کمین حادثه پشت وسایل بازی کودکان
95 درصد اسباب بازی های موجود در بازار ایران براساس آمار، چینی و حدود ۳ درصد نیز تولید کشورهای اروپایی و آسیایی است که بخش بزرگی از آن ها به صورت قاچاق وارد کشور می شود .
پای ظریف کودک لای میله های کف"تاب کجاوه ای"گیر کرده و با حرکت تاب روی زمین کشیده می شود. فریادهای دردناک کودک، مربیان مهد را متوجه اتفاقی که افتاده می کند. همه با هم به آن سمت می دوند ولی دیگر دیر شده است؛ مچ پای کودک دچار شکستگی شده است و حالا همه دنبال مقصر می گردند. مقصری که شاید در هزار توی فرافکنی ها هرگز پیدا نشود. هرچند مسئول مهد کودک خدا را شکر می کند که وسایل بازی اش بیمه است. بی توجه به آن که شاید این پا دیگر هرگز به صورت اول باز نگردد و کودک برای همیشه پایی معیوب و خاطره ای تلخ را با خود داشته باشد.
به نوشته خراسان، مشابه چنین اتفاق تلخی بارها در بوستان های محلات و شهر بازی های کشور نیز رخ داده است. تا به حال چقدر به کودکی که مشغول بازی کردن با وسایل بازی دور و برش است دقت کرده اید؟ درست هنگامی که کودک در دنیایی غرق شده که هیچ چیز به غیر از آن اسباب بازی نمی تواند در آن نفوذ کند کودکان به کمک اسباب بازی ها به طور غیرمستقیم آموزش می بینند و حوادثی را که دور و برشان می گذرد به نوعی در این بازی ها تجربه می کنند. با وجود این و با همه تاکیدی که کارشناسان بر تاثیرپذیری کودکان از چنین وسایلی دارند، در کشور ما هنوز هم اسباب بازی و به ویژه وسایل بازی بوستان ها و مهدهای کودک به عنوان یک وسیله لوکس، تزئینی و بی اهمیت تلقی می شود به گونه ای که یک گردش میدانی با بازرسان موسسه استاندارد در این گونه زمین های بازی عمق فاجعه را بیشتر نشان می دهد.
بست های شکسته، بلبرینگ های زنگ زده و معیوب، زنجیرهای غیر مطمئن و نا متوازن تاب ها، کف سازی خطرناک مملو از سنگ و ماسه و . . .، وسایل بازی فلزی کهنه و غیر استاندارد و . . . . خلاصه آن که شرایط به گونه ای است که می توان حدس زد هر از گاهی در چنین مکان هایی که باید نماد آرامش و شادی و نشاط باشد، شاهد حادثه هایی تلخ هستیم. ولی آیا آماری هم در این باره وجود دارد؟ کارشناسان می گویند خیر. زیرا آمار موجود فقط محدود به موارد منتج به فوت است و مجروحان چنین سوانحی معمولاً آمار گیری نمی شوند. در حالی که شاید اگر آماری در این زمینه وجود داشت تازه عمق فاجعه معلوم می شد.
با وجود این شاید شما از معدود والدینی باشید که وقتی قصد انتخاب بوستان یا مهد کودکی را دارید، می خواهید بدانید آن محیط یا وسایل آن تا چه حد استاندارد است. به عبارت دیگر، وسایلی که کودکتان بیشتر اوقاتش را با آن پر می کند تا چه حد برای او مفید خواهد بود و آیا نمی تواند برای سلامت جسم و روان او مضر باشد؟
امروزه استانداردهای مختلفی برای وسایل بازی تعریف می شود که در کشورهای مختلف متفاوت است. به طور کلی وسایل بازی از ۲ نظر فیزیکی و شیمیایی بررسی می شود. از نظر شیمیایی شامل آزمون های میزان آرسنیک، باریم، کادمیم، کرم، سرب و جیوه است. همچنین از نظر فیزیکی نیز شامل آزمون های لبه تیز، نوک تیز، سقوط، گشتاور،کشش، فشردگی، مواد، استفاده درست و نادرست، پرتاب و انواع صداها و. . . . است.
باز هم چینی ها
متاسفانه بسیاری از وسایل بازی و کالا که در بازار ایران عرضه می شود به دلیل قاچاق یا از طریق دیگر کانال های بدون نظارت، فاقد استانداردهای لازم است. وسایل بازی ارزان چینی درجه 3 که مانند یک توده سم برای کودک هستند به خاطر نا آگاهی مسئولان و والدین به راحتی در اختیار فرزندان قرار می گیرند.
به گزارش واحد مرکزی خبر 95 درصد اسباب بازی های موجود در بازار ایران براساس آمار، چینی و حدود ۳ درصد نیز تولید کشورهای اروپایی و آسیایی است که بخش بزرگی از آن ها به صورت قاچاق وارد کشور می شود .
