همین حالا هم خیلی دیر شده!

تا وقتی آلودگی هوای تهران هست نیازی نیست مدام از مضرات سیگار گفته شود. دیگر چه فرقی می کند کسی که سیگار می کشد 20 % در معرض خطر دود باشد و کسی که دود سیگار را استشاق می کند 80 %. با اوضاع و احوال این چند ماه اخیر تهران همه ما در معرض صد در صدی الودگی هوا هستیم و جای هیچ تعجبی هم نیست که طبق آمار هشدار بانک جهانی درباره تشدید آلودگی هوا، بدانیم که خسارت آلودگی هوا در ایران از 1/7 میلیارد دلار در سال 2001 به هشت میلیارد دلار در سال 2006 رسیده که 8/1 میلیارد دلار آن مربوط به خسارات ناشی از آلودگی هوا در پایتخت بوده و از همه مهمتر اینکه بانک جهانی خاطرنشان کرده این رقم تا 10 سال آینده به 16 میلیارد دلار خسارت برای کل کشور افزایش خواهد یافت.

وقتی با این وضعیت آلودگی بعد از 15 سال فعالان محیط زیست تازه تصمیم می گیرند تا بار دیگر بیانه صادر کنند و درباره راهکارهای کاهش آلودگی هوا چاره ای بیندیشند تکلیف همه مردم شهر معلوم است. اینکه هوای سم زده تهران را تنفس کنند و به ارقام و اعدادی فکر کنند که هر لحظه چه در زمینه مرگ و میر و چه در زمینه خسارتهای ناشی از ان اضافه می شود.

در بیانیه ای که صبح دیروز برای کاهش آلودگی هوا به تصویب رسید آمده است:

معضل آلودگی هوا در شهر تهران به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص، تمرکز زیاد جمعیت، رشد ناهمگون شهری و شرایط نامناسب اقلیمی اهمیت ویژه‌ای داشته و موجب گردیده که این شهر در ردیف یکی از آلوده‌ترین شهرهای جهان قرار گیرد.

هم چنین در ادامه این بیانیه آمده کم توجهی به برگزاری مداوم و مستمر کمیته اجرایی کاهش آلودگی هوا با حضور تمامی اعضای موثر این کمیته در سنوات گذشته، عدم‌نظارت بر میزان پیشرفت محورهای برنامه، پاسخگو نبودن سازمان‌های متولی و نقض مصوبه ممنوعیت استقرار صنایع جدید در شعاع 120 کیلومتری تهران، نشان می‌دهد که هنوز هم عزم جدی برای کاهش آلودگی هوای تهران وجود ندارد، تاجایی که حتی تحقق برخی از هفت محور طرح جامع کاهش آلودگی هوا کاملا به حالت تعلیق درآمده است.

این بیانیه در پایان مفادی دارد که راهکارهای کاهش آلودگی هوا را بیان می کند از جمله:«نگاهی ملی به موضوع آلودگی هوای تهران به عنوان یک بحران فراشهری، تسریع در بازنگری طرح جامع کاهش آلودگی هوا در یک افق 5 ساله جدید و با شاخص‌های عملکردی قابل اندازه‌گیری و متولی نظارت مشخص به عنوان یک سند فرادستی و لازم‌الاجرا، محول شدن نظارت بر عملکرد استانداردهای محیط زیستی در زمینه خودرو و سوخت به سازمان مستقل از ارگان تولیدکنند، تشکیل مرجع قانونی مشخص جهت رسیدگی به تخلفات صورت گرفته در طول این مدت و پیگیری قضایی گزارش سازمان بازرسی کل کشور و...»

البته امیدوریم چاره اندیشی درباره آلودگی هوا از حالت کاغذ بازی و صادر کردن بیانیه های بی اثر خارج شود و شکل کاربردی تر بگیرد و امروز دوباره با بهتر شدن نسبی هوا به علت بارش های چند روز اخیر یادمان نرود که آلودگی هوای تهران یک مشکل جدی است. مشکلی که اگر همین طور ساده از کنارش رد بشویم تا همین یکی دو سال آینده خسارات مالی و جانی جبران ناپذیری را وارد می کند. همین حالا هم خیلی دیر شده. باید به فکر چاره ای فراتر از این حرف ها و بیانیه ها باشیم. باور کنید مشکل آلودگی هوای تهران جدی تر از آن چیزی است که همه فکرش را می کنند.