در چهارمین سالگرد ربوده شدن علیرضا عسگری، معاون وزیر دفاع پیشین كشورمان در تركیه جمعی از اعضای خانواده وی در مقابل سفارت تركیه در تهران تجمع كردند و خواستار پیگیری جدیتر این موضوع از سوی سفارت تركیه شدند.
آنها صبح امروز نیز در دیداری با امیت یاردیم ـ سفیر تركیه در تهران ـ نامه اعتراضی خود را به وی دادند تا از دولت تركیه بخواهند نسبت به پیگیری سرنوشت عسگری اقداماتی جدی انجام دهند.
زیبا احمدی همسر عسگری در این باره، گفت: «در نامهای كه به سفیر تركیه در تهران ارائه كردیم خواستیم تا دولت تركیه در خصوص ربوده شدن همسرم پاسخگو باشد و به رژیم صهیونیستی فشار وارد كند تا نسبت به سرنوشت وی و آزادیش ما را مطلع كند».
وی افزود: «برای ما محرز است كه عسگری در تركیه و در شهر استانبول ربوده شده است بنابراین دولت تركیه باید نسبت به سرنوشت وی پاسخگو باشد. او شهروندی عادی بوده كه برای كار تجاری به این كشور سفر كرده بود. همسر من در این كشور ربوده شده، ولی هیچ كس پاسخی به ما نداده است. دولت تركیه مسوول است و باید هر چه زودتر از سرنوشت او به ما اطلاع دهد».
احمدی اضافه كرد: «دستگاههای اطلاعاتی تركیه از اینكه قرار بوده وی ربوده شود اطلاع داشتند و به رژیم صهیونیستی در ربودن وی كمك كردند. ما معتقدیم دستگاهای اطلاعاتی تركیه در ربودن وی دست داشته است».
همسر عسگری اضافه كرد: «ما از مقامات خواستاریم به رژیم صهیونیستی فشار وارد كند و به صورت علنی موضع خود را در مورد ربوده شدن این شهروند ایرانی اعلام كنند».
وی با بیان اینكه چهار سال است هیچ خبری از سرنوشت همسرم نداریم، خاطرنشان كرد: «میخواهم به جامعه جهانی بگویم كه ایران در مورد اتباع آمریكایی اجازه ملاقات با خانوادههایشان را داد و یكی از آنها به كشورشان بازگشت اما چگونه است فرزندان من چهار سال است كه هیچ اطلاعی از سرنوشت پدرشان ندارند».
به گفته وی، عسگری 16 آذر سال 85 وارد استانبول شده و قرار بوده 17آذر به ایران بازگردد، اما 18 آذر متوجه شدهاند كه وی كه در هتل جیلان تركیه اقامت داشته است، مفقود شده. عصر روز 17 آذر عسگری با خانواده خود تماس برقرار كرده بود اما پس از آن از سرنوشت وی هیچ اطلاعی در دست نیست.
احمدی تاكید كرد: «از مقامات ایران و جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری و همه مدافعان حقوق بشر و انساندوستان انتظار داریم در انعكاس رنج و درد ما برای آزادی عسگری به ما كمك كنند».
وی گفت: «همواره مكاتبات و پیگیریهایی از طریق وزارت امور خارجه كشورمان داشتهایم، اما تاكنون این پیگیریها و مكاتبات هیچ نتیجه محسوسی نداشته است».
احمدی افزود: «نامه اعتراضی خود را به سفیر تركیه در تهران ارائه كردیم. وی قول داد كه این نامه را به مقامات تركیه انعكاس دهد».
پدر علیرضا عسگری نیز گفت: «چهار سال است از پسرم هیچ اطلاعی ندارم. ما هیچ امیدی جز یاری خداوند نداریم. چرا باید شهروند عادی كه برای انجام كار تجاری به تركیه سفر كرده است دچار چنین سرنوشتی شود، چه زمانی ما میتوانیم از وضعیت وی اطلاع پیدا كنیم».
آنها صبح امروز نیز در دیداری با امیت یاردیم ـ سفیر تركیه در تهران ـ نامه اعتراضی خود را به وی دادند تا از دولت تركیه بخواهند نسبت به پیگیری سرنوشت عسگری اقداماتی جدی انجام دهند.
زیبا احمدی همسر عسگری در این باره، گفت: «در نامهای كه به سفیر تركیه در تهران ارائه كردیم خواستیم تا دولت تركیه در خصوص ربوده شدن همسرم پاسخگو باشد و به رژیم صهیونیستی فشار وارد كند تا نسبت به سرنوشت وی و آزادیش ما را مطلع كند».
وی افزود: «برای ما محرز است كه عسگری در تركیه و در شهر استانبول ربوده شده است بنابراین دولت تركیه باید نسبت به سرنوشت وی پاسخگو باشد. او شهروندی عادی بوده كه برای كار تجاری به این كشور سفر كرده بود. همسر من در این كشور ربوده شده، ولی هیچ كس پاسخی به ما نداده است. دولت تركیه مسوول است و باید هر چه زودتر از سرنوشت او به ما اطلاع دهد».
احمدی اضافه كرد: «دستگاههای اطلاعاتی تركیه از اینكه قرار بوده وی ربوده شود اطلاع داشتند و به رژیم صهیونیستی در ربودن وی كمك كردند. ما معتقدیم دستگاهای اطلاعاتی تركیه در ربودن وی دست داشته است».
همسر عسگری اضافه كرد: «ما از مقامات خواستاریم به رژیم صهیونیستی فشار وارد كند و به صورت علنی موضع خود را در مورد ربوده شدن این شهروند ایرانی اعلام كنند».
وی با بیان اینكه چهار سال است هیچ خبری از سرنوشت همسرم نداریم، خاطرنشان كرد: «میخواهم به جامعه جهانی بگویم كه ایران در مورد اتباع آمریكایی اجازه ملاقات با خانوادههایشان را داد و یكی از آنها به كشورشان بازگشت اما چگونه است فرزندان من چهار سال است كه هیچ اطلاعی از سرنوشت پدرشان ندارند».
به گفته وی، عسگری 16 آذر سال 85 وارد استانبول شده و قرار بوده 17آذر به ایران بازگردد، اما 18 آذر متوجه شدهاند كه وی كه در هتل جیلان تركیه اقامت داشته است، مفقود شده. عصر روز 17 آذر عسگری با خانواده خود تماس برقرار كرده بود اما پس از آن از سرنوشت وی هیچ اطلاعی در دست نیست.
احمدی تاكید كرد: «از مقامات ایران و جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری و همه مدافعان حقوق بشر و انساندوستان انتظار داریم در انعكاس رنج و درد ما برای آزادی عسگری به ما كمك كنند».
وی گفت: «همواره مكاتبات و پیگیریهایی از طریق وزارت امور خارجه كشورمان داشتهایم، اما تاكنون این پیگیریها و مكاتبات هیچ نتیجه محسوسی نداشته است».
احمدی افزود: «نامه اعتراضی خود را به سفیر تركیه در تهران ارائه كردیم. وی قول داد كه این نامه را به مقامات تركیه انعكاس دهد».
پدر علیرضا عسگری نیز گفت: «چهار سال است از پسرم هیچ اطلاعی ندارم. ما هیچ امیدی جز یاری خداوند نداریم. چرا باید شهروند عادی كه برای انجام كار تجاری به تركیه سفر كرده است دچار چنین سرنوشتی شود، چه زمانی ما میتوانیم از وضعیت وی اطلاع پیدا كنیم».
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع: fararu.com
