خطر سقوط جمعیتی در اروپا

عضو هیئت علمی مركز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه گفت: اروپا در آستانه نوعی سقط جمعیتی در هزاره سوم میلادی است.

به گزارش فارس  به نقل از مركز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه،مجمود مشفق اظهار داشت:‌ نیم قرن پیش جمعیت‌شناسانی همچون "بلاكر " و "نوتشتاین " در تفاسیر خود از نظریه "گذار جمعیتی "، مرحله پایانی آن را سقوط جمعیتی بیان كردند؛ 5 دهه افت باروری طی سال‌های 1950 تا 2000 میلادی در اروپا همچنین اثرگذاری ضعیف سیاست‌های تشویقی زاد و ولد موجب شد كه بعد از سال 2000 به خوبی علائم و نشانه‌های سقوط جمعیتی اروپا هویدا شود.

وی افزود: شواهد و قرائن جمعیت‌شناختی نشان می‌دهد سقوط جمعیتی اروپا مشتمل بر دو وجه در هم تنیده جمعیتی است كه یكی از آنها كاهش تعداد و حجم جمعیت‌های بومی و ملی و دیگری افزایش روزافزون و مستمر مهاجران خارجی است.

مشفق ادامه داد: مركز جمعیت‌شناسی دانشگاه وین در سال 2010 فهرست كشورهای اروپایی كه طی دوره 1990 تا 2010 بیشترین حجم جمعیت ملی خود را از دست داده‌اند، اعلام كرده است؛ كشورهایی همچون بلغارستان، بوسنی و هرزگوین، استونی و لتونی نزدیك به 15 درصد و نیز اوكراین و رومانی نزدیك به 10درصد از جمعیت ملی خود را از دست داده‌اند البته بسیاری از كشورهای دیگر هستند كه رقمی بین یك تا 10 كاهش جمعیت داشته‌اند.

وی گفت: در مقابل، تعداد ذخیره مهاجرتی بسیاری از كشورهای اروپایی، به تدریج در حال افزایش است و مهاجران خارجی در حال تبدیل شدن به گروه‌های اثرگذار در تحولات اقتصادی و اجتماعی اروپا هستند؛ بر اساس آمارهای سازمان بین‌المللی مهاجرت، ذخیره مهاجرتی كشورهایی همچون استرالیا 25 درصد، كانادا 20 درصد، فرانسه 8،5 درصد و لوگزانبرگ 36،2 درصد در سال 2007 بوده است كه با چنین شواهد جمعیتی می‌توان گفت اروپا در آستانه نوعی سقط جمعیتی در هزاره سوم میلادی است و تلاش‌های سیاستمداران اروپایی برای ترمیم ساختمان سنی جمعیتی از دهه 1970 آغاز شد اما شاخص‌ها و آمارهای جمعیتی نشان می‌دهد كه این سیاست‌ها تا حدود زیادی بی‌تأثیر بوده است.

عضو هیئت علمی مركز مطالعات و پژوهش‌های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه بیان كرد:‌ لذا برخی از كشورهای اروپایی با اتخاد سیاست‌های باز مهاجرتی و تكثرگرایی فرهنگی تلاش كرده‌اند تا حدود زیادی به ترمیم ساختار جمعیتی‌شان بپردازند؛ برخی از جمعیت‌شناسان اروپایی از این پدیده تحت عنوان گذار سوم جمعیتی اروپا یاد كرده‌اند و معتقدند مهاجرت‌های بین‌المللی، ساختار اجتماعی و فرهنگی جوامع اروپایی را دستخوش دگرگونی‌های اساسی خواهد كرد.