود یک بندر و کارخانههای پتروشیمی را دربرگرفته است و آن چه بر اهمیت آن افزوده، جغرافیای کوهستانی آن است که در نظریهها و تئوریهای امنیتی رژیم صهیونیستی از جایگاه ویژهای برخوردار است، چون به اعتقاد صهیونیستها این جنگلها و کوهها شهر حیفا را به دژ مستحکم و نفوذ ناپذیری تبدیل میکنند، بگونهای که بسیاری از مراکز و تاسیسات امنیتی اصلی و مراکز فرماندهی و انبارهای نگهداری سلاحهای استراتژیک در این منطقه متمرکز شدهاند.
به اعتقاد ابو زید تمام عوامل فوق الذکر سوالات بسیاری را درباره نقش ارتش رژیم صهیونیستی بطور عام و نیروهای جبهه داخلی بطور خاص در این آتش سوزی مطرح میکند.
ابو زید در این باره میگوید: آیا در مورد این حادثه طبیعی رژیم صهیونیستی اطلاعاتی در اختیار دارد که خواهان کتمان و مخفی نگهداشتن آنهاست و چرا در ابتدا بحثها و مناقشهها بر سر این بود که این آتش سوزی عمدی بوده اما بعد به سرعت تغییر عقیده داده شد و عنوان گردید که این حادثه حاصل بیتوجهی و کوتاهی بود، واقعا توانمندی پلیس رژیم صهیونیستی در تحقیق و تفحص درست در اصل ماجرا چه اندازه است و چرا در زمانی که تمام رسانههای صهیونیستی تاکید میکردند، این آتش سوزی عمدی صورت گرفته پلیس این رژیم بر غیر عمدی بودن آن تاکید داشت.
این کارشناس مسائل سیاسی فلسطینی در ادامه میپرسد: چرا کابینه رژیم صهیونیستی به جای این که روی به وزارت بهداشت و محیط زیست کند و از علت آتش سوزی جویا شود، نسشتهای وزارتی امنیتی و سیاسی برگزار نمود.
ابو زید تاکید میکند: ابهاماتی که درباره این حادثه وجود دارد، بسیارند و نیاز به شرح و تفصیل مشروح دارند، اما بطور کلی و با اطمینان میتوان گفت، این حادثه ثابت کرد، رژیم صهیونیستی آماده مقابله با هیچ حادثه غیر منتظره طبیعی را ندارد، چه رسد به جنگهای منطقهای یا مثلا رویارویی با حزب الله که در چنین شرایطی به نظر میرسد، این رژیم متحمل شکستهای جبران ناپذیری حداقل در مرزهای شمالی خواهد شد.
ابو زید در ادامه میگوید که پس از جنگ دوم لبنان و فروپاشی و سقوط اسطوره بازدارندگی رژیم صهیونیستی در برابر مقاومت مسلحانه و هوشمند و توانمند لبنان این باور در اذهان شکل گرفته که این رژیم صهیونیستی دیگر آن رژیم صهیونیستی با توانمندیهای نامحدود جهت مقابله با مشکلات و دشمنان پیش رویش نیست.
به اعتقاد ابو زید، جنگ ژوئن آخرین جنگ و نبرد تجاوز طلبانه و توسعه طلبانه رژیم صهیونیستی بود و این رژیم در حال حاضر بیش از آنکه خود را آماده حمله و هجوم کند، باید آماده دفاع شود.
درحالی مقامات رژیم صهیونیستی از کنترل این آتش سوزی مهیب که 50 هزار دونم از اراضی کشاورزی فلسطین اشغالی را دربرگرفته سخن میگویند که به راحتی میتوان نشانههای یأس و ناکامی توجیه نشده را در چهره آنها ملاحظه کرد و این موضوع به شکلی ویژه در مناطقی که رژیم صهیونیستی آنها را مناطق استراتژیک خود میخواند، قابل ملاحظه است.
منابع صهیونیستی خسارتهای اولیه ناشی از این آتش سوزی را که ادعا میشود، به دلیل بیتوجهی برخی از اهالی روستای "عسیفا " حاصل شده را بسیار هنگفت برآورد کردهاند.
بر اساس گزارشهای ارائه شده، در پی این آتش سوزی 43صهیونیست جان خود را از دست دادند که 40 تن از آنها را زندانبانان تشکیل میدادند، همچنین 26 نفر به دلیل سوختگی در درجات مختلف و استنشاق دود راهی بیمارستان شدند و 17هزار نفر هم مجبور شدند، خانههای خود را تخلیه کنند.
همچنین بر اثر این آتش سوزی بیش از 50 هزار دونم از جنگلهای طبیعی دچار حریق شدند که از بین رفتن کامل 4میلیون اصله درخت و تخریب 20 واحد مسکونی را به دنبال داشت و خسارتهای وارده به حیوانات و احشام نیز هنوز برآورد نشده است.
منابع صهیونیستی برآورد میکنند، زیانهای وارده به جنگلهای کرمل در اثر این آتش سوزی حدود 6 میلیون شیکل (تقریبا معادل 2 میلیون دلار) باشد و برای مهار آن از 34 هواپیما که 12 فروند آن صهیونیستی و مابقی از سایر کشورها بود، استفاده گردید و این آتش سوزی در نوع خود در رژیم صهیونیستی اولین و بیسابقهترین بشمار میآید.
برای مهار و خاموش کردن آتش سوزی برای اولین بار از نیروهای دفاع شهری وابسته به تشکیلات خودگردان، مصر، اردن، بلغارستان، یونان، انگلیس، آمریکا، اسپانیا،آذربایجان، رومانی و ترکیه نیز استفاده شد.
