دی نا: کارگران؛ دارای تاریخی به قدمت پیشینه ی شروع کار انسان در سراسر جهان در خصوص آسیب های روانی و جسمی ناشی از بروز حوادث خطرناک و خطرساز در حین انجام کار خود هستند.
پیامدهای غیرانسانی، عواقب مخرب و حوادث جانگداز ناشی از محیط کار، پدیده هایی جدید و ناآشنا نیستند، چرا که کارگران همواره به دلیل عدم رعایت ایمنی و محافظت های لازم از سوی کارفرمایان و هم چنین آلوده بودن محیط هاری کارگاهی و دیگر محیط های کار و استفاده از ابزار و آلات فرسوده و ناکارآمد و نیز فشارهای روانی و جسمی، دچار حوادث کاری شدید و گاه جبران ناپذیر در حین انجام کار خود می شوند.
اردبیلی، کارشناس امور اقتصادی در گفت و گو با آژانس خبری روز(دی نا) گفت: بسیار واضح و روشن است و نیازی به توضیح نیست که کارگران و زحمت کشان سراسر دنیا، بی اندک توقع و چشم داشتی و بی بهره مندی از حقوق مکفی، بیمه و رفاه اجتماعی از سوی کارفرمایانی که در کارگاه های زیر زمینی آنان را مورد استثمار قرار می دهند و از نیروی ارزان کار آنان بهره کشی می کنند، قربانی حرص و ولع روزافزون صاحبان کار می شوند که به بهانه ی جمع آوری بیشتر مال و سرمایه اندوزی حتی حاضر به رعایت و تهیه ی امکانات و لوازم اولیه ی مورد نیاز برای تأمین امنیت جانی و روانی کارگران نیستند.
وی در ادامه افزود: بر اساس آخرین آمار رسمی سازمان جهانی کار، در سال 2010، روزانه به طور متوسط یک میلیون نفر دچار حوادث کاری در سراسر دنیا می گردند که از بین آن ها 5500 نفر جان خود را از دست می دهند.
اردبیلی خاطرنشان کرد: در ایران بسیاری از حوادث ناشی از کار به وسیله ی کارفرمایان و صاحبان صنایع از دید مسئولان ذیربط و نهادهای مرجع پنهان و مخفی می مانند، چرا که این کارفرمایان حاضر به پذیرش عواقب بی مسئولیتی های غیرانسانی خود نیستند.
کارشناس امور اقتصادی تصریح کرد: مطابق آمار رسمی در ایران در سال 1387، بیست و دو هزار و صد و سی و چهار حادثه ناشی از کار در محیط های کاری کارگری اتفاق افتاده است که در 618 مورد به از کارافتادگی و در 83 مورد به فوت کارگران منجر شده است.
وی افزود: اکثر آسیب دیدگان ناشی از حوادث کار در گروه های سنی 25 تا 29 سال قرار دارند و اغلب کارفرمایان به دلیل واهمه از پیگرد قانونی و برخورد با آنان، حاضر به اعلام نام این کارگران و پرداخت حق و حقوق آنان نیستند و جای تأسف است که کارگران در میزام بالایی از سوانح ناشی از کار، مطلقاً فاقد سلامت شغلی هستند.
در پایان گفت و گو، اردبیلی توجه و دقت دولت و مسئولان ذیربط و نهادهای مرجع را در رسیدگی به محیط کار کارگران ضروری برشمرد و گفت: چنانچه دولت بتواند کارگاه های زیرزمینی و مخفی را که برای فرار از پرداخت مالیات و بیمه و دستمزد قانونی به کارگران، فعالیت خود را پنهان و غیر علنی نگاه می دارند، شناسایی کند و سلامت و امنیت جانی و روانی کارگران را تحت نظارت خود قرار دهد و با پوشش رسانه ای برای تکلف کارفرمایان به تهیه و فراهم سازی امکانات رعایت ایمنی کارگران، گام ارزشمندی را در جهت حفظ و نگهداری ایمن جان و روان کارگران و زحمتکشان ایرانی بردارد.
