هنگامی كه ترنم ابرهای پاییزی با صدای بال پرندگان و خش‌خش برگ‌های پاییزی به استقبال صبحی سرشار از نیكبختی و امید می‌رفتند و رنگین‌كمان رنگارنگ جلوه‌ای از زیبایی زندگی را به تصویر می‌كشید، هیچ‌كس تصور نمی‌كرد در گوشه‌ای از جهان پرهیاهو فرشتگانی كوچك تلخی تنهایی را به آغوش سرد بكشند.آری فرشتگان خدا همه در آسمان نیستند. بسیاری از آنها با بال‌های شكسته و قامتی كودكانه در میان ما زندگی می‌كنند.
خانواده‌های این فرشته‌ها را می‌شناسید؟
كسانی كه خانواده این كودكان را می‌شناسند یا از سرنوشت آنها اطلاع‌دارند می‌توانند با شماره‌های 21-88761620 گروه شوك روزنامه‌ایران تماس بگیرند و در بازگرداندن كودكان به آغوش خانواده‌هایشان یاری كنند.
آنها به میان ما آمده‌اند تا عطر یاس‌های بهشت را هدیه دهند، اما خیلی‌ها در شلوغی شهر گم شده‌اند، انگار دیگر دلی نمی‌تپد و همه می‌ترسند تا از عقربه‌های ساعت جا بمانند.
در این هیاهو داستان‌های تلخی نگاشته می‌شود و كودكان قربانیان اصلی‌اند. چه شد، چه بر سر مادری آمد كه از نوزاد چند روزه‌اش گذشت و او را در گوشه بیمارستان رها كرد. ای كاش بغض مادر هنگام رهاكردن كودكش می‌تركید، ای كاش اشك‌هایش امانش را می‌گرفت و تاب رفتن را از وی می‌گرفت، ای كاش فرشته كوچولو آرام نمی‌خوابید، ای كاش با صدای گریه‌اش دنیا را خبردار می‌كرد تا پرستاران می‌فهمیدند و مانع رفتن مادرش می‌شدند.
باور می‌كنید پنج نوزاد بی‌گناه در دو ماه گذشته در دو بیمارستان كرج رها شده‌اند! سناریویی تكان‌دهنده كه قلب‌ها را به درد می‌آورد.
مادران این نوزادان در حالی جگرگوشه‌‌هایشان را در بیمارستان تنها گذاشته‌اند كه خیلی‌ها آرزوی شنیدن صدای كودكانه‌ای در فضای خاموش خانه‌شان را دارند و دست به هر كاری می‌زنند تا واژه پدر یا مادر را بشنوند.
شاید مادران این پنج نوزاد هرگز تصور نمی‌كردند روزی چشم بر عاطفه‌شان ببندند و حالا حتماً شب‌ها خواب ندارند و نگران سرنوشت كودكانشان هستند.
شاید در خانه سرنوشتی جز بدبختی در انتظار این پنج كودك نبود اما عاطفه مادری كافی است تا این نوزادان شب‌ها آرام بخوابند و نفس گرم مادر خنده بر لبانشان بنشاند. نادیا، هستی، حنانه، ساره و نریمان پنج فرشته كوچولویی هستند كه تنها مانده‌اند و از بیمارستان به جای خانه راهی جز بهزیستی نیافتند.
هستی دختركی است كه در بیست و هفتمین روز آبان ماه سال جاری در بیمارستان كمالی كرج متولد شد. مادرش پس از ترخیص هرگز برای بردن دخترك نیامد. پرستاران و مسئولان بیمارستان به امید یافتن مادر به آدرس پرونده وی رفتند و واقعیتی باورنكردنی را از نزدیك لمس كردند، مادر آدرسی دروغین داده بود.
حنانه، فرشته دیگری است كه در 28 آبان ماه سال جاری در همین بیمارستان متولد شد.
مادرش در ساعت ملاقات، همان زمانی كه همه با گل و شیرینی باید به دیدار حنانه كوچولو می‌آمدند و آغاز زندگی‌اش را شادباش می‌گفتند، او را تنها گذاشت و از بیمارستان فرار كرد.
