معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش ایران می گوید، سالانه شش هزار دختر از منزل فرار می کنند،که تنها از سال 65 تا 78 شیوع فرار دختران از خانه 20 برابر شده است، به دلیل همین روند رو به رشد برخی از کارشناسان آمار فرار دختران از خانه را بالاتر از شش هزار نفر در سال می دانند. به گزارش صدای آمریكا، آمار سازمان بهزیستی می گوید، 18 درصد دختران در روز اول و 60 درصد در هفته اول بعد از فرار؛ مورد تعرض جنسی قرار می گیرند.
به گزارش تیترآنلاین، فرار در هر شرایطی كه اتفاق بیفتد از نظر جامعه ناپسند و مطرود است و اگر مرتكب فرار، دختر باشد موضوع نگران كننده‌تر خواهد بود. به طور كلی خانواده، مدرسه و جامعه سه عامل مهم و مؤثر در موفقیت یا عدم موفقیت هر فردی در زندگی اجتماعی او محسوب می‌شود و هر روز تعدادی از دختران و پسران منزل را ترك می‌كنند، گروهی از این افراد كه به كانون خانواده خود برنمی‌گردند و برای یافتن محیط و شرایطی بهتر گرفتار سرنوشتی ناگوارتر می‌‌شوند. در بررسی‌های انجام شده و نتایج مصاحبه با این افراد نشان داده كه مشكلات خانوادگی از جمله درگیری‌ها و تنش‌های موجود در خانواده، نداشتن سرپرستی یا بدسرپرستی، عشق‌های مجازی برای ازدواج، عدم توجه خانواده به مراحل بلوغ و بحران‌های موجود در این سن، كمبود محبت، نداشتن چارچوب معاشرت در خارج از محدوده خانواده و عدم برآوردن نیازهای فردی و اجتماعی فرد باعث انتخاب فرار از خانه به عنوان آخرین راه حل مشكلات آنها بوده است. آنچه در این مرحله قابل تأمل است ضرورت بازنگری به روابط درون خانواده و تجدید ساختار خانه و خانواده است.
كارشناسان انگیزه‌های فرار را علل عاطفی، روانی، اجتماعی، انضباطی می‌دانند و هر شاخه را جداگانه بررسی می‌كنند.
علل عاطفی: كمبود محبت، احساس طردشدگی و یا وجود خلأ عاطفی و حمایتی در محیط خانواده، احساس تبعیض كه خود برانگیزاننده بغض و كینه است و سردی عاطفی در محیط خانواده و بی‌اعتنایی نسبت به سرنوشت فرزندان و اینكه نیاز او برآورده نمی‌شود.
علل روانی: ناراحتی وجدان، بیماری‌های روانی مثل افسردگی پنهان و خیالبافی كه می‌خواهد دلسوزی‌ها را به سوی خود جلب كند.
علل اجتماعی: نارضایتی از وضع و شرایط موجود و احساس یكنواختی و كسالت از زندگی، وجود درگیری در خانواده، جدایی‌ها و... وجود دوستان و معاشران ناباب و تحت تأثیر آنها بودن.
علل انضباطی: وجود والدین مستبد و خشن كه به كمترین بهانه‌یی نوجوان را به باد فحش و ناسزا می‌گیرند. سختگیری مدرسه و فشار خارج از اندازه كه نوجوان را گریزپای می‌كند.
به گزارش تیترآنلاین، فرار در هر شرایطی كه اتفاق بیفتد از نظر جامعه ناپسند و مطرود است و اگر مرتكب فرار، دختر باشد موضوع نگران كننده‌تر خواهد بود. به طور كلی خانواده، مدرسه و جامعه سه عامل مهم و مؤثر در موفقیت یا عدم موفقیت هر فردی در زندگی اجتماعی او محسوب می‌شود و هر روز تعدادی از دختران و پسران منزل را ترك می‌كنند، گروهی از این افراد كه به كانون خانواده خود برنمی‌گردند و برای یافتن محیط و شرایطی بهتر گرفتار سرنوشتی ناگوارتر می‌‌شوند. در بررسی‌های انجام شده و نتایج مصاحبه با این افراد نشان داده كه مشكلات خانوادگی از جمله درگیری‌ها و تنش‌های موجود در خانواده، نداشتن سرپرستی یا بدسرپرستی، عشق‌های مجازی برای ازدواج، عدم توجه خانواده به مراحل بلوغ و بحران‌های موجود در این سن، كمبود محبت، نداشتن چارچوب معاشرت در خارج از محدوده خانواده و عدم برآوردن نیازهای فردی و اجتماعی فرد باعث انتخاب فرار از خانه به عنوان آخرین راه حل مشكلات آنها بوده است. آنچه در این مرحله قابل تأمل است ضرورت بازنگری به روابط درون خانواده و تجدید ساختار خانه و خانواده است.
كارشناسان انگیزه‌های فرار را علل عاطفی، روانی، اجتماعی، انضباطی می‌دانند و هر شاخه را جداگانه بررسی می‌كنند.
علل عاطفی: كمبود محبت، احساس طردشدگی و یا وجود خلأ عاطفی و حمایتی در محیط خانواده، احساس تبعیض كه خود برانگیزاننده بغض و كینه است و سردی عاطفی در محیط خانواده و بی‌اعتنایی نسبت به سرنوشت فرزندان و اینكه نیاز او برآورده نمی‌شود.
علل روانی: ناراحتی وجدان، بیماری‌های روانی مثل افسردگی پنهان و خیالبافی كه می‌خواهد دلسوزی‌ها را به سوی خود جلب كند.
علل اجتماعی: نارضایتی از وضع و شرایط موجود و احساس یكنواختی و كسالت از زندگی، وجود درگیری در خانواده، جدایی‌ها و... وجود دوستان و معاشران ناباب و تحت تأثیر آنها بودن.
علل انضباطی: وجود والدین مستبد و خشن كه به كمترین بهانه‌یی نوجوان را به باد فحش و ناسزا می‌گیرند. سختگیری مدرسه و فشار خارج از اندازه كه نوجوان را گریزپای می‌كند.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
www.seemorgh.com/news
منبع:titronline.ir