کارشناسان می گویند بخش بزرگی از وسایل بازی کودکان درقالب تجارتی پرسود و خاموش با رنگ های جذاب و شخصیت های دوست داشتنی، غافل از این که مواد سازنده آن چیست یا این که آیا تایید استاندارد را دارند یا خیر وارد و عرضه می شوند. این در حالی است که مسئولان استاندارد کشور می گویند نظارت بر وسایل بازی وارداتی فقط وظیفه استاندارد نیست بلکه وزارت خانه هایی مانند صنعت، معدن و تجارت، بهداشت و درمان و گمرک نیز در این حوزه مسئول هستند. به ادعای آن ها اکنون همه وسایل بازی که از مبادی رسمی کشور وارد می شود، با موازین استاندارد همخوانی دارد.
به گفته کارشناسان برخی از وسایل بازی و اسباب بازی های قاچاق موجود در بازار آغشته به رنگ های غیراستاندارد یا ساخته شده از پلاستیک و طلق های نامرغوب است که تماس کودک با آن ها می تواند مشکلات جدی برای سلامت او ایجاد کند. مواد سازنده این اسباب بازی ها ممکن است آغشته به سرب، جیوه، آرسنیک یا سایر عناصر خطرناک باشد که می تواند به کبد، کلیه، شش ها، وضعیت هورمونی و گوارش کودک آسیب وارد کند.
به گفته آن ها برخی از این خطرات خود را در بزرگسالی با ابتلا به آسم، حساسیت ها و آلرژی ها یا انواع سرطان ها نشان می دهد. بنابراین در این مورد هیچ غفلتی قابل بخشش نیست. ظاهراً هنوز پژوهش کاملی از طیف آلودگی و خطرات بالقوه و بالفعل وسایل و اسباب بازی های بی کیفیت و قاچاق انجام نشده و هیچ اطلاعاتی از ترکیبات آن ها وجود ندارد و شیوه راستی آزمایی آن نیز موجود نیست.
در مهدهای کودک هم!
ولی همین مشکلات در بیشتر مهدهای کودک کشور نیز وجود دارد. مشکلاتی که شاید ورود به آن نیز با ملاحظات خاصی همراه است. یکی از بزرگ ترین ملاحظات، توقعات والدین از مهدهای کودک است. وقتی که کودک خود را سالم تحویل می دهند و سالم هم باز پس می خواهند، همچنین ملاحظات مالی مهدهای کودک از سوی دیگر که خود را ملزم به هزینه کرد بیشتر برای استاندارد سازی نمی بینند و مدعی هستند در صورت اجباری شدن این موضوع، ورشکسته می شوند.
یک کارشناس مسئول در سازمان بهزیستی در این باره می گوید: وسایل بازی و محیط مهدهای کودک نیز باید مشمول استاندارد اجباری باشد ولی به دلیل نا آشنا بودن اغلب مدیران مهدهای کودک با شاخص های استانداردسازی و نیز هزینه بر بودن آن، زیر بار به اجرا درآوردن توصیه های کارشناسان استاندارد نمی روند. این در حالی است که حق با طرفین است.
وی توضیح می دهد: از یک سو بیشتر مهدهای کودک سود آن چنانی کسب نمی کنند که بخواهند هزینه های آن چنانی کنند و از سوی دیگر والدین هم توقعات به جایی دارند. بنابراین گرفتن راه میانه بسیار دشوار است.
وی در پاسخ این سوال که چگونه است مهدهای کودک برای برنامه های متنوع دیگر و فوق برنامه مبالغ نسبتاً زیادی از والدین دریافت می کنند ولی حاضر به هزینه کردن در این مورد مهم نیستند؟ می گوید: البته همه مهدهای کودک این گونه عمل نمی کنند. طبیعی است که شهریه مهدهای کودک استاندارد، بسیار بالاست و والدین حق انتخاب دارند ولی نمی توان گفت مهدهای کودک موجود هم برای کودکان خطرساز هستند. به هر حال دیر یا زود همه باید به استاندارد سازی تن دهند.
در همین باره یکی از کارشناسان ایمنی استاندارد می گوید: رعایت استاندارد ایمنی در مهدهای کودک به منظور جلوگیری از بروز هرگونه حوادث الزامی است. سازمان ملی استاندارد تاکنون 32 فقره استاندارد ملی در مورد اجرای استانداردهای اسباب بازی، تجهیزات زمین بازی، تجهیزات شهربازی، اجرای استاندارد مهدکودک و تجهیزات نگهداری کودکان و استانداردهای مرتبط با ایمنی کودکان تدوین کرده است.
