كمتر از یك سال پیش بود كه هیات دولت مژده داد وام ازدواج افزایش یك میلیون تومانی را تجربه می‌كند و متقاضیان می‌توانند با ارئه همان مدارك قبلی به جای 4 میلیون تومان 5 میلیون تومان وام ازدواج بگیرند، اما اختلاف‌نظر میان بانك مركزی و دولت، تا به امروز مانع اجرایی شدن آن شده است. این روزها اگر دنبال وام ازدواج هستید و برای آن هم حسابی برنامه‌ریزی كرده‌اید متاسفانه باید بی‌خیال یك میلیون تومان اضافه شوید و روی همان 4 میلیون تومان حساب كنید و منتظر بمانید تا تكلیف آن یك میلیون تومان سرگردان هم روشن شود. همه اینها هم بهانه خوبی است تا نگاهی بیندازیم به ازدواج و وام و باقی قضایا.
چه ساده بود همه چیز
قدیم‌ها برای ازدواج، وام و این چیزها لازم نبود. عروس و داماد دست هم را می‌گرفتند و در یك مراسم عروسی 7 شبانه‌روز (كه به آن مراسم نمی‌گفتند و اسمش سور یا جشن عروسی بود) راهی خانه بخت می‌شدند. البته وقتی می‌گوییم منظورمان دوره قاجار نیست، منظور قدیم‌ها روزگاری است كه پدر و مادرهای ما ازدواج كردند.
آن وقت‌ها جوان‌ها برگزاری مراسم ازدواج ساده یا شلوغ و پرسر و صدا را به خانواده می‌سپردند و خودشان در گوشه‌ای برای بازی در نقش داماد یا عروس آماده می‌شدند. زمانی كه خانه‌ها بزرگ بود و حیاط‌ها حوض‌دار، آن وقت‌ها معمولا یك عمو، عمه یا دایی هم این وسط بود كه در همسایگی عروس یا داماد زندگی می‌كرد و برای این جور مراسم خانه‌اش تبدیل می‌شد به محل برگزاری بخش مردانه جشن عروسی.
از همه اینها گذشته نیازهایی مثل تامین خانه و كاشانه و از این دست را هم خانواده‌های دوطرف انجام می‌دادند یا خانه‌ای می‌خریدند برای زوج جوان نبود، یا آنها را در گوشه‌ای یا طبقه‌ای از خانه خودشان جاگیر می‌كردند تا زندگی‌شان را آرام و بی‌دردسر آغاز كنند. جوان‌ها هم توقعاتشان خیلی كمتر از ما بود. طبقه دوم خانه مادر شوهر اگرچه ممكن بود برای عروس جای خوبی نباشد، اما از هیچی بهتر بود.
درواقع این كار خانواده‌ها در آن زمان‌ها، یكجورهایی دادن وام ازدواج بلاعوض به زوج‌های جوان بود. این كه دست و بالشان را برای مدتی با این كمك‌ها به كار و زندگی بند كنند، تا مرد جوان خانه و خانواده، فكری به حال استقلال كند و زن زندگی‌اش را از وابستگی به خانواده‌اش رها كند. قدیم‌ها این نوع كمك كردن‌ها برای هر خانواده و هر پدر و مادری یك وظیفه به حساب می‌آمد. آنها از سال‌ها قبل فكر همه چیز را می‌كردند. از خریدن جهیزیه گرفته تا كار و بار و معیشت آینده فرزندشان.
نترسید چیزی نیست
امروزه روز همه چیز تغییر كرده است. تغییرات جهانی در این سال‌ها بسیار سریع بوده و تحولات اقتصادی را هم كه خودتان بهتر می‌دانید. دیگر كمتر پدر و مادری وجود دارد كه بتواند علاوه بر تامین مخارج زندگی، تحصیل، سفر و خلاصه بقیه هزینه‌های یك جوان مخارج مراسم عقد و عروسی او را هم جیرینگی بپردازد.
