آنچه مسلم است نمی توان گناهی را متوجه کودکان سرگردان در خیابان‌ها دانست، کودکانی که روزشان را با تحقیر به شب می‌رسانند و شب را با یادگیری درس تکدی‌گری صبح می‌کنند.
 
 
برنا: کودکان کار و خیابان معضلی چندین ساله که هر سال با چند همایش، سخنرانی و اخباری با تیترهای ترحم انگیز، بزرگتر و عمیق تر می شود. شاید به راستی دیگر زمان آن فرا رسیده است که جمع آوری و ساماندهی این کودکان را فراموش کنیم و به گزینه های دیگر بپردازیم!

قصد جلب ترحم و توجه نداریم، چرا که به نظر می رسد آنچه تا کنون در رابطه با این کودکان نوشته و گفته شده، بیش از آنکه موجب حل این معضل شود باعث رشد روز افزون این کودکان شده است. چه شهروندانی که با خواندن مطالب ترحم انگیز روزنامه ها و شنیدن سوز دل کودکان خیابانی پول کف دستشان می گذارند و وجدانشان را آسوده می کنند! بی خبرانی که نمی دانند برخی از این کودکان درآمدهای چند صد هزار تومانی دارند.

بی تردید این کودکان دام هایی هستند که پدران معتاد و مادران دستفروششان برای ما گسترده اند، عدم اطلاع رسانی و آگاهی از تمامی ابعاد زندگی این کودکان را شاید بتوان مهمترین و اصلی ترین دلیل کمک مالی و دلسوزی شهروندان نسبت به این افراد دانست.

آنچه مسلم است نمی توان گناهی را متوجه کودکان سرگردان در خیابان ها دانست، کودکانی که روزشان را با تحقیر و سرزنش شهروندان به شب می رسانند و شب را با یادگیری درس تکدی گری و جلب ترحم صبح می کنند.

سکوت و اتلاف وقت در برابر سرنوشت کودکانی که باید آینده سازان کشورمان باشند به مرز خطر رسیده است. فرهاد اقطار سرپرست دفتر مداخله و بازتوانی سازمان بهزیستی کشور معتقد است ساماندهی کودکان خیابانی امری فرادستگاهی است و باید با تشکیل شورایعالی ساماندهی کودکان خیابانی و کار بالاترین مقام های اجرایی در این امر دخیل شوند. به طور قطع با اجرای طرح های گذری و فصلی حل این معضل ممکن نخواهد شد. سید حسن موسوی چلک رییس انجمن مددکاری ایران جمع آوری کودکان از خیابان و فرستادن آنها به گرمخانه ها را راهکاری غیر اصولی و بدون بازخورد می داند. وی بر این عقیده است که کودکان پس از رهایی از گرمخانه ها یا به سراغ کارهای قبلی خود باز می گردند یا به فعالیت های زیر زمینی روی آورند.

در چند سال اخیر سازمان های متولی و راس آنها سازمان بهزیستی اقداماتی را در این باره انجام داده است؛ اما به نظر می رسد این آغاز راه پر پیچ و خم ساماندهی کودکان کار و خیابان است. علی محمد زنگانه معاون اجتماعی و پیشگیری از آسیب های بهزیستی از فعالیت 37 مرکز رسیدگی به امور کودکان کار و خیابان خبر می دهد و بر این عقیده است که تمامی دستگاه های مربوطه باید در امر ساماندهی این کودکان همکاری و مشارکت داشته باشند. وی همچنین از وجود مراکز پذیرش کودکان خیابانی در هر استان خبر داده است.

هر چند به گفته موسوی چلک طبق آنچه در ماده 79 قانون کار آمده است کار برای افراد زیر 15 سال ممنوع است و جرم محسوب می شود، اما امروز با نگاهی اجمالی به خیابان ها و بازارچه های شهر کودکانی را می بینیم که بنا بر اجبار یا به اختیار و برای تامین نیازهای معیشتی خود به کار مشغولند. کودکانی که با درآمدهای بالا برای خانواده هایشان منبع مالی خوبی محسوب می شوند که به اعتقاد اقطار همین امر موجب می شود تا خانواده این کودکان از آموزش و پرورش آنها صرف نظر کنند.

بر اساس گفته اقطار طبق مصوبه هیات دولت شهرداری، کمیته امداد، دادگستری، هلال احمر، وزارت بهداشت، تامین اجتماعی، سازمان بیمه، وزارت کار، نیروی انتظامی و موسسه های خیریه باید در ساماندهی کودکان کار و خیابان سهیم باشند، اما به نظر می رسد همکاری و مشارکت این نهادهای متولی در هاله ای از بی خبری ناهماهنگی ناپدید شده است.

در هر حال آنچه مسلم است توپی که در این زمین کهنه می چرخد و هر از چند گاهی پایی از سوی سازمان و دستگاهی به آن می خورد، دیگر تاب چرخیدن ندارد!
 
 
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:bornanews.ir
 
مطالب داغ سیاسی: 
ازدواج پسر پادشاه بحرین با دختر پادشاه عربستان  
بازداشت دختران نيمه ‌عريان مست رقاص، توسط سپاه
ابیاتی كه اشك رهبری را جاری كرد+عکس
حاشیه‌های جالب از دیدار شعرا با رهبر انقلاب
حکم چت تصویری با نامحرم در اینترنت