پیامدهای غیرانسانی، عواقب مخرب و حوادث جانگداز ناشی از محیط کار، پدیده هایی جدید و ناآشنا نیستند، چرا که کارگران همواره به دلیل عدم رعایت ایمنی و محافظت های لازم از سوی کارفرمایان و هم چنین آلوده بودن محیط هاری کارگاهی و دیگر محیط های کار و استفاده از ابزار و آلات فرسوده و ناکارآمد و نیز فشارهای روانی و جسمی، دچار حوادث کاری شدید و گاه جبران ناپذیر در حین انجام کار خود می شوند.
اردبیلی، کارشناس امور اقتصادی در گفت و گو با آژانس خبری روز(دی نا) گفت: بسیار واضح و روشن است و نیازی به توضیح نیست که کارگران و زحمت کشان سراسر دنیا، بی اندک توقع و چشم داشتی و بی بهره مندی از حقوق مکفی، بیمه و رفاه اجتماعی از سوی کارفرمایانی که در کارگاه های زیر زمینی آنان را مورد استثمار قرار می دهند و از نیروی ارزان کار آنان بهره کشی می کنند، قربانی حرص و ولع روزافزون صاحبان کار می شوند که به بهانه ی جمع آوری بیشتر مال و سرمایه اندوزی حتی حاضر به رعایت و تهیه ی امکانات و لوازم اولیه ی مورد نیاز برای تأمین امنیت جانی و روانی کارگران نیستند.
وی در ادامه افزود: بر اساس آخرین آمار رسمی سازمان جهانی کار، در سال 2010، روزانه به طور متوسط یک میلیون نفر دچار حوادث کاری در سراسر دنیا می گردند که از بین آن ها 5500 نفر جان خود را از دست می دهند.
اردبیلی خاطرنشان کرد: در ایران بسیاری از حوادث ناشی از کار به وسیله ی کارفرمایان و صاحبان صنایع از دید مسئولان ذیربط و نهادهای مرجع پنهان و مخفی می مانند، چرا که این کارفرمایان حاضر به پذیرش عواقب بی مسئولیتی های غیرانسانی خود نیستند.
کارشناس امور اقتصادی تصریح کرد: مطابق آمار رسمی در ایران در سال 1387، بیست و دو هزار و صد و سی و چهار حادثه ناشی از کار در محیط های کاری کارگری اتفاق افتاده است که در 618 مورد به از کارافتادگی و در 83 مورد به فوت کارگران منجر شده است.
وی افزود: اکثر آسیب دیدگان ناشی از حوادث کار در گروه های سنی 25 تا 29 سال قرار دارند و اغلب کارفرمایان به دلیل واهمه از پیگرد قانونی و برخورد با آنان، حاضر به اعلام نام این کارگران و پرداخت حق و حقوق آنان نیستند و جای تأسف است که کارگران در میزام بالایی از سوانح ناشی از کار، مطلقاً فاقد سلامت شغلی هستند.
در پایان گفت و گو، اردبیلی توجه و دقت دولت و مسئولان ذیربط و نهادهای مرجع را در رسیدگی به محیط کار کارگران ضروری برشمرد و گفت: چنانچه دولت بتواند کارگاه های زیرزمینی و مخفی را که برای فرار از پرداخت مالیات و بیمه و دستمزد قانونی به کارگران، فعالیت خود را پنهان و غیر علنی نگاه می دارند، شناسایی کند و سلامت و امنیت جانی و روانی کارگران را تحت نظارت خود قرار دهد و با پوشش رسانه ای برای تکلف کارفرمایان به تهیه و فراهم سازی امکانات رعایت ایمنی کارگران، گام ارزشمندی را در جهت حفظ و نگهداری ایمن جان و روان کارگران و زحمتکشان ایرانی بردارد.
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
seemorgh.com/news
منبع:dayna.ir