"فاطمه مظلوم"کارشناس اجرای استاندارد مهدهای کودک با بیان این که بازرسی های دوره ای از مهدهای کودک مدت هاست آغاز شده به مهر می گوید: در بازدید از مهدهای کودک، اسباب بازی، تجهیزات زمین بازی، سطوح بازی، پله های محل عبور و مرور کودکان، نحوه طبقه بندی گروه های سنی، فضای مناسب برای کودکان، سالن غذاخوری، سالن فوق برنامه، فضای تاسیساتی، شرایط تحصیلی مربیان، تجهیزات کمک آموزشی و سایر الزامات ایمنی که برای مهد کودک ضروری است نیز مورد بازرسی قرار می گیرد.
وی تأکید می کند: همه مدیران مهدهای کودک باید برای استاندارد سازی مهد کودک خود در اسرع وقت اقدام کنند تا محیط امنی برای کودکان فراهم شود. استاندارد نبودن تجهیزات زمین بازی و رعایت نکردن نکات ایمنی در زمین های بازی موجب وقوع اتفاقات ناگواری می شود که آثار سوئی بر ذهن کودکان و والدین به جا می گذارد.
مظلوم به نکته مهمی اشاره می کند: حوادثی که برای کودکان در زمین های بازی به وجود می آید بسیار بیشتر از حوادثی است که در شهربازی ها رخ می دهد. نامناسب بودن زمین های بازی و استفاده از قلوه سنگ در زمین بازی به جای شن ریزه، غیر استاندارد بودن ارتفاع تاب و سرسره، ایمن نبودن چرخ و فلک و رعایت نشدن استاندارد میزان جذب ضربه، از جمله خطراتی است که کودکان را در زمین های بازی تهدید می کند.
وی می گوید: متأسفانه در اثر غیر استاندارد بودن و غیر ایمن بودن تجهیزات شهربازی و وسایل بازی در کشورمان مشکلات فراوانی برای مردم به ویژه کودکان به وجود آمده است، بنابراین همه مجریان و دست اندرکاران این وسایل باید برای استانداردسازی آن ها اقدام کنند. ولی متاسفانه بدون همکاری شهرداری ها و سازمان بهزیستی امکان استقرار استاندارد در زمین های بازی و نیز کنترل وسایل بازی وجود ندارد.
مسئولان زیر بار نمی روند
مدیرعامل یکی از شرکت های همکار موسسه استاندارد در زمینه بازرسی از زمین و وسایل بازی بوستان ها و مهدهای کودک می گوید: طبق مصوبه سال 1383 شورای عالی استاندارد، بازرسی از زمین ها و وسایل بازی و نیز استاندارد سازی آن اجباری شد ولی از آن تاریخ تا کنون هنوز شاهد پیشرفت جدی در این باره نبوده ایم.
"گازرانی"توضیح می دهد: متأسفانه مدیران مهدها هنوز با این استانداردها آشنا نیستند و مسئولان شهرداری ها هم زیر بار نمی روند. در وهله اول همه فرافکنی می کنند و تقصیر اجرایی نشدن این مصوبه را به گردن دیگری می اندازند و در نهایت توجیه شان نیز هزینه بر بودن استاندارد سازی زمین های بازی است در حالی که برای موارد کمتر ضروری هزینه های خیلی بیشتری می کنند.
وی به نکته مهمی اشاره می کند: هم اکنون میزان زیادی وسایل بازی چینی نامرغوب، یعنی درجه 3 به بعد وارد شده است که نه تنها ضمانت ندارد و از نظر فیزیکی و مکانیکی مورد تأیید استاندارد نیست بلکه حتی در باره مسمومیت احتمالی مواد آن نیز هیچ گونه کار تحقیقاتی انجام نگرفته است.
مدیرعامل این شرکت بازرسی وابسته به موسسه استاندارد تأکید می کند: روند موجود و کارشکنی های مسئولان مستقیم سلامت کودکان ما را به خطر می اندازد. بنابراین باید به استاندارد سازی زمین های بازی سرعت داد و این مقدور نیست مگر با همکاری مسئولان.
برای آن که اطلاعات بیشتری در این باره کسب کنم به سراغ موسسه استاندارد می روم. رئیس کمیته استاندارد سازی مراکز تفریحی سازمان ملی استاندارد ایران در این باره می گوید: بیشتر وسایل بازی وارداتی یا حتی تولید داخل مشمول ضوابط استاندارد نیست. وسایل وارداتی اغلب فاقد شناسنامه رسمی، اطلاعات فنی و ضمانت است.
