تابناک:با خواندن خبر شكنجه هانیه توسط ناپدری‌اش دل خیلی‌ها به درد آمد، تصویر
دست‌های شكسته و صورت كبود و بدن داغ شده‌اش دل خیلی‌ها را ریش كرد و بعضی‌ها
خونشان به جوش آمد، اما خیلی نیاز نیست برای دیدن كودكانی كه هر چند وقت یك بار به
گفته پزشك هانیه، منتظر بمانیم تا آنان را روانه بیمارستان كنند.تا به این وسیله دوربین روزنامه‌ها به سویشان نشانه رود. ساعت 20 یك
غروب بهاری در هوای گرم اردیبهشت خیلی‌ها را تا آخر شب برای خرید در خیابان‌ها و
در ترافیك آخر شب معطل می‌كند، این زمان كه گاه تا نیمه شب طول می‌كشد جولانگاه
كودكان 8 ـ 7 ساله‌ای است كه برای فروش فال و دستمال كاغذی و گاهی هم گدایی بین
خودروها پرسه می‌زنند، یكی از كودكان ولی، روی جدول خیابان نشسته و با نگاهی خسته
به خودروها نگاه می‌كند كه ناگهان دستی از پشت به پس گردنش می‌زند و او چند قدم به
جلو پرتاب می‌شود.
«اوه........»
با صدایی بلند ناسزایی می‌گوید كه قطعا معنی‌اش را نمی‌داند، مرد درشت
هیكل گویی اما با خیزی به او می‌رسد و جای 4 انگشتش با سیلی محكم بر صورت پسرك می‌ماند
و او كه به این سیلی‌ها عادت كرده با یك اردنگی روانه خیابان می‌شود تا تمام فال‌هایش
را تا شب بفروشد.
بسیاری از كودكانی كه مورد آزار، كتك و شكنجه قرار می‌گیرند، سرپرست
مناسبی برای حمایت ندارند، بیشتر این افراد از سوی ناپدری یا نامادری شكنجه می‌شوند
و در بسیاری موارد والدین معتاد دارند. با چنین اوصافی دیدن كودكانی مانند هانیه 8
ساله كه والدین معتاد دارد و به گدایی وادار می‌شده و بدسرپرست بوده در كلانشهرها دشوار
نیست.
آنچه تحملش پذیرفتنی نیست، نبود قوانین حمایت از كودكانی است كه در
چند قدمی ما بر سر چهارراه‌ها یا محله‌های فقیرنشین از والدین معتاد و بی‌مسوولیت
آسیب می‌بینند، اما نه بهزیستی، نه كمیته امداد، نه سازمان‌های غیردولتی و نه هیچ
مرجعی برای سلب مسوولیت از والدینی كه مهم‌ترین مسوول بروز بزه و ناهنجاری اخلاقی
در كودكان هستند، اختیار ندارند.
آنچه بروز كودك‌آزاری را از دیدن اعضای آسیب‌دیده كودكان سخت‌تر می‌كند،
لحظه‌ای است كه كودكان را به آغوش والدینی بازمی‌گرداند كه از این كودكان متكدی و
بزهكار می‌سازد یا كودكان را به دلیل مصرف روانگردان شكنجه می‌كند.
رسانه‌ای شدن شكنجه هانیه و واكنش دادستان عمومی و اعلام شماره‌ای از
سوی او برای نخستین بار در قالب گزارش كودك‌آزاری‌ها از سوی شهروندان را می‌توان
به فال نیك گرفت؛ به شرطی كه خلأ قانون برخورد با والدین بی صلاحیت و كودك‌آزار،
سازمان‌های حمایتی را به بازگرداندن آنان به آغوش خانواده وادار نكند تا چرخه آسیب
سوء استفاده از كودكان به دور باطل خود ادامه دهد.
دردهای هانیه می‌تواند مقدمه نهضتی در مجلسی‌ها برای تدوین و تصویب
قوانینی باشد كه بازدارندگی كودك‌آزاری ها را منجر شود و از شكنجه و سوءاستفاده
كودكان بعدی پیشگیری كند. چرا كه وضعیت فعلی نشان می‌دهد، قوانین فعلی به اندازه
كافی بازدارنده نبوده‌اند.
