انطباق خودروهای تولید داخل با استانداردهای جهانی سوخت درحال تبدیل به داستانی پر پیچ و خم است. در حالی كه در سال 1384 هیات دولت استانداردهای جدیدی را برای مصرف سوخت خودروها تعیین كرده بود، این استانداردها تاكنون با تغییرات مداوم همراه بوده‌اند.
به گزارش ایسنا، طبق مصوبه 27 تیر سال 1384 هیات دولت، بنا بود خودروسازان از ابتدای سال 1389 محصولات خود را با استاندارد یورو3 تولید كنند، اما آنچه باعث شد این كار محقق نشود، بند3 مصوبه هیات دولت بود كه وزارت نفت را موظف به تامین و توزیع سراسری سوخت دارای استاندارد یورو3، شش ماه قبل از زمان تعیین شده برای خودروسازان یعنی در نیمه دوم سال 1388 می‌كرد.
از آنجا كه ظاهرا وزارت نفت هنوز هم نتوانسته است سوختی با استاندارد یورو3 تولید و در همه جایگاه‌ها عرضه كند، این بار هیات وزیران در جلسه 30 آذر ماه امسال بنا به پیشنهاد مشترک سازمان حفاظت محیط زیست و وزارتخانه‌های نفت و صنایع و معادن، زمان كسب استاندارد یورو3 را باز هم به تاخیر انداخته است.
بر این اساس، استاندارد حد مجاز آلایندگی خودروهای سبک، سنگین و نیمه سنگین تا سال 1390 یورو 2 خواهد بود، اما طی سال‌های 1391 تا 1393 (شما بخوانید 1393) این خودروها باید استاندارد یورو 4 را کسب کنند.
موتورسیکلت‌های چهار زمانه نیز تا سال 1393 فرصت دارند استاندارد یورو 2 را کسب کنند.
به این ترتیب تولیدكنندگان خودرو و سوخت هر دو باید یك روند جهشی را در رسیدن به استانداردهای اروپایی طی كنند و از یورو 2 به یورو 4 دست یابند.
بر اساس این مصوبه، از ابتدای سال 1394 رعایت استاندارد آلایندگی روز اتحادیه اروپا با تایید سازمان حفاظت محیط زیست برای کلیه خودروهای تولید داخل و وارداتی (سبک، سنگین و نیمه سنگین) الزامی است.
همچنین خودروهای وارداتی سبك باید دو سال زودتر از از دوره زمانی یادشده با استانداردهای تعیین شده، انطباق یابند. بنابراین خودروهای وارداتی باید از ابتدای سال 1391 دارای استاندارد یورو 4 باشند، در حالی كه سوخت مناسب این خودروها هنوز به صورت فراگیر در كشور توزیع نشده است.
این در حالی است كه پیش از این قرار بود استاندارد مصرف سوخت خودروهای تولید داخل برای سال‌های 1389 و 1390 یورو3، سال‌های 1391 و 1392 یورو 4 و 1393 به بعد یورو 5 باشد. به همین ترتیب برای خودروهای وارداتی، استاندارد مصرف سوخت برای سال1389 یورو4 و برای سال 1390 یورو 5 درنظر گرفته شده بود.
همان طور كه در مصوبه سال 1384 هم آمده بود، دولت وزارت نفت را موظف کرده است كه سوخت منطبق با استانداردهای یاد شده را حداقل شش ماه قبل از زمان‌های مقرر تامین و به میزان کافی در جایگاه‌های کل کشور توزیع کند.
این در حالی است كه داوود میر خانی رشتی - عضو انجمن خودرو سازان، این تعلیق در دستیابی به استاندارد یورو 3 را طبیعی می‌داند و معتقد است كه قاعدتا تا زمانی كه سوخت مناسب فراهم نشود سرمایه‌گذاری در زمینه تولید خودروهای با استاندارد بالا هم هدر دادن سرمایه است، چرا كه سوخت نامناسب نه تنها به موتور خودرو آسیب می‌رساند، بلكه تاثیر چندانی هم در كاهش آلودگی هوا نخواهد داشت.
در این میان تنها مساله موجود می‌تواند سرمایه‌گذاری‌های انجام شده از سوی خودروسازان برای دستیابی به موتورهایی با استاندارد بالاتر باشد كه هر چقدر فراهم شدن سوخت مناسب بیشتر طول بكشد، سودآوری این سرمایه‌گذاری‌ها هم طولانی‌تر خواهد شد و در نهایت ضرر خودروسازان و آلودگی بیشتر هوا را به دنبال خواهد داشت.