مهندس"نيّری"توضیح می دهد: برخی استانداردها مربوط به کم و کیف ساخت این وسایل است وبرخی دیگر مربوط به نحوه نصب و بهره برداری آن هاست که در هر دو بخش ما مشکل داریم. این موارد را نیز به مسئولان و شهرداری ها متذکر شده ایم ولی هنوز نتوانسته ایم موفق عمل کنیم. ما همواره در این باره با دستگاه های دولتی مشکل داشته ایم. مسئولان بهزیستی و شهرداری ها هزینه را بهانه می کنند در حالی که هزینه بازرسی از یک مهد کودک در سال 100 هزار تومان بیشتر نمی شود و شهرداری هم پیشاپیش کل این هزینه ها را تحت عناوین مختلف از شهروندان گرفته و وظیفه اش نیز تأمین رفاه و سلامت شهروندان است.
از وی در باره وضعیت فعلی زمین ها و وسایل بازی کشور می پرسم. نيّری در پاسخ می گوید: چندی پیش که در استان خوزستان به عنوان استان آزمایشی بازرسی های گسترده ای را از مهدهای کودک آغاز کردیم به این نتیجه رسیدیم که 100 درصد وسایل بازی در این استان غیر استاندارد است. همچنین بازرسی هایی که در تهران از زمین های بازی انجام داده ایم نشان داد که بیشتر این زمین ها و وسایل غیر استاندارد است.
تحمیل هزینه های سنگین
با این توضیحات چنین به نظر می رسد که مسئولان بر سر راه استاندارد سازی زمین ها و وسایل بازی کودکان(که به تهدید سلامت جسمی و روحی آن ها ختم می شود) سنگ اندازی می کنند. ولی پاسخ آن ها برای این به اصطلاح کارشکنی ها چیست؟ همین سوال را از معاون خدمات و محیط زیست شهری شهرداری مشهد می پرسم. پاسخ های وی می تواند به عنوان"مشتی باشد از خروار".
دکتر"کاظمی"در پاسخ می گوید: در سال 1388 مسئولان استاندارد کشور در مکاتباتی که با ما داشتند یک شرکت و تنها یک شرکت را به عنوان مسئول بازرسی، عیب یابی و ارائه راهکار و پیشنهاد برای رفع عیب زمین های بازی به ما معرفی کردند و این شرکت فقط برای عیب یابی، از ما مبلغ 900 میلیون تومان درخواست کرد. در حالی که در همان زمان ما می توانستیم تمام وسایل بازی را با مبلغی حدود یک میلیارد و 600 میلیون تومان تعویض و نو سازی کنیم. بنابراین از عقد قرارداد با آن ها انصراف دادیم.
وی اضافه می کند: از سال 1389 خودمان آغاز به جمع آوری وسایل فلزی و خطر ساز کردیم و به جای آن وسایل بازی ایمن و زیبای پلی اتیلن قرار دادیم.
کاظمی در پاسخ این سوال که آیا این وسایل از استانداردهای لازم برخوردار است، می گوید: همه این وسایل استاندارد ومدارک آن نیز موجود است. حتی کف پوش های ما نیز کاملاً استاندارد است. در عرصه نصب نیز ما همه استانداردهای نصب وسایل را لحاظ کرده ایم. به این ترتیب با توجه به بودجه و امکانات موجود پیش بینی می کنیم تا پایان سال 1394 کلیه زمین های بازی مشهد استاندارد سازی شود.
وی توضیح می دهد: اکنون مسئولان استاندارد باز ادعای دیگری دارند. آن ها می گویند حتی اگر زمین های بازی شما استاندارد شده است، باید از شرکت های زیر مجموعه ما( که اکنون به 6 شرکت افزایش یافته است) تأییدیه بگیرید. جالب آن که شرکت های مذکور برای بازرسی و دادن تأییدیه اکنون مبلغ یک میلیارد و 600 میلیون تومان درخواست می کنند. با این اوصاف تصمیم گرفته ایم خودمان اقدام به استاندارد سازی کنیم و فعلاً نسبت به گرفتن تأییدیه نیز اقدامی نکنیم. زیرا در هر قسمت اقتصادی که پای رانت و رانت بازی باز شود، کار خراب می شود.
وی تأکید می کند: البته در این بین فرهنگ شهروندان در استفاده از این وسایل نیز بسیار مهم است. شهروندان باید بدانند که این وسایل مخصوص کودکان طراحی شده و در صورت استفاده بزرگ سالان از آن ها به سرعت تخریب یا آسیب پذیر و خطرناک می شوند.
دل آدم واقعاً به درد می آید وقتی اشک های کودکی را می بینی که درست در اوج بازی و شادی به خاطر فرافکنی های"آدم بزرگ ها"دچار سانحه و با دردی جانکاه راهی بیمارستان می شود تا خاطره ای تلخ و شاید عضوی ناقص یا معیوب را تا پایان عمر به همراه داشته باشد. آیا می توان به این کودک معصوم گفت"ببخشید بودجه نداشتیم؟"
95 درصد اسباب بازی های موجود در بازار ایران براساس آمار، چینی و حدود ۳ درصد نیز تولید کشورهای اروپایی و آسیایی است که بخش بزرگی از آن ها به صورت قاچاق وارد کشور می شود .