حنانه روز 20 آذر راهی بهزیستی استان البرز شد.
ساره در میان این نوزادان از همه بزرگ‌تر است، او هفتم آبان سال جاری به دنیا آمد، او هم آغاز زندگی و آغاز تنهایی را در بیمارستان كمالی كرج تجربه كرده است. مسئولان بیمارستان می‌گویند مادر ساره پس از زایمان توسط پلیس بازداشت شد و نوزاد در یازدهم آذر مهر تنهایی و بی‌سرپرستی روی پرونده‌اش نقش بست و راهی بهزیستی شد، اما مادر ساره پس از آزادی برای بردن دخترش برنگشت.
نریمان پسری كه كمتر از دو ماه از زندگی‌اش می‌گذرد در 20 آبان در بیمارستان باهنر متولد شد. نمی‌دانیم نریمان از نوزادان دیگر خوش‌شانس‌تر بود یا بدشانس‌تر. مادرش او را از بیمارستان ترخیص كرد، نریمان بیشتر از بقیه حضور مادرش را احساس كرد اما در سرمای بی‌رحم زمانه در منطقه اشتهارد رها شد و در 16 آذرماه در حالی كه هنوز یـــك ماه از تولدش نگذشته بود مهمان بهزیستی شد.
نادیا كوچولو در 21 آبان سال جاری متولد شد، اما او هم گرمای خانه را احساس نكرد و در سرمای پاییز در گوشه‌ای رها شد.
مأموران پلیس وقتی از یافتن مادرش ناامید شدند او را در بیمارستان باهنر بستری كردند. نادیا دچار نقص عضو در لاله هر دو گوش است و شاید این جرم او باشد و دلیل تنهایی‌‌هایش! اما مگر او خودش می‌خواست این‌گونه به دنیا بیاید. نادیا با تنهایی باید تاوان نقص عضوش را بدهد.
حرف دل همه فرشته‌های تنها این است كه مادر! بیا و ما را به خانه ببر. ما عروسك زیبا و لباس‌های قشنگ نمی‌خواهیم، ما شكلات خارجی و خوراكی‌های رنگارنگ نمی‌خواهیم؛ ما نگاه پرمهر مادر و شانه‌های استوار پدر را جست‌وجو می‌‌كنیم.
خانواده‌های این فرشته‌ها را می‌شناسید؟
آنها به میان ما آمده‌اند تا عطر یاس‌های بهشت را هدیه دهند، اما خیلی‌ها در شلوغی شهر گم شده‌اند، انگار دیگر دلی نمی‌تپد و همه می‌ترسند تا از عقربه‌های ساعت جا بمانند.
در این هیاهو داستان‌های تلخی نگاشته می‌شود و كودكان قربانیان اصلی‌اند. چه شد، چه بر سر مادری آمد كه از نوزاد چند روزه‌اش گذشت و او را در گوشه بیمارستان رها كرد. ای كاش بغض مادر هنگام رهاكردن كودكش می‌تركید، ای كاش اشك‌هایش امانش را می‌گرفت و تاب رفتن را از وی می‌گرفت، ای كاش فرشته كوچولو آرام نمی‌خوابید، ای كاش با صدای گریه‌اش دنیا را خبردار می‌كرد تا پرستاران می‌فهمیدند و مانع رفتن مادرش می‌شدند.
باور می‌كنید پنج نوزاد بی‌گناه در دو ماه گذشته در دو بیمارستان كرج رها شده‌اند! سناریویی تكان‌دهنده كه قلب‌ها را به درد می‌آورد.
مادران این نوزادان در حالی جگرگوشه‌‌هایشان را در بیمارستان تنها گذاشته‌اند كه خیلی‌ها آرزوی شنیدن صدای كودكانه‌ای در فضای خاموش خانه‌شان را دارند و دست به هر كاری می‌زنند تا واژه پدر یا مادر را بشنوند.