به گزارش ایسنا، طبق مصوبه 27 تیر سال 1384 هیات دولت، بنا بود خودروسازان از ابتدای سال 1389 محصولات خود را با استاندارد یورو3 تولید كنند، اما آنچه باعث شد این كار محقق نشود، بند3 مصوبه هیات دولت بود كه وزارت نفت را موظف به تامین و توزیع سراسری سوخت دارای استاندارد یورو3، شش ماه قبل از زمان تعیین شده برای خودروسازان یعنی در نیمه دوم سال 1388 می‌كرد.
از آنجا كه ظاهرا وزارت نفت هنوز هم نتوانسته است سوختی با استاندارد یورو3 تولید و در همه جایگاه‌ها عرضه كند، این بار هیات وزیران در جلسه 30 آذر ماه امسال بنا به پیشنهاد مشترک سازمان حفاظت محیط زیست و وزارتخانه‌های نفت و صنایع و معادن، زمان كسب استاندارد یورو3 را باز هم به تاخیر انداخته است.
بر این اساس، استاندارد حد مجاز آلایندگی خودروهای سبک، سنگین و نیمه سنگین تا سال 1390 یورو 2 خواهد بود، اما طی سال‌های 1391 تا 1393 (شما بخوانید 1393) این خودروها باید استاندارد یورو 4 را کسب کنند.
موتورسیکلت‌های چهار زمانه نیز تا سال 1393 فرصت دارند استاندارد یورو 2 را کسب کنند.
به این ترتیب تولیدكنندگان خودرو و سوخت هر دو باید یك روند جهشی را در رسیدن به استانداردهای اروپایی طی كنند و از یورو 2 به یورو 4 دست یابند.
بر اساس این مصوبه، از ابتدای سال 1394 رعایت استاندارد آلایندگی روز اتحادیه اروپا با تایید سازمان حفاظت محیط زیست برای کلیه خودروهای تولید داخل و وارداتی (سبک، سنگین و نیمه سنگین) الزامی است.
همچنین خودروهای وارداتی سبك باید دو سال زودتر از از دوره زمانی یادشده با استانداردهای تعیین شده، انطباق یابند. بنابراین خودروهای وارداتی باید از ابتدای سال 1391 دارای استاندارد یورو 4 باشند، در حالی كه سوخت مناسب این خودروها هنوز به صورت فراگیر در كشور توزیع نشده است.
این در حالی است كه پیش از این قرار بود استاندارد مصرف سوخت خودروهای تولید داخل برای سال‌های 1389 و 1390 یورو3، سال‌های 1391 و 1392 یورو 4 و 1393 به بعد یورو 5 باشد. به همین ترتیب برای خودروهای وارداتی، استاندارد مصرف سوخت برای سال1389 یورو4 و برای سال 1390 یورو 5 درنظر گرفته شده بود.
همان طور كه در مصوبه سال 1384 هم آمده بود، دولت وزارت نفت را موظف کرده است كه سوخت منطبق با استانداردهای یاد شده را حداقل شش ماه قبل از زمان‌های مقرر تامین و به میزان کافی در جایگاه‌های کل کشور توزیع کند.
این در حالی است كه داوود میر خانی رشتی - عضو انجمن خودرو سازان، این تعلیق در دستیابی به استاندارد یورو 3 را طبیعی می‌داند و معتقد است كه قاعدتا تا زمانی كه سوخت مناسب فراهم نشود سرمایه‌گذاری در زمینه تولید خودروهای با استاندارد بالا هم هدر دادن سرمایه است، چرا كه سوخت نامناسب نه تنها به موتور خودرو آسیب می‌رساند، بلكه تاثیر چندانی هم در كاهش آلودگی هوا نخواهد داشت.
در این میان تنها مساله موجود می‌تواند سرمایه‌گذاری‌های انجام شده از سوی خودروسازان برای دستیابی به موتورهایی با استاندارد بالاتر باشد كه هر چقدر فراهم شدن سوخت مناسب بیشتر طول بكشد، سودآوری این سرمایه‌گذاری‌ها هم طولانی‌تر خواهد شد و در نهایت ضرر خودروسازان و آلودگی بیشتر هوا را به دنبال خواهد داشت.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:isna.ir