پای ظریف کودک لای میله های کف"تاب کجاوه ای"گیر کرده و با حرکت تاب روی زمین کشیده می شود. فریادهای دردناک کودک، مربیان مهد را متوجه اتفاقی که افتاده می کند. همه با هم به آن سمت می دوند ولی دیگر دیر شده است؛ مچ پای کودک دچار شکستگی شده است و حالا همه دنبال مقصر می گردند. مقصری که شاید در هزار توی فرافکنی ها هرگز پیدا نشود. هرچند مسئول مهد کودک خدا را شکر می کند که وسایل بازی اش بیمه است. بی توجه به آن که شاید این پا دیگر هرگز به صورت اول باز نگردد و کودک برای همیشه پایی معیوب و خاطره ای تلخ را با خود داشته باشد.
به نوشته خراسان، مشابه چنین اتفاق تلخی بارها در بوستان های محلات و شهر بازی های کشور نیز رخ داده است. تا به حال چقدر به کودکی که مشغول بازی کردن با وسایل بازی دور و برش است دقت کرده اید؟ درست هنگامی که کودک در دنیایی غرق شده که هیچ چیز به غیر از آن اسباب بازی نمی تواند در آن نفوذ کند کودکان به کمک اسباب بازی ها به طور غیرمستقیم آموزش می بینند و حوادثی را که دور و برشان می گذرد به نوعی در این بازی ها تجربه می کنند. با وجود این و با همه تاکیدی که کارشناسان بر تاثیرپذیری کودکان از چنین وسایلی دارند، در کشور ما هنوز هم اسباب بازی و به ویژه وسایل بازی بوستان ها و مهدهای کودک به عنوان یک وسیله لوکس، تزئینی و بی اهمیت تلقی می شود به گونه ای که یک گردش میدانی با بازرسان موسسه استاندارد در این گونه زمین های بازی عمق فاجعه را بیشتر نشان می دهد.
بست های شکسته، بلبرینگ های زنگ زده و معیوب، زنجیرهای غیر مطمئن و نا متوازن تاب ها، کف سازی خطرناک مملو از سنگ و ماسه و . . .، وسایل بازی فلزی کهنه و غیر استاندارد و . . . . خلاصه آن که شرایط به گونه ای است که می توان حدس زد هر از گاهی در چنین مکان هایی که باید نماد آرامش و شادی و نشاط باشد، شاهد حادثه هایی تلخ هستیم. ولی آیا آماری هم در این باره وجود دارد؟ کارشناسان می گویند خیر. زیرا آمار موجود فقط محدود به موارد منتج به فوت است و مجروحان چنین سوانحی معمولاً آمار گیری نمی شوند. در حالی که شاید اگر آماری در این زمینه وجود داشت تازه عمق فاجعه معلوم می شد.
با وجود این شاید شما از معدود والدینی باشید که وقتی قصد انتخاب بوستان یا مهد کودکی را دارید، می خواهید بدانید آن محیط یا وسایل آن تا چه حد استاندارد است. به عبارت دیگر، وسایلی که کودکتان بیشتر اوقاتش را با آن پر می کند تا چه حد برای او مفید خواهد بود و آیا نمی تواند برای سلامت جسم و روان او مضر باشد؟
امروزه استانداردهای مختلفی برای وسایل بازی تعریف می شود که در کشورهای مختلف متفاوت است. به طور کلی وسایل بازی از ۲ نظر فیزیکی و شیمیایی بررسی می شود. از نظر شیمیایی شامل آزمون های میزان آرسنیک، باریم، کادمیم، کرم، سرب و جیوه است. همچنین از نظر فیزیکی نیز شامل آزمون های لبه تیز، نوک تیز، سقوط، گشتاور،کشش، فشردگی، مواد، استفاده درست و نادرست، پرتاب و انواع صداها و. . . . است.
باز هم چینی ها
متاسفانه بسیاری از وسایل بازی و کالا که در بازار ایران عرضه می شود به دلیل قاچاق یا از طریق دیگر کانال های بدون نظارت، فاقد استانداردهای لازم است. وسایل بازی ارزان چینی درجه 3 که مانند یک توده سم برای کودک هستند به خاطر نا آگاهی مسئولان و والدین به راحتی در اختیار فرزندان قرار می گیرند.
به گزارش واحد مرکزی خبر 95 درصد اسباب بازی های موجود در بازار ایران براساس آمار، چینی و حدود ۳ درصد نیز تولید کشورهای اروپایی و آسیایی است که بخش بزرگی از آن ها به صورت قاچاق وارد کشور می شود .
