هیچ سازمان مردمنهاد و هیچ نهاد رسمیای نبود که از آنها حمایت کند، بنابراین وارد این کار شدم.
پایان کارتن خوابی
طی چند روز گذشته عکسهایی در فضای مجازی منتشر شد , که نشان میداد یخچالی ویترینی در میدان شوش نصب شده و گروهی به نام پایان کارتنخوابی هم در ذیل عکسوخبرهای مرتبط اعلام کردهاند که این یخچال توسط آنها و با نگاه رفع گرسنگی از جامعه در این منطقه قرار داده شده است. نصب یک یخچال، آن هم در منطقهای که جمعیت بیخانمانهایش کم نیست، اقدامی نمادین به نظر میرسد و انتظار میرود گروهی که اقدام به نصب این یخچال کرده است، برنامهای هدفمند و بلندمدت داشته باشد.
در این گزارش گفتوگویی با علی حیدری، عضو اصلی و بنیانگذار گروه «پایان کارتنخوابی» ترتیب دادهایم که در ادامه میخوانید.
این اولین بار است که نام گروه پایان کارتنخوابی را میشنوم. ابتدا کمی درباره گروه خودتان برایمان بگویید.
گروه پایان کارتنخوابی از 5 ماه پیش تشکیل شده است. ما کار خودمان را با توزیع غذا بین کارتنخوابهای منطقه شوش و دروازه غار آغاز کردهایم. ابتدا 15 غذا توزیع کردیم و خوشحالیم از اینکه امروز گاهی تعداد غذاهایی که در یک روز توزیع میکنیم، به 5 هزار وعده غذایی میرسد. البته خدماترسانی ما در این منطقه به توزیع غذا خلاصه نشد و کمکم تیمهای پزشکی و آرایشگری را هم به مناطق تجمع کارتنخوابها و بیخانمانها بردیم تا به آنها خدمات بهداشتی، درمانی و آرایشی ارائه کنند. گروه فرهنگی ما به کارتنخوابها خدمات مشاورهای هم ارائه میکند. بیمارانی هم که علاقهمند به ترک باشند به کمپ میفرستیم. البته خودمان کمپ نداریم و با پرداخت هزینه به کمپهای خصوصی شرایط درمان بیماران را فراهم میکنیم. در حال حاضر بهطور میانگین هفتهای 10 تا 15 بیمار را به کمپها انتقال میدهیم و تلاش میکنیم برای بیماران بهبودیافته شغل هم ایجاد کنیم. در یکی از کمپها یک سوله کوچک بستهبندی راهاندازی کردهایم و در مواردی هم با استفاده از پتانسیلهای مردمی که داریم، برای افراد بهبودیافته شغل پیدا میکنیم تا کمکم به زندگی عادیشان بازگردند.
انگیزه شما از راهاندازی گروه پایان کارتنخوابی چه بود؟
من دنبال این بودم به قشری که هیچ حمایتی از آنها نمیشود، کمک کنم. با بررسیهایی که انجام دادم، به این نتیجه رسیدم که کارتنخوابها تنها قشری هستند که هیچ حمایتی از هیچ جایی دریافت نمیکنند. هیچ سازمان مردمنهاد و هیچ نهاد رسمیای نبود که از آنها حمایت کند، بنابراین وارد این کار شدم. البته سازمانهای مردمنهاد زیادی سالهاست در این حوزه فعال هستند و شاید تحقیقات شما کامل انجام نشده است.
دفتر گروه پایان بیخانمانی در چه منطقهای قرار دارد؟
ما دفتر نداریم؛ یعنی ریالی برای دفتر و کادر اداری صرف نکردهایم. ما هسته مرکزی نداریم اما گروه مشورتی حدود 17 نفر هستند و خانواده خیران حدود 2 هزار نفر است که هر لحظه که اراده کنیم پای کار هستند.
این 2 هزار نفر را چگونه جذب کردید؟ چگونه تبلیغ کردید؟
هیچ تبلیغاتی نداشتیم. من فقط زنگ در همسایهام را زدم و گفتم در منطقه شوش افرادی نیازمند کمک هستند، آمدند پای کار. همسایه بغلی هم در همسایه بغلی را زد و همینطور این 2 هزار نفر جمع شدند.
چه شد که به این فکر افتادید که در منطقه شوش برای بیخانمانها یخچال بگذارید؟ آیا این اقدام شما یک حرکت نمادین است؟
شما میگویید حرکت نمادین، اما به نظر ما این کار نمادین نیست. ما قصد داریم در هر منطقه و محله و هر کوی و برزن یخچال و کمد لباس بگذاریم تا افراد نیازمند بتوانند از یخچال غذا بردارند و از کمد، لباس موردنیازشان را تامین کنند. شاید قرار دادن این یخچال در منطقه شوش، نمادین به نظر برسد اما ما میخواهیم نهتنها در تهران بلکه در تمام کشور این اقدام را گسترش دهیم. البته علاوه بر کمک به بیخانمانهای شهرمان هدف دیگری هم داریم. ما میخواهیم اعتماد به میان مردم بازگردد. از وقتی ما این یخچال را نصب کردهایم، مدام این جمله را میشنوم که این یخچال دزدیده میشود و مدت زمان زیادی آنجا نمیماند. هدف ما این است که به مردم نشان دهیم که نهتنها یخچال دزدیده نمیشود، بلکه بهعنوان وسیلهای برای کمک به مردم شهرمان مورد بهرهبرداری قرار میگیرد. ما میخواهیم اعتماد به یکدیگر را بین مردم نهادینه کنیم.
