به گزارش ایسنا، محمدهادی نژادحسینیان معاون سابق امور بین الملل وزارت نفت با بیان این مطلب اظهار کرد: «به این ترتیب کشور از درگیر شدن مجدد با مشکلات دلار رهایی پیدا خواهد کرد.» وی با اشاره به افزایش قیمت نفت اظهار داشت: «قیمت به دست آمده از فرمول توافق شده برای صادرات گاز به هند و پاکستان حدود 60 درصد از قیمت های امروز بازار دنیا کمتر است.» او خاطرنشان کرد: «براساس فرمول JccP= 6.3%Jcc+15.1 متوسط وزنی قیمت نفت خام های وارداتی به ژاپن) که بنا بر گفته مطبوعات هندی فرمول توافق شده برای تعیین قیمت گاز خط لوله صلح است برای نفت 120 دلار قیمت گاز خط لوله 8/71 دلار می شود و این در حالی است که قیمت گاز در بازار حدود 22 دلار است.»
نژادحسینیان فرمول های ارائه شده برای فروش LNG به کره جنوبی و ژاپن (تک محموله) را به صورت P=0.16*Jcc+0.88 P=0.185*Jcc+1.05 اعلام کرد با توجه به این فرمول ها براساس نفت 120 دلاری قیمت گاز به ترتیب 20 و 23 دلار خواهد بود که تفاوت فاحشی با قیمت گاز ایران در خط لوله صلح دارد.» وی با اشاره به اینکه «دو نکته اساسی درباره گاز مطرح است»، گفت: «اول اینکه قیمت گاز در سطح بین المللی روبه افزایش است و دوم آنکه قیمت گاز در جهت بین المللی شدن پیش می رود و دیگر همانند سابق براساس قیمت سایر حامل های انرژی در هر بازار محاسبه نمی شود.» معاون سابق امور بین الملل وزارت نفت بنابر اطلاعات تهیه شده توسط تعدادی از کارشناسان نفت، نتایج حاصل از تخفیفاتی که در فرمول توافق شده مشاهده می شود را به این شرح اعلام کرد: «اگر حجم صادرات به هند و پاکستان روزانه 60 میلیون متر مکعب باشد از جیب مردم ایران روزانه 25 میلیون دلار به هندی ها و پاکستانی ها تخفیف داده می شود و اگر 150 میلیون متر مکعب در روز صادر کند، میزان تخفیف روزانه بالغ بر 55 میلیون دلار خواهد شد و در دوره 25 ساله قرارداد برای حالت اول 225 میلیارد دلار و برای حالت دوم 495 میلیارد دلار تخفیف داده می شود.»
به طور خلاصه قرار است برای رفع تنش بین هند و پاکستان از طرف هر ایرانی 3/2 تا هفت هزار دلار به شرکت های گاز هند و پاکستان کمک بلاعوض شود،
وی با اشاره به نقش مجلس در تصمیم گیری های مهم افزود: «ظاهراً تخفیف درچنین قراردادی نیاز به رای دوسوم نمایندگان مجلس دارد که بسیار بعید است نمایندگان ملت با آن موافقت کنند.» باتوجه به آنچه که گفته شد اشکالات فرمول قیمتی که بر سر آن توافق شده و ضرورت تعیین فرمول قیمت جدیدی که منافع ملی را حفظ کند، روشن می شود. - امید به اصلاح قیمت ها نداشته باشیم او درخصوص اهمیت بند دوره بازنگری گفت:
«این موضوع مهمی است و تقریباً تمامی قراردادهای فروش گاز این بند را دارند، ولی نباید با امید به اینکه در آینده با استفاده از این بند، قیمت ها را اصلاح می کنیم در ابتدا تخفیف های کلان به خریدار بدهیم، زیرا پذیرش قیمت های بسیار پایین در ابتدای عقد قرارداد بهانه ای برای خریدار جهت حفظ آن است؛ به این معنا که چنین استدلال می کند که فروشنده اگر اختلاف قیمت با بازار خیلی برایش مهم بود، درابتداهم زیر بار نمی رفت، - تحریک خریداران گاز ایران نژادحسینیان در پاسخ به این سوال که به نظر شما تاثیر شرایط این قرارداد بر سایر قراردادهای صادرات گاز ایران چه خواهد بود؟ به ایسنا توضیح داد: «اگر قرارداد با فرمول توافق شده کنونی امضا شود، به احتمال زیاد موجب تحریک ترکیه و سایر خریداران گاز ایران برای گرفتن تخفیف در مورد قراردادهای موجود خواهد شد.» همچنین اگر اصل کامله الوداد در قراردادهای آنها وجود داشته باشد، به احتمال زیاد موفق به گرفتن تخفیف خواهند شد. از سوی دیگر قیمت پایین توافق شده، پایه ای برای قراردادهای جدید گازی ایران تلقی می شود، بنابراین زیانی که به منافع ملی ما وارد می شود، تنها زیان ناشی از خط لوله صلح نیست. - نتایج اصرار ایران برای قرارداد وی در پاسخ به این سوال که آیا تاکید مکرر ایران بر ضرورت امضای سه جانبه قرارداد خط لوله صلح، با وجود تعلل های هند توجیه دارد یا خیر، گفت: «فروشنده ای که جنس خوب دارد، بازاریابی می کند اما دنبال مشتری نمی دود. اگر بدود یا ارزش کالای خود را نمی داند یا اینکه دنبال فروش نیست و اهداف دیگری را دنبال می کند.» او خاطرنشان کرد: «عده ای می گویند مجریان این برنامه می دانند اگر فرمول قیمت این قرارداد اصلاح نشود، نمایندگان مجلس اجازه اجرای آن را نخواهند داد،
ولی با این حال اصرار به امضای آن حتی با قیمت های پایین دارند تا به مردم بگویند قراردادی را که چندین سال در دست مذاکره بوده و دو دولت قبلی نتوانسته بودند آن را امضا کنند، ما با قاطعیت امضا کردیم.» به گفته وی اگر ارزش اتصال خط لوله به میدان گازی پارس جنوبی برای مجریان این پروژه روشن بود - یعنی می دانستند که این کار یعنی تضمین تامین گاز هند و پاکستان تا 100 سال دیگر که برایش قیمتی متصور نیست - آن وقت نحوه برخورد دیگری می داشتند. معاون سابق امور بین الملل وزارت نفت درباره برخی شروط هند از جمله تحویل گاز در مرز پاکستان و هند گفت: «ظاهراً هند ی ها انتظار ندارند همراه این خط لوله، صلح به منطقه بازگردد، بنابراین اصرار دارند در طول بهره برداری از این خط لوله اگر گاز قطع شد، پولی بابت گاز به ایران نپردازند و با پاکستان هم رودررو نشوند.»
وی افزود: «با توجه به ناامنی موجود در برخی ایالت های پاکستان به ویژه در مرز ایران، این شرط خطرناکی است و حتی الامکان نباید آن را پذیرفت، ولی اگر به هر دلیل ایران بخواهد بپذیرد، باید قرارداد محکمی با پاکستان در این رابطه داشته باشد و همچنین در قراردادی سه جانبه بین سه کشور وظایف و تعهدات هر یک در این باره به صورت شفاف و محکم بررسی و توضیح داده شود.» - چین و خط لوله صلح نژادحسینیان در مورد اجرایی بودن موضوع مطرح شده مبنی بر جایگزینی کشور چین در خط لوله صلح افزود: «در گذشته انتقال گاز با خط لوله از ایران به چین از نظر اقتصادی به صرفه نبود، بلکه تبدیل گاز به گاز مایع و حمل آن با کشتی از خط لوله ارزان تر بود که با تغییرات در قیمت گاز و خط لوله این فواصل تغییر کرده است.» - سوءاستفاده از شرایط ویژه روابط وی تصریح کرد: «البته چین به دلیل ارزش زیاد اتصالش با خط لوله به بزرگ ترین مخزن گازی جهان ممکن است هزینه زیادتر خط لوله را هم بپذیرد. روسیه هم به شرکت در سرمایه گذاری در این خط لوله ابراز علاقه کرده بود.» او درباره تعلل این دوکشور و همچنین احتمال طولانی کردن تصمیم گیری ها تا مشخص شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و ایران یادآوری کرد: «متاسفانه بعضی کشورها از شرایط ویژه روابط ایران و آمریکا برای مذاکرات با آمریکا و حل مشکلات شان با آنها استفاده می کنند و از آمریکا بابت همین دلیل امتیاز می گیرند. عده ای حتی معتقدند دولت های هند و پاکستان حالا که با هم دعوا دارند،
هر دو مجبورند و سعی می کنند با ایران رابطه دوستانه داشته باشند، ولی وقتی این قرارداد را بستند و رابطه شان با هم بهبود یافت، آن وقت تحت فشار آمریکا ممکن است شروع به ناسازگاری با ایران کنند.»