کارشناسان می گویند بخش بزرگی از وسایل بازی کودکان درقالب تجارتی پرسود و خاموش با رنگ های جذاب و شخصیت های دوست داشتنی، غافل از این که مواد سازنده آن چیست یا این که آیا تایید استاندارد را دارند یا خیر وارد و عرضه می شوند. این در حالی است که مسئولان استاندارد کشور می گویند نظارت بر وسایل بازی وارداتی فقط وظیفه استاندارد نیست بلکه وزارت خانه هایی مانند صنعت، معدن و تجارت، بهداشت و درمان و گمرک نیز در این حوزه مسئول هستند. به ادعای آن ها اکنون همه وسایل بازی که از مبادی رسمی کشور وارد می شود، با موازین استاندارد همخوانی دارد.
به گفته کارشناسان برخی از وسایل بازی و اسباب بازی های قاچاق موجود در بازار آغشته به رنگ های غیراستاندارد یا ساخته شده از پلاستیک و طلق های نامرغوب است که تماس کودک با آن ها می تواند مشکلات جدی برای سلامت او ایجاد کند. مواد سازنده این اسباب بازی ها ممکن است آغشته به سرب، جیوه، آرسنیک یا سایر عناصر خطرناک باشد که می تواند به کبد، کلیه، شش ها، وضعیت هورمونی و گوارش کودک آسیب وارد کند.
به گفته آن ها برخی از این خطرات خود را در بزرگسالی با ابتلا به آسم، حساسیت ها و آلرژی ها یا انواع سرطان ها نشان می دهد. بنابراین در این مورد هیچ غفلتی قابل بخشش نیست. ظاهراً هنوز پژوهش کاملی از طیف آلودگی و خطرات بالقوه و بالفعل وسایل و اسباب بازی های بی کیفیت و قاچاق انجام نشده و هیچ اطلاعاتی از ترکیبات آن ها وجود ندارد و شیوه راستی آزمایی آن نیز موجود نیست.
در مهدهای کودک هم!
ولی همین مشکلات در بیشتر مهدهای کودک کشور نیز وجود دارد. مشکلاتی که شاید ورود به آن نیز با ملاحظات خاصی همراه است. یکی از بزرگ ترین ملاحظات، توقعات والدین از مهدهای کودک است. وقتی که کودک خود را سالم تحویل می دهند و سالم هم باز پس می خواهند، همچنین ملاحظات مالی مهدهای کودک از سوی دیگر که خود را ملزم به هزینه کرد بیشتر برای استاندارد سازی نمی بینند و مدعی هستند در صورت اجباری شدن این موضوع، ورشکسته می شوند.
یک کارشناس مسئول در سازمان بهزیستی در این باره می گوید: وسایل بازی و محیط مهدهای کودک نیز باید مشمول استاندارد اجباری باشد ولی به دلیل نا آشنا بودن اغلب مدیران مهدهای کودک با شاخص های استانداردسازی و نیز هزینه بر بودن آن، زیر بار به اجرا درآوردن توصیه های کارشناسان استاندارد نمی روند. این در حالی است که حق با طرفین است.
وی توضیح می دهد: از یک سو بیشتر مهدهای کودک سود آن چنانی کسب نمی کنند که بخواهند هزینه های آن چنانی کنند و از سوی دیگر والدین هم توقعات به جایی دارند. بنابراین گرفتن راه میانه بسیار دشوار است.
وی در پاسخ این سوال که چگونه است مهدهای کودک برای برنامه های متنوع دیگر و فوق برنامه مبالغ نسبتاً زیادی از والدین دریافت می کنند ولی حاضر به هزینه کردن در این مورد مهم نیستند؟ می گوید: البته همه مهدهای کودک این گونه عمل نمی کنند. طبیعی است که شهریه مهدهای کودک استاندارد، بسیار بالاست و والدین حق انتخاب دارند ولی نمی توان گفت مهدهای کودک موجود هم برای کودکان خطرساز هستند. به هر حال دیر یا زود همه باید به استاندارد سازی تن دهند.
در همین باره یکی از کارشناسان ایمنی استاندارد می گوید: رعایت استاندارد ایمنی در مهدهای کودک به منظور جلوگیری از بروز هرگونه حوادث الزامی است. سازمان ملی استاندارد تاکنون 32 فقره استاندارد ملی در مورد اجرای استانداردهای اسباب بازی، تجهیزات زمین بازی، تجهیزات شهربازی، اجرای استاندارد مهدکودک و تجهیزات نگهداری کودکان و استانداردهای مرتبط با ایمنی کودکان تدوین کرده است.
"فاطمه مظلوم"کارشناس اجرای استاندارد مهدهای کودک با بیان این که بازرسی های دوره ای از مهدهای کودک مدت هاست آغاز شده به مهر می گوید: در بازدید از مهدهای کودک، اسباب بازی، تجهیزات زمین بازی، سطوح بازی، پله های محل عبور و مرور کودکان، نحوه طبقه بندی گروه های سنی، فضای مناسب برای کودکان، سالن غذاخوری، سالن فوق برنامه، فضای تاسیساتی، شرایط تحصیلی مربیان، تجهیزات کمک آموزشی و سایر الزامات ایمنی که برای مهد کودک ضروری است نیز مورد بازرسی قرار می گیرد.
