فردا: ملت درد كشیده عراق كه پس از سالها تحت استعمار بودن و چشیدن درد فقر و ظلم و جور حاكمان مستبد، به دام «صدام حسین» افتاد، با مشاهده فجایعی كه نظام بعث در طول بیش از 30 سال حكومت، اعمال كرد، شعار "زنده باد استعمار" را سر میدهند زیرا كه به نظر آنان مستعمران از صدام و حزب او دلسوزتر و مهربانتر بودند.
به گزارش سرویس بینالمللی «فردا» به نقل از روزنامه الشرق الاوسط، «خالد القشطینی»، نویسنده عراقی، كه از مقاله نویسان روزنامه بین المللی عرب (الشرق الاوسط) است، مقالهای تحت عنوان «انگلیس پشیمان است» نوشته و آن را در این روزنامه بینالمللی منتشر كرده است.
القشطینی در این مقاله نوشت: در یك جشن بسیار بزرگ كه در سفارتخانه كشور سلطنتی عمان، به مناسبت روز ملی این كشور، برگزار شده بود، یكی از دیپلماتهای بازنشسته انگلیسی به سخنرانی پرداخت. برای من كه مقیم انگلیس هستم، یك آرزو بود كه دیپلماتی انگلیسی از ظلم و جرایمی كه كشورش در حق ملل تحت استعمار اعمال كرده بود، اظهار تاسف كند.
وی افزود: دیپلمات انگلیسی اظهار كرد كه كشورش پس از استعمار عراق در قرن گذشته، با خروج از آن، اشتباه تاریخی بسیار بزرگی را مرتكب شده است؛ انگلستان به جای خروج باید تمام مخالفان را از بین میبرد و به اشغال و استعمار تاریخی آن ادامه میداد.
این نویسنده عراقی الاصل كه به اصالت عراقی خود افتخار میكند، در این مقاله مینویسد: با شنیدن سخنان این دیپلمات پیر، بسیار ناراحت شدم، ولی نه به خاطر اظهارات وی؛ بلكه به این خاطر كه انگلستان به قول خودش نعمت استقلال و حق تعیین سرنوشت را به مردم عراق داد! و آنان را با گرگهایی مانند صدام، كه در كمین نشسته بودند تنها گذاشت، بسیار ناراحت شدم.
القشطینی در ادامه یادآور میشود: اگر انگلیس كه مستعمر و خونخوار ملت عراق بود و برای سالیان دراز ثروتهای آن را به تاراج میبرد و ملت عراق را در جهل و بدبختی خود نگه داشته بود و همچنین اجازه كوچكترین پیشرفتی به آن نمیداد، به عنوان مستعمر باقی مانده بود و صدام بر سر كار نمیآمد شاید مردم كرد عراق با سلاح شیمیایی از بین میرفتند.
وی در ادامه مینویسد: هنوز جمله آن جوان ساده عراقی را به یاد دارم، كه در جنگ علیه ایران به عنوان سرباز، به اجبار، اعزام شده و مجروح شده بود. این جوان برای آنكه یكی از خویشان دورش عضو حزب بعث بود برای معالجه با هواپیمای عراقی به لندن اعزام شد. پس از رسیدن به آنجا در حالی كه او را سوار بر ویلچر میآوردند، از چشم راستش كه تنها عضو سالم در بدن وی بود، اشك جاری میشد و با زبان عامیانه، زیر لب میگفت: "خدا لعنت كند انگلیس رو، اگر ما تا حالا تحت استعمار اون بودیم این اتفاق برای من نمیافتاد".
به نظر نویسنده این تنها یكی از جوانان عراقی است كه به اجبار در جنگهای به ناحق صدام با كشورهای همسایه شركت كردند، بود. غیر از وی هزاران جوان دیگر مانند او بودند كه در این جنگ از بین رفتند.
وی در پایان مینویسد: تاریخ مشرق زمین مملو از نام كسانی است كه در پای چوبه دار با شعار "زنده باد وطن" جان خود را به كشور خود هدیه كردند ولی من و هموطنانم كه تلخی حكومت حزب بعث را تجربه كردیم باید پای چوبه دار، شعار "زنده باد استعمار" را سر بدهیم؛ زیرا كه حكومت استعمار بسی مهربانتر از صدام و حزب خونخوارش بودند
