به گزارش «فردا»؛ سرمقاله نویس روزنامه دنیای اقتصاد پیشنهاد ایجاد شبكه تلویزیونی دولت را داده است.
در بخشی از این یادداشت آمده است: انتقاداتی نیز به عملكرد دولت محترم وجود دارد كه فرصت طرح آنها از طریق رسانه ملی كمتر مهیا می‌شود. اصولاً مخاطبان شبكه‌های تلویزیونی داخلی قابل مقایسه با سایر رسانه‌ها شامل نشریات، سایت‌ها و حتی شبكه‌های ماهواره‌ای نیستند.
همچنین در ادامه این یادداشت می‌خوانیم: اگر انتقادی از دولت صورت گیرد، دولت مدعی می‌شود كه نمی‌تواند آن‌گونه كه شایسته است، پاسخ انتقادها را بدهد و از ابزار رسانه‌ای كافی برخوردار نیست و باید انتقادی را كه در سطح چندمیلیونی مطرح شده است، از طریق نشریاتی با حداكثر چندصدهزار تیراژ پاسخ دهد. بدین‌ترتیب دولت و حامیان آن با اندك انتقادی، شدیداً واكنش نشان می‌دهند، زیرا می‌دانند این انتقادات دارای حوزه نفوذ چندمیلیون نفری است. در مقابل هر قدر هم كه از دولت تعریف شود و هر میزان وقت نیز برای دفاع به آنها اختصاص داده شود، باز هم احساس می‌كنند كه آن گونه كه باید از خود دفاع نكرده‌اند.
در مقاطعی از حامیان دولت شنیده‌ایم كه صداوسیما از دولت حمایت نمی‌كند و در عین حال برخی منتقدین اعتقاد دارند كه صداوسیما به طور بی‌سابقه و افراطی از دولت حمایت می‌كند و عملاً هیچ انتقادی مطرح نمی‌شود، در حالی كه یكی از ابزارهای اولیه و ضروری تحقق مردم‌سالاری این است كه پس از انتخابات، عملكرد رییس‌جمهور و كابینه‌اش در طول دوره چهارساله مرتباً از طریق رسانه‌ها مورد نظارت و پرسش قرار گیرد. بدین ترتیب ملاحظه می‌شود كه عقاید و سلایق مختلفی در مورد عملكرد صداوسیما وجود دارد و واضح است كه با این وضعیت نمی‌توان همزمان همه مخاطبین را راضی نگاه داشت.
اما اگر دولت صاحب یك شبكه تلویزیونی باشد ـ یا حداقل مدیریت یكی از شبكه‌های موجود به دولت واگذار شود ـ می‌تواند آن‌گونه كه خود دوست دارد و می‌پسندد، به انعكاس فعالیت‌های خود بپردازد، از خود دفاع كند و پاسخ انتقادات را بدهد. در عین حال سایر شبكه‌ها نیز از اجبار به حمایت صرف از دولت رها می‌شوند و می‌توانند فضای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را آن‌گونه كه واقعیت دارد، نمایش دهند و در كنار خدمات دولت، قدری هم به كاستی‌ها و مشكلات اشاره گردد.