ممكن است بتواند با قرض و قوله و وام و از این دست مسائل سر وته قضیه را هم بیاورند، اما واقعیت اساسی كه تغییر كرده، این است كه دیگر نمی‌توان به خانواده‌ها وابسته بود. باید از همان اول كار روی پای خودتان بایستید. اگر قصد ازدواج دارید باید پس‌انداز كردن را یاد بگیرید و درست خرج كردن را خوب بیاموزید. اگر قرار است خانواده تشكیل بدهید، علاوه بر همه فاكتورهای مهم مثل تفاهم و دوست داشتن استقلال مالی و تامین هزینه‌های زندگی از همان اول، كار بر عهده خودتان است.
البته اینها را نمی‌گویم كه حالا ترس برتان دارد و قید همه چیز را بزنید. به هر حال امكانات دیگری هم در اختیار شما هست و جای حمایت خانواده را یك نوع دیگری از حمایت اجتماعی گرفته است. وام ازدواج را می‌گویم كه هر جوان تصمیم به ازواج گرفته‌ای اگر هم سراغش نرفته باشد، حتما یكبار به آن فكر كرده است. برای گرفتن این وام آن هم با اقساط طولانی مدت، مهم‌ترین شرط لازم این است كه ازدواج كرده باشید. یك عقدنامه یا سندی را كه نشان بدهد شما دیگر بیش از این مجرد نخواهید بود، به همراه مدارك شناسایی‌تان بردارید و از میان آشنایانتان هم یكی دو تا ضامن واجد شرایط انتخاب كنید. البته می‌دانم كه این دومی كار ساده‌ای نیست، مگر آدم می‌تواند به دیگران رو بیندازد كه برای وام ازدواج ضامنش شوند. با همه اینها هر كدامتان حتما یك آشنای درجه یك یا حتی چندمی پیدا میكنید كه در چنین مواقعی فیش حقوقی‌اش را بی‌هیچ منت و غر زدنی در كیف دستی‌اش بگذارد و با شما راهی بانك شود. او را در میان فامیل و آشناها شناسایی كنید. حالا همه چیز برای گرفت وام ازدواج آماده است.
مثل ریگ می‌رود
یكی از راه‌های خرج كردن وام ازدواج خرید كالا و لوازم منزل است. می‌توانید به یكی از آن فروشگاه‌های بزرگ و درست و حسابی وسائل منزل بروید و 2 میلیون تومان آن را در دم صرف خرید یك ال‌سی‌دی تازه مد شده كنید. بعد هم با بقیه پولتان راهی یك سفر یك هفته‌ای به جزیره كیش بشوید و باقی پول را هم همانجا خرج كنید. اگر از آنهایی هستید كه بعد از برگشتن از آن سفر رویایی یك هفته‌ای باید با حقوق ماهی 400 هزار تومان علاوه بر قسط‌های وام ازدواجی كه در جزیره كیش و در آن صفحه بی‌نهایت صاف و زیبای ال‌سی‌دی تان خرجش كردید، خرج یك زندگی را هم بدهید، پیشنهاد من این است كه فكر چنین سفری را برای چند سال از سرتان بیرون كنید. بعد هم یكی از آن تلویزیون‌های ساده 21 اینچ بخرید كه نه سیخ بسوزد نه كباب.
حالا وقت آن است كه برای این پول برنامه‌ریزی كنید. مثلا به فكر سرمایه‌گذاری اساسی با آن باشید. به این ترتیب كه 4 میلیون تومان وام ازدواج را با بقیه پس‌اندازهایی كه در این سال‌ها داشته‌اید، روی هم بگذارید. اگر هم پس‌اندازی نداشته‌اید برای گرفتن وام از راه‌های دیگر هم اقدام كنید. حالا مجموعه پولتان را كه سال‌های زیادی از زندگی‌تان به آن وابسته است را در یكی از آن سرمایه‌گذری‌های مطمئن كه مو لای درزش نمی‌رود، وارد كنید. اگر اهل بورس هستید و همیشه دلتان می‌خواسته در آن سالن‌های شلوغ با آن همه عدد و ارقام قدم بزنید الان بهترین زمان است.
www.seemorgh.com/news
منبع:jamejamonline.ir