نژادحسینیان فرمول های ارائه شده برای فروش LNG به کره جنوبی و ژاپن (تک محموله) را به صورت P=0.16*Jcc+0.88 P=0.185*Jcc+1.05 اعلام کرد با توجه به این فرمول ها براساس نفت 120 دلاری قیمت گاز به ترتیب 20 و 23 دلار خواهد بود که تفاوت فاحشی با قیمت گاز ایران در خط لوله صلح دارد.» وی با اشاره به اینکه «دو نکته اساسی درباره گاز مطرح است»، گفت: «اول اینکه قیمت گاز در سطح بین المللی روبه افزایش است و دوم آنکه قیمت گاز در جهت بین المللی شدن پیش می رود و دیگر همانند سابق براساس قیمت سایر حامل های انرژی در هر بازار محاسبه نمی شود.» معاون سابق امور بین الملل وزارت نفت بنابر اطلاعات تهیه شده توسط تعدادی از کارشناسان نفت، نتایج حاصل از تخفیفاتی که در فرمول توافق شده مشاهده می شود را به این شرح اعلام کرد: «اگر حجم صادرات به هند و پاکستان روزانه 60 میلیون متر مکعب باشد از جیب مردم ایران روزانه 25 میلیون دلار به هندی ها و پاکستانی ها تخفیف داده می شود و اگر 150 میلیون متر مکعب در روز صادر کند، میزان تخفیف روزانه بالغ بر 55 میلیون دلار خواهد شد و در دوره 25 ساله قرارداد برای حالت اول 225 میلیارد دلار و برای حالت دوم 495 میلیارد دلار تخفیف داده می شود.»
به طور خلاصه قرار است برای رفع تنش بین هند و پاکستان از طرف هر ایرانی 3/2 تا هفت هزار دلار به شرکت های گاز هند و پاکستان کمک بلاعوض شود،
وی با اشاره به نقش مجلس در تصمیم گیری های مهم افزود: «ظاهراً تخفیف درچنین قراردادی نیاز به رای دوسوم نمایندگان مجلس دارد که بسیار بعید است نمایندگان ملت با آن موافقت کنند.» باتوجه به آنچه که گفته شد اشکالات فرمول قیمتی که بر سر آن توافق شده و ضرورت تعیین فرمول قیمت جدیدی که منافع ملی را حفظ کند، روشن می شود. - امید به اصلاح قیمت ها نداشته باشیم او درخصوص اهمیت بند دوره بازنگری گفت:
«این موضوع مهمی است و تقریباً تمامی قراردادهای فروش گاز این بند را دارند، ولی نباید با امید به اینکه در آینده با استفاده از این بند، قیمت ها را اصلاح می کنیم در ابتدا تخفیف های کلان به خریدار بدهیم، زیرا پذیرش قیمت های بسیار پایین در ابتدای عقد قرارداد بهانه ای برای خریدار جهت حفظ آن است؛ به این معنا که چنین استدلال می کند که فروشنده اگر اختلاف قیمت با بازار خیلی برایش مهم بود، درابتداهم زیر بار نمی رفت، - تحریک خریداران گاز ایران نژادحسینیان در پاسخ به این سوال که به نظر شما تاثیر شرایط این قرارداد بر سایر قراردادهای صادرات گاز ایران چه خواهد بود؟ به ایسنا توضیح داد: «اگر قرارداد با فرمول توافق شده کنونی امضا شود، به احتمال زیاد موجب تحریک ترکیه و سایر خریداران گاز ایران برای گرفتن تخفیف در مورد قراردادهای موجود خواهد شد.» همچنین اگر اصل کامله الوداد در قراردادهای آنها وجود داشته باشد، به احتمال زیاد موفق به گرفتن تخفیف خواهند شد. از سوی دیگر قیمت پایین توافق شده، پایه ای برای قراردادهای جدید گازی ایران تلقی می شود، بنابراین زیانی که به منافع ملی ما وارد می شود، تنها زیان ناشی از خط لوله صلح نیست. - نتایج اصرار ایران برای قرارداد وی در پاسخ به این سوال که