وی تأکید می کند: همه مدیران مهدهای کودک باید برای استاندارد سازی مهد کودک خود در اسرع وقت اقدام کنند تا محیط امنی برای کودکان فراهم شود. استاندارد نبودن تجهیزات زمین بازی و رعایت نکردن نکات ایمنی در زمین های بازی موجب وقوع اتفاقات ناگواری می شود که آثار سوئی بر ذهن کودکان و والدین به جا می گذارد.
مظلوم به نکته مهمی اشاره می کند: حوادثی که برای کودکان در زمین های بازی به وجود می آید بسیار بیشتر از حوادثی است که در شهربازی ها رخ می دهد. نامناسب بودن زمین های بازی و استفاده از قلوه سنگ در زمین بازی به جای شن ریزه، غیر استاندارد بودن ارتفاع تاب و سرسره، ایمن نبودن چرخ و فلک و رعایت نشدن استاندارد میزان جذب ضربه، از جمله خطراتی است که کودکان را در زمین های بازی تهدید می کند.
وی می گوید: متأسفانه در اثر غیر استاندارد بودن و غیر ایمن بودن تجهیزات شهربازی و وسایل بازی در کشورمان مشکلات فراوانی برای مردم به ویژه کودکان به وجود آمده است، بنابراین همه مجریان و دست اندرکاران این وسایل باید برای استانداردسازی آن ها اقدام کنند. ولی متاسفانه بدون همکاری شهرداری ها و سازمان بهزیستی امکان استقرار استاندارد در زمین های بازی و نیز کنترل وسایل بازی وجود ندارد.
مسئولان زیر بار نمی روند
مدیرعامل یکی از شرکت های همکار موسسه استاندارد در زمینه بازرسی از زمین و وسایل بازی بوستان ها و مهدهای کودک می گوید: طبق مصوبه سال 1383 شورای عالی استاندارد، بازرسی از زمین ها و وسایل بازی و نیز استاندارد سازی آن اجباری شد ولی از آن تاریخ تا کنون هنوز شاهد پیشرفت جدی در این باره نبوده ایم.
"گازرانی"توضیح می دهد: متأسفانه مدیران مهدها هنوز با این استانداردها آشنا نیستند و مسئولان شهرداری ها هم زیر بار نمی روند. در وهله اول همه فرافکنی می کنند و تقصیر اجرایی نشدن این مصوبه را به گردن دیگری می اندازند و در نهایت توجیه شان نیز هزینه بر بودن استاندارد سازی زمین های بازی است در حالی که برای موارد کمتر ضروری هزینه های خیلی بیشتری می کنند.
وی به نکته مهمی اشاره می کند: هم اکنون میزان زیادی وسایل بازی چینی نامرغوب، یعنی درجه 3 به بعد وارد شده است که نه تنها ضمانت ندارد و از نظر فیزیکی و مکانیکی مورد تأیید استاندارد نیست بلکه حتی در باره مسمومیت احتمالی مواد آن نیز هیچ گونه کار تحقیقاتی انجام نگرفته است.
مدیرعامل این شرکت بازرسی وابسته به موسسه استاندارد تأکید می کند: روند موجود و کارشکنی های مسئولان مستقیم سلامت کودکان ما را به خطر می اندازد. بنابراین باید به استاندارد سازی زمین های بازی سرعت داد و این مقدور نیست مگر با همکاری مسئولان.
برای آن که اطلاعات بیشتری در این باره کسب کنم به سراغ موسسه استاندارد می روم. رئیس کمیته استاندارد سازی مراکز تفریحی سازمان ملی استاندارد ایران در این باره می گوید: بیشتر وسایل بازی وارداتی یا حتی تولید داخل مشمول ضوابط استاندارد نیست. وسایل وارداتی اغلب فاقد شناسنامه رسمی، اطلاعات فنی و ضمانت است.
مهندس"نيّری"توضیح می دهد: برخی استانداردها مربوط به کم و کیف ساخت این وسایل است وبرخی دیگر مربوط به نحوه نصب و بهره برداری آن هاست که در هر دو بخش ما مشکل داریم. این موارد را نیز به مسئولان و شهرداری ها متذکر شده ایم ولی هنوز نتوانسته ایم موفق عمل کنیم. ما همواره در این باره با دستگاه های دولتی مشکل داشته ایم. مسئولان بهزیستی و شهرداری ها هزینه را بهانه می کنند در حالی که هزینه بازرسی از یک مهد کودک در سال 100 هزار تومان بیشتر نمی شود و شهرداری هم پیشاپیش کل این هزینه ها را تحت عناوین مختلف از شهروندان گرفته و وظیفه اش نیز تأمین رفاه و سلامت شهروندان است.