اگر این اتفاق بیفتد، اقدام بزرگی انجام شده است. از وقتی که یخچال نصب شد هم خبرهای خوبی رسید. یکی از چلوکبابیهای میدان شوش گفت روزی 10 پرس غذا داخل یخچال میگذارد، فرد دیگری هم تماس گرفت و گفت تا آخر محرم هر روز تعدادی غذا در اختیار ما قرار میدهد که داخل یخچال بگذاریم.
گفتید که برنامه بزرگی دارید و میخواهید نهتنها در محلههای شهر تهران، بلکه در همه شهرهای کشور یخچال و کمد لباس برای بیخانمانها بگذارید، برای هزینههایش هم فکری کردهاید؟
وقتی ما تصمیم گرفتیم بین کارتنخوابها غذا پخش کنیم، کارمان را از 15 غذا شروع کردیم اما اکنون در 21 شهر کشور چهارشنبهشبها غذا توزیع میشود و برای این کار هم فقط از کمکهای مردمی استفاده کردهایم. برای یخچالها هم قرار است همین کار را انجام دهیم. همین یخچالی را هم که در منطقه شوش نصب کردیم، با پول کمکهای مردمی خریدم. 5 یخچال دیگر هم با کمکهای مردمی خریداری شده که به زودی نصب میشود. از طرف، دیگر از زمان نصب تا حالا هم تماسهای زیادی داشتهام که افرادی برای کمک و همکاری اعلام آمادگی کردهاند. تعدادی از آنها حتی اعلام کردهاند حاضرند یخچال را خودشان خریداری کنند و نزدیک منزلشان نصب کنند. من مطمئن هستم با کمکهای مردمی این کار پیش میرود و به حمایت هیچ سازمان و ارگانی هم نیاز نداریم.
این 5 یخچال قرار است در چه مکانهایی نصب شوند؟
ابتدا میخواهیم در شمال، جنوب، شرق و غرب تهران یخچالها را نصب کنیم و این کار تا پایان ماه محرم انجام خواهد شد. فعلا هم برای نصب یخچال جدید در منطقه شوش برنامهای نداریم.
فکر نمیکنید ممکن است بین کارتنخوابها برای دسترسی به غذاهای داخل یخچال رقابتی ایجاد شود؟
تصور ذهنی شما از کارتنخواب اشتباه است. شما کارتنخواب را فرد گرسنهای تصور میکنید که بزهکار است. البته من هم منکر این واقعیت نیستم اما نگاه من به کارتنخواب اینطور نیست. من که با کارتنخوابها ارتباط مستقیم و رودررو دارم و هر چهارشنبه بیش از 100 زن و بچه را به منطقه هرندی که یکی از پرخطرترین مناطق تهران است میبرم، واقعیتهای دیگری در مورد کارتنخوابی میبینم. بارها پیش آمده که وقتی به یکی از کارتنخوابها غذا میدهیم، آن را قبول نمیکند و میگوید غذا را به دیگری بدهید که گرسنهتر است. هدف ما از اینکه مردم را به میان کارتنخوابها میبریم این است که میخواهیم آنها با این واقعیت بیشتر آشنا شوند و فرهنگ کمک به کارتنخوابها جا بیفتد. گاهی که روزهایی غیر از چهارشنبه به پارک میرویم، میبینیم ماشینهای مدل بالا جلوی پارک هستند و مردم بین آنها غذا پخش میکنند. این فرهنگ دارد جا میافتد. نگاه ما این است که کارتنخوابها جامعهای بسیار سالم و بزرگوار هستند.
اعتماد،کارتنخوابها را تغییر می دهد
مردم برای اینکه با واقعیت کارتنخوابها آشنا شوند، یک چهارشنبه شب با ما به محله هرندی بیایند تا با چشم خودشان واقعیتها را ببینند. کارتنخوابی که تا دیروز جیب مردم را میزد، وقتی اعتماد میکند، کیف پولی را که از جیب من افتاده بود، به من بازگرداند. روز اول که یخچال را نصب میکردیم برای اینکه سیمان کف یخچال سفت شود و با یک تکان جابهجا نشود، برایش در آهنی گذاشتهایم. سیمانها که سفت شد دیشب در آهنی برداشته شد و از دیشب امکان دسترسی به محتویات یخچال وجود دارد. البته همان روز اول که یخچال در داشت هم یکی از همشهریهای عزیز سبد پر از غذا آورده و جلوی در یخچال گذاشته بود.
منبع:سلامت ایران