در راستای عدم توانایی و ناکامی رژیم صهیونیستی در مهار و خاموش کردن آتش و اثبات این که این رژیم آماده مقابله با حوادث بزرگ و غیر منتظره را ندارد، تحلیلگران و کارشناسان سیاسی بر این باورند که این ناکامی ابعاد دیگری از ضعف رژیم صهیونیستی را آشکار کرد و سوالهای بسیاری را درباره وظایفی مطرح میکند که صهیونیستها به جای مهار کردن آتش در طول این آتش سوزی بزرگ مشغول آن بودند.
به اعتقاد "عرفات ابو زید " تحلیلگر فلسطینی مسائل سیاسی، رژیم صهیونیستی که از جنگ 2006 لبنان رو به تحلیل رفته اکنون به اوج ضعف و ناتوانی خود رسیده، بگونهای که از سازماندهی نیروهای خود برای مهار کردن آتش هم ناتوان است.
ابو زید میافزاید: ناکامی اخیر رژیم صهیونیستی و درخواست کمکهای خارجی توسط این رژیم سوالهای بسیاری را درباره ناکارآمدی ارتش بسیار پیشرفته و مجهز آن مطرح و آنچه این باور را تقویت میکند، درخواست کمک بسیار زود هنگام خارجی این رژیم است که از خط مشی سیاسی آن چنین انتظاری نمیرفت.
این کارشناس مسائل سیاسی تاکید میکند: آنچه به این سوالات دامن میزند و آنها را پر رنگتر از گذشته مطرح میکند، نقش بسیار کمرنگ ارتش "آموزش دیده و بسیار توانمند و سازمان یافته " رژیم صهیونیستی و همچنین عدم حضور نیروهای به اصطلاح "جبهه داخلی " است.
به گفته ابو زید، ناکامی رژیم صهیونیستی در یک منطقه عادی و معمولی حادث نشد، بلکه در کوههای کرمل و شهر حیفا این عدم کارایی ملاحظه گردید، این درحالی است که این منطقه اهمیت استراتژیکی بسیاری چه از بعد اقتصادی و چه از بعد زیرساختی برای رژیم صهیونیستی دارد.
حیفا از این جهت برای رژیم صهیونیستی بسیار مهم مینماید که درون خود یک بندر و کارخانههای پتروشیمی را دربرگرفته است و آن چه بر اهمیت آن افزوده، جغرافیای کوهستانی آن است که در نظریهها و تئوریهای امنیتی رژیم صهیونیستی از جایگاه ویژهای برخوردار است، چون به اعتقاد صهیونیستها این جنگلها و کوهها شهر حیفا را به دژ مستحکم و نفوذ ناپذیری تبدیل میکنند، بگونهای که بسیاری از مراکز و تاسیسات امنیتی اصلی و مراکز فرماندهی و انبارهای نگهداری سلاحهای استراتژیک در این منطقه متمرکز شدهاند.
به اعتقاد ابو زید تمام عوامل فوق الذکر سوالات بسیاری را درباره نقش ارتش رژیم صهیونیستی بطور عام و نیروهای جبهه داخلی بطور خاص در این آتش سوزی مطرح میکند.
ابو زید در این باره میگوید: آیا در مورد این حادثه طبیعی رژیم صهیونیستی اطلاعاتی در اختیار دارد که خواهان کتمان و مخفی نگهداشتن آنهاست و چرا در ابتدا بحثها و مناقشهها بر سر این بود که این آتش سوزی عمدی بوده اما بعد به سرعت تغییر عقیده داده شد و عنوان گردید که این حادثه حاصل بیتوجهی و کوتاهی بود، واقعا توانمندی پلیس رژیم صهیونیستی در تحقیق و تفحص درست در اصل ماجرا چه اندازه است و چرا در زمانی که تمام رسانههای صهیونیستی تاکید میکردند، این آتش سوزی عمدی صورت گرفته پلیس این رژیم بر غیر عمدی بودن آن تاکید داشت.
این کارشناس مسائل سیاسی فلسطینی در ادامه میپرسد: چرا کابینه رژیم صهیونیستی به جای این که روی به وزارت بهداشت و محیط زیست کند و از علت آتش سوزی جویا شود، نسشتهای وزارتی امنیتی و سیاسی برگزار نمود.
ابو زید تاکید میکند: ابهاماتی که درباره این حادثه وجود دارد، بسیارند و نیاز به شرح و تفصیل مشروح دارند، اما بطور کلی و با اطمینان میتوان گفت، این حادثه ثابت کرد، رژیم صهیونیستی آماده مقابله با هیچ حادثه غیر منتظره طبیعی را ندارد، چه رسد به جنگهای منطقهای یا مثلا رویارویی با حزب الله که در چنین شرایطی به نظر میرسد، این رژیم متحمل شکستهای جبران ناپذیری حداقل در مرزهای شمالی خواهد شد.
ابو زید در ادامه میگوید که پس از جنگ دوم لبنان و فروپاشی و سقوط اسطوره بازدارندگی رژیم صهیونیستی در برابر مقاومت مسلحانه و هوشمند و توانمند لبنان این باور در اذهان شکل گرفته که این رژیم صهیونیستی دیگر آن رژیم صهیونیستی با توانمندیهای نامحدود جهت مقابله با مشکلات و دشمنان پیش رویش نیست.
به اعتقاد ابو زید، جنگ ژوئن آخرین جنگ و نبرد تجاوز طلبانه و توسعه طلبانه رژیم صهیونیستی بود و این رژیم در حال حاضر بیش از آنکه خود را آماده حمله و هجوم کند، باید آماده دفاع شود.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: khabaronline.ir