از وی در باره وضعیت فعلی زمین ها و وسایل بازی کشور می پرسم. نيّری در پاسخ می گوید: چندی پیش که در استان خوزستان به عنوان استان آزمایشی بازرسی های گسترده ای را از مهدهای کودک آغاز کردیم به این نتیجه رسیدیم که 100 درصد وسایل بازی در این استان غیر استاندارد است. همچنین بازرسی هایی که در تهران از زمین های بازی انجام داده ایم نشان داد که بیشتر این زمین ها و وسایل غیر استاندارد است.
تحمیل هزینه های سنگین
با این توضیحات چنین به نظر می رسد که مسئولان بر سر راه استاندارد سازی زمین ها و وسایل بازی کودکان(که به تهدید سلامت جسمی و روحی آن ها ختم می شود) سنگ اندازی می کنند. ولی پاسخ آن ها برای این به اصطلاح کارشکنی ها چیست؟ همین سوال را از معاون خدمات و محیط زیست شهری شهرداری مشهد می پرسم. پاسخ های وی می تواند به عنوان"مشتی باشد از خروار".
دکتر"کاظمی"در پاسخ می گوید: در سال 1388 مسئولان استاندارد کشور در مکاتباتی که با ما داشتند یک شرکت و تنها یک شرکت را به عنوان مسئول بازرسی، عیب یابی و ارائه راهکار و پیشنهاد برای رفع عیب زمین های بازی به ما معرفی کردند و این شرکت فقط برای عیب یابی، از ما مبلغ 900 میلیون تومان درخواست کرد. در حالی که در همان زمان ما می توانستیم تمام وسایل بازی را با مبلغی حدود یک میلیارد و 600 میلیون تومان تعویض و نو سازی کنیم. بنابراین از عقد قرارداد با آن ها انصراف دادیم.
وی اضافه می کند: از سال 1389 خودمان آغاز به جمع آوری وسایل فلزی و خطر ساز کردیم و به جای آن وسایل بازی ایمن و زیبای پلی اتیلن قرار دادیم.
کاظمی در پاسخ این سوال که آیا این وسایل از استانداردهای لازم برخوردار است، می گوید: همه این وسایل استاندارد ومدارک آن نیز موجود است. حتی کف پوش های ما نیز کاملاً استاندارد است. در عرصه نصب نیز ما همه استانداردهای نصب وسایل را لحاظ کرده ایم. به این ترتیب با توجه به بودجه و امکانات موجود پیش بینی می کنیم تا پایان سال 1394 کلیه زمین های بازی مشهد استاندارد سازی شود.
وی توضیح می دهد: اکنون مسئولان استاندارد باز ادعای دیگری دارند. آن ها می گویند حتی اگر زمین های بازی شما استاندارد شده است، باید از شرکت های زیر مجموعه ما( که اکنون به 6 شرکت افزایش یافته است) تأییدیه بگیرید. جالب آن که شرکت های مذکور برای بازرسی و دادن تأییدیه اکنون مبلغ یک میلیارد و 600 میلیون تومان درخواست می کنند. با این اوصاف تصمیم گرفته ایم خودمان اقدام به استاندارد سازی کنیم و فعلاً نسبت به گرفتن تأییدیه نیز اقدامی نکنیم. زیرا در هر قسمت اقتصادی که پای رانت و رانت بازی باز شود، کار خراب می شود.
وی تأکید می کند: البته در این بین فرهنگ شهروندان در استفاده از این وسایل نیز بسیار مهم است. شهروندان باید بدانند که این وسایل مخصوص کودکان طراحی شده و در صورت استفاده بزرگ سالان از آن ها به سرعت تخریب یا آسیب پذیر و خطرناک می شوند.
دل آدم واقعاً به درد می آید وقتی اشک های کودکی را می بینی که درست در اوج بازی و شادی به خاطر فرافکنی های"آدم بزرگ ها"دچار سانحه و با دردی جانکاه راهی بیمارستان می شود تا خاطره ای تلخ و شاید عضوی ناقص یا معیوب را تا پایان عمر به همراه داشته باشد. آیا می توان به این کودک معصوم گفت"ببخشید بودجه نداشتیم؟"
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:isna.ir
مطالب پیشنهادی:
گران ترین کتاب جهان فروخته شد
لغو تحریم شرکت برق ایرانی توسط دادگاه اروپا
رادان: طرح امنیت اجتماعی با قوت اجرا می‌شود
کنکور کارآفرینی برای کشف استعدادها!
آخرین لامبورگینی گالاردو از خط تولید خارج شد+تصاویر
