بیاید برای دوبار ایستادن چیاکو کمک کنیم...

چیاكو این روزها خانه‌نشین شده است. دو ماهی می‌شود كه پاهای چیاكو توان راه رفتن ندارد. چیاكو «دانش‌آموز كلاس دوم دبستانی به دلیل بیماری‌ای كه هر دو پای او را از كار انداخته، این روزها از درس و مدرسه و حتی بازی و تفریح‌های كودكانه دور است.

او توان بلند شدن از زمین و ایستادن روی پاهایش را ندارد. پدرش می‌گوید دوری از درس و مدرسه با علاقه‌یی كه چیاكو به درس خواندن دارد، در روحیه‌اش تاثیر گذاشته است اشتهای غذا خوردن ندارد، ضعیف‌تر از قبل شده، بعضی وقت‌ها دفتر و كتاب‌هاش را باز می‌كند و در خانه درس می‌خواند، قرآن می‌خواند و ...»

چیاكو كرد زبان و اهل روستای تاز آباد است. او مبتلا به بیماری «دوشن» است. چیاكو تا شش‌ماهگی به طور طبیعی رشد می‌كند، هر چند همیشه ضعیف‌تر از هم سن و سال‌هاش بوده. رشد او تا 6-5 سالگی هم ادامه پیدا می‌كند اما بعد از شش سالگی كه بیماری بیشتر خودش را نشان می‌دهد رشد او به نظر می‌رسد متوقف شده است.

پدر چیاكو جوشكار و مادرش خانه‌دار است. پدرش آبرومند و مغرورتر از این است كه تاكنون برای درمان فرزندش از كسی یا جایی كمك مالی بخواهد. «حاضرم خانه‌، لباس تنم و هر چه دارم را بفروشم اما دوباره چیا را سلامت روی دو پا ببینم».

چیاكو فرزند دوم خانواده است. یك برادر 10 ساله دارد. خوشبختانه برادرش مشكلی از لحاظ سلامتی ندارد و سالم است.

در روزهای اولی كه نشانه‌های بیماری چیاكو ظاهر می‌شود پدر و مادرش هر كاری از دست‌شان بر می‌آمده انجام می‌دهند. «برای نخستین بار یك پزشك مریوانی او را معالجه می‌كند. گفت چیز خاصی نیست اما بعد از چند ماه رفت و آمد به مطب، پزشك ناامیدمان كرد و گفت نمی‌تواند بیماری را تشخیص دهد.»

پدر و مادر چیاكو به ناچار راهی تهران می‌شوند. پزشك بیمارستان طبی كودكان انواع آزمایش‌ها را برای تشخیص بیماری تجویز می‌كند. او هم در ابتدا متوجه بیماری چیا نمی‌شود. دو ماه بعد پزشكان بیماری «دوشن» را در چیاكو تشخیص می‌دهند.

پدر چیا می‌گوید: «پزشك معالج چیا گفت شاید خوب شود چون علایم بیماری هنوز در او خفیف است.» قیمت هر بسته از قرص‌هایی كه پزشكان برای چیاكو تجویز می‌كنند، 50 هزار تومان بوده است.

گرانی دارو و ناامیدی خانواده چیا از اثربخش بودن مصرف قرص‌ها باعث شده كه چیا بیش از یك سال باشد كه هیچ دارویی مصرف نكند: «تا مدتی قرص‌ها را برای چیا گرفتیم اما یك سال است دیگر هیچ دارویی مصرف نمی‌كند.»

دوشن بیماری ژنتیكی است كه به دلیل اختلال در یكی از كروموزم‌های x نهایتا ماهیچه‌های ارادی بدن را از كار می‌اندازد. شیوع این بیماری یك در 3500 كودك است و تنها در جنس مذكر رخ می‌دهد.

خستگی زود هنگام و درد در ماهیچه‌های ساق پا پس از مدت كوتاهی پیاده‌روی، زمین خوردن مكرر، مشكل در دویدن مشكل در بالا رفتن و پایین آمدن از پله، مشكل در انجام حركات ورزشی، عدم توانایی در برخاستن راحت از روی زمین و كمك از پاها برای بلند شدن، تحلیل ماهیچه‌های بازو و شانه، از دست دادن توانایی راه رفتن، ضعیف شدن دستگاه گوارش و اشكال در دفع از دیگر علایم این بیماری است.

پدر چیاكو می‌گوید: «چیا اشتهای غذا خوردن ندارد و بی‌اندازه ضعیف و لاغر شده». مصرف نكردن هیچ نوع دارو هم سرعت پیشروی بیماری او را بیشتر كرده است. طوری كه چیا در هشت سالگی توان ایستادن روی دو پا و بلند شدن از زمین را ندارد.

محمدیان، معلم مریوانی مدرسه تنها كسی است كه این روزها جویای احوال چیاست. پدر چیاكو تا الان از كسی و جایی برای درمان فرزندش كمك نخواسته است. به نظرش تقاضای كمك از دیگران برای درمان فرزندش كار درستی نبوده و نیست، اما پیشروی بیماری و خانه‌نشینی‌اش باعث شده تا او حاضر باشد برای درمان فرزندش هر كاری بكند. «هر كسی، هر مسوول انجمن یا نهادی كاری برای سلامتی چیاكو انجام دهد، پایش را می‌بوسم.»

در حال حاضر چیاكو نیازمند كمك است. كمكی حتی در حد معرفی به یك پزشك ماهر و زبده كه جلوی پیشروی بیماری را بگیرد. به امید روزی كه چیاكو همانند هم سن و سال‌هایش از كودكی‌‌اش لذت ببرد.

دوستانی كه تمایل دارند به چیاكو كمك كنند با دفتر روزنامه اعتماد گروه اجتماعی تماس بگیرند.