رژیم شاه در عمل بلوک قدرتی را در داخل خود به رسمیت نمیشناخت، هر چه بود، شاه بود و شاه و با شخص شاه نیز تفاهم و اصلاح ممکن نبود. در طرف مقابل نیز هیچ نیروی خواهان اصلاحات یا وجود نداشت یا در برابر نیروهای رادیکال چنان ضعیف شده بودند که قدرت تصمیمگیری و اقدام نداشتند و آنان هم از نیروهای خواهان انقلاب تبعیت میکردند.
سکوت احمدینژادیها در حالی ادامه یافته که انتظار میرفت در پایان ناآرامیها خاتمه یابد. برخی از تحلیلگران تصور میکردند که او به دنبال بهرهبرداری سیاسی از اعتراضات اخیر است اما ادامه سکوت او نشان میدهد که هدف بزرگتری در سر میپروراند.
نکته این است که شما آقای رئیسجمهور روحانی، فقط سه سال دیگر وقت دارید و ضمنا قدرت چندانی نیز در اختیار ندارید.
«من براندازم». هشتگی که چند روز است در فضای مجازی میچرخد و بسیاری از رسانههای داخلی و خارجی از آن بهعنوان یکی از نشانههای عبور تودههای مردم از جریان اصلاحات سخن میگویند.
نماینده اصلاحطلب مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با اشاره به صدور حکم تبرئه متهم پرونده کودکآزاری توسط یک قاری قرآن گفت: این متهم در دادگاه بدوی به ۴ سال حبس محکوم شده بود.
سیدعزت الله ضرغامی، با انتشار تصویر زیر مطلبی را تحت عنوان سلفی با اموات!، منتشر کرد.
مردم را باید امیدوار کنیم، مردم با حرف، با انشاءالله و ماشاءالله امیدوار نمیشوند، مردم باید ببینند مشکلاتشان حل میشود.
جوان نسل اوّل، کسانی بودند که از روی احساسات، از روی هیجان [کار کردند]؛ احساسات بود، احساسات خوبی هم بود و همان احساسات کار کرد.
یک نماینده مجلس شورای اسلامی درباره درخواست مجوز از سوی یاران احمدینژاد گفت: امروز کسانی درخواست مجوز تجمع میکنند که روزی مردم را خس و خاشاک نامیدند و اعتقادی هم به حقوق شهروندی نداشتند.
تا صحبت از پنجم بهمن میشود، انتخاب ابوالحسن بنیصدر پررنگتر از اصل برگزاری اولین انتخابات ریاست جمهوری در ایران، به نظر میرسد و به همین خاطر سهم این روز چندان که باید و شاید ادا نشده است.
کافی است 10 نفر از مفسدان اقتصادی در همین تریبون نماز جمعه شلاق بخورند، یا اگر حکم محارب داشتند در ملأ عام اعدام شوند تا ببینیم چه شور و غوغایی در دل مردم میافتد.