به نقل از ايلنا ، روزها نشانه اند، نشانه گرامیداشت، سپاس، خاطره و تبریك. پس برای همین وقتی می خواهیم درباره روز خبرنگار بنویسیم، باید با تبریك شروع كنیم. اما:
- روز خبرنگار در ایران ما را یاد زمانی می اندازد كه گلوله طالبان در قلب محمود صارمی نشست.
- در روز خبرنگار یادمان می آید كه در جنگ عراق ( از 2003 تا كنون) بیش از 200 تن از کارکنان رسانه‌ها کشته شده اند و این از تعداد خبرنگاران كشته‌شده در جنگ جهانی دوم و تمام جنگ‌های قرن گذشته بیشتر شده است و كاوه گلستان، عكاس خبری ایرانی هم از این جمله بود.
- یادمان می آید كه در سال‌های اخیر در ویتنام ۶۶ خبرنگار، در الجزایر ۵۸ نفر، در كلمبیا 52 خبرنگار، در فیلیپین ۳۶ خبرنگار و ... كشته شدند.
- در خبرها می‌خوانیم كه در در سال 2008 بیش از 670 خبرنگار زندانی شدند؛ 293 نفر ربوده شدند؛ 929 روزنامه نگار مورد تهاجم و تهدید قرار گرفتند و 60 خبرنگار كشته شدند. در سال 2007 نیز حداقل 86 خبرنگار در سراسر جهان كشته شده‌اند و برای پنجمین سال متوالی این آمار با رشد رو‌به‌رو بوده است. این آمار با 244 درصد افزایش از 25 نفر در سال 2002 به این تعداد و بالاترین میزان خود از سال 1994 تاكنون رسیده است. درسال 2007، همچنین 20 نفر از دستیاران و كمك‌های خبرنگاران (از جمله راننده و...) كشته شده، 887 خبرنگار بازداشت، 1511 نفر مورد حمله فیزیكی یا تهدید قرار گرفته، 67 خبرنگار ربوده شده و هزاران رسانه تحت سانسور واقع شده‌اند.
- می‌بینیم كه هر روز تعداد زیادی از سایت‌ها فیلتر می‌شوند و روزنامه توقیف می‌گردند.
- خبر می‌رسد كه در پنج سال اخیر تنها در كشورهای عراق، الجزایر، روسیه، كلمبیا و بنگلادش، 58 روزنامه‌نگار كشته شده‌اند.
- آمارها روایت می‌كنند كه 5800 روزنامه نگار طی 15 سال گذشته به خاطر انجام وظایف خود كشته شدند.
- و اینكه چین با 33 و کوبا با 24 روزنامه نگار زندانی بیش از چهار سال است که بزرگترین زندان روزنامه‌نگاران در جهان هستند.
و ...
اما نمی‌دانم آیا برای كاركنان حدود 2000 هزار نشریه، بیش از 220 خبرگزاری و نماینده خبری، هزار و 170 دفتر نمایندگی و پخش مطبوعات و حتی 4400 روزنامه‌فروشی كه درگیر این حرفه هستند، مرور این خبرها، آن هم در روز خبرنگار، كار درستی است؟ هر چه باشد، آنها بسیاری از درد و رنج‌های خبرنگار بودن را با گوشت و پوست خود لمس كرده‌اند و جزیی از آمارهای جهانی هستند. پس برای اینكه حرفی متفاوت زده شود، رنجی از خاطره‌ها زدوده شود، با تبریك و خسته نباشید ختم می‌كنیم، به همه آنها كه می‌توانند تبریك‌ها را بخوانند، بشنوند، بگویند و یا نمی‌توانند...
- روز خبرنگار در ایران ما را یاد زمانی می اندازد كه گلوله طالبان در قلب محمود صارمی نشست.
- در روز خبرنگار یادمان می آید كه در جنگ عراق ( از 2003 تا كنون) بیش از 200 تن از کارکنان رسانه‌ها کشته شده اند و این از تعداد خبرنگاران كشته‌شده در جنگ جهانی دوم و تمام جنگ‌های قرن گذشته بیشتر شده است و كاوه گلستان، عكاس خبری ایرانی هم از این جمله بود.
- یادمان می آید كه در سال‌های اخیر در ویتنام ۶۶ خبرنگار، در الجزایر ۵۸ نفر، در كلمبیا 52 خبرنگار، در فیلیپین ۳۶ خبرنگار و ... كشته شدند.
- در خبرها می‌خوانیم كه در در سال 2008 بیش از 670 خبرنگار زندانی شدند؛ 293 نفر ربوده شدند؛ 929 روزنامه نگار مورد تهاجم و تهدید قرار گرفتند و 60 خبرنگار كشته شدند. در سال 2007 نیز حداقل 86 خبرنگار در سراسر جهان كشته شده‌اند و برای پنجمین سال متوالی این آمار با رشد رو‌به‌رو بوده است. این آمار با 244 درصد افزایش از 25 نفر در سال 2002 به این تعداد و بالاترین میزان خود از سال 1994 تاكنون رسیده است. درسال 2007، همچنین 20 نفر از دستیاران و كمك‌های خبرنگاران (از جمله راننده و...) كشته شده، 887 خبرنگار بازداشت، 1511 نفر مورد حمله فیزیكی یا تهدید قرار گرفته، 67 خبرنگار ربوده شده و هزاران رسانه تحت سانسور واقع شده‌اند.
- می‌بینیم كه هر روز تعداد زیادی از سایت‌ها فیلتر می‌شوند و روزنامه توقیف می‌گردند.
- خبر می‌رسد كه در پنج سال اخیر تنها در كشورهای عراق، الجزایر، روسیه، كلمبیا و بنگلادش، 58 روزنامه‌نگار كشته شده‌اند.
- آمارها روایت می‌كنند كه 5800 روزنامه نگار طی 15 سال گذشته به خاطر انجام وظایف خود كشته شدند.
- و اینكه چین با 33 و کوبا با 24 روزنامه نگار زندانی بیش از چهار سال است که بزرگترین زندان روزنامه‌نگاران در جهان هستند.
و ...
اما نمی‌دانم آیا برای كاركنان حدود 2000 هزار نشریه، بیش از 220 خبرگزاری و نماینده خبری، هزار و 170 دفتر نمایندگی و پخش مطبوعات و حتی 4400 روزنامه‌فروشی كه درگیر این حرفه هستند، مرور این خبرها، آن هم در روز خبرنگار، كار درستی است؟ هر چه باشد، آنها بسیاری از درد و رنج‌های خبرنگار بودن را با گوشت و پوست خود لمس كرده‌اند و جزیی از آمارهای جهانی هستند. پس برای اینكه حرفی متفاوت زده شود، رنجی از خاطره‌ها زدوده شود، با تبریك و خسته نباشید ختم می‌كنیم، به همه آنها كه می‌توانند تبریك‌ها را بخوانند، بشنوند، بگویند و یا نمی‌توانند...
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:ilna.ir