شاید مادران این پنج نوزاد هرگز تصور نمی‌كردند روزی چشم بر عاطفه‌شان ببندند و حالا حتماً شب‌ها خواب ندارند و نگران سرنوشت كودكانشان هستند.
شاید در خانه سرنوشتی جز بدبختی در انتظار این پنج كودك نبود اما عاطفه مادری كافی است تا این نوزادان شب‌ها آرام بخوابند و نفس گرم مادر خنده بر لبانشان بنشاند. نادیا، هستی، حنانه، ساره و نریمان پنج فرشته كوچولویی هستند كه تنها مانده‌اند و از بیمارستان به جای خانه راهی جز بهزیستی نیافتند.
هستی دختركی است كه در بیست و هفتمین روز آبان ماه سال جاری در بیمارستان كمالی كرج متولد شد. مادرش پس از ترخیص هرگز برای بردن دخترك نیامد. پرستاران و مسئولان بیمارستان به امید یافتن مادر به آدرس پرونده وی رفتند و واقعیتی باورنكردنی را از نزدیك لمس كردند، مادر آدرسی دروغین داده بود.
حنانه، فرشته دیگری است كه در 28 آبان ماه سال جاری در همین بیمارستان متولد شد.
مادرش در ساعت ملاقات، همان زمانی كه همه با گل و شیرینی باید به دیدار حنانه كوچولو می‌آمدند و آغاز زندگی‌اش را شادباش می‌گفتند، او را تنها گذاشت و از بیمارستان فرار كرد.
حنانه روز 20 آذر راهی بهزیستی استان البرز شد.
ساره در میان این نوزادان از همه بزرگ‌تر است، او هفتم آبان سال جاری به دنیا آمد، او هم آغاز زندگی و آغاز تنهایی را در بیمارستان كمالی كرج تجربه كرده است. مسئولان بیمارستان می‌گویند مادر ساره پس از زایمان توسط پلیس بازداشت شد و نوزاد در یازدهم آذر مهر تنهایی و بی‌سرپرستی روی پرونده‌اش نقش بست و راهی بهزیستی شد، اما مادر ساره پس از آزادی برای بردن دخترش برنگشت.
نریمان پسری كه كمتر از دو ماه از زندگی‌اش می‌گذرد در 20 آبان در بیمارستان باهنر متولد شد. نمی‌دانیم نریمان از نوزادان دیگر خوش‌شانس‌تر بود یا بدشانس‌تر. مادرش او را از بیمارستان ترخیص كرد، نریمان بیشتر از بقیه حضور مادرش را احساس كرد اما در سرمای بی‌رحم زمانه در منطقه اشتهارد رها شد و در 16 آذرماه در حالی كه هنوز یـــك ماه از تولدش نگذشته بود مهمان بهزیستی شد.
نادیا كوچولو در 21 آبان سال جاری متولد شد، اما او هم گرمای خانه را احساس نكرد و در سرمای پاییز در گوشه‌ای رها شد.
مأموران پلیس وقتی از یافتن مادرش ناامید شدند او را در بیمارستان باهنر بستری كردند. نادیا دچار نقص عضو در لاله هر دو گوش است و شاید این جرم او باشد و دلیل تنهایی‌‌هایش! اما مگر او خودش می‌خواست این‌گونه به دنیا بیاید. نادیا با تنهایی باید تاوان نقص عضوش را بدهد.
حرف دل همه فرشته‌های تنها این است كه مادر! بیا و ما را به خانه ببر. ما عروسك زیبا و لباس‌های قشنگ نمی‌خواهیم، ما شكلات خارجی و خوراكی‌های رنگارنگ نمی‌خواهیم؛ ما نگاه پرمهر مادر و شانه‌های استوار پدر را جست‌وجو می‌‌كنیم.
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:روزنامه ایران
مطالب پیشنهادی:
پژو به دنبال ایجاد نمایندگی در ایران
پیکر مادر وزیر خارجه تشییع شد
تبليغ خلاقانه شرکت آب و فاضلاب +عکس
پژو به دنبال ایجاد نمایندگی در ایران
ادامه استفاده وزیر سابق از امکانات دولتی