آیا تاکید مکرر ایران بر ضرورت امضای سه جانبه قرارداد خط لوله صلح، با وجود تعلل های هند توجیه دارد یا خیر، گفت: «فروشنده ای که جنس خوب دارد، بازاریابی می کند اما دنبال مشتری نمی دود. اگر بدود یا ارزش کالای خود را نمی داند یا اینکه دنبال فروش نیست و اهداف دیگری را دنبال می کند.» او خاطرنشان کرد: «عده ای می گویند مجریان این برنامه می دانند اگر فرمول قیمت این قرارداد اصلاح نشود، نمایندگان مجلس اجازه اجرای آن را نخواهند داد،
ولی با این حال اصرار به امضای آن حتی با قیمت های پایین دارند تا به مردم بگویند قراردادی را که چندین سال در دست مذاکره بوده و دو دولت قبلی نتوانسته بودند آن را امضا کنند، ما با قاطعیت امضا کردیم.» به گفته وی اگر ارزش اتصال خط لوله به میدان گازی پارس جنوبی برای مجریان این پروژه روشن بود - یعنی می دانستند که این کار یعنی تضمین تامین گاز هند و پاکستان تا 100 سال دیگر که برایش قیمتی متصور نیست - آن وقت نحوه برخورد دیگری می داشتند. معاون سابق امور بین الملل وزارت نفت درباره برخی شروط هند از جمله تحویل گاز در مرز پاکستان و هند گفت: «ظاهراً هند ی ها انتظار ندارند همراه این خط لوله، صلح به منطقه بازگردد، بنابراین اصرار دارند در طول بهره برداری از این خط لوله اگر گاز قطع شد، پولی بابت گاز به ایران نپردازند و با پاکستان هم رودررو نشوند.»
وی افزود: «با توجه به ناامنی موجود در برخی ایالت های پاکستان به ویژه در مرز ایران، این شرط خطرناکی است و حتی الامکان نباید آن را پذیرفت، ولی اگر به هر دلیل ایران بخواهد بپذیرد، باید قرارداد محکمی با پاکستان در این رابطه داشته باشد و همچنین در قراردادی سه جانبه بین سه کشور وظایف و تعهدات هر یک در این باره به صورت شفاف و محکم بررسی و توضیح داده شود.» - چین و خط لوله صلح نژادحسینیان در مورد اجرایی بودن موضوع مطرح شده مبنی بر جایگزینی کشور چین در خط لوله صلح افزود: «در گذشته انتقال گاز با خط لوله از ایران به چین از نظر اقتصادی به صرفه نبود، بلکه تبدیل گاز به گاز مایع و حمل آن با کشتی از خط لوله ارزان تر بود که با تغییرات در قیمت گاز و خط لوله این فواصل تغییر کرده است.» - سوءاستفاده از شرایط ویژه روابط وی تصریح کرد: «البته چین به دلیل ارزش زیاد اتصالش با خط لوله به بزرگ ترین مخزن گازی جهان ممکن است هزینه زیادتر خط لوله را هم بپذیرد. روسیه هم به شرکت در سرمایه گذاری در این خط لوله ابراز علاقه کرده بود.» او درباره تعلل این دوکشور و همچنین احتمال طولانی کردن تصمیم گیری ها تا مشخص شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و ایران یادآوری کرد: «متاسفانه بعضی کشورها از شرایط ویژه روابط ایران و آمریکا برای مذاکرات با آمریکا و حل مشکلات شان با آنها استفاده می کنند و از آمریکا بابت همین دلیل امتیاز می گیرند. عده ای حتی معتقدند دولت های هند و پاکستان حالا که با هم دعوا دارند،
هر دو مجبورند و سعی می کنند با ایران رابطه دوستانه داشته باشند، ولی وقتی این قرارداد را بستند و رابطه شان با هم بهبود یافت، آن وقت تحت فشار آمریکا ممکن است شروع به ناسازگاری با ایران کنند.»
